ახალი, შესწორებული გამოცემის მიხედვით

მუჴლნი მაწუეველობითნი⁷⁸⁵

ოდესცა⁷⁸⁶ მიემთხჳო კეთილსა⁷⁸⁷ ზიარებასა ცხოველსმყოფელთა⁷⁸⁸ საიდუმლოთა⁷⁸⁹ ნიჭთასა⁷⁹⁰, უგალობდ⁷⁹¹ მეყსეულად და მადლობდ⁷⁹² დიდად⁷⁹³, და ამათ⁷⁹⁴ მჴურვალითა სულითა ღმრთისა მიმართ იტყოდე:

დიდებაჲ შენდა ღმერთო,

დიდებაჲ შენდა ღმერთო,

დიდებაჲ შენდა ღმერთო⁷⁹⁵.

და მეყსეულად, შემდგომად წმიდისა ზიარებისა,

ლოცვანი სამადლობელნი⁷⁹⁶

უსახელოჲსაჲ⁷⁹⁷

გმადლობ შენ, უფალო ღმერთო ჩემო⁷⁹⁸, რამეთუ არა განმაგდე⁷⁹⁹ მე, ცოდვილი, არამედ  ზიარყოფად მე სიწმიდეთა შენთა ღირს-მყავ. გმადლობ შენ, რამეთუ მე, არაღირსი, ზიარებად უხრწნელთა⁸⁰⁰ შენთა და ზეცისა ნიჭთა⁸⁰¹ ღირს-მყავ; არამედ,  მეუფეო კაცთმოყუარეო, ჩუენთჳს მომკუდარო და აღდგომილო და მომნიჭებელო ჩუენდა საშინელთა ამათ და ცხოველსმყოფელთა საიდუმლოთა შენთა⁸⁰² კეთილისსაქმედ და განსაწმედელად⁸⁰³ სულთა და ჴორცთა ჩუენთა, მომეც ყოფად ამათი⁸⁰⁴ ჩემდაცა⁸⁰⁵ საკურნებელად სულისა⁸⁰⁶ და ჴორცთა, განსადევნელად ყოველთა წინააღმდგომთა, განსანათლებელად თუალთა გულისა ჩემისათა, სიმშჳდედ სულიერთა ძალთა ჩემთა⁸⁰⁷, სარწმუნოებად ურცხუენელად⁸⁰⁸, სიყუარულად შეუორგულებელად, აღმავსებელად სიბრძნითა, დამარხვად მცნებათა შენთა, შეძინებად საღმრთოთა მადლთა შენთა⁸⁰⁹ და⁸¹⁰ შენისა სასუფეველისა თჳსებად, რაჲთა⁸¹¹ სიწმიდესა შინა შენსა ამათ მიერ დაცვული⁸¹² მადლსა შენსა მოვიჴსენებდე მარადის და არღარა თავით თჳსით ცხოველ-ვიყო⁸¹³, არამედ -  შენდამი, მეუფისა ჩუენისა⁸¹⁴ და ქველისმოქმედისა,⁸¹⁵ და ეგრეთვე ამის ცხოვრებისაგან განსრული, სასოებითა ცხოვრებისა საუკუნოჲსაჲთა, მარადისმყოფსა განსუენებასა მივიწიო⁸¹⁶, სადა მედღესასწაულეთა ჴმაჲ დაუცხრომელ არს და დაუსრულებელ - სიტკბოებაჲ მათი, რომელნი ჰხედვენ⁸¹⁷ პირისა შენისა სიკეთესა გამოუთქუმელსა⁸¹⁸, რამეთუ შენ ხარ ჭეშმარიტად⁸¹⁹ სასურველი და გამოუთქუმელი სიხარული მოყუარეთა შენთაჲ, ქრისტე ღმერთო ჩუენო, და შენ გიგალობს⁸²⁰ ყოველი დაბადებული უკუნისამდე.

სხუაჲ ლოცვაჲ დიდისა ბასილისი

მეუფეო ქრისტე ღმერთო, მეუფეო საუკუნეთაო⁸²¹ და შემოქმედო ყოველთაო, გმადლობ შენ ყოველთათჳს, რომელნი⁸²² მომცენ მე კეთილნი, და ზიარებისათჳს უხრწნელთა და და ცხოველსმყოფელთა საიდუმლოთა შენთაჲსა⁸²³. გევედრები უკუე შენ⁸²⁴, სახიერო და კაცთმოყუარეო, დამიცევ მე საფარველსა ქუეშე შენსა და საგრილსა ფრთეთა შენთასა⁸²⁵, და მომანიჭე მე წმიდითა სჳნიდისითა⁸²⁶, ვიდრე უკუანაჲსკნელად აღმოფშჳნვად ჩემდამდე⁸²⁷, ღირსებით ზიარებად სიწმიდეთა შენთა მოსატევებელად ცოდვათა და ცხოვრებად საუკუნოდ.

რამეთუ შენ ხარ პური ცხოვრებისაჲ და წყაროჲ სიწმიდისაჲ, მომცემელი კეთილთაჲ⁸²⁸ და შენდა დიდებასა აღვავლენთ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ⁸²⁹, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

 

ლოცვაჲ⁸³⁰ სჳმეონ მეტაფრასტისაჲ⁸³¹

მომცემელო საზრდელად ჴორცისა შენისა ნებსით, რომელი⁸³² ცეცხლი არს და შესწუავს⁸³³ უღირსთა, ნუ დამწუავ მე, ნუ⁸³⁴, შემოქმედო ჩემო; უფროჲსღა⁸³⁵ განვლე შორის შედგმულებათა ასოთა ჩემთასა⁸³⁶, ყოველთა ნასხმანთა მიმართ⁸³⁷, თირკუმელთა⁸³⁸ და გულსა⁸³⁹, დაწუენ ეკალნი ყოველთა ჩემთა შეცოდებათანი⁸⁴⁰; სული განწმიდე, წმიდა-ყვენ⁸⁴¹ საცნობელნი, გოჯნი დაამტკიცენ⁸⁴² ძუალთა თანა ერთბამად, საცნობელთაჲ განმინათლე მარტივი იგი ხუთებაჲ⁸⁴³, ყოვლითურთ შემმსჭუალე მე⁸⁴⁴ შიშსა შენსა, მარადის დამიფარე, დამიცევ და დამიმარხე⁸⁴⁵ მე ყოვლისაგან საქმისა და სიტყჳსა სულთა განმხრწნელისა; წმიდა-მყავ⁸⁴⁶, განმწმიდე⁸⁴⁷ და წარმიმართე მე⁸⁴⁸, განმამშუენე⁸⁴⁹ გულისჴმა-მიყავ და განმანათლე მე⁸⁵⁰; გამომაჩინე მე საყოფელად შენდა, წმიდისა სულისად ხოლო, და არღარა საყოფელად ცოდვისა,  რაჲთა მე, ვითარცა ტაძარსა შენსა, შემოსლვითა ზიარებისაჲთა, ვითარცა ცეცხლსა, განმევლტოდის ყოველი ძჳრისმოქმედი, ყოველი ვნებაჲ⁸⁵¹. მეოხად ჩემდა მოგიძღუანებ შენ ყოველთა განწმედილთა, წესთმთავართაცა უჴორცოთასა, წინამორბედსა შენსა, ბრძენთა მოციქულთა, ხოლო უფროჲს მათსა უხრწნელსა, უბიწოსა დედასა შენსა⁸⁵²; მათნი ვედრებანი, კეთილმოწყალეო, შეიწირენ, ქრისტე ჩემო, და ძედ ნათლისა მყავ მსახური შენი, რამეთუ შენ ხარ განწმედაჲ და მხოლოჲ სულთა ჩუენთა, სახიერ, ბრწყინვალებაჲცა⁸⁵³, და შენდა ჯეროვნად, ვითარცა⁸⁵⁴ ღმრთისა და მეუფისა,  დიდებასა აღვავლენთ ყოველნი⁸⁵⁵ ყოველსა დღესა.

ლოცვაჲ წმიდისა კჳრილე ალექსანდრიელისაჲ⁸⁵⁶

ჴორცი შენი წმიდაჲ, უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩემო, მექმენინ მე ცხოვრებად საუკუნოდ⁸⁵⁷ და სისხლი შენი პატიოსანი - მოსატევებლად ცოდვათა⁸⁵⁸, ხოლო მეყავნ მე⁸⁵⁹ სამადლობელი ესე - სიხარულად, სიმრთელედ და მხიარულებად, და საშინელსა მეორედ მოსლვასა შენსა ღირს-მყავ მე, ცოდვილი, დადგომად მარჯუენით დიდებისა შენისა  მეოხებითა ყოვლადუხრწნელისა⁸⁶⁰ დედისა შენისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა⁸⁶¹. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისაჲ⁸⁶²

ყოვლადწმიდაო დედოფალო ღმრთისმშობელო, ნათელო დაბნელებულისა სულისა ჩემისაო, სასოებაო, საფარველო, შესავედრებელო, ნუგეშინისმცემელო⁸⁶³, სიხარულო ჩემო, გმადლობ შენ, რამეთუ ღირს-მყავ მე, არაღირსი, ზიარყოფად უხრწნელისა⁸⁶⁴ ჴორცისა და პატიოსნისა სისხლისა ძისა შენისაჲსა,  არამედ, მშობელო ჭეშმარიტისა ნათლისაო, განანათლენ საცნაურნი⁸⁶⁵ თუალნი გულისა ჩემისანი⁸⁶⁶, რომელმან ჰშევ წყაროჲ უკუდავებისაჲ⁸⁶⁷;  ცხოველ-მყავ მე, მომკუდარი ცოდვითა⁸⁶⁸; მოწყალისა ღმრთისა წყალობისმოყუარეო დედაო⁸⁶⁹, შემიწყალე მე და მოეც ლმობიერებაჲ და შემუსრვილებაჲ გულსა შინა ჩემსა⁸⁷⁰ და სიმდაბლე – ზრახვათა შინა⁸⁷¹ ჩემთა და აღმოწოდებაჲ – ტყუეობათა შინა გულისსიტყუათა ჩემთასა⁸⁷², და ღირს-მყავ მე, ვიდრე უკუანაჲსკნელად⁸⁷³ აღმოფშჳნვადმდე ჩემდა⁸⁷⁴, დაუსჯელად მიღებად⁸⁷⁵ ყოვლადწმიდათა საიდუმლოთა განმწმედელობასა⁸⁷⁶ საკურნებელად სულისა⁸⁷⁷ და ჴორცთა, და მომმადლენ⁸⁷⁸ მე⁸⁷⁹ ცრემლნი სინანულისა და აღსაარებისანი გალობად და დიდებად შენდა ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა რამეთუ კურთხეულ ხარ და დიდებულ უკუნისამდე. ამინ.

 

მერმე სთქუ⁸⁸⁰:

აწ განუტევე მონაჲ შენი, მეუფეო, სიტყჳსაებრ შენისა, მშჳდობით, რამეთუ იხილეს თუალთა ჩემთა მაცხოვარებაჲ შენი, რომელ განუმზადე წინაშე პირსა ყოვლისა ერისასა; ნათელი გამობრწყინვებად წარმართთა ზედა და დიდებად ერისა შენისა ისრაჱლისა⁸⁸¹.

 

ესრეთ:

ღირს არს ჭეშმარიტად, რაჲთა გადიდებდეთ შენ, ღმრთისმშობელო, რომელი მარადის სანატრელ იქმენ ყოვლადუბიწოდ და დედად ღმრთისა ჩუენისა. უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა და აღმატებით უზეშთაესსა სერაფიმთასა, განუხრწნელად მშობელსა სიტყჳსა ღმრთისასა, მხოლოსა ღმრთისმშობელსა გალობით გადიდებდეთ.

წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკუდავო შეგჳწყალენ ჩუენ, 3-ჯერ.

ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგჳწყალენ ჩუენ; უფალო, გჳჴსნენ და გჳლხინე ცოდვათა ჩუენთაგან; მეუფეო, შეგჳნდვენ უსჯულოებანი ჩუენნი; წმიდაო, მოიხილე და განკურნენ უძლურებანი ჩუენნი სახელისა შენისათჳს.

უფალო შეგჳწყალენ, 3-ჯერ.

დიდებაჲ.

აწ და.

მამაო ჩუენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა-იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევაჲ შენი, იყავნ ნებაჲ შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქუეყანასა ზედა; პური ჩუენი არსობისაჲ მომეც ჩუენ დღეს და მომიტევენ ჩუენ თანანადებნი ჩუენნი, ვითარცა ჩუენ მიუტევებთ თანამდებთა მათ ჩუენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩუენ განსაცდელსა, არამედ  მიჴსნენ ჩუენ ბოროტისაგან.

ტროპარი ოქროპირისაჲ

პირისა შენისა მადლი, ვითარცა ოქროჲ, გამობრწყინდა და სოფელი განანათლა, უპოვარებისა საუნჯენი სოფელსა შინა განამრავლნა და სიმაღლე სიმდაბლისაჲ გჳჩუენა ჩუენ, არამედ  ვითარცა-იგი სიტყჳთა შენითა განმსწავლენ ჩუენ, ეგრეთვე სიტყუასა - ქრისტესა ღმერთსა ევედრე, მამაო იოანე ოქროპირო, შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს.

დიდებაჲ.

კონდაკი.

ზეცით მოიღე საღმრთოჲ მადლი და ბაგითა შენითა ყოველთა ასწავე თაყუანისცემაჲ სამებისა მხოლოჲსა ღმრთისაჲ, იოვანე ოქროპირო, ყოვლადსანატრელო ღირსო, ღირსად გაქებთ შენ, რამეთუ ხარ მოძღუვარი, ვითარცა საღმრთოდ გამოჩინებული.

აწ და.

სასოო და შესავედრებელო ქრისტიანეთაო ურცხუენელო და შუვამდგომელო დამბადებელისა მიმართ მითუალულო და შეწყნარებულო, ნუ უგულებელს-ყოფ ჴმასა ცოდვილთა ვედრებისასა, არამედ  ისწრაფე შეწევნად ჩუენდა, ვითარცა სახიერ ხარ, რომელნი-ესე სარწმუნოებით გიღაღადებთ, მხოლოო კურთხეულო, და მოსწრაფე-ექმენ ვედრებად და განმზადებულ მეოხებად და ლმობიერ ჴელისაღმპყრობელ, რომელი-ეგე მარადის იღუწი პატივისმცემელთა შენთა[თჳს], ღმრთისმშობელო.

უფალო შეგჳწყალენ, 12-ჯერ.

დიდებაჲ.

აწ და.

უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა...

დიდებაჲ.

აწ და.

უფალო შეგჳწყალენ, 3-ჯერ.

გუაკურთხენ.

უკუეთუ არს ჟამისწირვაჲ დიდისა ბასილისი, ითქუმის ტროპარი ბასილისი:

ყოველსა ქუეყანასა განჴდა ჴმაჲ შენი, რომელმანცა შეიწყნარა სიტყუაჲ შენი, რომლითა ღმრთივშუენიერად ჰქადაგე სარწმუნოებაჲ. ბუნებანი დაბადებულთანი გამოაცხადენ, წესნი კაცთანი განაბრწყინვენ და სამეუფოჲ იგი მღდელობაჲ განაშუენე, წმიდაო მღდელთმთავარო ბასილი, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს.

დიდებაჲ.

კონდაკი.

გამოჩნდი შეუძრველად სიმტკიცედ ქრისტეს ეკლესიისა და მიანიჭებ ყოველთა კაცთა მადლთა საღმრთოთა, რამეთუ განჰფინენ სწავლანი საღმრთონი ყოველსა ქუეყანასა ზედა და ჰბრწყინავ ზეცათა შინა, ყოვლადპატიოსანო მნათობო სოფლისაო, ღირსო ბასილი.

და უკუეთუ არს ჟამისწირვაჲ პირველშეწირულისაჲ, სთქუ ესე ტროპარი და კონდაკი წმიდისა გრიგოლი დიალოღონისაჲ:

ტროპარი

ზეგარდამო საღმრთოჲ მადლი მოიღე, დიდებულო გრიგოლი, და მის ძლით განძლიერდი და სახარებისაებრ სლვაჲ თავს-იდევ, ვინაჲცა ქრისტესგან შესაძინელი მას შინა ჰპოვე, ყოვლადნეტარო, მასცა ევედრე, რაჲთა აცხოვნნეს სულნი ჩუენნი.

კონდაკი

წინაჲსწარ მთავრობად გამოჩნდი, მწყემსთმთავრად, განმაწესებელ ქრისტეს სამწყსოჲსა, მამაო გრიგოლი, და შეზღუდე მოძღურებითა ზეციერითა და მსგავსად მმარხველთა გამოაჩინენ მიერითგან და სახითა ასწავე სამწყსოსა ქრისტესსა მცნებანი მისნი, აწ მათთანა იხარებ და იშუებ ზეცათა შინა.

-----------------------------------------------------------------------------------

ს ქ ო ლ ი ო ე ბ ი

785 - მუჴლნი მაწუეველობითნი (G: στιχοι προτρεπτικοι)] ამისა შემდგომად წარმოდეგ და ჯუარცუმულისა ჴორცსა შიშით ეზიარე EP; - DMG

786 - ხოლო ოდეს M

787 - კეთილსა  (EP = G: καλῆς) - M

788 - ცხოველსმყოფელთა]ცხოველსმყოფელსა M; ცხოვრებისმყოფელთა EP (შდრ. ბერძნ. ζωοποιῶν, რაც კალკირებულად სწორედ ტერმინ "ცხოვრებისმყოფელთა" იგივეობრივია, თუმცა დამკვიდრებულ შესატყვისად "ცხოველსმყოფელნი" გვაქვს, რაც აგრეთვე იდენტურია ბერძნული ტერმინისა და ამიტომ, როგორც უფრო ბუნებრივს, მას ვანიჭებთ უპირატესობას

789 - საიდუმლოთა (EP = G: μυστικῶν)]საიდუმლოსა M

790 - ნიჭთასა (G: δωρηματων)]ნიჭსა M; მონიჭებასა EP

791 - უგალობდ (EP)]აქებდე M ( ბერძნული ὕμνησον ორივეგვარად შეიძლება ითარგმნოს, თუმცა კილოს ასპექტით მართებულია ბრძანებითი "უგალობდ". შდრ. ბერძნ.)

792 - მადლობდ (EP)]ჰმადლობდე M (ბერძნულშიც EP-ის მსგავსად ბრძანებითია: ευχαριστησον

793 - დიდად (G: μεγα)]ფრიად EMP

794 - ამათ (G: ταδε)]ამას EMP

795 - D-ში ამ სამგზისი სადიდებლის წარმოთქმა ასეა მითითებული: "შემდგომად ზიარებისა: დიდებაჲ შენდა ღმერთო გ გზის"

796 - და მეყსეულად შემდგომად წმიდისა ზიარებისა ზიარების შემდეგლოცვანი სამადლობელნი]  ლოცვაჲ ა წმიდისა ბასილი დიდისა შემდგომად წმიდისა (- P) ზიარებისა EP; ზიარების შემდეგ ესრეთ ლოცვაჲ სამადლობელი;   და ლოცვაჲ ესე D (ბერძნ. καὶ ευθυς τας επομενας ευχαριστηριους Ευχας – "და მეყსეულად შემდგომნი ესე სამადლობელნი ლოცვანი")

797 - უსახელოჲსაჲ (G: ανωνυμου. ინგლ. Anonymous) – DEMP (როგორც წინა შენიშვნაში ვნახეთ, EP-ს მიხევით ეს ლოცვა წმ. ბასილი დიდს ეკუთვნის)

798 - ჩემო EP; ჩ~ო E M = G: μου)

799 - განმაგდე (M = G: απωσω)]მომიძაგე DEP

800 - უხრწნელთა (G: αχραντων)]ყოვლადწმიდათა DEP

801 - ნიჭთა (M = G: δωρεῶν)]ნიჭსა E; ნიშთა D

802 - შენთა (DEP = G) - M

803 - განსაწმედელად (M = G: αγιασμω)]განსანათლებელად DEP

804 - ამათი (DEP = G: ταῦτα)]ამისა M

805 - ჩემდაცა (G: καμοι)]მეცა M; და მეცა EP; და მეც D

806 - + ხოლო M (აქაც "ხოლო" შეესაბამება ბერძნულ τε-ს, მაგრამ ქართულისთვის ხელოვნურია და რადგან DEP ნუსხებში იგი გამოტოვებულია, ჩვენც ვტოვებთ)

807 - + მიერ DEP (?)

808 - + მიერ E (?)

809 - დამარხვად მცნებათა შენთა, შეძინებად საღმრთოთა მადლთა შენთა (M)]დასწავლად აღთქუმათა შენთა, მოსაღებელად საღმრთოთა მადლთა შენთა DEP (ბერძნულში გვაქვს: εις περιποιησιν τῶν σου, εις  εντολῶν προσθηκην τῆν θειας σου χαριτος, სადაც περιποιησις ნიშნავს როგორც "შენახვას, გაფრთხილებას, დაცვას" ანუ "დამარხვას", ასევე "შეთვისებას" ანუ, გარკვეული აზრით, "დასწავლას", თუმცა ზემორე კონტექსტში უფრო გამართლებულია პირველი მნიშვნელობა, რადგან ზიარებულს უფლის მცნებანი უკვე დასწავლილი უნდა ჰქონდეს. ასევე, მეორე შემთხვევაშიც უმჯობესია M-ის "მცნებანი", ვიდრე DEP-ს "აღთქუმანი", რადგან ბერძნული εντολη-ს ტერმინოლოგიურ შესატყვისს სწორედ "მცნებაჲ" წარმოადგენს და არა "აღთქუმაჲ". რაც შეეხება "მოსაღებელს", იგი, ცხადია, შეუსაბამოა ბერძნული ტერმინისა προσθηκη, რაც "შემატებას" ანუ სწორედ "შეძინებას" ნიშნავს. და ბოლოს, მრავლობითი "მადლთა", რაც ორსავე ქართულ რადაქციაში დასტურდება, არ თანხვდება ორიგინალის მხოლობითს, რომლის მიხედვითაც მოვახდინეთ შესწორება)

810 - M (DEP = G)

811 - რამეთუ რაჲთა DEP (?)

812 - სიწმიდესა შინა შენსა ამათ მიერ დაცვული (G: εν τω αγιασμῶ σου δι' αουτῶν φυλαττομενος)]სიწმიდითა შენითა დაცული DEMP (შდრ. ინგლ. Preserved by them in your holiness)

813 - და არღარა თავით თჳსით ცხოველ-ვიყო (G: καὶ μηκετι εμαουτῶ ζῶ)]და არავინ თავით თჳსით ცხოველ-არს M; და რაჲთა არა ამისთჳს თავით თჳსით ცხოველ-ვარ DEP (აღნიშნული სიტყვები წარმოადგენს განმეორებას პავლე მოციქულის საღვთო სწავლებისა იმის შესახებ, რომ "ცხოველ არღარა მე ვარ, არამედ ცხოველ არს ჩემ თანა ქრისტე", გალ. 2.20; აღნიშნულის გამო, როგორც ვხედავთ, M ძალიან მცდარია. რაც შეეხება DEP-ს, ამ ნუსხათა ტექსტი გაცილებით მართებულია, თუმცა მნიშვნელოვანი დახვეწა მასაც სჭირდება, რაც ორიგინალის მიხედვით განვახორციელეთ. შდრ. ინგლ. no longer live for myself)

814 - ჩუენისა (DEP = G: ημετερω)]ჩემისა M (შდრ. ინგლ. ოურ)

815 - ქველისმოქმედისა (M = G: ευεργετη)]კეთილისმომცემელისა DEP

816 - სასოებითა ცხოვრებისა საუკუნოჲსაჲთა, მარადისმყოფსა განსუენებასა მივიწიო (M = G)]სასოებასა ცხოვრებისა საუკუნოსა (საუკუნესა D) მარადისმყოფისა (მარადისმყოფსა D) მივიწიო განსუენებასა DEP

817 - მედღესასწაულეთა ჴმაჲ დაუცხრომელ (ακαταπαυστας) არს და დაუსრულებელ (απεραντος) - სიტკბოებაჲ მათი, რომელნი ჰხედვენ (G)]მედღესასწაულეთა ჴმაჲ დაუსრულებელ არს და წარუვალი სიტკბოებაჲ მათი, რომელნი ჰხედვენ M; მედღესასწაულეთა ჴმაჲ დაუსრულებელ არს და წარუვალი სიტკბოებაჲ (?) ჰხედვენ (ხედვენ EP) DEP)

818 - გამოუთქუმელსა (M = G)]გამოუთქუმელად DEP (შდრ. ინგლ. the ineffable beauty)

819 - ჭეშმარიტად (G: ὄντως)]ჭეშმარიტი DEPM

820 - გიგალობს (M = G: υμνεῖ)]გადიდებს DEP

821 - საუკუნეთაო (M = G: αιωνιων)]საუკუნეო DEP

822 - რომელ DEP

823 - და ზიარებისათჳს უხრწნელთა და და ცხოველსმყოფელთა საიდუმლოთა შენთაჲსა (M = G)]ზიარებითა ყოვლადწმიდითა და და ცხოველსმყოფელითა შენითა საიდუმლოთა DEP

824 - შენ  (G) - DEPM (

825 - საფარველსა ქუეშე შენსა და საგრილსა ფრთეთა შენთასა (M = G)]ქუეშე საფარველსა შენსა და საგრილსა ფრთეთა შენთასა EP; ქუეშე საფარველსა ფრთეთა შენთასა D

826 - წმიდითა სჳნიდისითა (M = G: εν καθαρῶ συνειδοτι)]სიწმიდით ზრახვად DEP

827 - ჩემდამდე (M = G: μου)]და DEP

828 - მომცემელი კეთილთაჲ (DEP = G: δοτηρ τῶν αγαθῶν. ინგლ. the giver of all good things) M

829 - თანა მამით და სულით წმიდითურთ (M = G)]თანა დაუსაბამოჲთ შენით მამით და ყოვლადწმიდით, სახიერით და ცხოველსმყოფელით სულითურთ DEP

830 - ეს ლოცვა D-ს აკლია

831 - მეტაფრასტისაჲ (G: Μεταφραστοῦ)]მეტფ~რ E; - M

832 - Kორცისა შენისა ნებსით, რომელი (M = G)]Kორცსა თჳსსა ნებსით EP

833 - და შესწუავს უღირსთა (M = G)]შემწუელი უღირსთა და EP

834 - ნუ დამწუავ მე, ნუ (G)]ნუ დამწუავ მე M; ნუ დამწუავ EP

835 - უფროჲსღა (M = G)]არამედ უფროჲს EP

836 - განვლე შორის შედგმულებათა ასოთა ჩემთასა (G: διελθε προς μελῶν μου συνθεσεις)]შემოვედ ასოთა შინა ( - M) ჩემთა EMP

837 - ნასხმანთა მიმართ (G)]ნასხამთა EMP (ბერძნული αρμος უფრო ითარგმნებოდა ტერმინით "ნაწევარი", - მაგ. ზირაქ. 27.2, ებრ. 4.12 და სხვა, - თუმცა "ნასხმანიც" მისაღებია)

838 - თირკუმელთა (M = G: νεφρους)]მუცელსა EP

839 - + და EP (ამგვარი შემატებანი ქვევითაცაა, რასაც აღარ ვუთითებთ)

840 - ჩემთა შეცოდებათანი EP = G: μου πταισματων)]შეცოდებათა ჩემთანი M

841 - = ყოველნი EP

842 - გოჯნი დაამტკიცენ (G: შდრ. ინგლ. make firm my knees)]ნასხამნი დაამტკიცენ EPM (ბერძნულში გვაქვს: τας ιγνυας στηριξον. ტერმინი η ιγνυα არ უიგივდება "ნასხმანს" და არც არის მიზანშეწონილი, რომ ორი სხვადასხვა შინაარსის ბერძნული ტერმინი ერთი შესატყვისით ითარგმნებოდეს. ხენებული ιγνυα "მუხლის შიგა ნაწევარს", უფრო ზოგადად კი "მუხლს", "ფეხს" აღნიშნავს და იგი ძველ ქართულად ითარგმნებოდა ტერმინით "გოჯი". მაგალითად, III მეფეთა 18. 21 მუხლში ვკითხულობთ: "ვიდრემდის თქუენ ჰკელობდეთ ორითავე გოჯითა  თქუენითა?" - ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ' ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις შდრ. ინგლ. სეპტ. How long wilt ye halt on both feet? ამრიგად, ხსენებული ლოცვის ტექსტშიც მართებულ შესატყვისად "გოჯნი" გვესახება)

843 - საცნობელთაჲ განმინათლე მარტივი იგი ხუთებაჲ (G: αισθησεων φωτισον απλῆν πενταδα)]საცნობელნი განმინათლენ M; სასმენელნი განმინათლენ EP

844 - მე (G) - EMP

845 - დამიფარე, დამიცევ და დამიმარხე (M = G)]მცევდ და მფარევდ EP

846 - წმიდა-მყავ (M = G: αγνιζε) -EP

847 - + განმბანე EMP ( - G)

848 - მე  (G) - EMP

849 - განმამშუენე (G: καλλυνε. ინგლ. adorn me) – EMP (აღნიშნული ბერძნული ზმნა ნიშნავს "გამშვენიერებას, გალამაზებას, შემკობას". ამ შინაარსს კარგად გადმოსცემს ძველი ქართული "განშუენებაჲ", რაც გვხვდება, მაგალითად, "წმ. შუშანიკის მარტვილობაში": "განაბრწყინა და განაშუენა ყოველი იგი ციხე სულიერითა მით ქნარითა", თ. 10)

850 - და განმანათლე მე (M = G: φωτιζε με) - EP

851 - გამომაჩინე მე საყოფელად შენდა, წმიდისა სულისად ხოლო, და არღარა საყოფელად ცოდვისა,  რაჲთა მე, ვითარცა ტაძარსა შენსა, შემოსლვითა ზიარებისაჲთა, ვითარცა ცეცხლსა, განმევლტოდის ყოველი ძჳრისმოქმედი, ყოველი ვნებაჲ (G)]გამომაჩინე საყოფელად სულისა შენისა,  რაჲთა სადგურ მისდა ვიქმნე და არა ცოდვისა და რაჲთა ტაძარი შენი შემოსლვითა ზიარებისაჲთა, ვითარცა ცეცხლითა, დაიწუას ყოველი ძჳრისსაქმე და ვნება M; გამომაჩინე მე სადგურად შენისა მხოლოდ სულისა, რამეთუ  რაჲთა ტაძარი შენი შემოსლვითა ზიარებისაჲთა, ვითარცა ცეცხლითა, დაიწუას ყოველი ძჳრისსაქმე და ყოველი ვნებაჲ, რომელ არს ჩემშორის EP ( როგორც ვხედავთ, ქართული რედაქციები მეტად არაზუსტია და სინტაქსურად გაუმართავი, რაც მძიმე აზრობრივ ცთომილებებს განაპირობებს, რადგან ისე გამოდის, რომ ღვთის ტაძარი ანუ ზიარებული ადამიანი იწვება ცეცხლით. ტექსტი ზედმიწევნით შესწორდა ორიგინალის მიხედვით. შდრ. δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου, καὶ μηκέτι σκήνομα τῆς  ἀμαρτίας'  ἵν' ώς σὸν οἶκον, εἰσόδῳ κοινωνίας, ώς πῦρ με φεύγη πᾶς κακοῦργος, πᾶν παθος. შდრ. ინგლ. Mark me as your dwelling place, of the Spirit only and no longer a place of sin, so that when you enter as if into your own home of communion, every evil doer and every passion will flee from me as from fire. ერთადერთი აუცილებელი შენამატი, რაც ბერძნულ ტექსტში შევიტანეთ, არის სიტყვა "სულის" ეპითეტი "წმიდა". ეს უთუოდ საჭირო იყო, რადგან ცალკე "სული" ქართულ თარგმანში შეიძლებოდა ადამიანის "სულად" გაგებულიყო, მაშინ როცა იგულისხმება საკუთრივ სულიწმინდა. თვით ბერძნულში ამგვარი დამატების გარდაუვალი აუცილებლობა არ არის, რადგან ამ ენისთვის ნიშანდობლივია მთავრული ასოები, ხოლო მთავრულით დაწერილი "სული" ყოველთვის სულიწმინდას ნიშნავს, რაც, ცხადია, ვერ აისახება ქართულში)

852 - მეოხად ჩემდა მოგიძღუანებ შენ ყოველთა განწმედილთა, წესთმთავართაცა უჴორცოთასა, წინამორბედსა შენსა, ბრძენთა მოციქულთა, ხოლო უფროჲს მათსა უხრწნელსა, უბიწოსა დედასა შენსა (G)]სავედრებელად შენდა შევსწირავ უჴორცოთა წესთმთავართა, წინამორბედსა შენსა და ყოვლადბრძენთა მოციქულთა, მათთანა უხრწნელსა, უბიწოსა დედასა შენსა M; სავედრებელად შევსწირავ შენდა ყოველთა წმიდათა ცისათა და წყებასა უჴორცოთასა, წმიდისა წინამორბედისა შენისა და ბრძენთა მოციქულთა შენთა და მათთანა ყოვლადწმიდასა დედასა შენსა EP (ამჯერადაც ქართული რედაქციების ტექსტი არასრულფასოვანია, თუმცა რამდენიმე ადგილას EP-ს მონაცემები უფრო თანხვდება ორიგინალს, ვიდრე M-ისა. რაც შეეხება ჩვენეულ შესწორებებს, ყველა მათგანი გამომდინარეობს ბერძნული ტექსტიდან. შდრ. Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ἡγιασμένους, τὰς ταξιαρχίας τε τῶν ἀσωμάτων, τὸν Πρόδρομον σου, τοὺς σοφοὺς 'Αποστόλους, πρὸς τοῖς δε, σὴν ἄχραντας ἀγνὴν Μητέρα შდრ. ინგლ. As advocates, I bring to you all the saints, the captains of the incorporeal hosts, your Forerunner, your wise Apostles, and more than these, your spotless, pure Mother)

853 - მათნი ვედრებანი, კეთილმოწყალეო, შეიწირენ, ქრისტე ჩემო, და ძედ ნათლისა მყავ მსახური შენი, რამეთუ შენ ხარ განწმედაჲ და მხოლოჲ სულთა ჩუენთა, სახიერ, ბრწყინვალებაჲცა (G)]მათითა ვედრებითა შეიწირე, მოწყალეო ქრისტე ჩემო, მსახურ-მქმენ და ძე ნათლისა. რამეთუ შენ ხარ განმწმედელი და მხოლოჲ სახიერი და სულთა ჩუენთა განმანათლებელი M მათითა ხოლო ვედრებითა შეიწირე, მოწყალეო ქრისტე ჩემო, და მეცა ძედ ნათლისად გამომაჩინე, რამეთუ შენ ხარ სულთა ჩუენთა განმანათლებელი და მაცხოვარი EP (ხარვეზები ქართული რედაქციებისა, ვფიქრობთ, ნათელია. შესწორებანი ამჯერადაც მთლიანად გამომდინარეობს ბერძნული ტექსტიდან. შდრ. ὧν τας λιτας, εύσπλαγχνε, δεξαι, Χριστε μου, καὶ φωτος παῖδα τον σον ἔργασαι λατριν. Σὺ γὰρ ὑπάρχεις ἀγιασμὸς καὶ μόνος ἡμῶν, ἀγαθέ, τῶν ψυχῶν καὶ  λαμπρότης. შდრ. ინგლ., რაც ამჯერად მთლად ზედმიწევნითი ვერ არის: whose prayers accept, my compassionate Christ. Make your servant a child of light. For in your goodness, you alone sanctify and enlighten our souls)

854 - ჯეროვნად, ვითარცა (EP = G: πρεποντως, ως]ვითარცა ჰშუენის M;

855 - ყოველნი (M = G) - EP

856 - ლოცვაჲ (+ ვ EP) წმიდისა კჳრილე ალექსანდრიელისაჲ (EP)]სხუაჲ ლოცვაჲ M; ლოცვაჲ ე შემდგომად ზიარებისა წმიდისა კჳრილე ალექსანდრიელისაჲ D (ბერძნულშიც, M-ისებრ, ეს ლოცვა უავტოროდაა წარმოდგენილი. არ გამოვრიცხავთ, რომ DEP ნუსხებს შემონახული ჰქონდეთ მართებული ინფორმაცია ავტორის შესახებ, რის გამოც წმ. კირილე ალექსანდრიელზე მითითებას ვინარჩუნებთ)

857 - ცხოვრებად საუკუნოდ (M = G: εις ζωην αιωνιον)]ცხოვრებად და განსანათლებელად DEP

858 - + და ცხოვრებად საუკუნოდ DEP ( - MG)

859 - ხოლო მეყავნ მე (G)]მეყავნ მე, ხოლო M; მექმენინ ხოლო EP; მექმენინ D

860 - ყოვლადუხრწნელისა (G: παναχραντου)]ყოვლადწმიდისა M ; - DEP

861 - ხოლო მეყავნ მე სამადლობელი ესე - სიხარულად, სიმრთელედ და მხიარულებად, და საშინელსა მეორედ მოსლვასა შენსა ღირს-მყავ მე, ცოდვილი, დადგომად მარჯუენით დიდებისა შენისა  მეოხებითა ყოვლადუხრწნელისა დედისა შენისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა (G H” M)]და საშინელსა შენსა განკითხვასა დამადგინე მარჯუენით შენსა, მექმენინ ხოლო სამადლობელი ესე სიხარულად და სალხინებელად და საკურნებელად სულისა და ჴორცთა, რამეთუ კურთხეულ ხარ უკუნისამდე DEM

862 - სხუაჲ ლოცვაჲ სხუაჲ ლოცვაჲყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისაჲ (M)]ლოცვაჲ ზ წმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ EP; ლოცვაჲ ვ შემდგომად ზიარებისა წმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ ვედრები[საჲ] D (ბერძნ. "ანონიმისა ზესთაწმიდისა ღმრთისმშობლისა მიმართ")

863 - ნუგეშინისმცემელო (M)]სალხინებელო და DEP (ბერძნულში გვაქვს: η παραμυθια. შდრ. ინგლ. ცომფორტ )

864 - ზიარყოფად უხრწნელისა (M = G: κοινωνον γενεσθαι τοῦ αχραντου)]ზიარებად ყოვლადწმიდასა DEP

865 - საცნაურნი (M)]გონიერად EP; - D (შდრ. ბერძნ. νοητους. აღნიშნული ტერმინი ითარგმნებოდა, ერთი მხრივ, როგორც "საცნაური", მეორე მხრივ – როგორც "გონიერი". არსებობდა სხვა შესატყვისებიც. დაწვრილებით იხ. ე. ჭელიძე, ძველი ქართული საღვთისმეტყველო ტერმინოლოგია, თბ. 1996, გვ. 427-452)

866 - DEP

867 - რომელმან ჰშევ წყაროჲ უკუდავებისაჲ (M)]წყაროჲსა უკუდავებისა (უკუდავისა D) მშობელო DEP

868 - ცხოველ-მყავ მე, მომკუდარი ცოდვითა (M)]განმაცხოველე მე, ცოდვითა მომკუდარი DEP

869 - მოწყალისა ღმრთისა წყალობისმოყუარეო დედაო (G: η τοῦ ελεημονος Θεοῦ φιλευσπλαγχνος Μητηρ)]წყალობისმოყუარისა მოწყალისა ღმრთისა დედაო M; მოწყალისა ღმრთისა დედაო DEP

870 - გულსა შინა ჩემსა (G: τη καρδι μου)]გულსა ჩემსა DEMP

871 - შინა (G) - DEMP

872 - აღმოწოდებაჲ – ტყუეობათა შინა გულისსიტყუათა ჩემთასა (G: ανακλησιν εν ταῖς αιχμαλωσιας τῶν λογισμων μου)]ჴსნაჲ - ტყუეობისაგან გულისსიტყუათა ჩემთა M; ჴსნაჲ - ტყუეობისაგან საცნობელთა ჩემთა DEP.  ბერძნული ανακλησις ტერმინოლოგიურად ითარგმნებოდა როგორც "აღმოწოდებაჲ". მაგალითად: "ღმერთი ყოველთა მიზეზ არს და დასაბამ, მყოფთა – არსება, ცხოველთა – ცხოვრება ... განვრდომილთა ვიდრემე მისგან – აღმოწოდება (ανακλησις) და აღდგომა", გარდამოცემა, თ.12. წმ. არსენ იყალთოელის თარგ., თბ. 2000, გვ. 64 (იგივე შესატყვისია ეფრემისეულ თარგმანშიც. იხ. იქვე)

873 - უკუანაჲსკნელად (DEP)]უკუანაჲსკნელ M

874 - ჩემდა (G: μου) - DEMP

875 - მოღებად DEP

876 - განმწმედელობასა (G: τον αγιασμον. ინგლ. the sanctification)  ] განსაწმედელად  DEMP

877 - სულისა (DM)]სულისა ხოლო (შდრ. ბერძნ. ψυχῆς τε) EP (ამჯერადაც "ხოლო" შეესატყვისება ბერძნულ τε-ს, რასაც, მიუხედავად სიზუსტისა, მკითხველისათვის უხერხულობა ახლავს და DM ნუსხათა რედაქტორების მსგავსად ჩვენც ვტოვებთ, თუმცა სქოლიოში ვუთითებთ)

878 - მომეც DEP (ბერძნ. παρασχου უფრო შეესაბამება M-ის შესატყვისს "მომმადლენ")

879 - + დედოფალო DEP ( - MG)

880 - მერმე სთქუ (G) - DEMP

881 - ეს მუხლები სახარებიდან ქართულ განგებას აკლია, მაგრამ არის ბერძნულში. საზოგადოდ, ბერძნულში აქ მთავრდება ზიარების შემდგომი განგება.

 

"ლოცვანი და დაუჯდომელი ღმრთისმობლისაჲ"
ახალი, შესწორებული გამოცემა მოამზადა ედიშერ ჭელიძემ
გამომცემლობა "ახალი ივირონი", "საეკლესიო ბიბლიოთეკა, ტ. III, თბილისი, 2006 წ.

ახალი, შესწორებული გამოცემის მიხედვით

განმზადებაჲ და წესი წმიდისა ზიარებისაჲ

უწყებაჲ ჯერ-არს, ვისცა ენებოს ზიარებაჲ ცხოვრებისმომცემელთა საიდუმლოთაჲ, მწუხრითგან ჯერ-არს თავისა თჳსისა დაცვაჲ ყოვლისაგან ზრახვისა ბოროტისა, ხოლო ღამე ყოვლითურთ გარდავლად კრძალულებით და მუჴლთდრეკით.

 

შემდგომად ცისკრისა გამოლოცვისა წარვიდეს სენაკად თჳსად⁴⁷¹, ილოცოს ჟამნი სადილისა[ნი] და სრულ-ყოს ყოვლითურთ, მომიჴსენესა ზედა სამოსიქულოჲ ესე.

ფსალმუნი: რად აღიძრნეს წარმართნი...

დასდებელი: მთავარნი ერთანი შეკრბეს ერთად...

კორინთ.: ძმანო, მე მოვიღე უფლისაგან, რომელიცა მიგეც თქუენ, რამეთუ უფალი იესუ ქრისტე ღამესა მას, რომელსა მიეცემოდა... ხოლო გან-თუ-ვიკითხვით, უფლისა მიერ განვისწავლებით, რაჲთა არა სოფლისა თანა დავისაჯნეთ.

ალელუაჲ: მტერთა ჩემთა თქუეს ბოროტი...

სახარებაჲ იოვანესი: ჰრქუა უფალმან მოსრულთა მათ მისა მიმართ ჰურიათა: მე ვარ პური ცხოვრებისაჲ... რომელი ჭამდეს ამას პურსა,ცხოვნდეს უკუნისამდე.

შემდგომად სახარებისა: მომიჴსენენ ჩუენ, უფალო...

და სხუაჲ ყოველი ჟამნი დანარჩომი⁴⁷² დაასრულოს⁴⁷³ სრულიად.

შემდგომად იწყოს ყოვლითა სულითა და კრძალულებითა და შიშითა ღმრთისაჲთა, არარაჲსა მგონებელი ქუეყანისათაჲ, არამედ გარნა თჳსთა ცოდვათაჲ, და იტყოდის ლმობიერად და წყნარად:

აკოლუთიაჲ წმიდისა ზიარებისაჲ⁴⁷⁴

თქუას მღდელმან: კურთხეულ არს...

და უკუეთუ მღდელი არა იყოს:

ლოცვითა წმიდათა [და] ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთაჲთა, უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შეგჳწყალენ ჩუენ...

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა.

მეუფეო ზეცათაო, ნუგეშინისმცემელო, სულო ჭეშმარიტებისაო, რომელი ყოველგან ხარ და ყოველსავე აღავსებ მადლითა შენითა, საუნჯეო კეთილთაო, მომნიჭებელო ცხოვრებისაო, მოვედ და დაემკჳდრე ჩუენ შორის და წმიდა-მყვენ ჩუენ ყოვლისაგან ბიწისა და აცხოვნენ, სახიერო, სულნი ჩუენნი.

წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკუდავო, შეგჳწყალენ ჩუენ (3-გზის).

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგჳწყალენ ჩუენ, უფალო გჳჴსნენ და გჳლხინე ცოდვათა ჩუენთაგან; მეუფეო, შეგჳნდვენ უსჯულოებანი ჩუენნი; წმიდაო, მოიხილე და განკურნენ უძლურებანი ჩუენნი სახელისა შენისათჳს.

უფალო შეგჳწყალენ (3-გზის).

დიდებაჲ.

აწ და.

მამაო ჩუენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა-იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევაჲ შენი, იყავნ ნებაჲ შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქუეყანასა ზედა. პური ჩუენი არსობისაჲ მომეც ჩუენ დღეს და მომიტევენ ჩუენ თანანადებნი ჩუენნი, ვითარცა ჩუენ მიუტევებთ თანამდებთა მათ ჩუენთა და ნუ შემიყვანებ ჩუენ განსაცდელსა, არამედ  მიჴსნენ ჩუენ ბოროტისაგან.

მღდელმან: რამეთუ შენი არს...

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ მეუფესა ჩუენსა, ღმერთსა.

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ ქრისტესა მეუფესა, ჩუენსა ღმერთსა.

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ თჳთ ქრისტესა, მეუფესა და ღმერთსა ჩუენსა.

50-ე ფსალმუნი

დასასრულსა, ფსალმუნი დავითისი, რაჟამს მოვიდა მისა ნათან წინაჲსწარმეტყუელი, ოდეს-იგი შევიდა ბერსაბესა, ურიის ცოლისა

50.3 მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა და მრავლითა მოწყალებითა შენითა აჴოცე უსჯულოებაჲ ჩემი.

50.4 უფროჲს განმბანე მე უშჯულოებისა ჩემისაგან და ცოდვათა ჩემთაგან განმწმიდე მე.

50.5 რამეთუ უშჯულოებაჲ ჩემი მე უწყი, და ცოდვაჲ ჩემი წინაშე ჩემსა არს მარადის.

50.6 შენ მხოლოსა შეგცოდე და ბოროტი შენ წინაშე ვყავ; რაჲთა განჰმართლდე სიტყუათაგან შენთა და სძლო სჯასა შენსა.

50.7 რამეთუ ესერა უშჯულოებათა შინა მიუდგა და ცოდვათა შინა მშვა მე დედამან ჩემმან.

50.8 რამეთუ ესერა, ჭეშმარიტებაჲ შეიყუარე, უჩინონი და დაფარულნი სიბრძნისა შენისანი გამომიცხადენ მე.

50.9 მასხურო მე უსუპითა და განვწმიდნე მე, განმბანო მე და უფროჲს თოვლისა განვსპეტაკნე.

50.10 მასმინო მე გალობაჲ და სიხარული, და იხარებდენ ძუალნი დამდაბლებულნი.

50.11 გარემიაქციე პირი შენი ცოდვათა ჩემთაგან და ყოველნი უჲჯულოებანი ჩემნი აჴოცენ.

50.12 გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემ თანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

50.13 ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

50.14 მომეც მე სიხარული მაცხოვარებისა შენისაჲ და სულითა მთავრობისაჲთა დამამტკიცე მე.

50.15 ვასწავლნე უშჯულოთა გზანი შენნი და უღმრთონი შენდა მოიქცენ.

50.16 მიჴსენ მე სისხლთაგან, ღმერთო, ღმერთო ცხორებისა ჩემისაო; იხარებდეს ენაჲ ჩემი სიმართლესა შენსა.

50.17 უფალო, ბაგენი ჩემნი აღახუნე, და პირი ჩემი უთხრობდეს ქებულებასა შენსა.

50.18 რამეთუ უკუეთუმცა გენება, მსხუერპლი შე-მცა-მეწირა; არამედ საკუერთხი არა გთნდეს.

50.19 მსხუერპლი ღმრთისაჲ არს სული შემუსრვილი, გული შემუსრვილი და დამდაბლებული ღმერთმან არა შეურაცხ-ყოს.

50.20 კეთილი უყავ, უფალო, ნებითა შენითა სიონსა და აღაშენენ ზღუდენი იერუსალიმისანი.

50.21 მაშინ გთნდეს მსხუერპლი სიმართლისაჲ, შესაწირავი და ყოვლადდასაწუელი; მაშინ შეიწირნენ საკურთხეველსა შენსა ზედა ზუარაკნი.

დიდებაჲ

 

გალობანი ზიარებისანი თქუმულნი თეოქთისტე მონაზონისანი

უგალობდითსა, ჴმაჲ ბ

ძლისპირი

მოვედით, ერნო, უგალობდეთ გალობითა ქრისტესა, რომელმანცა სასწაულითა ერი თჳსი იჴსნა ეგჳპტით მონებისაგან, ძლევისა გალობითა⁴⁷⁵, რამეთუ დიდებულ არს.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

 

ტროპარი⁴⁷⁶

პურ ცხოვრებისა საუკუნომყოფელისა⁴⁷⁷ მექმენინ ჴორცი შენი წმიდაჲ, მოწყალეო უფალო, და პატიოსანი სისხლი შენი, - და სენთა მრავალფერთა განსაკურნებლად.⁴⁷⁸

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

სისხლსა მას შენსა, მეუფეო, ყოვლადპატიოსანსა და ჴორცსა შენსა ყოვლადწმიდასა ღირს-მყავ მე, არაღირსი, მოღებად⁴⁷⁹, ჭამად და სუმად სურვილით და სარწმუნოებით, ვითარცა მოწყალე ხარ.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

შევიგინე მე საქმითა ბოროტითა, საწყალობელი, და უხრწნელისა ჴორცისა და საღმრთოჲსა სისხლისა შენისა  უღირსი ესე კუალად ზიარებასა,⁴⁸⁰ ღირს-მყავ, ვითარცა მოწყალე ხარ.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ჰოჲ ქუეყანაო კეთილო, კურთხეულო⁴⁸¹ სძალო ღმრთისაო⁴⁸², რომელმან უმუშაკოდ გამოიღე თავწარსხმული ცხოვრებად სოფლისა, ღირს-მყავ მე ჭამად ამისგან, რაჲთა ვცხოვნდე⁴⁸³.

განძლიერდასა

ძლისპირი

კლდესა ზედა სარწმუნოებისასა დამამტკიცე და განავრცე პირი ჩემი ზედა მტერთა ჩემთა და ახარე სულსა ჩემსა, რაჲთა ჴმა-ვყო შენდა მომართ, მხოლოო, რამეთუ არავინ არს წმიდაჲ შენსა გარეშე, ღმრთისა ჩუენისა.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

 

ტროპარი

ნაკადულნი ცრემლთანი, ქრისტე, მომმადლენ მე ბილწებათა გულისა ჩემისათა განწმედად, რაჲთა წმიდითა სჳნიდისითა განწმედილი⁴⁸⁴ სარწმუნოებით მოვიდე შიშით, მეუფეო, ზიარებად  საღმრთოთა ძღუენთა⁴⁸⁵ შენთა.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

მოსატევებელად ცოდვათა ჩემთა მექმნენინ მე უხრწნელი ჴორცი შენი და საღმრთოჲ სისხლი შენი⁴⁸⁶, - სულისა წმიდისა ზიარებად და ცხოვრებად საუკუნოდ, კაცთმოყუარე, და - ვნებათა და ჭირთაგან⁴⁸⁷ გამომჴსნელ[ად].⁴⁸⁸

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ღირს-მყვენ ჩუენ, უფალო, ჴორცსა შენსა ზიარებად დაუსჯელად და სისხლსა შენსა პატიოსანსა - განწმედად სულთა და ჴორცთა, და რაჲთა მექმნეს მე განმანათლებელ გონებისა და ვადიდებდე⁴⁸⁹, ქრისტე, სახიერებათა შენთა.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

პურისა ცხოვრებისა ტრაპეზო ყოვლადწმიდაო, მოწყალებათათჳს ზეცითგარდამოსრულისა და ახლისა ცხოვრებისა სოფლისა მომნიჭებელისა⁴⁹⁰, ღირს-მყავ მეცა აწ, უღირსი, შიშით ამისსა გემოჲსხილვად, და⁴⁹¹ რაჲთა ვცხოვნდე.

 

წარდგომაჲ, დ გუერდი

ედემი...

ცეცხლ და ნათელ მექმენინ, მაცხოვარ, მოღებაჲ ყოვლადპატიოსანთა მათ ცხოვრებისმომცემელთა შენთა საიდუმლოთაჲ და დასაწუელად შეცოდებათა ნივთსა და განმანათლებელ ყოვლისა მიმართ ჭეშმარიტისა ღმრთისმეტყუელებისა, ხოლო არა განვსცემ სიწმიდესა მტერთა ზაკუვით, არამედ, ვითარცა მეძავი, შეგივრდები და, ვითარცა ავაზაკი, აღგიარებ, მეუფეო, და გიღაღადებ:

მომიჴსენე მე, უფალო, ოდეს კუალად მოხჳდე სუფევითა შენითა.

ნუმცავინ არს, ჰოჲ მორწმუნენო, საღმრთოჲსა სერობისა უღირს ყოვლადვე, ნუმცა იუდაჲსებრ ზაკუვით მოვალს ტრაპეზსა ამას, რამეთუ მან პური მიიღო და მსხუერპლისა მის წმიდისა მჴდომად აღდგა, სახით მოწაფე, ხოლო საქმით – თანამოსაგრე კაცისმკლველი, ჰურიათა თანა ერთგული და მოციქულთა თანა ერთგუნდი, და რომელსა-იგი სძულობდა, ამბორს-უყოფდა, და რომელსა-იგი ამბორს-უყოფდა, ჰყიდდა, - რომელმან მომიყიდნა წყევისაგან სჯულისა წყალობით, ქრისტემან ღმერთმან ჩუენმან და მაცხოვარმან სულთა ჩუენთამან.

დიდებაჲ.

აწ და⁴⁹².

მჯდომარე...

ტარიგი, რომელი წინაჲსწარვე იხილა სულითა ესაია განათლებულმან, განისყიდების იგი⁴⁹³ ისკარიოტელისა მიერ და შეიკრვის, და დაჰჴსნის ადამის დასჯასა და, ვითარცა ცხოვარი, კლვად მიიგურების და ღჳნოჲ ცხოვრებისაჲ ძმარსა მიიღებს ჩუენთჳს და დაიკლვის, რაჲთა ექმნეს გამომზრდელ ემბაზისა შვილთა. დიდებაჲ, დიდებაჲ შენდა, ქრისტე ღმერთო, და დიდებაჲ და მადლობაჲ აურაცხლსა შენსა სულგრძელებასა⁴⁹⁴

უფალო მესმასა

ძლისპირი

მოხუედ ჩუენდა, ქალწულისაგან არა ანგელოზი, არამედ  თჳთ უფალი განჴორციელებული ღმერთი, და მიჴსნენ ჩუენ ყოვლითურთ, რომელნი ვღაღადებთ დიდებაჲ ძალსა შენსა.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

ტროპარი

ინებე ჩუენთჳს ჴორცთშესხმულმან, მრავალმოწყალეო⁴⁹⁵, შეწირვად⁴⁹⁶, ვითარცა ცხოვარი, ცოდვათათჳს კაცთაჲსა. ამისთჳს-ხოლო გევედრები შენ ჩემთაცა განქარვებად შეცოდებათა.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

განკურნენ⁴⁹⁷ სულისა ჩემისა წყლულებანი, უფალო, და სრულიად განმწმიდე⁴⁹⁸ და ღირს-მყავ, მეუფეო, ზიარებად საიდუმლოსა შენსა საღმრთოსა სერობასა⁴⁹⁹ - უბადრუკი.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ვდგეთ ყოველნი უკუე შიშით და ძრწოლით და მოწიწებით. თუალნი სულისანი ზეგუაქუნდენ და მაცხოვრისა მიმართ ვჴმობდეთ:

დაგუამტკიცენ და გულისჴმიერ-გუყვენ ჩუენ, ღმერთო მოწყალეო, შიშსა შენსა.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

მოწყალე-ყავ ჩემზედა ნაწლევთაგანი⁵⁰⁰ შენი, დედოფალო, და დამიცევ მე შეუგინებელად და უბიწოდ, მონაჲ შენი, და უვნებელად, რაჲთა შევიწყნარო გონიერი მარგალიტი და წმიდა-ვიქმნე.

ღამითგანსა

ძლისპირი

ნათლისა მომცემელო და საუკუნეთა შემოქმედო უფალო, ნათელსა მცნებათა შენთასა დამამტკიცენ ჩუენ⁵⁰¹, რამეთუ ჩუენ შენსა გარეშე, სახიერ, სხუაჲ ღმერთი არა ვიცით.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

 

ტროპარი

ვითარცა სთქუ პირველად, ქრისტე, იქმნეს აწ⁵⁰² ჩემთანა, მდაბლისა ამის მონისა შენისა⁵⁰³, და ჩემთანა დაადგერ, ვითარცა აღმითქუ⁵⁰⁴, რამეთუ აჰა ესერა ვჭამ ჴორცსა შენსა საღმრთოსა და ვსუამ სისხლსა შენსა.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

სიტყუაო ღმრთისაო და ღმერთო, ნაკუერცხალ-მექმენინ მე⁵⁰⁵ ჴორცი შენი, განმანათლებელ ჩემ, დაბნელებულისა ამის, და განმწმედელ მწიკულევანებასა სულისა ჩემისასა სისხლი შენი.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

შემწიკულებული სული და ბაგენი მქონან არაწმიდანი და აწ ვერ ძალ-მიც მიახლებად შენდა, ქრისტე, და მოღებად ჴორცსა შენსა, არამედ  შენ გამომაჩინე ღირსად.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

მარიამ, დედაო ღმრთისაო, სურნელებისა შუენიერო სამკჳდრებელო, ლოცვითა შენითა ჭურად რჩეულად გამომაჩინე, რაჲთა ზიარ-ვიქმნე სიწმიდეთა საღმრთოთა ძისა შენისათა.

ღაღადყავსა

ძლისპირი

ღელვამან ცოდვისამან მომიცვა მე და

მრავალსა მოწყალებასა შენსა მოვივლტი; აღმომიყვანე, სახიერ, დანთქმისაგან, ღმერთო ჩემო, გევედრები.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

 

ტროპარი

გონებაჲ, სული და გული წმიდა-ყვენ, მაცხოვარ, და ჴორცნიცა ჩემნი, და ღირს-მყავ, მეუფეო, დაუსჯელად მიახლებად საშინელთა საიდუმლოთა შენთა.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

რაჲთა უცხო-ვიქმნე ვნებათაგან შენითა მადლითა და მაქუნდეს შემატებაჲ და ცხორებისაცა უცთომელობაჲ ზიარებისა მიერ წმიდათა შენთა, ქრისტე, საიდუმლოთა⁵⁰⁶.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

შიშით და ძრწოლით მივეახლნეთ ყოველნი საღმრთოთა საიდუმლოთა მეუფისათა და წმიდაA Kორცი მისი მოვიღოთ [და] წმიდაჲ⁵⁰⁷ და ყოვლადპატიოსანი⁵⁰⁸ სისხლი მისი.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ღმერთო და სიტყუაო ღმრთისაო წმიდაო, წმიდა-მყავ მე სრულიად აწ, მომავალი საღმრთოთა მიმართ შენთა საიდუმლოთა, წმიდისა დედისა შენისა ვედრებითა.

 

იბაკოჲ ⁵⁰⁹,

ჴმაჲ, ბ

ძლისპირი

ზენათა ძიებითა⁵¹⁰

საღმრთოჲსა ჴორცისა და სისხლისა  მოღებაჲ, ქრისტე, განსაწმედელ მექმენინ, ნუ დასასჯელ ამით ზიარებაჲ და ნუ თანამდებ, არამედ  განსაწმედელ შეგინებისა სულისა და ჴორცთაჲსა და ზიარებად ცხოვრებისა საუკუნოჲსა და უკუდავებისა⁵¹¹.

 

იკოსი

პირველ საუფლოჲსა მის ვნებისა აღასრულა დღეს სერობაჲ ქრისტემან ღმერთმან მოწაფეთა თჳსთა თანა და ჴორცი და სისხლი თჳსი ყოვლადწმიდაჲ მისცა მათ საჭმლად და სასუმლად, განსაწმედელად ნაბრძჳლთა სულიერთა, და იზიარნა ვნებათა თჳსთა და მერმესა მას დიდებასა საუკუნოსა ღირს-ყვნა კაცთმოყუარემან.

მოვედით, განვიწმიდნეთ, მორწმუნენო, სულნი⁵¹² და ჴორცნი ჩუენნი და განუმზადნეთ უფალსა სავანედ შემკობილად გონებანი ჩუენნი, რაჲთა ჩუენშორისცა აღასრულოს სერობაჲ ცხოველსმყოფელთა საიდუმლოთა თჳსთაჲ და ზიარ-მყვნეს ჩუენ დიდებასა საღმრთოსა მიუწდომელსა და თანააღმადგინნეს და ღმრთივბრწყინვალე გუყვნეს⁵¹³.

კურთხეულარსსა ზ

ძლისპირი

ხატისა მისთჳს ოქროჲსა, რომელი იმსახურა ველსა მას დეირისსა, სამთა ყრმათა შიში შეურაცხ-ყვეს მძლავრისაჲ მის და შეითხინეს საჴუმილსა მას და შეცურეულნი ესრეთ ღაღადებდეს და იტყოდეს: კურთხეულ ხარ შენ, უფალო, ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

 

ტროპარი

წყარო სახიერებისა  არს ზიარებაჲ, ქრისტე, უკუდავთა შენთა საიდუმლოთაჲ; აწ უკუე მექმენინ მე წყაროჲ სახიერებისაჲ ნათელ უვნებელობისა და სათნოებისა მიმართ უწმიდესობაჲ და წარმართებისა და აღმატებისა მონიჭებაჲ, მხოლოო სახიერო,⁵¹⁴ რაჲთა გადიდებდე⁵¹⁵.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

რაჲთა განვერე ვნებათაგან და მტერთა,⁵¹⁶ იწროებათა⁵¹⁷ და ყოვლისაგან⁵¹⁸ სალმობისა⁵¹⁹, შიშით⁵²⁰ და სურვილით, კაცთმოყუარე, მოვივლტი აწ კრძალვითა⁵²¹ შენისა მიმართ უკუდავისა და საღმრთოჲსა საიდუმლოჲსა და გიგალობ⁵²² შენ: კურთხეულ ხარ შენ, უფალო, ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ჰოჲ⁵²³ სულო ჩემო⁵²⁴ უბადრუკო, სულო ვნებულო, შეძრწუნდი მხედველი საიდუმლოსა დიდებულსა, სულთქუმით ცრემლოოდე მკერდსა ცემით, ჴმობდი და იტყოდი:  ღმერთო, განმწმიდე მე⁵²⁵, ვითარცა⁵²⁶ მეძავი, ცოდვათა ჩემთაგან, ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

მაცხოვარი ქრისტე ჰშევ ზეშთა ცნობისა, ღმრთივმიმადლებულო; გევედრები აწ⁵²⁷ შენ, წმიდასა, ლმობიერად მონაჲ შენი არაწმიდაჲ, მნებებელი აწ ყოვლადწმიდათა მიმართ საიდუმლოთა მიახლებად: განმწმიდე მე ყოვლისაგან შეგინებისა  ჴორცთა და სულისა.

აკურთხევდითსა

ძლისპირი

საჴუმილად გარდამოსრულსა ყრმათა

ებრაელთათჳს ღმერთსა, რომელმან⁵²⁸ ცეცხლი ცუარად შეცვალა, აკურთხევდით ყოველნი საქმენი უფლისანი უფალსა და ამაღლებდით მას უკუნისამდე.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წმიდაჲ განმიახლე გუამსა ჩემსა.

ტროპარი

ზეციერთა და შესაძრწუნებელთა და წმიდათა საიდუმლოთა⁵²⁹ და საღმრთოჲსა სერობისა  საიდუმლოდ ზიარებასა ღირს-მყავ აწ სასოწარკუეთილი ესე, ქრისტე ღმერთო, მაცხოვარო ჩემო.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

მოწყალებისა შენისა მომართ მოვივლტი, სახიერ, და ვჴმობ შიშით: ჩემთანა ეგე, მაცხოვარ, და მე – შენთანა, ვითარცა სთქუ⁵³⁰, რამეთუ⁵³¹ ესერა მინდობითა წყალობათა⁵³² შენთაჲთა ვჭამ ჴორცსა და ვსუამ სისხლსა შენსა.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ვძრწი შეწყნარებად ცეცხლისა,  ნუუკუე შემწუას ვითარცა ცჳლი და ვითარცა თივაჲ; ჰოჲ საშინელი საიდუმლოჲ, ჰოჲ მოწყალებაჲ ღმრთისაჲ, თუ ვითარ საღმრთოსა ჴორცსა და სისხლსა მე, თიჴაჲ ესე, ვეზიარო და უხწნელ-ვიქმნე⁵³³.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

საღმრთოჲ პური ცხოვრებისაჲ საშოსა შენსა, ღმრთისა დედაო, ჭეშმარიტად შეიცხო და დაიცვა უვნებელად საშოჲ შენი⁵³⁴, უბიწოო. ამისთჳსცა, ვითარცა მზრდელსა ჩუენსა, გიგალობთ შენ ყოველნი უკუნისამდე.

ადიდებდითსა

ძლისპირი

დაუსაბამოჲსაგან მამისა ძე ღმრთისაჲ გამოჩნდა ქალწულისაგან⁵³⁵ მჴსნელად ჩუენდა განKორციელდა, განგუანათლებს დაბნელებულთა და შემოკრებს ერთად განბნეულთა, რაჲთა სარწმუნოებით მშობელსა მისსა ვადიდებდეთ.

გული წმიდაჲ დაჰბადე ჩემთანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

 

ტროპარი

განიცადეთ და იხილეთ, რამეთუ ტკბილ⁵³⁶ არს უფალი, რამეთუ ჩუენთჳს მსგავს ჩუენდა ქმნილი მოვიდა⁵³⁷ და ერთგზის თავი თჳსი შესწირა, ვითარცა მსხუერპლი, თჳსისა მამისა, და მარადის დაიკლვის განწმედად მიმღებელთა მისთა.

ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

სული⁵³⁸ ჴორცთა თანა განწმიდე, მეუფეო, და განანათლე და აცხოვნე⁵³⁹, რაჲთა იქმნეს სახლ შენდა და ზიარ-იქმნეს საიდუმლოთა შენთა სამღდელოთა⁵⁴⁰, თანაკჳდრად შენდა მქონებელი, თანა მამით და სულითურთ, კეთილისმყოფელო და მრავალმოწყალეო.⁵⁴¹

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ვითარცა ცეცხლი, მექმენინ მე, და ვითარცა ნათელი, ჴორცი შენი და სისხლი შენი ყოვლადპატიოსანი⁵⁴², მაცხოვარო ჩემო, შემწუველ ცოდვათა ნივთსა და დამწუველ ეკალსა ვნებათასა, და ყოვლითურთ განმანათლე მე თაყუანისცემად⁵⁴³ შენისა ღმრთეებისა.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ღმერთი განჴორციელდა წმიდათა სისხლთა შენთაგან, რომლისათჳსცა ყოველი ნათესავი გიგალობს შენ, დედოფალო, და სიმრავლენი გონებათანი⁵⁴⁴ გადიდებენ⁵⁴⁵, ვითარცა შენმიერ ბრწყინვალედ მხილველნი ყოველთა მეუფისა,⁵⁴⁶ კაცებრ არსქმნულისა⁵⁴⁷.

ღირს არს ჭეშმარიტად, რაჲთა გადიდებდეთ შენ, ღმრთისმშობელო, რომელი მარადის სანატრელ იქმენ, ყოვლადუბიწოდ და დედად ღმრთისა ჩუენისა. უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა და აღმატებით უზეშთაესსა სერაფიმთასა, განუხრწნელად მშობელსა სიტყჳსა ღმრთისასა, მხოლოსა ღმრთისმშობელსა გალობით გადიდებდეთ.

სამწმიდაო...

ყოვლადწმიდაო...

მამაო ჩუენო...

ტროპარი დღისა ანუ დღესასწაულისაჲ,  ხოლო უკუეთუ არს ალელუაჲ, ესენი:

მიწყალენ ჩუენ, უფალო...

დიდებაჲ.

უფალო, შეგჳწყალენ ჩუენ...

აწ და.

 

ღმრთისმშობელისაჲ:

მოწყალებისა კარი განგჳღე...

უფალო შეგჳწყალენ 40-ჯერ

და ლოცვაჲ ესე სერობისაჲ:

უბიწოო შეუგინებელო უხრწნელო... (სრული ტექსტი იხ. ზემოთ)

 

ხოლო ხვალისა, შემდგომად ჟამნისა, ჩუეულებისაებრსა მას ლოცვასა,  რომელიცა ინებებს ზიარებად, იტყჳს ესრეთ:

კურთხეულ არს...

მეუფეო ზეცათაო...

სამწმიდაო...

ყოვლადწმიდაო სამებაო...

მამაო ჩუენო...

რამეთუ შენი არს სუფევაჲ...

უფალო შეგჳწყალენ 12-ჯერ.

დიდებაჲ

და

აწ და.

მოვედით თაყუანის-ვსცეთ...3-გზის.

ფსალმუნი ესე 22-ე

ფსალმუნი დავითისი

22,1 უფალმან მმწყსოს მე და მე არაჲ მაკლდეს.

22,2 ადგილსა მწუანვილსა მუნ დამამკჳდრა მე; წყალთა ზედა განსასუენებელთასა გამომზარდა მე.

22,3 მოაქცია სული ჩემი და მიძღოდა მე გზათა სიმართლისათა სახელისა მისისათჳს.

22,4 ვიდოდი ღათუ შორის აჩრდილთა სიკუდილისათა, არა შემეშინოს მე ბოროტისაგან, რამეთუ შენ ჩემ თანა ხარ; კუერთხმან შენმან და არგანმან შენმან - ამათ ნუგეშინის-მცეს მე.

22,5 განმზადეს წინაშე ჩემსა ტაბლაჲჴ წინაშე მაჭირვებელთა ჩემთა; განაპოხე ზეთითა თავი ჩემი და სასუმელმან შენმან დამათრო მე ვითარცა ურწყულმან.

22,6 წყალობაჲ შენი, უფალო, თანამავალ მეყავნ მე ყოველთა დღეთა ცხორებისა ჩემისათა, დამკჳდრებად ჩემდა სახლსა უფლისასა, განგრძობასა დღეთასა.

 

ფსალმუნი, 23

ფსალმუნი დავითისი, ერთშაბათთაჲ

23,1 უფლისაჲ არს ქუეყანაჲ და სავსებაჲ მისი, სოფელი და ყოველნი დამკჳდრებულნი მას შინა.

23,2 რამეთუ მან თავადმან ზღუათა ზედა დააფუძნა იგი და მდინარეთა ზედა განჰმზადა იგი.

23,3 ვინ აღვიდეს მთასა უფლისასა, ანუ ვინ დადგეს ადგილსა წმიდასა მისსა?

23,4 უბრალოჲ ჴელითა და წმიდაჲ გულითა, რომელმან არა აღიღო ამაოებასა ზედა სული თჳსი და არცა ეფუცა ზაკვით მოყუასსა თჳსსა.

23,5 ამან მოიღოს კურთხევაჲ უფლისაგან და წყალობაჲ ღმრთისაგან მაცხოვრისა მისისა.

23,6 ესე არს ნათესავი, რომელი ეძიებს უფალსა, ეძიებს ხილვად პირსა ღმრთისა იაკობისსა.

23,7 აღახუენით ბჭენი თქუენნი, მთავარნო, და აღეხუენით ბჭენი საუკუნენი და შევიდეს მეუფჱ დიდებისაჲ.

23,8 ვინ არს ესე, მეუფჱ დიდებისაჲ? უფალი ძლიერი ღა მტკიცე, უფალი, ძლიერი ბრძოლასა შინა?

23,9 აღახუენით ბჭენი თქუენნი, მთავარნო, და აღეხუენით ბჭენი საუკუნენი და შევიდეს მეუფჱ დიდებისა.

23,10 ვინ არს ესე, მეუფჱ დიდებისაჲ? უფალი ძალთაჲ თავადი არს მეუფჱ დიდებისაჲ.

დიდებაჲ

 

ფსალმუნი 115

ალელუაჲ

115,1 მრწმენა მე, რომელისათჳსცა ვიტყოდე; ხოლო მე დავმდაბლდი ფრიად.

115,2 და ვთქუ განკჳრვებასა ჩემსა, რამეთუ: ყოველი კაცი ცრუ არს.

115,3 რაჲ მივაგო უფალსა ყოვლისავეთჳს, რომელი მომაგო მე?

115,4 სასუმელი ცხორებისაჲ მოვიღო და სახელსა უფლისასა ვხადო.

115,5 ლოცვანი ჩემნი უფალსა მივსცნე წინაშე ყოვლისა ერისა მისისა.

115,6 პატიოსან არს წინაშე უფლისა სიკუდილი წმიდათა მისთა.

115,7 ჵ, უფალო, მე მონაჲ შენი, მე მონაჲ შენი და ძე მჴევლისა შენისაჲ; განჰხეთქენ საკრველნი ჩემნი,

115,8 შენდა შევწირო მსხუერპლი ქებისაჲ და სახელსა უფლისასა ვხადო.

115,9 ლოცვანი ჩემნი უფალსა მივსცნე წინაშე ყოვლისა ერისა მისისა

115,10 ეზოთა სახლისა უფლისათა, შორის შენსა, იერუსალმ!

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ალელუაჲ 3-გზის.

მეტანიაჲ 3-გზის

და ტროპარნი ესე:

ტროპარი, ჴმაჲ

უსჯულოებანი ჩემნი უგულებელს-ყვენ, უფალო, ქალწულისაგან შობილო, და გული ჩემი განწმიდე და ტაძარ მყავ მე უხრწნელისა⁵⁴⁹ ჴორცისა და სისხლისა შენისა;  ნუ⁵⁵⁰ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან, მხოლოო, რომელსა გაქუს დიდი წყალობაჲ.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ზიარებად სიწმიდეთა შენთა ვითარ ვიკადრო არაღირსმან, ხოლო უკუეთუ ვიკადრო შენდა წარდგომად ღირსთა თანა, სამოსელი ჩემი მამხილებს, რამეთუ არა არს სერობისაჲ; დასჯილებაჲ და მხილებაჲ და შეგინებაჲ მრავალმცოდველისა სულისა ჩემისაჲ განწმიდე, უფალო, და მაცხოვნე მე, ვითარცა კაცთმოყუარე ხარ.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

აურაცხელ არიან სიმრავლენი ცოდვათა ჩემთანი⁵⁵¹, წმიდაო ღმრთისმშობელო; შენდა მოვივლტი, ქალწულო უბიწოო, და ვითხოვ წყალობასა. მოხედენ წყლულებასა ზედა სულისა ჩემისასა; ევედრე ძესა შენსა და ღმერთსა ჩუენსა მოტევებად ურიცხუთა მათ ბრალთა ჩემთა, მხოლოო კურთხეულო.

ხოლო წმიდასა და დიდსა ხუთშაბათსა სთქუ ესე:

ჴმაჲ 7

რაჟამს დიდებულნი მოწაფენი საბანელსა მას სერობისასა განათლდებოდეს, მაშინ უსჯულოჲ იუდა ვეცხლისმოყუარებისა სენითა დაბნელდებოდა და უსჯულოთა მსაჯულთა შენ, მართალსა მსაჯულსა, მიგცემდა.

იხილეთ, ჰოჲ მორწმუნენო, ტრფიალი იგი ვეცხლისაჲ,  რომელმან მისთჳს შიშთვილ-იბა, და ივლტოდით უძღებისა მისგან სენისა,  რომელმან მოძღუარსა თჳსსა ზედა ესევითარი იკადრა; არამედ რომელმან ყოველივე სიბრძნით განაგე, კაცთმოყუარე ქრისტე ღმერთო, დიდებაჲ შენდა.

უფალო შეგჳწყალენ 40-ჯერ

და მეტანიაჲ, რაოდენიცა გენებოს⁵⁵².

 

ოდეს გენებოს ჴორცი სამეუფოჲ მიღებად, ჰოჲ კაცო, შიშით მიეახლე, რაჲთა არა დაიწუა, რამეთუ ცეცხლი არს. და რაჟამს გენებოს შესუმად სისხლი საღმრთოჲ და შერთვაჲ მისთანა, დაეგე პირველ მაწუხებელთა შენთა და ესრეთ სასოებით მივედ ჭამად საიდუმლოჲსა მის.

ლოცვაჲ ა წმიდისა მიმართ ზიარებისა, თქუმული წმიდისა დიდისა ბასილისი⁵⁵³

მეუფეო უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, წყაროო ცხოვრებისა⁵⁵⁴ და უკუდავებისაო⁵⁵⁵, ყოვლისა დაბადებულისა,  ხილულისა და უხილავისა, შემოქმედო⁵⁵⁶, დაუსაბამოჲსა მამისა თანასამარადისოო ძეო და თანადაუსაბამოო⁵⁵⁷, რომელმან მრავლისა სახიერებისათჳს უკუანაჲსკნელთა დღეთა ჴორცნი შეიმოსენ⁵⁵⁸ და ჯუარს-ეცუ და დაიკალ⁵⁵⁹ ჩუენ, უმადლოთა და ძჳრისმოქმედთათჳს, და თჳსითა სისხლითა განაახლე განხრწნილი ცოდვითა ბუნებაჲ ჩუენი, თჳთ უკუდავო მეუფეო⁵⁶⁰, შეიწირე ჩემიცა⁵⁶¹, ცოდვილისა, სინანული და მოყავ ყური შენი ჩემდა და ისმინე სიტყუათა ჩემთაჲ, რამეთუ ვცოდე, უფალო, ვცოდე⁵⁶² ცად მიმართ წინაშე შენსა⁵⁶³ და არა ვარ ღირს მიხედვად⁵⁶⁴ სიმაღლედ მიმართ დიდებისა შენისა,  რამეთუ განვარისხე სახიერებაჲ შენი და მცნებათა შენთა გარდავჰჴედ, და არა⁵⁶⁵ ვისმინე ბრძანებათა შენთაჲ, არამედ  შენ, უფალო⁵⁶⁶, ძჳრუჴსენებელ ხარ, სულგრძელ და მრავალმოწყალე; არა მიმეც მე წარწყმედად უსჯულოებათა თანა ჩემთა⁵⁶⁷, მარადის მომლოდემან ჩემისა მოქცევისამან, რამეთუ შენ სთქუ, კაცთმოყუარეო⁵⁶⁸, წინაჲსწარმეტყუელისა შენისა მიერ, ვითარმედ⁵⁶⁹: "ნებსით არა მნებავს სიკუდილი ცოდვილისაჲ, არამედ მოქცევაჲ და ცხოვრებაჲ მისი", რამეთუ არა გნებავს, მეუფეო, ქმნილისა ჴელთა შენთაჲსა⁵⁷⁰ წარწყმედაჲ და არცა გთნავს⁵⁷¹ წარწყმედაჲ კაცთაჲ, არამედ  გნებავს ყოველთა ცხოვრებაჲ და მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ. ამისთჳსცა, დაღაცათუ მე⁵⁷² არა ღირს ვარ ცასა და ქუეყანასა და ამასცა საწუთოსა ცხოვრებასა⁵⁷³, [რამეთუ] ყოვლითურთ თავი ჩემი დავამორჩილე ცოდვასა და გემოთა დავემონე და ხატი შენი უჴმარ-ვყავ, არამედ  ქმნული⁵⁷⁴ და დაბადებული შენი ვარ; არა უმეცარ ვარ თჳსსა⁵⁷⁵ ცხოვრებასა საწყალობელი, არამედ  აურაცხელისა მოწყალებისა შენისა მომართ კადნიერად⁵⁷⁶ მოვალ.

შემიწყნარე უკუე მეცა, კაცთმოყუარეო უფალო, ვითარცა მეძავი⁵⁷⁷, ვითარცა ავაზაკი, ვითარცა მეზუერე და ვითარცა უძღები⁵⁷⁸, და აღიღე ტჳრთი მძიმე⁵⁷⁹ ცოდვათა⁵⁸⁰ ჩემთაჲ, რომელმან აღიხუენ ცოდვანი სოფლისანი და უძლურებანი კაცთანი განჰკურნენ და მაშურალთა და ტჳრთმძიმეთა შენდა მოუწოდე განსუენებად⁵⁸¹, რომელი არა მოხუედ წოდებად მართალთა, არამედ  ცოდვილთა სინანულად, განმწმიდე მე ყოვლისაგან შეგინებისა ჴორცთა და სულისა და მასწავე მე სრულყოფად სიწმიდისა შიშსა შინა შენსა⁵⁸², რაჲთა წმიდითა მოწამებითა სჳნიდისისა ჩემისაჲთა⁵⁸³ სიწმიდეთა შენთა ნაწილსა შემწყნარებელი შევერთო წმიდასა ჴორცსა შენსა და სისხლსა, და მაქუნდე შენ დამკჳდრებულად და ეგო ჩემშორის⁵⁸⁴ თანა მამით და სულით წმიდითურთ. ჰე უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩემო, ნუ[ცა]⁵⁸⁵ დასასჯელ მექმნეს⁵⁸⁶ მე ზიარებაჲ⁵⁸⁷ უხრწნელთა⁵⁸⁸ და ცხოველსმყოფელთა საიდუმლოთა შენთაჲ, ნუცა უძლურ ვიქმნე სულით და ჴორცით,  უღირსად [რაჲ] ვეზიარებ[ოდ]ი,⁵⁸⁹ არამედ  მომეც მე ვიდრე უკუანაჲსკნელად აღმოფშჳნვადმდე ჩემდა⁵⁹⁰ დაუსჯელად მოღებაჲ ნაწილსა სიწმიდეთა შენთასა⁵⁹¹, სულისა წმიდისა ზიარებად, საგზლად ცხოვრებისა საუკუნოჲსა⁵⁹² და კეთილმითუალუ-ლ[ად] სიტყჳსსაგებელ[ად] წინაშე საშინელსა სამსჯავროსა⁵⁹³ შენსა, რაჲთა მეცა, ყოველთა რჩეულთა შენთა თანა, ზიარ-ვიქმნე უხრწნელთა შენთა კეთილთა,⁵⁹⁴ რომელი განუმზადე მოყუარეთა შენთა, უფალო, რომელ[თა შორის]⁵⁹⁵ დიდებულ ხარ უკუნისამდე. ამინ.

ლოცვაჲ ბ წმიდისა მამისა ჩუენისა იოვანე ოქროპირისაჲ

უფალო ღმერთო ჩემო, უწყი, რამეთუ არა ვარ ღირს, არცა კმა⁵⁹⁶, რაჲთა⁵⁹⁷ სართულსა ქუეშე სახლსა სულისა ჩემისასა შემოხჳდე, ამისთჳს, რამეთუ სრულიად ოჴერ და დაცემულ არს და არა გაქუს ჩემშორის ადგილი ღირსი, სადა თავი მიიდრიკო, არამედ  ვითარცა მაღლით დაიმდაბლე თავი თჳსი ჩუენთჳს, და-აწცა⁵⁹⁸ მიითუალე სიმდაბლე ჩემი, და ვითარცა თავს-იდევ ქვაბსა შინა შობაჲ და ბაგასა პირუტყუთასა⁵⁹⁹ მიწუენაჲ, ეგრეთვე ღირს-იჩინე ბაგასა პირუტყუთა-მსგავსისა სულისა ჩემისასა⁶⁰⁰ და შეგინებულთა ჴორცთა ჩემთა შემოსლვად, და ვითარცა არა უღირს-იჩინე შესლვად და⁶⁰¹ სერობად ცოდვილთა თანა სახლსა სიმონ კეთროვნისასა, ეგრეთვე-და⁶⁰² სათნო-იყავ შემოსლვად სახლსა მდაბლისა⁶⁰³ სულისა ჩემისასა, კეთროვანსა და ცოდვილსა⁶⁰⁴, და⁶⁰⁵ ვითარცა არა განაგდე მსგავსად-ჩემსა მეძავი და ცოდვილი, მოსრული და შემხებელი შენდა, ეგრეთვე შემიწყნარე მეცა, ცოდვილი, მოსრული და შემხებელი შენი, და ვითარცა არა მოიძაგე მწიკულევანი იგი პირი მისი და არაწმიდაჲ ამბორისმყოფელი შენი, ნუცა ჩემსა მოიძაგებ უმწიკულევანესსა მისსა პირსა და უარაწმიდესსა, ნუცა საძაგელთა და უარაწმიდესთა ბაგეთა და შეგინებულსა და არაწმიდასა ენასა ჩემსა, არამედ  მეყავნ მე ნაკუერცხალი ყოვლადწმიდისა ჴორცისა და უხრწნელისა სისხლისა შენისაჲ განმწმედელ და განმანათლებელ და სიმრთელე მდაბლისა სულისა და ჴორცთაჲ და აღმასუბუქებელ სიმძიმესა მრავალთა ცოდვათა ჩემთასა და საცოდ ყოვლისა საეშმაკოჲსა მოქმედებისა,  საძლეველ და შესაბრკოლებელ ძჳრთა და ბოროტთა ჩუეულებათა ჩემთა, მომაკუდინებელ ვნებათა დაცვად მცნებათა შენთა, შეძინებად საღმრთოჲსა მადლისა შენისა და თჳსებად სუფევისა შენისა. არა ვითარცა შეურაცხისმყოფელი მოვალ შენდა, ქრისტე ღმერთო, არამედ  ვითარცა კადნიერი გამოუთქუმელისა სახიერებისა შენისაჲ,  რაჲთა არა მრავალ-ჟამ განშორებული ზიარებისა შენისა  სანადირო ვიქმნე გონიერისა მგელისა;  ამისთჳს გევედრები შენ, რამეთუ მხოლოჲ ოდენ წმიდა ხარ, მეუფეო: განწმიდე სული ჩემი და ჴორცნი, გონებაჲ და გული, თირკუმელნი და ნაწლევნი, და ყოვლითურთ განმაახლე მე და დანერგე შიში შენი ასოთა შინა ჩემთა და სიწმიდე შენი მოუკლებელ-ყავ ჩემგან და მექმენ შემწე და ჴელისაღმპყრობელ, წარმართე მშჳდობასა შინა ცხოვრებაჲ ჩემი და ღირს-მყავ მე მარჯუენით დგომად წმიდათა შენთა თანა ოხითა და ვედრებითა ყოვლადწმიდისა დედისა შენისაჲთა, უსხეულოთა მსახურთა და უხრწნელთა ძალთა და ყოველთა წმიდათა საუკუნითგან სათნოყოფილთა შენთაჲთა, ამინ⁶⁰⁶.

 

ლოცვაჲ გ წმიდისა სჳმეონ მეტაფრასტისაჲ⁶⁰⁷

მხოლოო წმიდაო და უხრწნელო უფალო, რომელმან გამოუთქუმელითა წყალობითა კაცთმოყუარებისაჲთა ყოვლითურთ მიიღე თბე ჩუენი წმიდათა და⁶⁰⁸ ქალწულებრივთა სისხლთაგან და იშევ შენ ზეშთა ბუნებისა მოსლვითა საღმრთოჲსა სულისაჲთა და სათნოყოფითა სამარადისოჲსა მამისაჲთა⁶⁰⁹, ქრისტე იესუ, სიბრძნეო ღმრთისაო, მშჳდობაო და ძალო, რომელმან [მიღებულითა]⁶¹⁰ შენითა ცხოველსმყოფელი და საცხოვრებელი ვნებაჲ შეიწყნარე, - ჯუარი, სამსჭუალნი, ლახუარი, და სიკუდილი, - მოაკუდინენ სულისაცა ჩემისა განმხრწნელნი ჴორცთა ვნებანი; რომელმან დაფლვითა შენითა ჯოჯოხეთისა მეუფებაჲ წარმოსტყუენე, დაფლენ კეთილისა გულისსიტყჳსა მიერ ჩემნიცა ბოროტნი გულისზრახვანი და ბოროტნი სულნი განაქარვენ; რომელმან მესამისა დღისა ცხოვრებაშემოსილითა აღდგომითა შენითა პირველი მამაჲ აღადგინე დაცემული, აღმადგინე მეცა, ცოდვისა მიერ შებრკოლებული სინანულისა სახისა დადებითა; რომელმან დიდებულითა ამაღლებითა შენითა განღმრთობილ[სა] ჴორც[სა], რომელ მიიღე, ამას მარჯუენით მამისა ჯდომითა პატივ-ეც, ღირს-მყავ მეცა ზიარებითა წმიდისა შენისა საიდუმლოჲსათა, მარჯუენით[სა] ნაწილსა ცხოვნებულთასა მიმთხუევად; რომელმან მოსლვითა ნუგეშინისმცემელისა სულისა შენისაჲთა ჭურჭელ პატიოსან შეჰმზადენ⁶¹¹ სამღდელონი მოწაფენი შენნი, მეცა მოსლვისა მისისა შემწყნარებელად⁶¹² გამომაჩინე; რომელსა გეგულვების კუალადმოსლვაჲ განკითხვად სოფლისა სიმართლით, სათნო-მიყავ მეცა, რაჲთა [წინა]მიგეგებო ღრუბლითა [შენ], შემოქმედსა  და მსაჯულსა ჩემსა, ყოველთა წმიდათა შენთა თანა, რაჲთა მოუკლებელად დიდების-გმეტყუელებდე და გიგალობდე შენ, თანა დაუსაბამოჲთ მამით შენით და ყოვლადწმიდით და სახიერით და ცხოველსმყოფელით სულით შენითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე.

მისივე, დ

ვითარცა საშინელისა და პირუთნებელისა⁶¹³ სამსჯავროჲსა შენისა წინაშე მდგომარე, ქრისტე ღმერთო, დასჯისასა მომღები და სიტყჳსგებად ბოროტთა საქმეთა ჩემთათჳს, ეგრეთ დღეს, პირველ მოწევნადმდე დღისა მის დასჯისა ჩემისასა, წმიდისა საკურთხეველისა მიმართ მდგომარე ვარ წინაშე შენსა და წინაშე საშინელთა და წმიდათა ანგელოზთა შენთა, დასჯილი თჳსისა სჳნიდისისაგან; მოვიხუამ ბოროტთა და უსჯულოებისა ჩემისა საქმეთა, განვაცხადებ მათ და განვაქიქებ; იხილე, უფალო, სიმდაბლე ჩემი და მომიტევენ ყოველნი ცოდვანი ჩემნი. იხილე, რამეთუ განმრავლდეს უფროჲს თმათა თავისა ჩემისათა უსჯულოებანი ჩემნი; რომელი უკუე ბოროტი არა ვქმენ, რომელი ცოდვაჲ არა ვყავ, რომელი ძჳრი არა გამოვისახე სულსა შინა ჩემსა? ხოლო-და⁶¹⁴ საქმითაცა ვქმენ სიძვაჲ, მრუშებაჲ, ამპარტავანებაჲ, ზუაობაჲ, ფიცი, გმობაჲ, უქმისმეტყუელებაჲ, სიცილი უჯეროჲ, მთრვალობაჲ, ნაყროვანებაჲ, უძღებებაჲ, სიძულილი, შური, ვეცხლისმოყუარებაჲ, საჴმართმოყუარებაჲ, ანგაჰრებაჲ, თავის ოყუარებაჲ, დიდებისმოყუარებაჲ, ტაცებაჲ, უსამართლოებაჲ, საძაგლისშეძინებაჲ, ჴდომაჲ, წყევაჲ, უსჯულოებაჲ. ყოველნი საცნობელნი ჩემნი და ყოველნი ასონი შევაგინენ, განვხრწენ, უჴმარ-ვყვენ და ყოვლითურთ საფარდულ ეშმაკთა ვიქმენ; და უწყი, უფალო, რამეთუ უსჯულოებანი აღემატნეს თავსა ჩემსა, არამედ  აურაცხელ არს სიმრავლე მოწყალებათა შენთაჲ და წყალობაგამოუთქუმელისა ძჳრუჴსენებელობისა შენისა სახიერებაჲ, და არა არს ცოდვაჲ მძლე კაცთმოყუარებისა შენისაჲ. ამისთჳსცა, ყოვლადსაკჳრველო მეუფეო, ძჳრუჴსენებელო უფალო, საკჳრველ-ყავ წყალობაჲ შენი ჩემ, ცოდვილსა ზედა, მიჩუენე ძალი სიტკბოებისა შენისაჲ და გამომიცხადე სიმტკიცე კეთილნაწლეობისა⁶¹⁵ შენისაჲ და შემიწყნარე მე, ცოდვილი მოქცეული, ვითარცა შეიწყნარე უძღები, ავაზაკი და მეძავი; შემიწყნარე მეცა, რომელმან უზომოდ ვცოდე შენდამი სიტყჳთ და საქმით და გულისთქუმითა უჯეროჲთა და გულისსიტყჳთა პირუტყულითა⁶¹⁶. და ვითარცა მეათერთმეტისა ჟამისა მოსრულნი შეიწყნარენ, რომელთა ვერარაჲ ღირსი სასყიდლისაჲ იმოქმედეს, ეგრეთ შემიწყნარე მეცა, ცოდვილი, რამეთუ ფრიად ვცოდე და შევიგინე და შევაწუხე სული შენი წმიდაჲ და განვამწარენ კაცთმოყუარენი ნაწლევნი შენნი საქმით და სიტყჳთ და გონებით, ღამესა შინა და დღესა შინა, ცხადად და დაფარულად, ნებსით და უნებლიეთ, და უწყი, რამეთუ წარმოადგენ ცოდვათა ჩემთა ჩემ წინაშე ეგევითართა, რომელნი იქმნნეს ჩემ მიერ, და მიმKდი სიტყუასა მათთჳს, რომელნიცა მეცნიერებით ვცოდენ შეუნდობელად, არამედ,  უფალო, უფალო, რაჲთა არა მართლითა მსჯავრითა შენითა, არცა გულისწყრომითა შენითა მამხილო მე, მიწყალე მე, უფალო, რამეთუ არათუ მხოლოდ-ოდენ უძლურ ვარ, არამედ  დაბადებული შენი ვარ. შენ უკუე, უფალო, დაამტკიცე ჩემშორის შიში შენი, ხოლო მე ბოროტი შენ წინაშე ვყავ. შენ მხოლოსა შეგცოდე, არამედ  გევედრები, ნუ შეხუალ სასჯელსა მონისა შენისა თანა, რამეთუ უკუეთუ უსჯულოებათაებრ მომაგებდე, უფალო, უფალო, ვინ-მე დაგითმოს?

რამეთუ მე ვარ უფსკრული ცოდვათაჲ და არა ვარ ღირს, არცა კმა აღხილვად და ხილვად სიმაღლესა ცისასა სიმრავლისაგან ცოდვათა ჩემთაჲსა, რომელთაჲ არა არს რიცხჳ, რამეთუ ყოველი ბოროტისმეტყუელებაჲ და ჴელოვნებაჲ საეშმაკოჲ და განმხრწნელობაჲ, ჴდომა, ჩუკენობაჲ, წულთმხრწნელობაჲ, ძჳრისჴსენებაჲ, წურთაჲ ცოდვისა მიმართ, ფუცებაჲ⁶¹⁷ და სხუანი, რიცხჳთ ბევრნი ვნებანი, არა მოაკლდეს ჩემგან, რამეთუ რომლითა ცოდვითა არა განვიხრწენ, რომლითა ბოროტითა არა შევიპყარ? ყოველი ცოდვაჲ ვქმენ, ყოველი არაწმიდებაჲ დავისახენ სულსა შინა ჩემსა, უKმარ-ვიქმენ შენ, ღმრთისა ჩემისა, და კაცთა. ვინ აღმადგინოს მე ესევითართა ბოროტთაგან, ესევითარად დაცემული შეცოდებითა?უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ; უკუეთუ არსღა ჩემდა სასოებაჲ ცხოვრებისაჲ, სძლოს კაცთმოყუარებამან შენმან სიმრავლესა უსჯულოებათა ჩემთასა. მეყავნ მე მაცხოვარ და ჴელისაღმპყრობელ⁶¹⁸ მოწყალებისაებრ შენისა და წყალობისა შენისა. მილხინე, მომიტევე, შემინდვე მე ყოველი, რაოდენი გცოდე შენ, რამეთუ მრავლითა ბოროტითა აღივსო სული ჩემი და არა არს ჩემშორის სასოებაჲ ცხოვრებისაჲ. მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა და ნუ მომიძაგებ მე საქმეთაებრ ჩემთა და ნუ დამსჯი მე მოქმედებათაებრ ჩემთა, არამედ  მომაქციე, შემეწიე და იჴსენ სული ჩემი შემთხუევათაგან მათთა ბოროტთა და ძჳრთა ცთომათაგან. მაცხოვნე მე წყალობისა შენისათჳს, რაჲთა სადაცა განმრავლდეს ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატოს მადლი შენი და გაქებდე და გადიდებდე შენ ყოვლადვე ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა, რამეთუ შენ ხარ ღმერთი მონანულთაჲ და მაცხოვარი შეცოდებულთაჲ, და შენდა დიდებასა აღვავლენთ თანა დაუსაბამოჲთ მამით შენით და ყოვლადწმიდით და სახიერით და ცხოველსმყოფელით სულით შენით, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ლოცვაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა იოვანე დამასკელისაჲ,  ე

მეუფეო უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, რომელსა მხოლოსა გაქუს ჴელმწიფებაჲ კაცთა ცოდვათა მოტევებისაჲ,  ვითარცა სახიერმან და კაცთმოყუარემან, უგულებელს-ყვენ ყოველნი შეცოდებანი ჩემნი, მეცნიერებით[ნი] და უმეცრებითნი, და ღირს-მყავ მე დაუსჯელად ზიარებად საღმრთოთა და დიდებულთა და უხრწნელთა და ცხოველსმყოფელთა საიდუმლოთა შენთა, ნუ სიმძიმედ, ნუცა სატანჯველად, ნუცა დასართველად ცოდვათა, არამედ  სალხინებელად და წმიდამყოფელად და წინდად მერმისა ცხოვრებისა და სუფევისა და ზღუდედ და შემწედ და საძლეველ წინააღმდგომთა და აღსაჴოცელ მრავალთა შეცოდებათა ჩემთა, რამეთუ შენ ხარ ღმერთი წყალობისა და მოწყალებისა და კაცთმოყუარებისაჲ და შენდა დიდებასა აღვავლენთ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ლოცვაჲ დიდისა ბასილისი, ვ

უწყი, უფალო, რამეთუ უღირსად მოვიღებ უხრწნელსა ჴორცსა შენსა და პატიოსანსა სისხლსა შენსა და თანამდებ ვარ და⁶¹⁹ დასასჯელად თავისა ჩემისა  ვჭამ და ვსუამ, ვერგანმკითხველი ჴორცისა და სისხლისა შენ ქრისტჱსა და ღმრთისა ჩემისაჲსა, არამედ  წყალობისა შენისა მომართ კადნიერად მოვალ, შენდა, მეტყუელისა: "რომელი სჭამდეს ჴორცსა ჩემსა და სუმიდეს სისხლსა ჩემსა, ჩემშორის ჰგიეს და მე - მისშორის". მოწყალე-იქმენ უკუე, უფალო, და ნუ მამხილებ მე, ცოდვილსა, არამედ  ყავ ჩემთანა წყალობისაებრ შენისა, და მეყავნ⁶²⁰ მე წმიდაჲ ესე საკურნებელ და განმწმედელ და განმანათლებელ და მცველად და მაცხოვრად და წმიდამყოფელად სულისა და ჴორცთა, [მართლუკუნსაქცეველად]⁶²¹ ყოვლისა საოცრებისა და ბოროტისა საქმისა და საეშმაკოჲსა მოქმედებისა⁶²², საცნაურად ასოთა შინა ჩემთა მოქმედებულისა,  კადნიერებად და სიყუარულად შენდა, წარსამართებელად ცხოვრებისა⁶²³ და უცთომელობად⁶²⁴, აღმატებად სათნოებისა და სისრულისა⁶²⁵, აღსრულებად მცნებათა, სულისა წმიდისა ზიარებად, საგზლად ცხოვრებისა საუკუნოჲსა [და] სიტყჳსსაგებელ[ად] კეთილმითუალულ[ად] საშინელსა საყდარსა შენსა, ნუ სასჯელად, ნუცა დასასჯელად.

სხუაჲ ლოცვაჲ საღმრთოთაგან თქუმულთა წმიდისა ზიარებისაჲ, სჳმეონ ახლისა  ღმრთისმეტყუელისაჲ, ზ

შეგინებულთაგან ბაგეთა, საძაგელისაგან გულისა,  არაწმიდისაგან ენისა,  სულისაგან შემწიკულებულისა  შეიწირე ვედრებაჲ ჩემი, ქრისტე ჩემო, და ნუ უგულებელს-ყოფ ნუცა სიტყუათა, ნუცა სახეთა, ნუცა ურცხჳნოებასა⁶²⁶. მომეც კადნიერებით სიტყუად, რომელიცა მნებავს, ქრისტე ჩემო; უფროჲსღა მასწავე მე, რაჲ ჯერ-არს ჩემდა ქმნად და სიტყუად. ვცოდე უფროჲს მეძვისა, რომელმანცა ისწავა რაჲ, სადა იყოფვი, მიჰრონისა მსყიდველი მოვიდა კადნიერებით ცხებად ფერჴთა შენთა⁶²⁷, ქრისტეს ჩემისა,  მეუფისა და ღმრთისა. ვითარცა იგი არა განსდევნე, მოსრული გულითა, ნუცა მე მომიძაგებ, სიტყუაო.

ფერჴნი შენნი მომცენ დაპყრობად[ცა] და ამბორისყოფად[ცა] [და] მდინარითა ცრემლითა, ვითარცა მრავალსასყიდლითა მიჰრონითა, ამათდა⁶²⁸ კადნიერებით გცხო. განმბანე მე ცრემლითა ჩემითა. განმწმიდე მე ამით, სიტყუაო.

მომიტევენ შეცოდებანი ჩემნი და მომმადლე მე შენდობაჲ.

უწყი ბოროტთა სიმრავლე და უწყნი წყლულებანი ჩემნი და სენთა ჩემთა ჰხედავ, არამედ  სარწმუნოებჲცა⁶²⁹ უწყი. და მნებებლობასა ჰხედავ და სულთქუმათა ისმენ.

არა დაგეფარვის შენ, ღმერთო ჩემო, შემოქმედო ჩემო, მჴსნელო ჩემო, არცა ცუარი ცრემლთაჲ, არცა ცუარისა ნაწილი რაჲმე⁶³⁰.

რომელნი არა მექმნნეს მე, ცნეს⁶³¹ თუალთა შენთა, ხოლო წიგნსა შენსა არღა-ქმნულნიცა  შთაწერილად ჰგიეს შენდა⁶³². იხილე სიმდაბლე ჩემი, იხილე შრომაჲ ჩემი – რაოდენ, და ცოდვანი ყოველნი მომიტევენ მე, ღმერთო ყოველთაო⁶³³, რაჲთა განწმედილითა გულითა, მძრწოლარითა გონებითა და სულითა შემუსრვილითა უხრწნელთა და ყოვლადწმიდათა შენთა საიდუმლოთა ვეზიარო, რომლითა განღმრთდების და განცხოველდების ყოველი მჭამელი და მსუმელი შენი⁶³⁴ გულითა წმიდითა, რამეთუ შენ სთქუ, მეუფეო ჩემო: "ყოველი მჭამელი ჴორცისა ჩემისაჲ და მსუმელი სისხლისა ჩემისაჲ ჩემთანა ჰგიეს და მე მისთანა". ჭეშმარიტად არს ყოვლადვე სიტყუაჲ მეუფისა და ღმრთისა ჩემისაჲ, რამეთუ⁶³⁵ საღმრთოთა და ღმერთმყოფელთა⁶³⁶ მადლთა მიმთხუეული არა თავით თჳსით არს⁶³⁷, არამედ -  შენთანა⁶³⁸, ქრისტე ჩემო, - ნათელო სამმზისაო, განმანათლებელო სოფლისაო⁶³⁹, რაჲთა არა უკუე⁶⁴⁰ მარტოდ⁶⁴¹ ვიყო, თჳნიერ შენსა, ცხოვრების-მომცემელისა, სულთქუმისა ჩემისა,  ცხოვრებისა ჩემისა, სიხარულისა ჩემისა,⁶⁴² სოფლისმაცხოვრისა.  ამისთჳს შენდა მოსრულ ვარ, ვითარცა ჰხედავ, ცრემლითა და სულითა შემუსრვილითა. დაჴსნასა შეცოდებათასა ვითხოვ მოღებად ჩემდა და  შენთა ცხოვრებისმომცემელთა და უბიწოთა საიდუმლოთა დაუსჯელად ზიარებად, რაჲთა დაადგრე, ვითარცა თქუ, ჩემთანა, სამგზის საწყალობელისა,  რაჲთა არა თჳნიერ მადლისა შენისა  მპოვოს მე მზაკუვარმან მან და წარმიტაცოს მე ზაკუვით, მაცთუნოს და განმაშოროს ღმერთმყოფელთა⁶⁴³ სიტყუათა შენთა. ამისთჳს შეგივრდები და მჴურვალედ გიჴმობ შენ: ვითარცა უძღები შეიწყნარე და – მეძავი, მოსრული შენდა, ეგრეთ შემიწყნარე მეცა, მეძავი და უძღები, მოწყალეო, სულითა შემუსრვილითა აწ მომავალი შენდა. უწყი, მაცხოვარო, რამეთუ სხუამან არავინ შეგცოდა, ვითარცა⁶⁴⁴ მე, არცა ქმნა საქმე, რომელ მე ვქმენ, არამედ ესე კუალად⁶⁴⁵ უწყი, ვითარმედ არა სიდიდე შეცოდებათაჲ, არცა ცოდვათა სიმრავლე აღემატების ღმრთისა ჩემისა  მრავალსა სულგრძელებასა და უმწუერვალესსა⁶⁴⁶ კაცთმოყუარებასა, არამედ  ზეთითა თანალმობისაჲთა⁶⁴⁷ მKურვალედშემნანებელთა განსწმედ და განანათლებ და ნათელ-ჰყოფ ზიარებითა.

ზიარად ღმრთეებისა შენისა იქმ მათ უშურველად⁶⁴⁸ და, უცხოდ ანგელოზთა, და კაცთა ცნობისა, თანაეზრახვი⁶⁴⁹ მათ მრავალ-გზის, ვითარცა მოყუასთა შენთა საკუთართა. ესენი კადნიერ-მყოფენ მე, ესენი ფრთოვან-მყოფენ⁶⁵⁰, ქრისტე ჩემო, და მინდობილი⁶⁵¹ სიმდიდრესა ქველისმოქმედებისა შენისასა ჩემდა მომართ, მოხარული და შეძრწუნებული ერთბამად, ცეცხლსა ვეზიარები, თივაჲ ესე, - და უცხოჲ საკჳრველი! - შევიცურევი გამოუთქუმელად⁶⁵², ვითარცა უკუე მაყუალი ძუელად, შეუწუველად მგზებარე. აწ მადლობისა ცნობით, მადლობისა გულით, მადლობისა ასოთა მიერ ჩემთა სულისა და ჴორცისა ჩემისათა⁶⁵³ თაყუანის-გცემ და დიდებულ-გყოფ და გადიდებ⁶⁵⁴ და დიდების-გმეტყუელებ, ღმერთო ჩემო, რამეთუ კურთხეულ ხარ აწ და უკუნისამდე. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ ოქროპირისაჲ, ჱ

ღმერთო, მილხინე, მომიტევე, შემინდვენ მე შეცოდებანი ჩემნი, რაოდენიცა გცოდე შენ⁶⁵⁵ საქმით, ანუ სიტყჳთ, ანუ გონებით, ნებსით, ანუ უნებლიეთ, ცნობით⁶⁵⁶ ანუ უმეცრებით. ყოველივე შემინდვე მე⁶⁵⁷, ვითარცა სახიერმან და კაცთმოყუარემან⁶⁵⁸, მეოხებითა ყოვლადუხრწნელისა დედისა შენისაჲთა და⁶⁵⁹ გონიერთა შენთა მსახურთა და წმიდათა ძალთაჲთა და ყოველთა წმიდათა, საუკუნითგან სათნოყოფილთა შენთაჲთა⁶⁶⁰. დაუსჯელად სათნო-მიყავ მე შეწყნარებად წმიდასა და უხრწნელსა ჴორცსა შენსა და პატიოსანსა სისხლსა შენსა საკურნებელად სულისა და ჴორცთა და⁶⁶¹ აღსაKოცელად ბოროტთა გულისსიტყუათა ჩემთა⁶⁶², რამეთუ შენი არს სუფევაჲ და ძალი და დიდებაჲ, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისაჲ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

 

მისივე, თ

არა ვარ კმა, მეუფეო უფალო, რაჲთა შემოხჳდე სართულსა ქუეშე სულისა ჩემისასა, არამედ  ვინაჲთგან გნებავს⁶⁶³ შენ, ვითარცა კაცთმოყუარესა⁶⁶⁴, დამკჳდრებად ჩემშორის, კადნიერებით მოვალ; ბრძანე, განვახუნე კარნი, რომელნი  შენ მხოლომან დაჰბადენ⁶⁶⁵, და შემოხჳდე, კაცთმოყუარებით, ვითარცა ჩუეულ ხარ⁶⁶⁶, შემოხჳდე და განანათლო⁶⁶⁷ დაბნელებული გონებაჲ ჩემი. მრწამს, ვითარმედ ესე ჰყო, რამეთუ მეძავი, ცრემლითა მოსრული შენდა⁶⁶⁸, არა განსდევნე, არცა მეზურე მონანული განაგდე, არცა ავაზაკი განსდევნე⁶⁶⁹, რომელმან იცნა მეუფებაჲ შენი, არცა, რომელი მდევარ იყო, დაუტევე, შეინანა რაჲ, არამედ  სინანულით მოსრულნი⁶⁷⁰ ყოველნი გუნდსა მოყუარეთა შენთასა დაიწესენ, რომელი მხოლოჲ კურთხეულ ხარ ყოვლადვე აწ და დაუსრულებელთა საუკუნეთა, ამინ⁶⁷¹.

მისივე, ი

უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩემო, მილხინე, მომიტევე, შემიწყალე⁶⁷² და შემინდვე მე, ცოდვილსა და უჴმარსა და უღირსსა⁶⁷³ მონასა შენსა, შეცოდებანი და ცოდვანი და ცოდვითდაცემანი⁶⁷⁴ ჩემნი, რაოდენნიცა სიყრმით ჩემითგან ვიდრე დღეინდელად დღედ და ჟამადმდე გცოდენ⁶⁷⁵, უკუეთუ ცნობით, ანუ უმეცრებით, უკუეთუ სიტყჳთ და საქმით, ანუ გონებით, ანუ მოგონებით⁶⁷⁶ და დაწყებით⁶⁷⁷ და ყოვლით საცნობელით⁶⁷⁸ ჩემით; მეოხებითა უთესლოდმშობელისა შენისა  ყოვლადუხრწნელისა⁶⁷⁹ და მარადისქალწულისა მარიამ, დედისა შენისაჲთა, მხოლოჲსა ურცხუენელისა⁶⁸⁰ სასოებისა და შუვამდგომელობისა და მაცხოვრებისა ჩუენისაჲთა⁶⁸¹, ღირს-მყავ მე დაუსჯელად ზიარებად უხრწნელთა⁶⁸², უკუდავთა, ცხოველსმყოფელთა და საშინელთა საიდუმლოთა შენთა მოსატევებელად ცოდვათა და ცხოვრებად საუკუნოდ, განსაწმედელად, განმანათლებელად⁶⁸³, სიმტკიცედ, საკურნებელად და სიმრთელედ⁶⁸⁴ სულისა⁶⁸⁵ და ჴორცთა და აღსაჴოცელად და სრულიად უჩინომყოფელად⁶⁸⁶ ბოროტთა გულისსიტყუათა და მოგონებათა⁶⁸⁷ ჩემთა და ცრურწმენათა⁶⁸⁸, და ღამითთა⁶⁸⁹ საოცრებათა⁶⁹⁰, ბნელთა და ბოროტთა სულთა, რამეთუ შენი არს სუფევაჲ და ძალი და დიდებაჲ და პატივი და თაყუანისცემაჲ⁶⁹¹, თანა მამით და სულით⁶⁹² წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

 

სხუაჲ ლოცვაჲ იოვანე დამასკელისაჲ,  ია

წინაშე კართა ტაძრისა შენისათა⁶⁹³ წარმოდგომილ ვარ და⁶⁹⁴ ბოროტთა გულისსიტყუათაგან არა განვეშორები, არამედ  შენ, ქრისტე ღმერთო, მეზუერე განამართლე, ქანანელი შეიწყალე და ავაზაკსა სამოთხისა ბჭენი⁶⁹⁵ განუხუენ; განმიხუენ მეცა ნაწლევნი კაცთმოყუარებისა შენისანი⁶⁹⁶; შემიწყნარე⁶⁹⁷ მეცა, მოსრული და შემხებელი შენი⁶⁹⁸, ვითარცა მეძავი და სისხლმდინარე, რამეთუ ერთმან მან, რომელი⁶⁹⁹ ფესუსა სამოსლისა შენისასა შეეხო, ადვილად⁷⁰⁰ კურნებაჲ მიიღო, ხოლო რომელმან უხრწნელნი ფერჴნი შენი შეიპყრნა⁷⁰¹, განჴსნაჲ ცოდვათაჲ⁷⁰² წარიღო, ხოლო მე, უბადრუკი⁷⁰³, ყოველსა ჴორცსა⁷⁰⁴ შენსა ვიკადრებ შეწყნარებად⁷⁰⁵; ნუმცა დავიწუები⁷⁰⁶, არამედ შემიწყნარე⁷⁰⁷ მე, ვითარცა იგინი, და განანათლენ სულისა ჩემისა საცნობელნი,⁷⁰⁸ დაწუენ ჩემნი ცოდვისა ბრალნი⁷⁰⁹ მეოხებითა უთესლოდმშობელისა შენისა და ზეცისა ძალთაჲთა, რამეთუ კურთხეულ ხარ უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ თქუმული წმიდისა დიდისა ბასილისი, იბ

გმადლობ შენ, უფალო, მამაო მოწყალებისაო და ღმერთო ყოვლისა ნუგეშინისცემისაო. გიგალობთ შენ, იესუ ქრისტე, ძეო და სიტყუაო ღმრთისაო, რომელი განჰკაცენ ჴსნისათჳს ნათესავისა კაცთაჲსა. გადიდებ შენ, მეუფეო ცათაო, სულო წმიდაო ცხოველსმყოფელო, განმწმედელო სულთა და ჴორცთა ჩუენთაო, ღმერთო ყოვლისა-მპყრობელო,  სამებაო სრულო, მოუკლებელო, მიუწდომელო, გამოუთქუმელო, დაუსაბამოო ღმერთო ჩუენო, რომელმან ღირს-მყავ მე, უღირსი ესე, წარდგომად წმიდასა საკურთხეველსა შენსა ჟამსა ამას საშინელსა წმიდისა ამის და შესაძრწუნებელისა მსხუერპლისა შენისა შეწირვისასა. გევედრები, უფალო კაცთმოყუარეო, ღირს-მყავ მე, გლახაკი ესე და ყოვლადუღირსი და⁷¹⁰ ცოდვილი მონაჲ შენი, ღირსებით და სიწმიდით ზიარებად უხრწნელთა მათ და ყოვლადწმიდათა შენთა საიდუმლოთა, ნუ სატანჯველად და დასასჯელად ჩემდა, ნუცა დასართველად ცოდვათა ჩემთა, არამედ  განსაწმედელად სულისა და ჴორცთა, წინდად საუკუნოჲსა სასუფეველისა შენისა, აღსაჴოცელად ჩემთა ცოდვათა, ზღუდედ ჩემდა და გარემისაქცეველად ყოველთა წინააღმდგომთა უხილავთა მტერთა ჩემთა. მომხედენ მე, უფალო, მაღლით წმიდით შენით და აკურთხენ და წმიდა-ყვენ ყოველნი ასონი სულთა და ჴორცთა ჩემთანი ძალითა შენითა წმიდითა. ვიცი, უფალო, ვიცი და არა უარ-ვჰყოფ, ვითარმედ ფრიად შეგცოდე და განგარისხე და არა ღირს ვარ ყოვლადვე ზე აღხილვად ზეცად მიმართ, ანუთუ მიხედვად წმიდასა დიდებულსა საკურთხეველსა შენსა.

მიKსენ მე, ძეო ღმრთისაო, მიჴსენ და ნუ მრისხავ; უსასყიდლოდ შემიწყალე და ნუ გამოეძიებ საქმეთა ჩემთა, რამეთუ ბოროტ არიან, და ნუ აღრაცხავ ცოდვათა ჩემთა, რამეთუ მრავალ და ურიცხუ⁷¹¹ არიან, და ნუ განიკითხავ გულისსიტყუათა ჩემთა, რამეთუ არაწმიდა არიან, და ნუ იხილავ განზრახვათა ჩემთა, რამეთუ შესუარულ არიან.მე ამათ ვიტყჳ და აღვიარებ და დავსწერ; შენ შემინდვე, მომიტევენ და აღჴოცენ⁷¹². მიჴსენ მე, უფალო, მიჴსენ მე, რამეთუ ყოვლადვე შეგივრდები; დაღაცათუ მრავალ არიან შეცოდებანი ჩემნი შენდამი, მეუფეო, არამედ  უფროჲს და უმრავლეს - წყალობანი შენნი ჩემდა მომართ, სახიერო, რამეთუ შენ მარადის მწყალობ და მე განგარისხებ, შენ სინანულად მომიწოდებ და მე ურჩ-გექმნები, შენ სიწმიდით ცხოვრებასა მიბრძანებ და მე მცნებათა შენთა გარდავალ, შენ მხადი და მე გევლტი; ესრეთ ყოვლითურთ წინააღმდგომ შენდა არს ცხოვრებაჲ ჩემი.

ჰოჲ უფალო კაცთმოყუარეო, რომელმან სისხლი შენი პატიოსანი მიეც საჴსრად მონათა შენთათჳს, მიKსენ მე უსჯულოებათა ჩემთაგან. რომელმან განსწმიდე წიდოვანი იგი, განწმიდე მწიკულევანებაჲცა ვნებათა ჩემთაჲ და ურიცხუთა მათ ცოდვათა ჩემთა სიმრავლე უგულებელს-ყავ; რომელმან შეიწყალე ქანანელი იგი, შემიწყალე მეცა, ძეო ღმრთისაო, რამეთუ არათუ ასული ჩემი, არამედ  სული ჩემი საწყალობელი იგუემების ეშმაკთაგან ბოროტთა. განწმიდე სული⁷¹³ ჩემი გულისსიტყუათაგან შეგინებულთა და გუამი ჩემი საქმეთაგან ბოროტთა⁷¹⁴. ყოვლადვე განმწმიდე მე, უფალო, რამეთუ სრულიად შეგინებულ ვიქმენ.

უფალო, რომელმან ბაბილოვნისა მძაფრი იგი საჴუმილი დაშრიტე, დაშრიტე მჴურვალებაჲცა ესე გულისა ჩემისაჲ და მდუღარებაჲ უბადრუკთა ამათ ჴორცთა ჩემთაჲ.

უწყი, რამეთუ კაცი მდაბალი და უძლური ვარ, კაცი გლახაკი და უდები ვარ მე⁷¹⁵.

ჰე უფალო, ნუმცა წარვწყმდები ბოროტად და ურვეულად. უწყი, უფალო, რამეთუ კაცი ამაოებასა მიემსგავსა და თიჴაჲ თჳთ განწმედად ვერ შემძლებელ არს.

ამისთჳს, ვითარცა უწყი და ვითარცა გნებავს, განმწმიდე და მაცხოვნე მე, რაჲთა არა იქადოს მტერმან ჩემმან ჩემზედა. ნუ სძლევნ, უფალო, ცოდვაჲ ჩემი წყალობასა შენსა, არამედ  წყალობით შემიწყალე მე და პირველ სიკუდილისა მომმადლე ნაკადული და წყაროჲ ცრემლთაჲ, რამეთუ შეგინებულ არიან თუალნი ჩემნი⁷¹⁶ და უნაყოფო არს სული ჩემი. ნუ მომწყუედ⁷¹⁷, მეუფეო, უნანელად.

უფალო, უფალო, შემინდვე, უფალო შემიწყალე, ღმერთო მილხინე ცოდვილსა ამას, უფალო მიKსენ და განმარინე მე და ყოველნი მოყუარენი ჩემნი და მტერნი ჩემნი, რამეთუ ჩუენ, ვითარცა კაცთა, შეგცოდეთ, ხოლო შენ, ვითარცა ღმერთ ხარ, შეგჳნდვე და განგუწმიდენ ჩუენ ყოვლისაგან ძჳრისჴსენებისა.

უფალო, შენ უწყი, ვითარცა გულთმეცნიერმან, რამეთუ არა-ვითარცა შეურაცხებით მოუKდები წმიდათა და უხრწნელთა შენთა საიდუმლოთა, დაღაცათუ უღირს ვარ მოღებად მათდა, არამედ  სარწმუნოებითა მჴურვალითა, შიშით და ძრწოლით ვიკადრებ, რამეთუ უკუეთუ სრულიად განვეშორო მათგან, სრულიადცა წარვწყმდე, მდაბალი ესე და გლახაკი, და თუ მპოვოს მტერმან ჩემმან შიშუელი, შორს უფლისა ჩემისაგან, სრულიად შთანმთქას და წარმწყმიდოს მე. მიჴსენ მე, უფალო, მწარისა მისგან გუელისა,  გარემიაქციენ ისარნი მისნი და განდევნენ ჩემგან ბოროტნი გულისსიტყუანი, მსწრაფლგანმრყუნელნი და დამაბნელებელნი ლოცვათა ჩემთანი. დამიფარე⁷¹⁸, უფალო, ყოვლისაგან ბოროტისა. დამიცევ მე, უფალო, ყოვლისაგან ცთომისა; მიჴსენ მე, უფალო⁷¹⁹, ყოვლისაგან წვალებისა და ღირს-მყავ, უფალო, მართლმადიდებლობისა სიტყჳთა წარდგომად წინაშე შენსა დღესა მას სიტყჳსგებისა ჩემისასა, ოდეს-იგი მიაგებდე თითოეულსა საქმეთა მათთაებრ. მოიჴსენენ, უფალო, ყოველნი მამანი და ძმანი ჩუენნი, სულიერნი და ჴორციელნი, რომელნი ჭირსა შინა და იწროებასა და ტანჯვასა შინა არიან. გევედრები, უფალო, განუსუენე პირველგარდაცვალებულთა მამათა და ძმათა ჩუენთა, სულიერთა და ჴორციელთა. რომელნი ტყუეობასა შინა არიან, უფალო⁷²⁰, გამოიჴსნენ, და რომელნი სულთაგან არაწმიდათა იტანჯებიან, განათავისუფლენ, რომელთაჲ პირველი მე ვარ.

უცხონი, უფალო, დაიცვენ; შეცოდებულთა, უფალო, სინანული მოჰმადლე; სნეულნი, უფალო, განკურნენ და ჩუენ ყოველნი, უფალო, შეგჳწყალენ და შეგჳნდვენ, და მარჯუენით შენსა მდგომარეთა თანა ღირს-მყვენ მეოხებითა ყოვლადუხრწნელისა და უმეტესადკურთხეულისა⁷²¹ დედოფლისა ჩუენისა ღმრთისმშობელისა და მარადისქალწულისა მარიამისითა, ძლიერებითა ცხოველსმყოფელისა პატიოსნისა ჯუარისაჲთა, ვედრებითა წმიდათა ანგელოზთა და მთავარანგელოზთა და⁷²² დიდებულთა ქერუბიმთა და სერაფიმთაჲსა, მეოხებითა წმიდისა და დიდებულისა წინაჲსწარმეტყუელისა და წინამორბედისა შენისა იოვანესითა და იოვანე ქალწულ-მახარებლისაჲთა, მეოხებითა წმიდათა და ყოვლადქებულთა თავთა მოციქულთა - პეტრესითა და პავლესითა, და სხუათა წმიდათა მოციქულთაჲთა, მეოხებითა წმიდისა სტეფანე პირველდიაკონისა და⁷²³ პირველმოწამისაჲთა,⁷²⁴ და სხუათა მათ წმიდათა მოწამეთა შენთაჲთა და⁷²⁵ მეოხებითა⁷²⁶ წმიდათა მთავარმოწამეთა - გიორგი, თეოდორე, დიმიტრი, მერკჳრი⁷²⁷, პროკოპი, პანტელეჲმონ,⁷²⁸ კჳრიკე და არტემისითა⁷²⁹, მეოხებითა ერთობით ყოველთა წმიდათა შენთა - მოციქულთა, წინაჲსწარმეტყუელთა, მღდელთმთავართა⁷³⁰, მახარებელთა, მოწამეთა, მამათა, მოღუაწეთა და⁷³¹ რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს შენ⁷³², რამეთუ შენი არს სუფევაჲ, ძალი და დიდებაჲ, პატივი და თაყუანისცემაჲ⁷³³, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისაჲ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ იოვანე ოქროპირისაჲ

მრწამს უფალო და აღვიარებ, რამეთუ შენ ხარ ჭეშმარიტად ქრისტე⁷³⁴, ძე ღმრთისა ცხოველისაჲ, მოსრული სოფლად ცოდვილთა ცხოვრებად, რომელთაგან პირველი მე ვარ.

კუალად⁷³⁵ მრწამს, რამეთუ ესე⁷³⁶ არს თჳთ უხრწნელი⁷³⁷ ჴორცი შენი და ესე არს⁷³⁸ თჳთ პატიოსანი სისხლი შენი.

შენ უკუე გევედრები: შემიწყალე მე, შემინდვენ⁷³⁹ შეცოდებანი ჩემნი ნებსითნი და უნებლიეთნი, სიტყჳთნი და საქმითნი, ცნობითნი და უმეცრებითნი⁷⁴⁰, და ღირს-მყავ მე დაუსჯელად ზიარებად უხრწნელთა⁷⁴¹ საიდუმლოთა შენთა მოსატევებლად ცოდვათა და ცხოვრებად საუკუნოდ. ამინ.

 

ხოლო მი-რაჲ-ხჳდე ზიარებად, სთქუ⁷⁴² მუჴლნი⁷⁴³ ესე⁷⁴⁴ სჳმეონ⁷⁴⁵ მეტაფრასტისანი⁷⁴⁶

ესერა მივეახლები საღმრთოსა ზიარებასა, შემოქმედო,⁷⁴⁷ ნუ დამწუავ მე⁷⁴⁸ ზიარებითა, რამეთუ ცეცხლი ხარ⁷⁴⁹, უღირსთა შემწუველი, არამედ  უკუე განმწმიდე ყოვლისაგან მწიკულისა.⁷⁵⁰

ხოლო შემდგომად ტროპარი⁷⁵¹:

სერობასა მას საიდუმლოსა შენსა⁷⁵² დღეს, ძეო ღმრთისაო, ზიარებად შემიწყნარე⁷⁵³, რამეთუ⁷⁵⁴ არა მტერთა შენთა უთხრა საიდუმლოჲ შენი, არცა ამბორს-გიყო, ვითარცა იუდა, არამედ, ვითარცა ავაზაკი⁷⁵⁵, აღგიარებ შენ⁷⁵⁶: მომიჴსენე მე, უფალო⁷⁵⁷, სასუფეველსა შენსა⁷⁵⁸.

კუალად მუჴლნიცა ესე⁷⁵⁹:

ღმერთმყოფელისა⁷⁶⁰ სისხლისაგან შეძრწუნდი, კაცო⁷⁶¹, ჰხედვიდე რაჲ, რამეთუ ნაკუერცხალი არს⁷⁶², უღირსთა შემწუველი.

ჴორცი ღმრთისაჲ განმაღმრთობს მე და მზრდის, განაღმრთობს⁷⁶³ სულსა და ზრდის გონებასა უცხოდ⁷⁶⁴.

შემდგომად ტროპარნი ესე⁷⁶⁵:

დამატკბე⁷⁶⁶ სურვილითა⁷⁶⁷, ქრისტე, და შემცვალე საღმრთოჲთა ტრფიალებითა⁷⁶⁸ შენითა.. არამედ⁷⁶⁹ დასწუენ ცეცხლითა უნივთოჲთა ცოდვანი ჩემნი და შენმიერითა საშუებელითა აღვსებასა ღირს-მყავ⁷⁷⁰, რაჲთა ხლდომით⁷⁷¹ ვადიდებდე, სახიერ, ორსა⁷⁷² მოსლვასა შენსა.

ბრწყინვალებასა წმიდათა შენთასა ვითარ შევიდე არაღირსი, რამეთუ უკუეთუ⁷⁷³ ვიკადრო თანაშესლვად⁷⁷⁴ სასძლოსა, სამოსელი⁷⁷⁵ ჩემი მამხილებს მე, რამეთუ არა არს საქორწინე, და შეკრული განვიგდები⁷⁷⁶ ანგელოზთა მიერ. განწმიდე, უფალო⁷⁷⁷, მწიკული სულისა ჩემისაჲ და მაცხოვნე, ვითარცა კაცთმოყუარემან⁷⁷⁸.

მერმე ლოცვაჲ ესე⁷⁷⁹:

მეუფეო კაცთმოყუარეო, უფალო იესუ ქრისტე ღმერთო ჩემო⁷⁸⁰, ნუმცა დასასჯელად მექმნების მე სიწმიდენი ესე უღირსებისათჳს ჩემისა,  არამედ -  განსაწმედელად და წმიდამყოფელად სულისა და ჴორცისა და წინდად მერმისა ცხოვრებისა და სუფევისა⁷⁸¹.

ხოლო⁷⁸² ჩემდა⁷⁸³ მიახლებაჲ ღმრთისა კეთილ არს, და დადებად უფლისა მიმართ სასოებაჲ ცხოვრებისა ჩემისაჲ.

და⁷⁸⁴ კუალად:

სერობასა საიდუმლოსა შენისასა...(იხ. სრულად ზემოთ).

------------------------------------------------------------------------------

ს ქ ო ლ ი ო ე ბ ი

471 - + და E

472 - P

473 - E

474 - აკოლუთიაჲ წმიდისა ზიარებისაჲ  (GM) – DEP. ზემორე ტექსტი ("განმზადებაჲ და წესი წმიდისა ზიარებისაჲ") მოტანილი გვაქვს EP ნუსხათა მიხედვით

475 - სტილური ხარვეზის გამო მკითხველისთვის გაუგებარი რჩება სიტყვები: "ძლევისა გალობითა". უნდა ვითვალისწინებდეთ, რომ წინმსწრები ფრაზა ("რომელმანცა სასწაულითა ერი თჳსი იჴსნა ეგჳპტით მონებისაგან") სინტაქსურად არის ჩართული და რომ ზემორე სინტაგმა ("ძლევისა გალობითა") უკავშირდება დასდებლის დასაწყის ნაწილს: "მოვედით, ერნო, უგალობდეთ გალობითა ქრისტესა", ანუ მთელი კონტექსტი ამგვარია: "მოვედით, ერნო, უგალობდეთ გალობითა ქრისტესა..., - ძლევისა გალობითა, რამეთუ დიდებულ არს".

476 - აღნიშნული საგალობლის დასდებელთა აღმნიშვნელად E-ში აშიაზე ნაცვლად ტროპარისა ანუ "დასდებლისა" მრავალგზის მიწერილია "მუჴლი"

477 - საუკუნოჲსა DEM (ბერძნულში გვაქვს არა უბრალოდ "საუკუნოჲსა", არამედ - "საუკუნომყოფელისა". შდრ. αιωνιζουσης)

478 - + ვითარცა მოწყალე ხარ DEM (- G)

479 - + ხოლო D

480 - აქ "უღირსი" გულისხმობს არა "უხრწნელისა ჴორცისა და საღმრთოჲსა სისხლისა  უღირსს", არამედ – "უხრწნელისა ჴორცისა და საღმრთოჲსა სისხლისა კუალად ზიარებისა  უღირსს". ამიტომ, მძიმე დაისმის სიტყვასთან  "ზიარებაჲ"

481 - + ღმრთისმშობელო DE

482 - DE

483 - + და გადიდებდე DEM ( - G)

484 - განწმედილი (E)]განათლებული DM (E=G: κεκαθαρμενος)

485 - საღმრთოთა ძღუენთა (G: τῶν θειων Δωρων Σημερον)]საიდუმლოთა

486 - უხრწნელი ჴორცი შენი და საღმრთოჲ სისხლი (M)]უხრწნელი და წმიდაჲ ჴორცი და სისხლი შენი DE;

487 - ჭირთაგან (DM)]ჭირთაცა DE

488 - + და მაცხოვარ DEM

489 - ვაქებდე E

490 - მომნიჭებელად DEM (ორიგინალის მიხედვით უთუოდ უნდა იყოს ნათესაობითი)

491 - M

492 - E

493 - E

494 - აქ წარმოდგენილი "წარდგომაჲ" მთელი თავისი ტექსტით, რაც დაცულია EP-ში (და სხვა ნუსხებში), აკლია M-ს.

495 - + უფალო DM (E=G)

496 - ინებე ჩუენთჳს ჴორცთშესხმულმან, მრავალმოწყალეო, შეწირვად (G)]ინებე რაჲ ჩუენთჳს ჴორცთშესხმაჲ, მრავალმოწყალეო უფალო, შეიწირე DEM

497 - + ჰოჲ იესუ ჩემო E); ჰოჲ იესუ D;  - M

498 - ყოვლითურთ განმანათლე DE

499 - ჴორცსა და სისხლსა E; სისხლსა და ჴორცსა D; სერობასა M

500 - ნაწლევთაგანი (G: τον εκ σπλαγχνων)]სახიერი ძე DEM

501 - E

502 - იქმნეს აწ (G: γενεσθω δη)]მოვედ DE იქმენ აწ M

503 - მონისა შენისა (M = G) - DE

504 - ვითარცა აღმითქუ – DE; + რომელი ჰგიე მამისა თანა DE

505 - + წმიდაჲ DEM ( - G)

506 - რაჲთა უცხო-ვიქმნე ვნებათაგან შენითა მადლითა და მაქუნდეს შემატებაჲ და ცხორებისაცა უცთომელობაჲ ზიარებისა მიერ წმიდათა შენთა, ქრისტე, საიდუმლოთა (G)]რაჲთა უცხო-ვიქმნე ვნებათაგან შენითა მადლითა და ღირს-ვიქმნე ქონებად, მოგებად ცხორებისა (DE; გონებისა M) სიმტკიცესა ზიარებისათჳს წმიდათა შენთა საიდუმლოთა DEM

507 - D-ში თავზე აქვს დაეჭვების ნიშანი: "

508 - პატიოსანი DE

509 - იბაკოჲ (DE)]კონდაკი M

510 - ზენათა ძიებითა... - DE

511 - და უკუდავებისა  - DE (ეს ტროპარი ბერძნულისგან დიდადაა დაცილებული. მოვიტანთ ორიგინალის სიტყვა-სიტყვით თარგმანს: "პურისა, ქრისტე, მიღებაჲ არა გარეწარმჴადო მე, - ჴორცისა შენისა და საღმრთოჲსა სულისა შენისა, - უხრწნელთა და საშინელთა , მეუფეო, საიდუმლოთა შენთა აწ ზიარებაჲ უბადრუკისა ამისდა, არა დასასჯელად მექმნეს მე, არამედ მექმნეს მე ცხოვრებად საუკუნოდ და უკუდავად")

512 - სულნი (P)]სული E (თავზე აქვს დაეჭვების ნიშანი)

513 - აღნიშნული იკოსი, რაც იბეჭდება EP-ის მიხედვით, აკლია DM-ს

514 - + და E

515 - ეს ტროპარიც ბერძნულისგან დიდადაა დაცილებული. მოვიტანთ ორიგინალის სიტყვა-სიტყვით თარგმანს: "წყაროჲ სახიერებისაჲ, - ზიარებაჲ, ქრისტე, უკუდავთა შენთა საიდუმლოთაჲ, -  აწ მექმენინ მე ნათელ და ცხოვრება და უვნებელობა და უსაღმრთოესისა სათნოებისა მიმართ წარმართებისა და აღმატებისა მომნიჭებელ, მხოლოო სახიერო, რაჲთა გადიდებდე შენ".

516 - და მტერთა (G)]მტერისათა DEM

517 - იწროებისა DE

518 - ყოველთაგან M (DE = G)

519 - სალმობათა DEM

520 - + სიყუარულით DM (E = G)

521 - DEM

522 - გიგალობთ D

523 - EM

524 - D

525 - E

526 - ვითარცა-ხოლო E

527 - DEM

528 - რომელსა (?) E

529 - ზეციერთა და შესაძრწუნებელთა და წმიდათა საიდუმლოთა (G)]წმიდისა ზეციერისა და შესაძრწუნებელისა საიდუმლოჲსა DEM

530 - ვსთქუ  M

531 - რაჲთა M (DE = G)

532 - მოწყალებათა D

533 - უხწნელ-ვიქმნე (G)]უუკუდავ-ვიქმნე DEM

534 - საშოჲ შენი - DM

535 - აქ გამოთქმა: "დაუსაბამოჲსაგან მამისა ძე ღმრთისაჲ" ერთი ტერმინია, ძის აღმნიშვნელი. უმჯობესი იქნებოდა მთარგმნელს ასეთი შესატყვისი მოეცა: "დაუსაბამოჲსა მამისაგანი ძე ღმრთისაჲ", ისევე როგორც არსებობს ძის მიმართ ტერმინი: "ერთი სამებისაგანი". ასე რომ, ისევე როგორც შესაძლებელია თქმა: "ქალწულმან შვა ერთი სამებისაგანი ძე ღმრთისაჲ", ამგვარადვე სავსებით მიზანშეწონილია ითქვას: "ქალწულმან შვა დაუსაბამოჲსა მამისაგანი ძე ღმრთისაჲ (ე. ი ქალწულმა შვა ძე ღვთისა, რომელიც დაუსაბამო მამისგანაა მარადშობილი").

536 - საყურადღებოა M-ის ვარიანტი, სადაც გვაქვს არა "ტკბილ არს უფალი", არამედ: "ქრისტე არს უფალი". საქმე ისაა, რომ ბერძნულში სახეზეა ტერმინი "ხრესტოს" (χρηστος), რაც ძველ ქართულად, ჩვეულებრივ, ითარგმნებოდა როგორც "ტკბილი". აშკარაა, რომ M-ის რედაქტორმა  ხსენებული ბერძნული სიტყვა ("ხრესტოს") აღიქვა, როგორც "ხრისტოს", რადგან მის ეპოქაში, და გაცილებით ადრეც, ბერძნული "ეტა" "ი"-დ გამოითქმოდა. სწორედ ამიტომ გადმოიტანა მან ორიგინალის χρηστος ქრისტედ

537 - აქ M-ში ემატება: "და კუალად მომავალ არს" (- G)

538 - + ჩემი DEM

539 - და აცხოვნე  (G)]შენ საღმრთოდ DEM

540 - სამღდელოთა (G)]სიწმიდით DEM

541 - თანაკჳდრად შენდა მქონებელი, თანა მამით და სულითურთ (G)]ერთარსად მამისა თანა და სულისა შენისა თანა მცნობელი DEM

542 - პატიოსანი DEM

543 - თაყუანისმცემელი DEM

544 - სიმრავლენი გონებათანი (G: νοων τα πληθη)]სიმრავლე გონიერთაჲ DEM ("გონებანი" ეწოდება ზეციურ ძალებს, ანგელოზებს)

545 - გადიდებს DEM;  + შენ DE

546 - მეუფისა (EM)]შ~ს (=შორის) D

547 - კაცებრ არსქმნულისა  (G: ουσιωθεντα το ανθρωπινον)] ბუნებითა კაცთაჲთა DEM

548 - "ღირსარსის" შემდეგ DE-ში არის მხოლოდ "წმიდაო ღმერთო..." და "მამაო ჩუენო...", ე.ი. ამ ნუსხებში არ გვაქვს "ყოვლადწმიდაო სამებაო..." (შესაძლოა იგი "სამწმიდაო"-სთან ერთად იგულისხმება, რადგან "სამწმიდაოს", როგორც ცნობილია, სწორედ "ყოვლადწმიდაო სამებაო..." მოსდევს"). ამ ლოცვას უთითებს M.

549 - ტროპარი დღისა (M)]ოხითაჲ მის დღისაჲ DE.

550 - პატიოსნისა E

551 - ჩემთა E

552 - აღნიშნული "აკოლუთიაჲ წმიდისა ზიარებისაჲ" EP-ში ასეა წარმოდგენილი: "თქუას მღდელმან: კურთხეულ არს...; და უკუეთუ მღდელი არა იყოს: ლოცვითა წმიდათა [და] ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთაჲთა, უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შეგჳწყალენ ჩუენ...; მეუფეო ზეცათაო... სრულიად; წმიდაო ღმერთო...; მამაო ჩუენო...; კჳრიელეისონი იბ; მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ...გ; ფსალმუნი კა: ღმერთო, ღმერთო ჩემო...; ფსალმუნი კბ: უფალმან მმწყსოს...; ფსალმუნი კგ: უფლისაჲ არს...; ფსალმუნი რიე: მრწმენა...; დიდებაჲ.; აწ და.; ალელუაჲ გ; კჳრიელეისონი თქუას მღდელმან: კურთხეულ არს...; და უკუეთუ მღდელი არა იყოს: ლოცვითა წმიდათა და ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთაჲთა, უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შეგჳწყალენ ჩუენ...; მეუფეო ზეცათაო...; წმიდაო ღმერთო...; მამაო ჩუენო...; კჳრიელეისონ იბ; მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ...გ; ფსალმუნი კა: ღმერთო, ღმერთო ჩემო...; ფსალმუნი კბ: უფალმან მმწყსოს...; ფსალმუნი კგ: უფლისაჲ არს...; ფსალმუნი რიე: მრწმენა...; დიდებაჲ.; აწ და.; ალელუაჲ გ; კჳრიელეისონ გ; დიდებაჲ.; აწ და.; ლიტანიაჲ, ჴმაჲ ბ: უსჯულოებანი ჩემნი...; დიდებაჲ.; ზიარებად სიწმიდეთა შენთა...; აწ და.; აურაცხელ...; მიწყალე სრულიად. გალობანი ზიარებისანი თქუმულნი თეოქთისტე მონაზონისანი”...; ღირს არს და (?) ჭეშმარიტად... სრულიად; წმიდაო ღმერთო...; მამაო ჩუენო...; ლიტანიისაჲ, დ  გუერდი: რაჟამს დიდებულნი მოწაფენი საბანელსა მას  სერობისასა განათლდებოდეს...; კჳრიელეისონი მ; მუჴლთდრეკაჲ იბ, ანუ ძალისაებრ. ამისა შემდგომად აღსაარებაჲ უფლისა მიმართ ჩუენისა იესუ ქრისტესსა. ლოცვაჲ ა წმიდისა მიმართ ზიარებისა, თქუმული წმიდისა მამისა ჩუენისა დიდისა ბასილისი: მეუფეო უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო... (როგორც ვხედავთ, ძველი განგებით თეოკტისტე მონაზონის "გალობანი", რაც სხვათაშორის ბერძნულ კონდაკში არ არის,  თავისი "შედეგითურთ", მოსდევდა კბ და რიე ფსალმუნებს და ცნობილ ტროპარებს: "უსჯულოებანი ჩემნი..." და "აურაცხელ...". ვფიქრობთ ეს ტრადიცია აღსადგენია). "ზიარების გალობათა" შემდგომი განგება  იმ მსახურებისა, რასაც D-ში ეწოდება "წესი და განგებაჲ წმიდისა ზიარების ლოცვისაჲ" (იწყება ასე: "ოდეს გენებოს შეწირვაჲ უსისხლოჲსა მსხუერპლისაჲ, წინა დღე "მცირე სერობისაჲ" ილოცე..."), შემდეგ სურათს გვიჩვენებს: "ხოლო შემდგომად გალობის დასრულებისა "ღირსარსი", "წმიდაო ღმერთო" – გ,  "მამაო ჩუენო", "ოხითაჲ" მის დღისაჲ, ხოლო უკუეთუ "ალელუაჲ" იყოს, ვიტყჳთ ამას: "მიწყალენ ჩუენ, უფალო, შ...", "დიდებაჲ", "უფალო, შეგჳწყალენ ჩუენ...", "აწ და", "მოწყალებისა კარი განგჳღ...", "კჳრიელეისონი", "მი[წყალე]", "რომელი ყოველსა დღესა..." და "უბიწოო, შე...", და ჩამაილოცოს (საყურადღებოა დიალექტური "ჩამაილოცოს").

553 - Tit. ლოცვაჲ ა წმიდისა მიმართ ზიარებისა, თქუმული წმიდისა დიდისა (მამისა ჩუენისა P) ბასილისი (EP)]ლოცვაჲ წმიდისა დიდისა ბასილისი M; თქუმული მამისა ჩუენისა ბასილისი D

554 - სახიერებისა DE ( მართებულია M-ის "ცხოვრებისა", რადგან ბერძნულში გვაქვს: ζωῆς)

555 - + და DE (- MG)

556 - შემოქმედო (E)]შემოქმედისა DM (მცდარია DM, რადგან ბერძნულის მიხედვით "შემოქმედი" მიემართება საკუთრივ ძე ღმერთს: 'Ιησοῦ Χριστε, ο Θεος ημῶν... δημιουργος.

557 - თანასამარადისოო ძეო და თანადაუსაბამოო (M)]თანადაუსაბამოო ძეო და თანასამარადისოო D; დაუსაბამოო ძეო და თანასამარადისოო E

558 - რომელმან მრავლისა სახიერებისათჳს უკუანაჲსკნელთა დღეთა ჴორცნი შეიმოსენ (M)]რომელი აურაცხელისათჳს სახიერებისა უკუანაჲსკნელთა დღეთა ჴორცნი შეისხენ DE (მართებულია M).

559 - დაიკალ (M)]დაეფალ DE (მართებულია M. შდრ.: τυθεις).

560 - თჳთ უკუდავო მეუფეო (M)]შენ უკუდავო თავადო მეუფეო კაცთმოყუარეო DE

561 - ჩემიცა (DE)]ჩემ M 9მართებულია Dე.შდრ. καμοῦ)

562 - უფალო, ვცოდე (M)]- E

563 - უფალო, ვცოდე (E) – M (მართებულია E. შდრ. καὶ ενωπιον σου)

564 - მიხედვად (E)]ახილვად  (მართებულია E შდრ. ατενισαι)

565 - და არა (E)]არცა M (მართებულია E შდრ. καὶ μη)

566 - + უფალო E

567 - არა მიმეც მე წარწყმედად უსჯულოებათა თანა ჩემთა (M)]არა მიმეც მე თანაწარწყმედად უსჯულოებათა შინა ჩემთა E

568 - E (M=G)

569 - E

570 - ქმნილისა ჴელთა შენთაჲსა (E)]ჴელთა შენთა დაბადებულისა M  (უფრო მართებულია E შდრ. το πλασμα τῶν σῶν... χειρῶν)

571 - სათნო-გიჩნს

572 - დაღაცათუ მე (E)]დაღაცათუ M ((მართებულია E შდრ. καγω)

573 - ამასცა საწუთოსა ცხოვრებასა (M)]ამისცა საწუთროჲსა ცხოვრებისა E

574 - + შენი E

575 - ჩემსა (E)]თჳსსა M   (უფრო მართებულია E შდრ. εμαυτοῦ)

576 - მონდობილი E (შდრ. θαρρησας, რაც ორივე მონაცემს თანხვდება)

577 - E

578 - უძღები (M)]წარწყმედილი ძე E

579 - ტჳრთი მძიმე (M; შდრ. το βαρυ φ ορτιον)]სიმძიმე E

580 - ცოდვათა (M=G)]უშჯულოებათა E

581 - E (M=G)

582 - სრულყოფად სიწმიდისა (სიწმიდითა M) შიშსა შინა შენსა (M; შდრ. επιτελεῖν αγιωσυνην εν φοβω σου)]სრულყოფად შიშსა შენსა სიწმიდით E

583 - წმიდითა მოწამებითა სჳნიდისისა ჩემისაჲთა (M=G)]სიწმიდით თანამოწმობითა სჳნიდისისა ჩემისაჲთა

584 - მაქუნდე შენ დამკჳდრებულად და ეგო ჩემშორის (M=G)]მაქუნდე შენ ჩემშორის დამკჳდრებულად E

585 - რაჲთა არა M (E.G: καὶ μη)

586 - მექმნების E; მეყოს M

587 - წმიდათა E (?)

588 - უხრწნელთა (E; შდრ. αχραντων)]ყოვლადწმიდათა M

589 - უღირსად [რაჲ] ვეზიარებ[ოდ]ი]რომელთაცა უღირსად ვეზიარები DEM და სხვ. (შდრ. ბერძნ. εκ τοῦ αναξιως αυτῶν μεταλαμβανειν, სადაც εκ του ნიშნავს: "გამომდინარე იქიდან, რომ", "ვინაიდან", "შესაბამისად იმისა, რომ"; შდრ. ინგლ. through my partaking of them unworthily)

590 - ვიდრე უკუანაჲსკნელად აღმოფშჳნვადმდე ჩემდა]ვიდრე უკუანაჲსკნელ აღმოფშჳნვად ჩემდამდე M; ვიდრე უკუანაჲსკნელად აღმოფშჳნვადმდე E

591 - მოღებაჲ ნაწილსა სიწმიდეთა შენთასა (E)] მოღებად ნაწილი სიწმიდეთა შენთაჲ M

592 - საგზლად (შდრ. εις εφοδιον. ინგლ. as a provision) ცხოვრებისა საუკუნოჲსა]საგზალ ცხოვრებისა საუკუნოჲსა M; მიმთხუევად ცხოვრებისა საუკუნოჲსა E

593 - სამსჯავროსა (M; შდრ. βηματος)]განკითხვასა E

594 - შენთა კეთილთა (E; შდრ. ...σου αγαθῶν)]კეთილთა შენთა M

595 - რომელთა შორის (შდრ. εν οἷς. ინგლ. in whom)]რომელი მათთანა M; რამეთუ მათთანა E

596 - არცა კმა (M; შდრ. οὐδὲ ἱκανός) -DE

597 - რაჲთამცა DE

598 - "და-აწცა" – ესაა ბერძნულის კალკირების ნიმუში (შდრ. καὶ νῦν) და ნიშნავს: "ახლაც", "ასევე ამჟამადაც" (შდრ. ინგლ. so now)

599 - პირუტყუთასა (DE; შდრ. ინგლ. of dumb beasts)] უსიტყუთასა M (აშკარაა, რომ ამჯერადაც, ისევე  როგორც მრავალ სხვა ადგილას, საქმე გვაქვს DE- ში დაცული თავდაპირველი ტექსტის გვიანდელ შესწორება-რედაქტირებასთან ორიგინალის საფუძველზე, რასაც ასახავს M. მართლაც,  შესაბამისი ბერძნული ἄλογος კალკირებულად გადმოიცემა როგორც "უსიტყჳ", რასაც უიგივდება გაცილებით უფრო დამკვიდრებული და ბუნებრივი "პირუტყჳ"; ამიტომ, რადგან ლოცვა მრევლის ყოველი წევრისთვისაა განკუთვნილი და არა მხოლოდ ტერმინოლოგიურად განსწავლული პირებისთვის, ამ შემთხვევაში, და ზოგჯერ სხვაგანაც, სადაც შესაძლებელია, ვამჯობინებთ ნაკლებკალკირებულ ფორმებს, თუმცა, ცხადია, კალკირებული მონაცემებიც ყოვლითურთ მართებულია და, ამასთან, მეცნიერული ასპექტით დიდად საინტერესო)

600 - ბაგასა პირუტყუთა-მსგავსისა (შდრ. αλογου) სულისა ჩემისასა (D)]ბაგასა პირუტყუთასა სულისა ჩემისასა E; ბაგასა უსიტყჳსა სულისა ჩემისასა M (კვლავ აშკარაა ის, რაც წინა სქოლიოშიც აღვნიშნეთ, რომ M ასახავს DE-ში დაცული თავდაპირველი თარგმანის გვიანდელი რედაქტირების შედეგს. შეიძლებოდა გარკვეული ეტაპობრიობა დაგვენახა D და E ნუსხათა ტექსტებს შორისაც, კერძოდ, უფრო ადრეულ ვარიანტად მიგვეჩნია E-ს ტექსტი: "ბაგასა პირუტყუთასა სულისა ჩემისასა", რაც შინაარსობრივად მთლად ზუსტი არ არის, და მის შესწორებად გვეგულვა D-ში წარმოდგენილი მონაცემი: "ბაგასა პირუტყუთა-მსგავსისა სულისა ჩემისასა". ეს უკანასკნელი, თავის მხრივ, შინაარსობრივადაც და მკითხველისგან გაგებადობის კუთხითაც სანიმუშოა, რის გამოც ამჯერადაც მას ვანიჭებთ უპირატესობას არა მხოლოდ E-ს, არამედ თვით M-ის ტექსტთან შედარებითაც კი, მიუხედავად იმისა, რომ M-ის ტექსტი,  ტერმინოლოგიური კალკირების ნიშნით, უფრო ადეკვატურია ორიგინალისა. მართლაც, საკამათო არაა, რომ მკითხველისათვის გაცილებით გასაგები იქნება D-ს "პირუტყუთა-მსგავსისა სულისა ჩემისასა", ვიდრე M-ის "უსიტყჳსა სულისა ჩემისასა"; შდრ. ინგლ. of my unspiritual soul)

601 - DE

602 - ეგრეთვე-და (DE) – M (ამ შემთხვევაში M-ის ტექსტი ამარტივებს DE-ს კალკს "ეგრეთვე-და", რასაც ვტოვებთ, რადგან შინაარსობრივად უფრო ზუსტია. შდრ. ბერძნ. οὕτω... καὶ. ინგლ. so also)

603 - მდაბლისა (M; შდრ. ταπεινῆς) - DE

604 - ცოდვილსა (M; შდრ. αμαρτολοῦ)]მკუდარსა DE

605 - აქედან მოკიდებული რამდენიმე ლოცვის ჩათვლით DE-ს ტექსტსა და M-ის ტექსტს შორის იმდენი სხვაობა იჩენს თავს, რომ მათი სქოლიოში აღნუსხვა შეუძლებელი ხდება. ფაქტობრივად, DE-ს ტექსტი მეცნიერულად ცალკე შესასწავლი რედაქციაა, უფრო ადრე თარგმნილი, რომლის ბერძნულთან შემდგომი შედარების შედეგად, როგორც აღვნიშნავდით,  მიღებულია "ზიარების ლოცვათა" ის, რედაქცია, რასაც ასახავს M.  ამიტომ, რადგან ბერძნულთან თანხვდენილობის და, შესაბამისად, ლიტურგიკული თვალსაზრისით გაცილებით ზედმიწევნითია  M-ის ტექსტი,  წინამდებარე პუბლიკაციაში სწორედ მას ვანიჭებთ უპირატესობას)

606 - წინა სქოლიოში ნათქვამის დასტურად და DE-ს ტექსტის M-ისგან რედაქციული სხვაობის ნათელსაყოფად ამ ნუსხებიდან ნიმუშის სახით დავიმოწმებთ აღნიშნული ლოცვის ნაწილს სიტყვებიდან (M-ის მიხედვით): "და ვითარცა არა განაგდე მსგავსად-ჩემსა მეძავი..." ბოლომდე: "რომელმან შეიწყნარენ მსგავსად-ჩემსა მეძავნი და ცოდვილნი (ცოდვილნი და მეძავნი D), მოსრულნი შენდა და შეხებულნი (შემახებელნი D), და ვითარცა არა მოიძაგე მისი იგი შესულებული და შეგინებული პირი, ამბორისმყოფელი შენი, ნუცა ჩემსა მოიძაგებ უშეგინებულესსა მისსა ( - D) და უარაწმიდესსა, ნუცა ზრქელთა და არაწმიდათა ბაგეთა და ცოდვილსა ენასა ჩემსა ( - E), არამედ მექმენინ მე ნაკუერცხალი წმიდისა Kორცისა და სისხლისა შენისაჲ ( - D)  აღმასუბუქებელ სიმძიმესა ცოდვათა ჩემთასა და საცოდ ყოვლისა საეშმაკოჲსა მოქმედებისა და საძლეველ და შესაბრკოლებელ  (+ და E) ძჳრთა და ბოროტთა ჩუეულებათა ჩემთა და მომაკუდინებელ ვნებათა და მომნიჭებელ საღმრთოჲსა მადლისა (+ შენისა D), რამეთუ არა ვითარცა შეურაცხისმყოფელი, მოვალ შენდა, ქრისტე ღმერთო ჩუენო, არამედ ვითარცა მოსავი შენისა გამოუთქუმელისა სახიერებისაჲ, რაჲთა არა განყენებული წმიდისა ზიარებისა შენისაგან ( + რაჲთა E) არა სანადირო-ვიქმნე გონიერისა მის მგელისა, ამისთჳს გევედრები შენ, უფალო ( - D), ვითარცა მხოლო ოდენ წმიდასა (მხოლოჲ ოდენ წმიდა ხარ D), მეუფეო, განწმიდე სულიცა და ჴორცნი (ჴორცნიცა D) ჩემნი, გონებაჲ და გული, თირკუმელნი და ნაწლევნი ჩემნი, და სრულიად განმაახლე მე და დანერგე შიში შენი ასოთა შინა ჩემთა და სიწმიდე შენი მოუკლებელ-ყავ ჩემგან და მეყავნ მე მაცხოვარ და ჴელისამპყრობელ, და ღირს-მყავ მე მარჯუენით დადგომად შენდა (შენთა D) წმიდათა შენთა თანა ლოცვითა და ვედრებითა ყოვლადუხრწნელისა დედისა შენისაჲთა და ყოველთა წმიდათა, სათნოყოფილთა შენთაჲთა. ამინ.

607 - მეტაფრასტისაჲ (G: Μεταφραστοῦ) - DEMP

608 - M (შდრ. DE: "უბიწოთა და ქალწულებრივთა"; შდრ. αγνῶν καὶ παρθενικῶν)

609 - მადლისაჲთა D

610 - მიღებულითა]სიმდაბლითა DEM. აღვნიშნავთ, რომ ნუსხებში და გამოცემებში დადასტურებული "სიმდაბლითა" ტერმინოლოგიურად არაზუსტია, რადგან ბერძნულში გვაქვს: προσλημματι, რაც ნიშნავს არა "სიმდაბლეს", არამედ – "შენაძენს", "მინაღებს", "მიღებულს" და გულისხმობს "მაცხოვრისგან მიღებულ ადამიანურ ბუნებას", რითაც მან ჩვენს გამო ვნება დაითმინა. ორიგინალის προσλημμα არსენ იყალთოელისა და ეფრემ მცირის მიერ, სწორედ მაცხოვრის განკაცებასთან დაკავშირებით, ტერმინოლოგიურად ითარგმნება როგორც "მიღებული". მაგალითად: "... განმაღმრთობელსა მიღებულისასა" – θεοῦντα το προσλεμμα, იხ. გარდამოცემა, თბ. 2000, გვ.178; "ჩუენმიერ მიღებულითა ("ჩუენებრითა არსებითა" – არსენი) მით ურჩებაჲ ჩუენი განკურნა" - εξ ἡμῶν προσλήμματι τὴν ἡμετέραν παρακοὴν ἰώμενος, იქვე, გვ.150. ზემოთქმულიდან გამომდინარე, ვფიქრობთ, ცხადია, რომ ტერმინი "სიმდაბლითა" ვერ იტევს ორიგინალის საღვთისმეტყველო სიღრმეს, რის გამოც ვცვლით მას ადეკვატური შესატყვისით: "მიღებულითა", რაც აღნიშნავს უფლისგან მიღებულ ადამიანურ ბუნებას. შდრ. ინგლ. Thy assumption of our nature)

611 - შეჰმზადენ (DE)]ჰყვენ M (DE-ს მონაცემი უფრო გამართლებულია. შდრ. εργασαμενος)

612 - მოსლვისა მისისა შემწყნარებელად] მადლისა მათისა შემწყნარებელად და ზიარად M (სიტყვები "მადლისა მათისა ზიარად" არ არის ბერძნულში. ისინი M-ის რედაქციაში გაჩნდა DE ნუსხათა რედაქციიდან, სადაც ბერძნული δοχεῖον τῆς αυτοῦ επελευσεως გადმოტანილია სწორედ როგორც "ზიარ მათისა მადლისა". ორიგინალისგან დაცილება ორივე ქართულ რედაქციაში არსებითია, იმდენად რამდენადაც ბერძნულში უფალს ვევედრებით არა "მათ" ანუ მოციქულთა "მადლთან" ზიარებას, არამედ - სულიწმინდის მოსვლის დამტევნელ ანუ "შემწყნარებელ" ჭურჭლად ჩვენს გარდაქმნას. ამიტომ, არსებულ ქართულ  ტექსტს სათანადო შესწორებას ვუქვემდებარებთ. შდრ. ინგლ. make me also a recipient of His coming)

613 - თუალუხუავისა DE

614 - ნიშნავს: "ამასთან, კიდევ"

615 - ნიშნავს: "კეთილმოწყალებისა", "თანალმობისა"

616 - პირუტყულითა (DE)]უსიტყურითა M

617 - ფუცებაჲ (DE)]უსიტყუებაჲ M

618 - M

619 - და (DE) – M (აქ "და" აუცილებელია, როგორც გვაქვს ეს DE-ში. შდრ. ბერძნ. καὶ)

620 - და მეყავნ (DE)]რაჲთა მექმნეს M (მართებულია DE. შდრ. γενεσθω μοι. ინგლ. and let ... be)

621 - საძლეველ DEM. ბერძნულში გვაქვს εις αποτροπην, რაც ნიშნავს: "უკან მისაბრუნებლად" ანუ, ძველი ქართულით "მართლუკუნსაქცეველად". მაგალითად: ""მიჰსცენ იგინი მართლუკუნსაქცეველად (ბერძნ. εν τῶ αποτροπιαζεσθαι) შენდა მათ" (ეზეკ. 16.21, ოშკური). შესაბამისად, ზოგადი "საძლეველ"-ის ნაცვლად უფრო მიზანშეწონილად მიგვაჩნია ხსენებული "მართლუკუნსაქცეველად" (შდრ. ინგლ. for the turning away)

622 - ბოროტისა საქმისა და საეშმაკოჲსა მოქმედებისა]ბოროტისმოქმედებისა და საქმისა საეშმაკოAსა M; საქმისა საეშმაკოჲსა DE (შესაბამისი ბერძნული ტექსტი სიტყვა-სიტყვით ითარგმნება როგორც: "ბოროტისა საქმისა და საეშმაკოჲსა მოქმედებისა". შდრ. πονηρᾶς πραξεως καὶ ενεργειας διαβολοκης. შდრ. ინგლ. all evil practice and diabolical activity)

623 - + ცხოვრებისა DEM (არ არის ბერძნულში; შდრ. ინგლ.

624 - უცთომელად DEM (ქართულ ნუსხებში "უცთომელად" განსაზღვრავს მომდევნო სიტყვას "აღმატებად", რითაც იქმნება შთაბეჭდილება, რომ საუბარია "უცთომელი აღმატების" შესახებ, მაშინ როცა ბერძნულშია "კადნიერებად ... სიყუარულად ... წარსამართებელად ... უცთომელობად ... აღმატებად ... აღსრულებად". ამ ჩამონათვალში გვაქვს არა ზესართავი "უცთომელი", რომელიც თითქოს მომდევნო "აღმატებას" მიერთვის, არამედ - ორი არსებითი სახელი: "უცთომელობაჲ" და "აღმატებაჲ", რომლებიც მძიმით უნდა გაიმიჯნონ. შდრ. ბერძნ. εις... ασφαλειαν, εις αὔξεσιν. ინგლ. for... security, for an increase)

625 - სისრულედ DEM (ქართული ნუსხების ვითარებითი ბრუნვა მცდარია, რადგან ასეთ შემთხვევაში "სისრულე" ცალკე ერთეულად უნდა შევიდეს ჩამონათვალში, მაშინ როცა, ბერძნულის კვალობაზე, ეს სიტყვა დანამატია წინამორბედი "სათნოებისა" და მის მსგავსად უთუოდ ნათესაობითში უნდა იდგეს, რადგან საუბარია არა, ცალკე აღებული, "სისრულეზე", არამედ - "სათნოებაში და სისრულეში აღმატებაზე". შდრ. εις αὔξησιν αρετῆς καὶ τελειοτητος. ინგლ. for an increase of virtue and perfection

626 - ურცხჳნოებასა]ურცხჳნოებათა M; კადნიერებათა DE

627 - რომელმანცა ისწავა რაჲ, სადა იყოფვი, მიჰრონისა მსყიდველი მოვიდა კადნიერებით ცხებად ფერჴთა შენთა]და მაუწყე, სადა იყოფვი. მიჰრონისა მსყიდველი მოვიდე კადნიერებით ცხებად ფერKთა შენთა M; ვითარ გულისჴმა-ვყო, სადა იყოფვი. მიჰრონისა მსყიდველი მოვიდე კადნიერებით ცხებად ფერჴთა შენთა DE (ქართულ ნუსხებში და პუბლიკაციებში, როგორც ვხედავთ, მეძავის მოქმედება თვით მლოცველზეა გადატანილი, რომელიც ამ მეძავის სახეს განიკუთვნებს, რაც თავისთავად საყურადღებო გააზრებაა ორიგინალისა, თუმცა კი, ტექსტობრივი ასპექტით, აშკარად მცდარი, რადგან ბერძნულში საუბარია მესამე პირში და მდედრობით სქესში საკუთრივ სახარებისეულ მეძავზე და არა მის მსგავს მლოცველზე. ამასვე ცხადყოფს წარსული დროც: "გაიგო... მოვიდა....". ქართულ თარგმანში შეტანილი შესწორებანი ამჯერადაც ადეკვატურია ორიგინალისა. შდრ. ἥ, μαθοῦσα ποθ' καταγεις, μυρον εξωνησαμενη, ἧλθε τολμηρῶς αλεῖψαι σοῦ τους ποδας. ინგლ. the harlot Who, on learning where Thou ast lodging, Bought myrrh, And dared to come and anoint Thy feet)

628 - "ამათდა" ე. ი. "ფერKთა ზედა" (M-ში არსებული "ესე" გაუგებარს ხდის კონტექსტს. შდრ. ბერძნ. τουτους... αλεῖψαι. ინგლ. to anoint them)

629 - სარწმუნოებჲცა] სარწმუნოებით DEM (ნუსხათა მონაცემი "სარწმუნოებით უწყი" მეტად მცდარია, რადგან იგი მიემართება უფალს და გამოდის, რომ უფალს სცოდნია "სარწმუნოებით" ანუ "რწმენით". ბერძნულის მიხედვით აუცილებელია სახელობითი "სარწმუნოებაჲ", რადგან საუბარია იმაზე, რომ უფალმა იცის მვედრებელის როგორც ცოდვები, ასევე მისი სარწმუნოებაც და ცხონებისკენ მსწრაფველობაც. შდრ. καὶ τὴν πίστιν οἷδας καὶ τὴν προθυμίαν. ინგლ. But also Thou knowest my faith, And Thou beholdest my willingness)

630 - არცა ცუარისა ნაწილი რაჲმე]არცა ცუარნი ნაწილთა რომელთამე DEM  (ნუსხებში და პუბლიკაციებში დადასტურებული "არცა ცუარნი ნაწილთა რომელთამე" სრულიად გაუგებარია. შდრ. ουδε σταλαγμοῦ τι μερος. ინგლ. Nor part of a drop)

631 - იხილეს DEM (შდრ. ბერძნ. ἔγνωσαν. ინგლ. know)

632 - ხოლო წიგნსა შენსა არღა-ქმნულნიცა  შთაწერილად ჰგიეს შენდა]და წიგნსა შენსა ყოველნივე შთაიწერნეს M; და წიგნსა შენსა დააიწერნეს D; და წიგნსა შენსა შთაიწერნეს E (ქართული რედაქციები ნაკლულევანია. ძირითად ტექსტში წარმოვადგენთ ორიგინალის ზუსტ თარგმანს. შდრ. επι το βιβλιον δε σου καὶ τα μηπω πεπραγμενα γεγραμμενα σοι τυγχανει. ინგლ. And in Thy book Things not yet done Are written by Thee. დამაბოლოებელი by Thee არ არის ორიგინალის ადეკვატური. უნდა ყოფილიყო to You)

633 - ღმერთო ყოველთაო]ღმერთო, ყოველივე M; - DE (ბერძნულში "ყოველივე" უკავშირდება არა "ცოდვებს", როგორც ეს ქართულ რედაქციებშია, არამედ – "ღმერთს". ე, ი. ორიგინალშია არა "ცოდვანი ყოველნი, მომიტევე მე, ღმერთო, ყოველივე", რაც თავისთავადაც მეტად გაუმართავია, არამედ: "მომიტევენ ყოველნი ცოდვანი, ღმერთო ყოველთაო", როგორადაც შესწორდა კიდეც ტექსტი. შდრ. τας αμαρτιας πασας ἄφες μοι, Θεε τῶν ὅλων. ინგლ. all my sins Take from me, O God of all)

634 - შენი (G) - DEM

635 - ხოლო DEM (აქ უეჭველად "რამეთუ" უნდა, როგორც ამას ადასტურებს ორიგინალი: γαρ. შდრ. ინგლ. For)

636 - ღმერთმყოფელთა (DE)]ღმრთითმყოფელთა// ღმრთივმყოფელთა M (და მისი მიმდგომნი). აღვნიშნავთ, რომ M-ის "ღმრთითმყოფელთა// ღმრთივმყოფელთა" ძალიან მცდარია, რადგან კომპოზიტის პირველი ნაწილი "ღმრთით//ღმრთივ" ნიშნავს: "ღვთისგან", მაშინ როცა შესაბამისი ბერძნული კომპოზიტი θεοποιος გულისხმობს არა "ღმრთივ" ანუ "ღვთისგან", არამედ მადლით "ღმერთად გახდომას" მორწმუნისას ანუ მის მადლისმიერ "განღმრთობას". ხსენებულ კომპოზიტში "ღმერთი" გულისხმობს არა უფალს, ბუნებით ღმერთს, არამედ მორწმუნეს, რომელსაც ზიარების საიდუმლო მადლით "ღმერთად ხდის" ანუ "ღმერთყოფს", "განაღმრთობს" მას. მითითებულ ტერმინს ერთადერთი მართებული ტერმინოლოგიური შესატყვისი აქვს ძველ ქართულ მთარგმნელობით ტრადიციაში: "ღმერთმყოფელი", რაც ნიშნავს "განმაღმრთობელს", "ღმერთად გამხდომს" და არა "ღვთისგან გამხდომს")

637 - ვარ DEM (ორიგინელში მესამე პირია. შდრ. ἔστι. ინგლ. is not alone)

638 - შენ მიერ M; უფრო ზუსტია DE: შენდამი (ორიგინალის მიხედვით უთუოდ უნდა იყოს "შენთანა". შდრ. μετα σοῦ. ინგლ. with Thee

639 - ნათელო სამმზისაო, განმანათლებელო სოფლისაო]ნათლითა სამბრწყინვალითა განმანათლებელო სოფლისაო DEM (ნუსხებში და პუბლიკაციებში დადასტურებული "ნათლითა სამბრწყინვალითა განმანათლებელო სოფლისაო" არაზუსტია, რადგან ორიგინალში "ნათელი სამბრწყინვალე" ან, უფრო ზუსტად, "ნათელი სამმზისაჲ" მაცხოვრის ეპითეტია, ისევე როგორც "განმანათლებელი სოფლისაჲ" და ისინი მძიმით უნდა გაიმიჯნოს. შდრ. ... τοῦ φοτὸς τοῦ τρισηλίου, τοῦ φωτίζοντος τὸν κόσμον. ინგლ. ... Light of the Triune Sun Which illumines the world.

640 - უკუე (DE = G: γοῦν) -M

641 - მხოლოდ EM (D = G: μονος μενω)

642 - სიხარულისა ჩემისა ( DE = G) - M

643 - ღმერთმყოფელთა]ღმრთივქმნულთა DEM ( ტერმინი "ღმრთივქმნულთა" უაღრესად მცდარია. უპირველესი ცთომილება კვლავაც არის კომპოზიტის პირველი ნაწილი "ღმრთივ", რადგან იგი, როგორც მივუთითებდით, ნიშნავს: "ღვთისგან", მაშინ როცა შესაბამისი ბერძნული კომპოზიტი θεοποιος გულისხმობს არა "ღმრთივ" ანუ "ღვთისგან" , არამედ: "ღმერთად". ასევე, მეორე ნაწილი ბერძნული კომპოზიტისა უნდა გადმოიცეს არა ვნებითის მიმღეობით "ქმნული", არამედ – მოქმედებითისა: "მქმნელი" ანუ, ძველ ქართულად, "მყოფელი". მთლიანობაში, მითითებულ ტერმინს, როგორც უკვე ვთქვით, ერთადერთი მართებული ტერმინოლოგიური შესატყვისი აქვს ძველ ქართულ მთარგმნელობით ტრადიციაში; "ღმერთმყოფელი", რაც მრავალგზის დასტურდება და ნიშნავს "განმაღმრთობელს". შდრ. ინგლ. დეიფყინგ)

644 - ვითარცა-ხოლო E

645 - კუალად (DE = G:  παλιν. ინგლ. again) - M

646 - უმწუერვალესსა (G: ἄκραν. extreme) - DEM

647 - ზეთითა თანალმობისაჲთა (G)]წყალობითა და თანალმობითა M; წყალობითა მოწყალებისაჲთა DE (შდრ. ελαιω συμπαθειας. ქართულ მთარგმნელობით ტრადიციაში საკმაოდ ხშირია ორი ფონეტიკურად მსგავსი ტერმინის, ἔλαιον-ისა და ἔλεος-ის აღრევა, რომელთაგან პირველი "ზეთს" ნიშნავს, ხოლო მეორე – "წყალობას". DE რედაქციის ავტორი აცნობიერებს, რომ ზემორე ლოცვაში ελαιω συμπαθειας მსაზღვრელ-საზღვრულს წარმოადგენს და, გრამატიკული ნიშნით, მართებულად უსადაგებს მითითებულ ბერძნულ სინტაგმას ასევე მსაზღვრელ-საზღვრულს "წყალობითა მოწყალებისაჲთა", თუმცა მცდარად აღიქვამს რა სინტაგმის პირველ წევრს "წყალობად", ნაცვლად "ზეთისა", შედეგად იღებს ნონსენსუალურ შესიტყვებას: "წყალობითა მოწყალებისაჲთა". M-ის რედაქციის ავტორი როგორც ჩანს, გრძნობს არსებულ ხარვეზს და ორიგინალთან გრამატიკული თანხვდენილობის დარღვევით თავს აღწევს შინაარსობრივ უხერხულობას, თუმცა ორიგინალთან დაცილება მაინც მკვეთრია, რადგან მის მიერაც ἔλαιον "მოწყალებად" არის გაგებული და არა "ზეთად". შდრ. with the oil of compassion)

648 - უშურველად (DE)]უხრწნელად M (მართებულია DE: αφθονως. ინგლ. generously) თანაექცევი

649 - თანაეზრახვი (G)]თანაექცევი DEM (ბერძნული ομιλεῖς, რაც მოცემულ კონტექსტში "საუბარს" ნიშნავს, ძველ ქართულად ითარგმნებოდა ტერმინით "ზრახვა"; იხ. მაგ. იგავ.5.19, 15.12, 23.30 და მრავალი სხვა. შესაბამისად, მოტანილ ადგილას გაცილებით მიზანშეწონილია "თანაეზრახვი". შდრ. ინგლ. Thou tellest to them)

650 - ფრთოვან-მყოფენ (G: πτεροῖ. ინგლ. give me wings)]შემიწყნარებენ DEM შეუწუველად

651 - მინდობილი (G: θαρρῶν)]ვეესავ DEM

652 - გამოუთქუმელად (G: αφραστως. ინგლ. ineffably)]შეუწუველად DEM

653 - მადლობისა ასოთა მიერ ჩემთა სულისა და ჴორცისა ჩემისათა (G: ευχαριστοις μελεσι μου τῆς ψυχῆς καὶ τῆς σαρκος μου)]მადლობისა ასოჲთ და ჴორცით ჩემით M; მადლობისა ასოჲთ და სულით და ჴორცით ჩემით DE (შდრ. ინგლ. And with thankfulness in all the members Of my soul and body)

654 - თაყუანის-გცემ და დიდებულ-გყოფ და გადიდებ (G: προσκυνῶ καὶ μεγαλυνω καὶ δοξαζω)]თაყუანის-გცემ და გადიდებ და დიდების-გმეტყუელებ M ; თაყუანის-გცემ, გადიდებ და გაქებ D; თაყუანის-გცემ, გაქებ და გადიდებ E (შდრ. ინგლ. I worship and magnify And glorify Thee)

655 - გცოდე შენ  (M)]ვცოდე შენდა DE

656 - ცნობით (M)]მეცნიერებით DE

657 - M

658 - სახიერმან და კაცთმოყუარემან (M)]სახიერ ხარ და კაცთმოყუარე DE

659 - M

660 - საუკუნითგან სათნოყოფილთა შენთაჲთა (M)]რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს შენ DE

661 - DE

662 - გულისსიტყუათა ჩემთა (M)]ჩემთა გულისსიტყუათა DE

663 - ვინაჲთგან გნებავს (G: επειδη βουλει. ინგლ. since Thou... dost will) ] უფროჲსღა ინებე M

664 - კაცთმოყუარემან M

665 - ბრძანე, განვახუნე კარნი, რომელნი  შენ მხოლომან დაჰბადენ (G: κελευεις, αναπετασω τας πυλας. άς συ μονος εδημιουργησας)]ბრძანე, რაჲთა განმეღოს კარი, რომელი მხოლოჲ დამბადებელი ხარ M (M-ის ტექსტი ძალიან მცდარია, რადგან, ერთი მხრივ, მოქმედებითი გვარის αναπετασω გადმოტანილია ვნებითით, მეორე მხრივ კი, ნაცვლად "რომელთა" გამოყენებულია "რომელი", რაც მთლიანად უცვლის აზრს კონტექსტს. ბერძნულში საუბარია იმის შესახებ, რომ უფლის ბრძანებით მორწმუნემ უნდა გახსნას კარნი თავისი სულისა, უფლისგანვე ქმნილნი, რომ შიგ შემოვიდეს მაცხოვარი. ქართული ტექსტის მიხედვით თვით მორწმუნეს "განეღება" კარი, რაც გაუგებარს ხდის, თუ რა კარის შესახებ არის  მსჯელობა. შდრ. ინგლ. Thou commandest: I will open wide the doors which Thou alone didst create)

666 - შემოხჳდე, კაცთმოყუარებით, ვითარცა ჩუეულ ხარ (G: εισερχη μετα φιλανθρωπιας, ως πεφυκας)]შემოხჳდე, ვითარცა კაცთმოყუარე ხარ M (ინგლ. Thou mayest enter with love as is Thy nature)

667 - შემოხჳდე და განანათლო (G: εισερχη καὶ φωτιζεις)]შემოვედ უკუე და განანათლე M

668 - M

669 - განსდევნე (G: απεδιωξας)]განარე M

670 - + შენდა M

671 - ამ ლოცვის განსხვავებული რედაქცია გვაქვს D-ში. მოვიტანთ ტექსტს: "არა ღირს ვარ, მეუფეო უფალო, რაჲთამცა სახლსა სულისა ჩემისასა შემოხჳდე, არამედ მრავლითა კაცთმოყუარებითა შენითა შემოვედ სართულსა და ნუ დამიჴშავ კარსა მოწყალებისასა სასოებით შენდა მომავალსა, რომელმან მხოლომან ყოველივე დაბადენ, კაცთმოყუარეო. გევედრები, სახიერო, განმინათლენ დაბნელებულნი თუალნი გულისა ჩემისანი; ვითარცა მეძავი, ცრემლით მოქენე, არა განაგდე და მეზუერე არა განსდევნე და  ავაზაკი, რომელმან აღიარა მეუფებაჲ შენი, არა უგლებელს-ჰყავ და დიდადმდევნელი პავლე არა ...ულ-ჰყავ სუფევისა შენისა, სინანულით მვედრებელნი შენნი შეაერთენ გუნდთა წმიდათა შენთასა; მეცა ნუ უგულებელს-მყოფ მრავლისა სახიერებისა შენისათჳს, რომელი კურთხეულ ხარ უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ."

672 - შემიწყალე (M)]მოწყალე-მექმენ DE

673 - არაღირსსა DE

674 - შეცოდებანი და ცოდვანი (+ ჩემნი M) და ცოდვითდაცემანი (M)]ცოდვითდაცემანი და შეგინებანი და შეცოდებანი ჩემნი DE

675 - გცოდე M; ვცოდენ DE

676 - გონებით, ანუ მოგონებით (DE = G: ενθυμημασιν, ἢ διανοημασιν. შდრ. ინგლ. intentions or thoughts)]გულისთქუმით და გონებით M

677 - დაწყებით (EM; E-ში თავზე აქვს დაეჭვების ნიშანი)]დავიწყებით D (მართებულია "დაწყებით", რაც აქ ნიშნავს: "საქმიანობით", "საქმის შედგომით". შდრ. ბერძნ. επιτηδευμασι. ამ ტერმინს წმ. გიორგი მთაწმინდელი, ჩვეულებრივ, თარგმნის როგორც "საქმეს"; იხ. ფს. 9.12, 27.4, 76.13, 80.13, 98.8 და მისთ. ინგლისურ თარგმანში ზემორე ბერძნული ტერმინი თავისი მეორე მნიშვნელობითაა გადატანილი: "ჩვევა". შდრ. by habit)

678 - საცნობელით (M = G: αισθησεσι)]სასმენელით DE

679 - ყოვლადუხრწნელისა (M = G)]ყოვლადწმიდისა DE

680 - ურცხუენელისა {M = G: ακαταισχυντου)]უხრწნელისა DE

681 - შუვამდგომელობისა და მაცხოვრებისა ჩუენისაჲთა (G: προστασιας καὶ σωτηριας μου)]შუვამდგომელისა და მაცხოვრისა ჩუენისაჲთა M; შუვამდგომელისა და მაცხოვრისაჲთა DE ( ბერძნულში გვაქვს არა "მაცხოვარი", არამედ "მაცხოვარება" ანუ σωτηρια, რაც აუქმებს ღვთისმშობლის "მაცხოვრად" წოდების უხერხულობას. შდრ. ინგლ. ever virgin Mary Thy Mother, my only sure hope and protection and salvation)

682 - უხრწნელთა (G: αχραντων)]ყოვლადწმიდათა MDE

683 - განმანათლებელად (DE = G: εις... φωτισμον. ინგლ. for ... enlightenment) “ M

684 - სიმრთელედ (M = G: εις ... υγειαν. ინგლ. for ... health) ] სალხინებელად DE

685 - +  ხოლო M. მართალია, ბერძნულში გვაქვს τε, რომლის გადმომცემადაც ჩანს "ხოლო", მაგრამ ქართული შესატყვისი ვერ იტევს ბერძნული τε-ს მნიშვნელობას (რაც იგივეობრივია "და" კავშირის მნიშვნელობისა) და მხოლოდ აბუნდოვნებს კონტექსტს. ამიტომ, ჩვენ უპირატესობას ვანიჭებთ DE-ს, სადაც ზემორე "ხოლო" გამოტოვებულია

686 - სრულიად უჩინომყოფელად (M = G) - DE

687 - მოგონებათა (DE)]გულისთქუმათა M ( შდრ. ბერძნ. ενθυμησεων. ინგლ. intentions)

688 - და ცრურწმენათა (G)]პირველითგანვე მოღებულთა M; - DE (აშკარაა, რომ M-ის ტექსტის ავტორს არ ესმის ბერძნული προληψεων-ის შინაარსი და კალკირებულად გადმოსცემს მას, რაც ორიგინალის შინაარსს, ცხადია, ვერ იტევს. შდრ. ინგლ. and prejudices)

689 - ღამითთა (DE = G: νυκτερινῶν. ინგლ. nocturnal) ] ღამის M

690 - ოცნებათა DE

691 - და პატივი და თაყუანისცემაჲ – M (DE = G)

692 - + შენით M (DE = G)

693 - ართა ტაძრისა შენისათა (G)]კარსა ტაძრისა შენისასა DEM

694 - წარმოდგომილ ვარ და]წარდგომილ ვარ და M; წარმოდგომილი DE

695 - კარნი D; კარი E

696 - განმიხუენ მეცა ნაწლევნი (σπλαγχνα) კაცთმოყუარებისა შენისანი (M = G)]განმიხუენ მეცა წიაღნი კაცთმოყუარებისანი D; განმიღენ მეცა წიაღნი კაცთმოყუარებისანი E

697 - შემიწყნარე (M = G: δεξαι)]შ~ე (=შემიწყალე) DE

698 - შენდა DE

699 - ერთმან მან, რომელი (G)]ერთი იგი, რომელი M; იგი DE

700 - ადვილად (G: ευχερῶς. ინგლ. easily)]სენთა DEM

701 - უხრწნელნი ფერჴნი შენი შეიპყრნა (G)]უხრწნელი ფერჴი შენი შეიპყრა M; ყოვლადწმიდათა ფერჴთა შენთა მოეხჳა DE

702 - განჴსნაჲ ცოდვათაჲ (ცოდვისაჲ M)  (M = G: την λυσιν τῶν αμαρτηματων. ინგლ. release from ... sins)]მიტევებაჲ ცოდვათაჲ DE

703 - საწყალობელი DE

704 - ყოველსა ჴორცსა (G: ὅλον το σῶμα)]ყოვლითურთ მრთელსა ჴორცსა DEM (სიტყვა "მრთელსა" სრულიად აბუნდოვნებს კონტექსტს. თუ რატომ ჩაურთეს იგი, ძნელი სათქმელია. შდრ. ინგლ. whole Body)

705 - მოღებად DE (ბერძნული δεξασθαι ორივეგვარად შეიძლება ითარგმნოს)

706 - ნუმცა დავიწუები (G: μη καταφλεχθειην. ინგლ. Let me not be burnt) ] რაჲთა არა დავიწუა DEM (ქართული რედაქციების ტექსტი  მეტად არაზუსტია, რადგან მაქვემდებარებელი კავშირი "რაჲთა" მხოლოდ იმ შინაარსს ანიჭებს წინადადებას, რომ მორწმუნე იღებს მაცხოვრის ხორცს, რათა არ დაიწვას. ამგვარი გააზრება სრულიად შეუსაბამოა. პირიქით, ჭეშმარიტი აზრით, მორწმუნე ევედრება მაცხოვარს, რომ მიუხედავად საუფლო ხორცთან ანუ ყოვლისდამწველ ცეცხლთან მისი ზიარებისა, ნუ მოხდება ისე, რომ დაიწვას იგი)

707 - შ~ე DE (ეს ქარაგმა, ჩვეულებრივ, იხსნება როგორც: "შემიწყალე")

708 - სასმენელნი DE (M – G: αισθητηρια)

709 - ჩემნი ცოდვისა ბრალნი (G)]ჩემნი ცოდვისა მიმართ მიდრეკილებანი DEM. ქართული რედაქციების "მიდრეკილებანი" მცდარია, რადგან ორიგინალში გვაქვს τα εγκληματα, რაც ნიშნავს "ბრალს", "დანაშაულს" (შდრ. ინგლ. the stains). შეცდომა გამოწვეულია იმით, რომ ხსენებული τα εγκληματα გააზრებულ იქნა როგორც τα εγκλιματα, ხოლო το ἔγκλιμα ნიშნავს სწორედ "მიდრეკილებას" (შდრ. ლიდლ-სკოტის განმარტება: το ἔγκλιμα – inclination)

710 - D (E = M)

711 - ურიცხ E

712 - მე ამათ ვიტყჳ და აღვიარებ და დავსწერ; შენ შემინდვენ, მომიტევენ და აღჴოცენ ნ(M)]მე ამათ ვიტყჳ, - შენ ნუ იტყჳ; მე ამათ აღვიარებ, - შენ მომიტევე; მე ამათ დავსწერ, -შენ აღჴოცენ DE

713 - გული M

714 - განწმიდე სული ჩემი გულისსიტყუათაგან შეგინებულთა და გუამი ჩემი საქმეთაგან ბოროტთა (DM) - E

715 - მე (DM) - E

716 - ჩემნი (DM) - E

717 - მომწყუედ (DE)]მოჰსწყუედ M

718 - + მე E

719 - E

720 - E

721 - უმეტეს E

722 - E

723 - პირველდიაკონისა და - E

724 - + მეოხებითა წმიდათა დიდთა მღდელთმოძღუართა: პეტრე ალექსანდრიელისაჲთა, წმიდისა ეგნატი ღმერთშემოსილისაჲთა, მეოხებითა წმიდისა გრიგოლი ღმრთისმეტყუელისაჲთა, მეოხებითა წმიდისა დიდისა ბასილისითა, მეოხებითა წმიდისა იოვანე ოქროპირისაჲთა, მეოხებითა წმიდ[ათა] გრიგოლი და ეპიფანესითა, მეოხებითა წმიდისა დიდისა მღდელთმოძღურისა ნიკოლოზ მირონ-ლუკიაჲს მთავარეპისკოპოსისა საკჳრველთმოქმედისაჲთა, ზაქარია და კჳრილესითა, მეოხებითა წმიდისა იოვანე მოციქულისაჲთა E ( – DM; სავსებით შესაძლებელია, რომ აღნიშნული ჩამონათვალი E-ში კერძოობითი შენამატი იყოს)

725 - და სხუათა მათ წმიდათა მოწამეთა შენთაჲთა და (DM) - E

726 - DM

727 - E

728 - + მერკჳრი E

729 - კჳრიკე და არტემისითა (DM)]და ევსტათისითა, მეოხებითა ორმეოცთა სევასტიელთა მოწამეთაჲთა და მოწამეთა კვირიკე და ივლიტაჲსითა, მეოხებითა წმიდათა და ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთა: საბა, ანტონი, პახუმუ,ეფთჳმი,მაკარი, თეოდოსი, თეოქთისტესითა და წმიდისა მამისა ჩუენისა ონოფრესითა, გიორგი, იოანე და ეფთჳმისითა, მოძღუართა და განმანათლებელთა ჩუენთაჲთა, მეოხებითა წმიდათა ქალწულმოწამეთა: ირინა, მარინა, ბარბარა, თეკლა, ეკატირინა, ნისიმე, ფებრონა,ანასტასია,რიფსიმე დაგაიანესითა, წმიდისა დედისა ჩუენისა ნინო მოციქულისაჲთა, და მეოხებითა

730 - მღდელთმთავართა (M)]მღდელთმოძღუართა D

731 - მეოხებითა ერთობით ყოველთა წმიდათა შენთა - მოციქულთა, წინაჲსწარმეტყუელთა, მღდელთმთავართა, მახარებელთა, მოწამეთა, მამათა, მოღუაწეთა და (DM)]მეოხებითა ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა E

732 - E

733 - პატივი და თაყუანისცემაჲ (DM) - E

734 - ჭეშმარიტად ქრისტე – DE (M = G)

735 - DE (M – G)

736 - ესე (M)]რომელ მოვიღებ DE (M = G)

737 - ყოვლადპატიოსანი DE (M = G)

738 - ესე არს - DE (M = G)

739 - შენ უკუე გევედრები: შემიწყალე მე, შემინდვენ (M = G)]ამისთჳსცა გევედრები: შემიწყალე (შემიწყალენ D) მე, შემინდევ მე, მილხინე და მომიტევე (მომიტევენ D) DE

740 - სიტყჳთნი და საქმითნი, ცნობითნი და უმეცრებითნი (G)]სიტყჳთ და საქმით, ცნობით და უმეცრებით M; ომელ ვქმენ სიტყჳთ ანუ საქმით, ხილვით ანუ უხილავად, ცნობით და გულისსიტყჳთ DE

741 - უხრწნელთა (M = G)]ყოვლადწმიდათა DE

742 - + თავსა შორის თჳსსა M

743 - მუჴლნი (G: στιχους)

744 - ხოლო მი-რაჲ-ხჳდე ზიარებად, სთქუ მუჴლნი ესე]ეგრეთვე ამასცა იტყოდი (იტყოდე D), მიეახლო რაჲ საღმრთოთა საიდუმლოთა DEP

745 - სჳმეონ (G: Συμεων) - DEMP

746 - მეტაფრასტისანი (G: Μεταφραστοῦ)]მეტაფრასისანი M; - DEP

747 - + და DEP (- GM)

748 - მე (DEP = G: με) -M

749 - რამეთუ ცეცხლი ხარ (M)]ცეცხლი ხოლო  ხარ DEP

750 - + ესე ლოცვაჲცა: "ჰოჲ უფალო, შენ უწყი ცოდვაჲ ჩემი და არაწმიდებაჲ, და ვარ მე დღეს შენ წინაშე, ვითარცა დედაკაცი იგი ცოდვილი და წიდოვანი, რომელი შეხებითა ფესჳსა შენისაჲთა განიკურნა, ხოლო მე, საწყალობელი ურიცხუთა ცოდვათაგან, მოღებითა პატიოსნისა ჴორცისა და უხრწნელისა სისხლისა შენისაჲთა განმკურნე წყლულებათა და არაწმიდებათა ჩემთაგან, რაჲთა შენმიერ განათლებული და განწმედილი შენდა დიდებასა შევსწირვიდე, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და [მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ"] EP

751 - ხოლო შემდგომად ტროპარი (G: Εἶτα το Τροπαριον)]ხოლო შემდგომად სთქუ M; ეგრეთვე ესეცა EP; - D

752 - სერობასა მას საიდუმლოსა შენსა (D = G)]სერობასა საიდუმლოჲსა შენისასა EMP (და სხვ.) ქართულ ნუსხებში და პუბლიკაციებში დამკვიდრებული "სერობასა საიდუმლოჲსა შენისასა" უკიდურესად მცდარია, რადგან ეს ფრაზა მხოლოდ შემდეგს ნიშნავს: "შენი საიდუმლოს სერობაზე", ანუ, გამოდის, არსებობს უფლის საიდუმლო, საიდუმლოება (тайнство), რომლის სერობაც (ე. ი. რომლის ვახშამიც) იმართება. ამგვარი რამ, ცხადია, ნონსენსია. სინამდვილეში, მეტაფრასტის ტროპარში სიტყვა "საიდუმლოჲ" არის არა არსებითი სახელი (არა  "საიდუმლოება", არა тайнство), არამედ - ზედსართავი  და ნიშნავს "საიდუმლოებითს", "მისტიკურს" (тайный). ამრიგად, რადგან სრულიად უმართებულოა "სერობაჲ საიდუმლოჲსაჲ" (вечерье тайнства) ანუ "საიდუმლოს სერობა" და სწორია "სერობაჲ საიდუმლოჲ" (Тайное вечерье), შესაბამისად, მიცემით ბრუნვაში აღნიშნული შესიტყვება მხოლოდ ამ სახისა უნდა იყოს; "სერობასა საიდუმლოსა შენსა", რაც ახალი ქართულით ნიშნავს: "შენს საიდუმლო სერობაზე", "შენს საიდუმლო ვახშამზე". შდრ. ბერძნ. τοῦ Δειπνοῦ σου μυστικοῦ. ინგლ. Of Thy Mystical Supper. სწორედ ეს მართებული ტექსტია D ნუსხაში

753 - შ~ე ( = შემიწყალე ) E

754 - რამეთუ (G: γαρ)]რაჲთა EMP (ქართულ ნუსხებში და პუბლიკაციებში დამკვიდრებული "რაჲთა" უკიდურესად მცდარია, რადგან იგი მიზნის გამომხატველი მაქვემდებარებელი კავშირია და მის კვალობაზე მხოლოდ ის აზრი გამოდის, რომ თითქოს მორწმუნე უფალს სთხოვს საზიარებლად დაუშვას იგი, რათა (იმ მიზნით, რომ) მან მტრებს არ უთხრას უფლის საიდუმლო, რათა (იმ მიზნით, რომ) იუდასებრ არ ეამბოროს უფალს, რათა (იმ მიზნით, რომ) ავაზაკისებრ აღიაროს მისდამი. ახალ ქართულად ზემორე (მცდარი) ტექსტი ასეთი სახისა იქნება: "დღეს შენი საიდუმლო სერობის საზიარებლად მიმიღე, ღვთის ძეო, რათა მტრებს არ ვუთხრა შენი საიდუმლო...". სინამდვილეში აღნიშნული ტროპარით მორწმუნე უფალს უდასტურებს თავის ურყევობას, რომ არ გასცემს მიღებულ სიწმინდეს და რადგან იგი უკვე გარკვეულწილად მომზადებულია, სწორედ ამიტომ კადნიერდება და სთხოვს უფალს, რომ აზიაროს. მართებული ტექსტი აუცილებლად მოითხოვს არა მიზნის მაქვემდებარებელ კავშირს "რაჲთა", არამედ – მიზეზისას "რამეთუ" ( = "რადგან"), ანუ ხსენებული ტექსტი მართებული სახით ახალ ქართულად ასეთი იქნება: "დღეს შენი საიდუმლო სერობის საზიარებლად მიმიღე, ღვთის ძეო, რადგან მტრებს არ ვეტყვი შენს საიდუმლოს...". შდრ. ინგლ. Of Thy Mystical Supper, O Son of God, accept me today as a communicant; for I will not speak of the Mystery to Thy enemies)

755 - ავაზაკი (MG)]მორწმუნე ავაზაკი EP

756 - აღგიარებ შენ (MG)]აღგიარებ და გიღაღადებ EP

757 - მე, უფალო (MG)]მჴსნელო EP

758 - ამ ტროპარის მხოლოდ დასაწყისია მითითებული D-ში: "სერობასა მას საიდუმლოსა შ. – სრულიად"

759 - კუალად მუჴლნიცა ესე (G: Εἶτα τους παροντας Στιχους)]კუალად მუჴლიცა ესე EP; კუალად სხუანი ესე M

760 - ტერმინ "ღმერთმყოფელის" ბერძნული შესატყვისი, როგორც ზემოთაც ვნახეთ, ჩვეულებრივ არის θεοποιος, მოცემულ ადგილას კი გვაქვს θεουργος, რომლის ადეკვატური θεουργικος წმ. ეფრემ მცირის მიერ ითარგმნება ტერმინით: "ღმერთმოქმედებითი". შესაბამისად, ტერმინოლოგიურად უფრო მართებული იქნებოდა ასეთი თარგმანი: "ღმერთმოქმედისა სისხლისაგან შეძრწუნდი ..."

761 - კაცო (DM = G)] ჰოჲ კაცო E

762 - რამეთუ ნაკუერცხალი არს (G)]რამეთუ ცეცხლი არს M (და სხვ.); ცეცხლი ხოლო არს DEP. სიტყვა "ცეცხლი" ტერმინოლოგიურად არაზუსტია, რადგან ორიგინალში გვაქვს არა το πῦρ, რაც "ცეცხლად" ითარგმნება (იხ. თუნდაც ზემოთ, მატაფრასტის პირველი ტროპარი), არამედ νθραξ, რომლის უცვლელი შესატყვისია "ნაკუერცხალი" (შდრ. ინგლ. coal). წმინდა ზიარებას ἄνθραξ-ს უწოდებს წმ. იოანე დამასკელი (ისევე, როგორც ყველა სხვა მოძღვარი), რასაც ქართულ თარგმანებში სწორედ "ნაკუერცხალი" შეესაბამება. დავიმოწმებთ, მაგალითად, წმ. არსენის თარგმანს: "შევიწყნარებდეთ ჴორცსა ჯუარცუმულისასა და ... საღმრთოსა ნაკუერცხალსა ვეზიარებოდეთ" (გარდამოცემა, თ. 86, თბ. 2000, გვ.250; შდრ. ბერძნ. τοῦ ἐσταυρωμένου τὸ σῶμα ὑποδεξώμεθα καὶ... τοῦ θείου ἄνθρακος μεταλάβωμεν

763 - განმაღმრთობს (განმამღრთობს EP) მე და მზრდის, განაღმრთობს]განმაღმრთობს D (?)

764 - განაღმრთობს სულსა და ზრდის გონებასა უცხოდ (M = G: θεοῖ το πνεῦμα, τον δε νοῦν τρεφει ξενως. შდრ. ინგლ. It deifies the spirit and wondrously nourishes the mind.)]განაღმრთობს სულსა და გონებასა, ხოლო მზრდის უცხოდ და საკჳრველად EP (D-შიც თითქმის იგივე ტექსტია პირველი სიტყვის გარეშე: "სულსა და გონებასა, ხოლო ზრდის უცხოდ და საკჳრველად")

765 - შემდგომად ტროპარნი (ტროპარი M) ესე (MG) - DE

766 - ამ სიტყვით დაწყებული ტროპარი აკლია DEP-ს

767 - სურვილითა (G)]სიყუარულითა M (შესაბამისი ბერძნული ποθος ითარგმნება როგორც "სურვილი". შდრ. ინგლ. longing)

768 - ტრფიალებითა (G)]სურვილითა M (შესაბამისი ბერძნული ἔρως ტერმინოლოგიურად ითარგმნება როგორც "ტრფიალებაჲ". ინგლისური love  ვერ იტევს ორიგინალის ტერმინოლოგიურ სემანტიკას)

769 - არამედ (G: αλλα) - M

770 - შენმიერითა საშუებელითა აღვსებასა ღირს-მყავ (G: εμπλησθῆναι τῆς εν σοι τρυφῆς καταξιωσον. შდრ. ინგლ. make me worthy to be filled with delight in Thee) ] აღმავსე საშუებელითა შენითა და ღირს-მყავ M

771 - ხლდომით (G; შდრ. ინგლ. ლეაპ)]სიხარულით M. შესაბამისი ბერძნული σκιρτῶν არის მიმღეობა ზმნისა σκιρταω, რაც ნიშნავს "ხტომას", "ხტუნვას" ანუ, ძველი ქართულით, "ხლდომას". მაგალითად: "ხლდომაჲ საცხოვართაჲ უხილავი"  (17.18, ოშკური; შდრ. ბაქარისეული: "მხლტომარეთა ცხოველთა სრბა უხილავი") - σκιρτώντων ζῴων δρόμος

772 - ორსა (G)]მრჩობლსა (ქართულ ნუსხებში და პუბლიკაციებში დამკვიდრებული "მრჩობლსა" მცდარია, რადგან ეს სიტყვა ნიშნავს "ორმაგს" და გულისხმობს არა მარტივად ორს, არამედ აუცილებლად ისეთ ორს, ერთდროულად რომ თანაარსებობს. "მრჩობლის" ბერძნული შესატყვისია διπλοοῦς და იგი ეწოდება, ვთქვათ, ნათლისღებას, რადგან ერთდროულად გრძნობადადაც ხდება იგი, დაგვესხმის რა წყალი, და – სულიერადაც, ვიღებთ რა ცოდვათა მიტევებას. ასევე, მრჩობლი ეწოდება მაცხოვარს, რადგან ერთდროულად ორი ბუნების მქონეა იგი, მრჩობლი მოქმედების მქონედ ითქმის ცეცხლი, რადგან ერთდროულად წვავს კიდეც იგი და ანათებს კიდეც, და ა. შ., მაგრამ მაცხოვრის ორი მოსვლა ერთდროული და თანაარსებული, ცხადია, არ არის. ამიტომაა, რომ ხსენებული ტროპარის ბერძნულ ტექსტში გვაქვს არა "მრჩობლის" ეკვივალენტი διπλοοῦς, არამედ δου, რაც მხოლოდ "ორს" ნიშნავს და არა "ორმაგს" ანუმრ "ჩობლს". ასევეა ინგლისურშიც: two comings

773 - რამეთუ უკუეთუ (M)]უკუეთუ-ხოლო DEP

774 - თანაშესლვად (G: συνεισελθεῖν)]შესლვად DEMP (ბერძნულ ტერმინს ახლავს წინდებული συν, რაც ნიშნავს "თანა". მისი გადმოტანა საჭიროდ მიგვაჩნია, რადგან იგი უფრო გამომსახველად წარმოგვიჩენს მორწმუნის შიშს  სხვებთან ერთად სიწმინდეში თანაშესვლისა)

775 - ბერძნულშია χιτων, რაც შეიძლებოდა "კუართადაც" თარგმნილიყო

776 - განვიგდები (M)]განდევნილ-ვიქმნები D; განდევნილ-ვიქმნე EP

777 - DEP

778 - კაცთმოყუარემან (M = G)]კაცთმოყუარე ხარ DEP; EP-ში მოსდევს ბოლო ნაწილი მომდევნო ლოცვისა

779 - მერმე ლოცვაჲ ესე (M = G) - DEM

780 - ჩემო M = G)]ჩუენო D

781 - ნუმცა დასასჯელად (დასასჯელ M) მექმნების მე სიწმიდენი (სიწმიდე M) ესე უღირსებისათჳს ჩემისა,  არამედ -  განსაწმედელად და წმიდამყოფელად სულისა და ჴორცისა და წინდად მერმისა ცხოვრებისა და სუფევისა (M = G)]ნუმცა მექმნების მე სიწმიდე ესე დასასჯელად უღირსებისა ჩემისათჳს,  არამედ -  განსაწმედელად სულისა და ჴორცთაა და წინდად საუკუნოჲსა ცხოვრებისა D; - E; + კუალად: სერობასა მას ს. D

782 - DEP (EP-ში აქედან იწყება აღნიშნული ლოცვა)

783 - ჩემდა (DEP = G: εμοι. ინგლ. for me) ] ჩემი M

784 - და (M = G)]შემდგომად ზიარებისა EP (?); - D

 

"ლოცვანი და დაუჯდომელი ღმრთისმობლისაჲ"
ახალი, შესწორებული გამოცემა მოამზადა ედიშერ ჭელიძემ
გამომცემლობა "ახალი ივირონი", "საეკლესიო ბიბლიოთეკა, ტ. III, თბილისი,

ახალი, შესწორებული გამოცემის მიხედვით

რაჟამს აღსდგე ძილისაგან, განეშორე სარეცელსა და ბრძანე

ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩუენთაჲთა, უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შეგჳწყალენ ჩუენ. ამინ:

წმიდაო ღმერთო.....,

დიდებაჲ.

აწ და.

ყოვლადწმიდაო...,

უფალო შეგჳწყალენ 3 გზის.

დიდებაჲ

აწ და,

მამაო ჩუენო...

და ზედა მუჴლები ესე.:

ჴმაჲ 1

აღდგომილნი ძილისაგან შეგივრდებით შენ, სახიერ, და ანგელოზთა გალობასა გიღაღადებთ შენ, ძლიერო: წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, წმიდა ხარ შენ, ღმერთო, ღმრთისმშობელისა მიერ შეგჳწყალენ ჩუენ.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ცხედრისაგან და ძილისა აღმადგინე მე, უფალო, გონებაჲ და გული ჩემი განანათლენ და ბაგენი ჩემნი აღახუენ გალობად შენდა, წმიდაო სამებაო: წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, წმიდა ხარ შენ, ღმერთო, ღმრთისმშობელისა მიერ შეგჳწყალენ ჩუენ (შდრ. საცისკრო ლოცვები).

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

მეყსეულად მსაჯული იგი მოვიდეს და თითოეულისა საქმენი განშიშულდენ, არამედ  შიშით ღაღად-ვყოთ შუვაღამესა: წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, წმიდა ხარ შენ, ღმერთო, ღმრთისმშობელისა მიერ შეგჳწყალენ ჩუენ.

უფალო შეგჳწყალენ 12 გზის.

და ლოცვაჲ ესე:

ძილისაგან აღდგომილი გმადლობ შენ, წმიდაო სამებაო, რამეთუ მრავლისა სახიერებისა და სულგრძელებისა შენისათჳს, არა განრისხენ ჩემ უდებსა და ცოდვილსა ზედა და არა თანაწარმწყმიდე მე უსჯულოებათა შინა ჩემთა, არამედ  ჩუეულებისაებრ კაცთმოყუარე მექმენ მე და უფსკრულსა შინა სასოწარკუეთილებისასა მდებარე აღმადგინე აღმსთობად და დიდებისმეტყუელებად ძალსა შენსა, და აწცა განმინათლენ თუალნი გონებისა ჩემისანი, აღაღე პირი ჩემი ზრახვად სიტყუათა შენთა და გულისჴმისყოფად მცნებათა შენთა და ყოფად ნებისა შენისა და გალობად სახელსა შენსა აღსაარებითა გულისაჲთა, დიდებად და გალობად ყოვლადპატიოსანსა სახელსა შენსა, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისაჲ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ (შდრ. საცისკრო ლოცვები).

 

სხუაჲ ლოცვაჲ

დიდებაჲ შენდა, მეუფეო ღმერთო ყოვლისა-მპყრობელო, რომელმან საღმრთოჲთა კაცთმოყუარებისა შენისა მეცნიერებითა, ღირს-მყავ მე, ცოდვილი და უღირსი, აღდგომად ძილისაგან და შესლვად წმიდასა ტაძარსა შენსა, შეიწირე ჴმაჲ ვედრებისა ჩემისაჲ ვითარცა წმიდათა და საცნაურთა უჴორცოთა ძალთა შენთაჲ. სათნო-იყავ გულითა წმიდითა და სულითა მდაბლითა შეწირულად უღირსთა ამათ ბაგეთა ჩემთაგან ქებაჲ, რაჲთა მეცა ზიარ-ვიქმნე ბრძენთა მათ ქალწულთა თანა ბრწყინვალითა ლამპრითა სულისა ჩემისაჲთა, რაჲთა გადიდებდეთ შენ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, ღმრთისა სიტყუაო, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ¹⁶.

ლოცვანი შუვაღამისანი თქუმულნი იოსებ გამომეტყუელისა მიერ

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ 3 გზის.

 

26-ე ფსალმუნი

ფსალმუნი დავითისი, პირველ ცხებისა

26,1 უფალი ნათელ ჩემდა და მაცხოვარი ჩემდა; ვისა მეშინოდის? უფალი შესავედრებელ არს ცხოვრებისა ჩემისა; ვისგან შევძრწუნდე?

26,2 მოახლებასა ჩემ ზედა უკეთურთასა შეჭმად ჴორცთა ჩემთა, მაჭირვებელნი ჩემნი და მტერნი ჩემნი - იგინი მოუძლურდეს და დაეცნეს.

26,3 გან-თუ-ეწყოს ჩემ ზედა ბანაკი, არა შეეშინოს გულსა ჩემსა. აღ-თუ-დგეს ჩემ ზედა ბრძოლაჲ, ამისთჳსცა მე შენ გესავ.

26,4 ერთი ვითხოვე უფლისაგან, ესევე ვითხოვო: დამკჳდრებად ჩემდა სახლსა უფლისასა ყოველთა დღეთა ცხორებისა ჩემისათა, ხილვად ჩემდა შუენიერებაჲ უფლისაჲ და მოხილვად ტაძარი მისი.

26,5 რამეთუ დამფარა მე კარავსა შინა მისსა დღესა შინა ბოროტთა ჩემთასა, დამიფარა მე დაფარულსა კარვისა მისისასა, კლდესა ზედა აღმამაღლა მე

26,6 და აწ ესერა აღამაღლა თავი ჩემი ზედა მტერთა ჩემთა; გარემოვადეგ და შევწირე კარავსა შინა მისსა მსხუერპლი ქებისა და ღაღადებისაჲ, ვაქებდე და უგალობდე უფალსა.

26,7 ისმინე, უფალო, ჴმისა ჩემისაჲ, რომლითა ღაღად-ვყავ, მიწყალე მე და ისმინე ჩემი.

26,8 შენ გრქუა გულმან ჩემმან: უფალი მოვიძიო; გამოგიძია შენ პირმან ჩემმან; პირი შენი, უფალო, მოვიძიო.

26,9 ნუ გარემიიქცევ პირსა შენსა ჩემგან და ნუ მიიქცევ რისხვით მონისა შენისაგან. შემწე ჩემდა იყავ, ნუ შეურაცხ-მყოფ მე და ნუ დამაგდებ მე, ღმერთო, მაცხოვარო ჩემო.

26,10 რამეთუ მამამან ჩემმან და დედამან ჩემმან დამაგდეს მე, ხოლო უფალმან შემიწყნარა მე.

26,11 შჯულიერ მყავ მე, უფალო, გზასა შენსა, და მიძეღუ მე ალაგთა შენთა წრფელთა მტერთა ჩემთათჳს

26,12 ნუ მიმცემ მე სულთა მაჭირვებელთა ჩემთასა, რამეთუ აღდგეს ჩემ ზედა მოწამენი ცრუნი და უტყუვა სიცრუვემან თავსა თჳსსა.

26,13 მრწამს მე ხილვად კეთილი უფლისაჲ ქუეყანასა მას ცხოველთასა.

26,14 დაუთმე უფალსა; მჴნე იყავნ და განძლიერდინ გული შენი და დაუთმე უფალსა.

დიდებაჲ

 

76-ე ფსალმუნი

დასასრულსა, იდითუმისთჳს, ფსალმუნი ასაფისი

76,2 ჴმითა ჩემითა უფლისა მიმართ ღაღად-ვყავ, ჴმითა ჩემითა ღმრთისა მიმართ და მომხედნა მე.

76,3 დღესა ჭირისა ჩემისასა ღმერთი გამოვიძიე, ჴელითა ჩემითა ღამე მის წინაშე, და არა ვსცეთ; წარეწირა ნუგეშინისცემაჲ სულსა ჩემსა.

76,4 მოვიჴსენე ღმრთისაჲ და ვიხარე; ვზრუნევდ და სულმოკლე იქმნა სული ჩემი.

76,5 მიეწიფნეს საჴუმილავთა თუალნი ჩემნი; შევძრწუნდი და არა ვიტყოდე.

76,6 ვიგონებდ დღეთა მათ პირველთა და წელიწადნი საუკუნენი

76,7 მოვიჴსენენ. და ვიწურთიდ ღამე გულითა ჩემითა, ვზრუნევდ, და შეზრუნვებულ იყო სული ჩემი.

76,8 ნუ უკუნისამდე განმაგდოს მე უფალმან და არღარა შესძინოს სათნოებად მერმე,

76,9 ანუ სრულიად ნუ დააყენოსა წყალობაჲ მისი, აღასრულა სიტყუაჲ მისი თესლითი თესლამდე?

76,10 ნუ და-მე-ივიწყოსა შეწყალებაჲ მისი ღმერთმან, ანუ დააყენნეს მოწყალებანი მისნი რისხვითა მისითა?

76,11 და ვთქუა: აწღა მიწყიეს, ესე არს განახლებაჲ მარჯუენისა მაღლისაჲ.

76,12 მოვიჴსენე საქმეთა უფლისათაჲ, რამეთუ მოვიჴსენო მე დასაბამითგან საკჳრველებათა შენთაჲ.

76,13 და ვიწურთიდე ყოველთა მიმართ საქმეთა შენთა და დაბადებულთა შენთა მიმართ ვზრახვიდე.

76,14 ღმერთო, წმიდასა შინა არს გზაჲ შენი; ვინ არს ღმერთ დიდ, ვითარ ღმერთი ჩუენი?

76,15 შენ ხარ ღმერთი, რომელმან ჰყავი საკჳრველი, აუწყე ერთა შორის ძალი შენი;

76,16 და იჴსენ მკლავითა შენითა ერი შენი, ძენი იაკობისნი და იოსებისნი.

76,17 გიხილეს შენ წყალთა, ღმერთო, გიხილეს შენ წყალთა და შეეშინა, შეძრწუნდეს უფსკრულნი

76,18 დიდძალითა ოხრითა წყალთაჲთა. ჴმაჲ მოსცეს ღრუბელთა, და რამეთუ ისარნი შენნი ვლენან.

76,19 ჴმაჲ ქუხილისა შენისაჲ ურმისთუალსა, გამოჩნდეს ელვანი შენნი სოფელსა, შეიძრა და შეძრწუნებულ იქმნა ქუეყანაჲ.

76,20 ზღუასა ზედა არიან გზანი შენნი და ალაგნი შენნი წყალთა ზედა მრავალთა, და კუალნი შენნი არა საცნაურ იქმნენ.

76,21 უძეღუ, ვითარცა ცხოვარსა, ერსა შენსა ჴელითა მოსესითა და აჰრონისითა.

დიდებაჲ

 

138-ე ფსალმუნი

დასასრულსა, დავითის ფსალმუნი ზაქარიაჲსგან, განთესვასა

138,1 უფალო, გამომცადე მე და მიცან მე;

138,2 შენ სცან დაჯდომაჲ ჩემი და აღდგომაჲ ჩემი, შენ გულისჴმა-ჰყვენ ზრახვანი ჩემნი შორით

138,3 ალაგნი ჩემნი და ნაწილნი ჩემნი შენ გამოიკულიენ და ყოველნი გზანი ჩემნი წინაჲსწარ იხილენ;

138,4 რამეთუ არა არს ზაკუვაჲ ენასა ჩემსა;

138,5 აჰა, უფალო, შენ სცან ყოველი უკუანაჲსკნელი და დასაბამისაჲ, შენ შემქმენ და დამდევ ჩემ ზედა ჴელი შენი.

138,6 საკჳრველ იქმნა ცნობაჲ შენი ჩემგან; განძლიერდა და ვერ შეუძლო მას.

138,7 ვიდრე-მე ვიდე სულისა შენისაგან და პირისა შენისაგან ვიდრე-მე ვივლტოდი?

138,8 აღ-თუ-ვჰჴდე ცად, შენ მუნ ხარ; შთა-თუ-ვჴდე ჯოჯოხეთად, ახლოსვე ხარ;

138,9 აღ-თუ-ვიპყრნე ფრთენი ჩემნი განთიად, და დავემკჳდრო მე დასასრულსა ზღჳსასა,

138,10 და რამეთუ მუნცა ჴელი შენი მიძღოდის მე, და მარჯუენემან შენმან შემიწყნაროს მე.

138,11 და ვთქუ: ბნელმან სამე დამთრგუნოს მე, და ღამე განმანათლებელ იყოს ფუფუნებისა ჩემისა.

138,12 რამეთუ ბნელი შენ მიერ არა დაბნელდეს, და ღამე, ვითარცა დღე, განათლდეს; ვითარცა ბნელი მისი, ეგრეცა ნათელი მისი.

138,13 რამეთუ შენ დაჰბადენ თირკმელნი ჩემნი და შემიწყნარე მე დედის მუცლით ჩემითგან.

138,14. აღგიარო შენ, რამეთუ საშინელად საკჳრველ იქმენ; საკჳრველ არიან საქმენი შენნი, და სულმანცა ჩემმან უწყნის ფრიად.

138,15 არა დაეფარა ძუალი ჩემი შენგან, რომელი ჰქმენ დაფარულად, და სიმტკიცე ჩემი ქუესკნელთა ქუეყანისათა.

138,16 რომელი-იგი არ მექმნა, იხილეს თუალთა შენთა, და წიგნსა შენსა ყოველნივე შთაიწერნენ; დღისი დაიბადნენ, და არღარა იყოს ნაკლულევანებაჲ მათ შორის.

138,17 ხოლო ჩემდა დიდად სადიდებელ იყვნეს მეგობარნი შენნი, ღმერთო, ფრიად განძლიერდეს მთავარნი მათნი.

138,18. აღვრაცხნე იგინი, და უფროჲს ქჳშისა განმრავლდენ; განვიღჳძე, და მერმეცა მე შენ თანა ვარ.

138,19. უკუეთუ მოსწყუედ ცოდვილთა, ღმერთო, კაცნი მოსისხლენი განმეშორენით ჩემგან.

138,20 რამეთუ მჴდომ ხართ გულისზრახვითა თქუენითა; დაიპყრნენ ამაოებითა ქალაქნი შენნი.

138,21 ანუ არა მოძულენი შენნი, უფალო, მოვიძულენა და მტერთა შენთა ზედა განვკფდი?

138,22 სიძულილითა სრულითა მოვიძულენ, და იგინი მტერად შემექმნნეს მე.

138,23 განმცადე მე, ღმერთო, და ცან გული ჩემი; განმიკითხე მე და გულისჴმა-ყვენ ალაგნი ჩემნი.

138,24 და იხილე, არს თუ გზაჲ უსჯულოებისაჲ ჩემ თანა, და მიძღოდე მე გზასა მას საუკუნესა.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ალელუაჲ, ალელუაჲ, ალელუაჲ, დიდებაჲ შენდა ღმერთო (3 გზის).

უფალო შეგჳწყალენ, უფალო შეგჳწყალენ, უფალო შეგჳწყალენ.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

აწ გულისჴმა-ყავ, სულო ჩემო, მეყსეულად მოსლვაჲ იგი მსაჯულისაჲ, აღდეგ ძილისაგან შუვაღამესა და ჴმობდი: წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, წმიდა ხარ შენ, ღმერთო ჩუენო, ღმრთისმშობელისა მიერ შეგჳწყალენ ჩუენ. მე დავწევ და დავიძინე და განვიღჳძე, რამეთუ უფალი მწე მეყო მე. ყოველნივე ვიღჳძებდეთ და ქრისტესა მივეგებვოდეთ, მორწმუნენო,¹⁷ სიმრავლითა ზეთისაითა და ლამპართა ბრწყინვალებითა,¹⁸ რაჲთა სასძლოსა მას შინაგან ღირს-ვიქმნნეთ, რამეთუ რომელი კარსა გარეგან დაშთეს, ურგებად ჴმობდეს ღმრთისა მიმართ: შემიწყალე მე, უფალო.

შუვაღამე აღვდგი აღსაარებად შენდა განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა. ჟამსა ლოცვისასა შუვაღამესა, უცოდველო მაცხოვარ, გონებაჲ გულისჴმისყოფისაჲ მომმადლე, ღმერთო ჩემო, და შემიწყალე მე. დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

რომელი ქალწულისაგან აღმოუბრწყინდი სოფელსა, ქრისტე ღმერთო, და მის მიერ ძედ ნათლისად გამოგუაჩინენ, შეგჳწყალენ¹⁹ ჩუენ, ყოვლადძლიერო, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ²⁰.

დედაო ღმრთისაო ყოვლადწმიდაო, ზღუდეო ქრისტიანეთაო, იჴსენ ერი შენი, რომელი დაუცხრომელად ღაღადებს:

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა;

მამაო ზეცათაო, დიდებაჲ შენდა.

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა;

ძეო ყოვლადძლიერო, დიდებაჲ შენდა.

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა;

სულო ყოვლადწმიდაო, დიდებაჲ შენდა.

ღმერთო სამებაო წმიდაო, დიდებაჲ შენდა, რამეთუ შენდა შუენის²¹ დიდებაჲ და ქებაჲ.

შენ მხოლომან ყოველივე დაჰბადე გამოუთქუმელითა განზრახვითა და ძალითა შენითა: ცანი ვითარცა კამარანი გარდაართხენ და ქუეყანაჲ წყალთა ზედა დაჰკიდე, რომელმან ეთერი ვითარცა ცეცხლი განჰფინე და სული ჰაერთა მომართ მოჰფინე, რომელმან დიდნი იგი მნათობნი დაჰბადენ, რაჲთა მნათობდენ²² მე²³, ქუეყანისა მფლობელსა ამას, რამეთუ ჩემთჳს ყოველივე დაჰბადე, ძეო ღმრთისაო უძლეველო, რომელი ხატად შენდა გამომსახე და ჴელითა შენითა დამბადე, უხილავო; საშუებელსა სამოთხისასა შემიყვანე და გულისჴმისყოფისა სიტყჳთა პატივ-მეც, საწერტელი სიკუდილისაჲ მაუწყე და ხე იგი ცხოვრებისაჲ მიჩუენე; წინაჲსწარცნობითა შენითა მამცენ, რაჲთა ხისა მისგანი²⁴ ხოლო არა ვჭამო, არამედ  მე სჯული შენი უდებ-ვყავ და მცნებაჲ შენი შეურაცხ-ვყავ, რომლისათჳსცა ძელისა მისგან ცხოვრებისა დაკლებულ ვიქმენ და განვეშორე ტკბილისაგან ზიარებისა შენისა, რაჲთა ესრეთ შევიძინო სიკუდილი, განმკუეთელად ცოდვისა²⁵ შემოსრული, რამეთუ ტანჯვაჲ შენი, სულგრძელო, მიზეზ ცხოვრებისა მექმნა მე, რომლისათჳსცა მოწყალებით აღიძარ და, ვითარცა მამამან, ყოვლითკერძო განმსწავლე მე, შინებითა და წყლულებითა განმწმიდე მე, რამეთუ ბოროტთა მომსპოლველ არს ტანჯვაჲ. სჯული მომეც შემწედ ჩემდა და წინაჲსწარმეტყუელნი მომივლინენ ქადაგებად, ხოლო უკუანაჲსკნელთა ჟამთა²⁶ წარმოაცალიერე თავი თჳსი, რამეთუ შემიწყალე დაბადებული შენი. ვითარცა მწყემსი სახიერი, მოხუედ ჩემთჳს, შეცთომილისა ამის ცხოვარისა. ქალწულისაგან შობაჲ სათნო-იყავ, რომელი ღმრთეებით დაუტევნელ ხარ. მონისა ხატი შეიმოსე, რომელი უფლებ უსხეულოთა ძალთა ზედა, რომლითა წყევისა იგი მწუხარებაჲ უჩინო-ჰყავ და დასაჯე პირველი იგი შეცოდებაჲ, და ვნებანი ჩუენნი ყოველნი იტჳრთენ და უძლურებანი ჩუენნი თავს-ისხენ.

ვითარცა გლახაკი და მშიერი, უგულებელს-იქმენ, რომელი ყოველსა ცხოველსა აღავსებ ნიჭითა²⁷ შენითა, და უადგილოდ და უსახლოდ გამოჩნდი, რომელი დაჰრთავ ცათა ვითარცა სართულსა.

თჳსთა თანა უცხოდ მოხუედ, რომელსა გიპყრიეს²⁸ ბრჭალითა ქუეყანაჲ და ზღუაჲ, რაჲთა მე, უცხოქმნილი ესე შეცოდებითა, შემასაკუთრო თავსა თჳსსა, სახიერ. დაშურებოდე და გევნებოდა ბუნებისა სჯულითა, რაჲთა მე ბოროტთაგან გამომიჴსნე. ხოლო სენნი ყოველთანი აღიხუენ და კურნებაჲ მიჰმადლე უძლურთა. აღასრულებდი ნიშთა დიდ-დიდთა, ვითარცა ღმერთი და კაცი ზეშთა ბუნებისა²⁹; კეთროვანთა განსწმედდი სიტყჳთა და ბრმათა თუალთა აღუხილევდი ბრძანებითა. ვნებად მოხჳდოდე³⁰ ნეფსით თჳსით და ოთხისა დღისასა აღმოუწოდე ჯოჯოხეთით. მოწაფეთა თანა ისერე ახლად სახედ, თავად სიმდაბლისა; სახედ მოირტყი არდაგი, რომელი სარტყლებითა შეიმკობ სამყაროსა, და მუჴლნი შენნი მოიდრიკენ³¹, რომელსა ყოველნი მუჴლთმოდრეკით და ძრწოლით³² გმსახურებენ. დაჰბანენ ფერჴნი მონათა შენთა³³, რომლისა ჴელთა შინა არს სული ყოველთა დაბადებულთაჲ. მამისა მიმართ ილოცევდ ვითარცა თანამოსაყდრე, რომელი ყოველთა ლოცვასა ისმენ³⁴; რომლისაგან წჳმანი ქუეყანად გარდამოვლენ, სისხლისა ოფლნი გწთოდეს³⁵. იურვოდე ვითარცა ჭეშმარიტად განკაცებული, რომელმან-ეგე განმაღმრთვე მე. ამბორისყოფითა ზაკუვისაჲთა მიეყიდე მოწაფისა მიერ უსჯულოთა უსასყიდლოჲ. ვითარცა ძჳრისმოქმედი, შეიკარ მართალი ეგე და წარსდეგ წინაშე მსაჯულთა დასასჯლთასა. ბეჭნი შენნი მისცენ გუემად და ღაწუნი შენნი ყურიმლისცემად, განკურნებად ბოროტთა ჩემთა წყლულებასა და განთავისუფლებად სირცხჳლისაგან პირისა ჩემისა. და პორფირი შეიმოსე ვითარცა განბასრებულმან, რომელი მომმადლებ მე სასუფეველსა. თავი შენი ეკლითა გჳრგჳნოსან-ყვეს, რომელმან განაშუენე ქუეყანაჲ ყუავილითა. სიფიცხლე წყევისაჲ მის დაჰჴსენ და გჳრგჳნითა დიდებისაჲთა შემამკვე მე. თავი შენი ლერწმითა იცემებოდა, რომლითა დამიწერე მე მოტევებაჲ ცოდვათაჲ, ღმრთისა³⁶ სიტყუაო. მჴართა შენთა ზედა იტჳრთე ძელი იგი, რომელსა ზედა მეცა აღმიღე შეცთომილი. ჯუარსა შეემსჭუალე განშიშულებული, რაჲთა უხრწნელებისა სამოსელი შემმოსო³⁷. უხრწნელნი ნებნი შენნი განჰმარტენ და მომიწოდე მე, წარტყუენულსა მტერისაგან; ხოლო განეღო ლახურითა  გუერდი შენი განმაცხოველებელი, და გარდამოადინე სისხლი³⁸ პატიოსანი, რომლითა ყოველი სოფელი³⁹ განახლდების, სისხლისა შენისა პკურებითა განახლებული, და სიკუდილისა გემოჲ იხილე და სიკუდილი მოაკუდინე სიკუდილითა შენითა, უკუდავო, ხოლო პირველქმნული იგი მომკუდარი მისცვალე უკუდავსა მას დიდებასა. მეგობართაგან ფარულად⁴⁰ შეიმურვოდა სულნელებითა წმიდაჲ გუამი შენი; საფლავსა დაიკრძალე ვითარცა მკუდარი, რომელმან დაჰჴაშ⁴¹ უფსკრული ბრძანებითა შენითა, არამედ მესამესა დღესა აღსდეგ და შენთანა აღადგინე ბუნებაჲ ჩუენი, რომელი ადიდე და სულისა თანა აღამაღლე და მამისა თანამოსაყდრედ გამოაჩინე. საკჳრველ არიან საქმენი შენნი, კაცთმოყუარე, - ზეშთა სიტყჳსა, ცნობისა⁴² და გონებისა; მიუწდომელ არს განგებულებაჲ შენი, მეუფეო, გონებისაგან კაცობრივისა⁴³. ვადიდებ შენსა სახიერებასა და ვქადაგებ, ქრისტე, შენსა მოწყალებასა⁴⁴. თაყუანის-ვსცემ შენსა კაცთმოყუარებასა⁴⁵, წმიდაო, და ვჰმონებ შენსა გამოუთქუმელსა სიტკბოებასა. მადლობით შეგივრდები და გევედრები და შუვაღამესა გიღაღადებ, მოწყალეო, შემიწყალე და შემიწყნარე⁴⁶, რომელი-ესე არა ღირს ვარ წყალობისა. ლმობიერ იქმენ ჩემზედა და მაცხოვნე და აღმადგინე მე, დაჴსნილობითა მრავლითა შეპყრობილი. ჰრულითა უჯეროთა საქმეთაჲთა⁴⁷ [და] გულისსიტყჳთა ბნელსა შინა მავალი. უდებებით ცხოვრებაჲ ჩემი აღვასრულე, არამედ  სასოებაჲ ჩემი შენ მხოლოჲ ხარ და შენდა მომართ თუალთა ჩემთა აღვიხილავ, - შეუცილებელისა⁴⁸ მაგის და დაუძინებელისა თუალისა. ვითარცა მამამან შვილთმოყუარემან, წიაღთა შენთა შემიტკბე შენი ესე უძღები შვილი, სულთმოყუარეო, რამეთუ ტაძარი ჴორცთაჲ განვხრწენ და სული გულისსიტყჳთა შევაგინე, მცნებაჲ შენი არცა ერთი დავიმარხე და  ყოვლადწმიდაჲ სული შენი შევაწუხე.

ვითარცა კაცი⁴⁹, უსჯულო ვიქმენ, მეუფეო; ვითარცა ღმერთმან, მომმადლე შენდობაჲ. ბოროტთა ჩემთა სიმრავლე აურაცხელი ნუმცა სძლევს მადლთა შენთა გამოუთქუმელთა.

უსასყიდლოდ შემიწყნარე ვითარცა უღონოჲ, რამეთუ რაჲ შევსწირო მონამან ღირსი შენდა, რომელი-ეგე აღსავსე ხარ ნიჭთა⁵⁰ მიერ, შემოქმედი და დამბადებელი ბუნებათაჲ⁵¹, რამეთუ ყოველი კეთილი შენგან მიეცემის შესაწირავი შენდა მომცემელისა⁵² და არავინ მოკუდავთაგანი საქმეთაგან განმართლდების შენ წინაშე, ვითარცა წერილ არს. შიშისაგან ღამისა მიჴსენ მე და ცხოვრებისა დღე მომანიჭე, მოწყალეო. შემთხუევისაგან ბნელისა განმარინე და ყოვლისაგან ეშმაკთა სიბოროტისა; ბრძენთა მათთანა ქალწულთა შემრაცხე მე, სიძეო, რომელი-ეგე უსაზღვროჲ ხარ სიკეთითა, რომელი შუვაღამესა მოსლვად ხარ ზეცით, უწოდდე⁵³ რაჲ მიგებებად მეორედ მოსლვასა შენსა საშინელსა, რომელთა-იგი მოწყალებაჲ განაბრწყინვებს და სიწმიდე; და რომელნი-იგი შენ მღჳძარედ გმსახურებდეს, სიხარულსა სასძლოჲსა შენისასა ღირს-იჩინნე⁵⁴ და ნეტარებითა სრულ-ჰყვნე, ვითარ აღუთქუ წინაჲსწარ, და-რაჲ-სხნე ინაჴით სერობად შენ თანა.

მას ჟამსა შემიწყალე, მართლმსაჯულო იესუ, რომელსა არა მაქუს სასძლოჲ სამოსელი. ნუ შემიკრავ ჴელთა და ფერჴთა ჩემთა და ნუ წარმავლენ ბნელსა მას გარესკნელსა, სადა-იგი არს მატლი დაუძინებელი და გეჰენიისა ცეცხლი დაუშრეტელი. ნუცა მესმის: წარვედ ჩემგან, არა გიცი შენ, მოქმედო უსჯულოებისაო, არამედ  მომხედენ თუალითა მოწყალითა.

ცრემლით შეგივრდები, ვითარცა მეზუერე და მეძავი:

კარი წყალობისაჲ განმიღე მე და ყოველთა მართალთა თანა აღმრაცხე, რომელი მათთანა ქებით გიგალობ, რომელსა გადიდებენ მთავრობანი⁵⁵ და ძალნი, წინაჲსწარმეტყუელნი და მოციქულნი და მოწამენი და მწყემსთა და მოძღუართა⁵⁶ ბანაკნი და წმიდათა მამათა კრებულნი⁵⁷, მღდელნი, მამათმთავარნი და ქადაგნი, რომელსა გევედრების, ვითარცა დედაჲ, ყოვლადწმიდაჲ მშობელი შენი⁵⁸, რაჲთა მოწყალე-გყოს მონათა შენთათჳს, რამეთუ შენდა შუენის პატივი და თაყუანისცემაჲ, იესუ სახიერო და კაცთმოყუარეო, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და დაუსრულებელთა მათ საუკუნეთა უკუნისამდე. ამინ.

 

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ ღმრთისმშობელისა მიმართ [2]

შიშითა გულისაითა, ქრისტე მაცხოვარ, წინაშე შენსა წარმოდგომილ ვარ ჟამსა ამას ლოცვისასა და მადლობით გალობასა შევსწირავ შენდა, მხოლოჲსა მეუფისა და დამბადებელისა, რომელმან ღმრთეებრ განზრახვითა⁵⁹ დამბადე და მრავლითა ნიჭებითა⁶⁰ განმამდიდრე და კუალად ესოდენ შემიყუარე, ვიდრეღა კაც-იქმენ და მოჰკუედ⁶¹ ჩემთყს, ხოლო მე, უბადრუკმან ამან, დავივიწყე ესოდენი⁶² ესე სიყუარული შენი, მჴსნელო, და ყოვლითურთ დავემონე ჴორცთა ჩემთა და შევაგინე სული ჴორცთა თანა.

და აწ მდგომარე ვარ დასჯილი, ჰოჲ მსაჯულო, და მოველი სამართალსა მას განჩინებასა შენსა, არამედ  მომეც მე შენდობაჲ ბრალთა⁶³ ჩემთაჲ და ნაკადულნი ცრემლთა ჩემთანი შეიწირენ⁶⁴, რამეთუ შენდა შუენის პატივი და თაყუანისცემაჲ საუკუნეთა უკუნისამდე. ამინ.

 

სხუაჲ ლოცვაჲ ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ სავედრებელი ღამით და დღისით⁶⁵ [3]

უგალობ მადლსა შენსა, დედოფალო, და გევედრები:

გონებაჲ ჩემი აღავსე მადლითა; წარმიმართე მე, რაჲთა ვიდოდი მართლიად⁶⁶ გზასა უფლისა მცნებათასა.

გალობასა შინა მღჳძარებითა განმაძლიერე, რომელი დაჴსნილებითა ძილისაჲთა⁶⁷ შეპყრობილ ვარ.

საკრველთაგან ცოდვათა ჩემთაჲსა განმჴსენ⁶⁸ მეოხებითა შენითა, სძალო ღმრთისაო, ღამით და დღით⁶⁹ დამიცევ მე ბრძოლათაგან ეშმაკისათა და განმარინე მე.

რომელმან ცხოვრებისმომცემელი ღმერთი მუცლად-იღე, მე, მომწყდარი ვნებათაგან, განმაცხოველე;

რომელმან ნათელი დაუღამებელი ჰშევ, სული ჩემი დაბნელებული განანათლე.

დიდებულო⁷⁰ მეუფისა საყდარო, ტაძრად სულისა წმიდისა განმწმიდე მე;

რომელმან მკურნალი იგი ყოველთაჲ ჰშევ, განკურნენ სულისა ჩემისა ვნებანი დამძიმებულნი;

რომელი ვიგუემები ღელვათა შინა ამის სოფლისათა, მყუდროებად მიმაწიე.

მიKსენ მე ცეცხლისა მისგან საუკუნოჲსა და დაუცადებელად მტანჯველისაგან მატლისა.

ნუ მიჩუენებ მე ეშმაკთასა ჩემზედა სიხარულსა⁷¹, რომელსა მიქმნიან მრავალნი ცოდვანი.

განმაძლიერე ბრძოლასა შინა ვნებათასა, ყოვლადუბიწოო⁷² ქალწულო.

უცხო-მყავ მე ყოვლისაგან სატანჯველისა

და ყოველთა ღმერთსა შემაწყნარე. ზეცისა სიხარულსა ღირს-მყავ მიმთხუევად⁷³ ყოველთა თანა წმიდათა⁷⁴.

ყოვლადწმიდაო ქალწულო, შეისმინე ვედრებაჲ  უღირსისა და უჴმარისა მონისა შენისაჲ, უფსკრული ცრემლთაჲ მომმადლე⁷⁵,

დედოფალო, რაჲთა სულისა ჩემისა მწიკული განვიწმიდო. სულთქუმაჲ ლმობიერი გულსა ჩემსა მომივლინე, დედოფალო; უძლური ესე ვედრებაჲ ჩემი⁷⁶ შეისმინე, წმიდაო, და ღმრთისა სახიერისა შეწირე. უზეშთაესო ანგელოზთაო, უზეშთაეს ვნებათა გამომაჩინე; ნათლითშემოსილო სამკჳდრებელო, დაამკჳდრე ჩემთანა მადლი შენი და სურნელ-მყავ მე. ჴელთა აღვიპყრობ და ბაგეთა ჩემთა⁷⁷ შეგინებულთა აღვახუამ ვედრებად⁷⁸ შენდა, ყოვლადწმიდაო: სულისა⁷⁹ განმხრწნელთა ვნებათაგან მიჴსენ მე დაუცხრომელითა მეოხებითა⁸⁰ შენითა ქრისტეს მიმართ, რომელსა შუენის დიდებაჲ, პატივი და თაყუანისცემაჲ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

 

ლოცვაჲ ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ სამადლობელი მდაბლისა რომანოზისი⁸¹ [4]

დედოფალო დედოფალო, ღმრთისმშობელო ღმრთისმშობელო⁸², სასოებაო ცხოვრებისა ჩემისაო, შეისმინე ვედრებისა ჩემისაჲ და შეიწყალენ სულთქუმანი ჩემნი და შეიწყნარნენ გოდებანი ჩემნი და მოწყალე-მექმენ, ლმობიერქმნილი ცრემლთა ჩემთათჳს, სახიერ იქმენ ჩემზედა, ვითარცა დედაჲ კაცთმოყუარისა მეუფისაჲ, მოიხილე ჩემზედა და მოხედენ ვედრებასა ჩემსა, წყურიელი ესე გონებაჲ ჩემი განაგრილე⁸³ და შემრთე მე საუკუნითგან სათნოთა ძისა შენისათა ქუეყანასა მას მშჳდთასა, საყოფელსა მართალთასა და კრებულსა თანა წმიდათასა, და ღირს-მყავ მე, სასოო ყოველთაო და სიხარულო და⁸⁴ ბრწყინვალეო ნათელო, მათთანავე სიხარულსა, გევედრები, გევედრები შენ, კურთხეულო, სიხარულსა მას ჭეშმარიტად გამოუთქუმელსა შენგან შობილისა ღმრთისა და მეუფისასა, და სასძლოსა მას ყოვლადსაწადელსა მისსა და საშუებელსა მას⁸⁵ მისსა მოუკლებელსა და განუძღომელსა, და დაუღამებელსა მას ნათელსა მისსა და დაულევნელსა სუფევასა. ჰოჲ დედოფალო ღმრთისმშობელო, ჰოჲ  შესავედრებელო ჩემო, შემწეო ჩემო და ცხოვრებაო, საჭურველო და სიქადულო, სასოებაო და ძალო ჩემო, ღირს-მყავ მე მათთანა შუებად ძისა შენისა მიუთხრობელთა მათ და აურაცხელთა ნიჭთაგან სავანეთა მათ შინა ზეცისათა, რამეთუ უწყი, ვითარმედ გაქუს შეწევნაჲ, უკუეთუ ოდენ ინებო, და შემძლებელ ხარ ყოველსავე ვითარცა დედაჲ მაღლისაჲ, და ამისთჳს ვიკადრებ და გევედრები შენ: ნუმცა დაკლებულ ვიქმნები სასოებისაგან ჩემისა, ყოვლადწმიდაო დედოფალო, არამედ  ღირს-მყავ მე მიმთხუევად ამისსა⁸⁶, სძალო ღმრთისაო, რომელმან სასოებაჲ იგი ყოველთაჲ უზეშთაეს სიტყჳსა ჰშევ, - უფალი ჩუენი იესუ ქრისტე, ჭეშმარიტი იგი ღმერთი⁸⁷ და მეუფე, რომლისაჲ არს დიდებაჲ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ  ქართული⁸⁸ [5]

შეუვრდები მე, არაღირსი ესე⁸⁹, აურაცხელსა მოწყალებასა შენსა⁹⁰ და მრავალსა კაცთმოყუარებასა და გარდამატებულსა  სახიერებასა შენსა, ქრისტე, ღმერთო ჩემო და უფალო ჩემო⁹¹, ჟამსა ამას შინა საშინელსა და დიდებულსა, რომელსა შინა განიდევნების სიბნელე ღამისაჲ შენ მიერ წინაშე პირსა ნათლისა ამის შემომავალისასა და განქარდების ღამითი საცთური, ბოროტისაგან აღძრული მავნებელ[ად] მონათა შენთა, რაჲთა განიოტო და განსდევნო სიბნელე გონებისა ჩემისაჲ, შესულებულისაჲ, და განაქარვნე გულისსიტყუანი მწიკულევანნი და აღძრვანი, შემაგინებელნი სულისა ჩემისანი, და დაჰნერგო ჩემთანა შენმიერი იგი  მადლი, რომელი მიიღეს ყოველთა წმიდათა, საუკუნითგან შენდა სათნოყოფილთა, რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს შენ, რაჲთა მან მასწავოს მე, ვითარ-იგი ჯერ-არს სლვად ჩემდა შემომავალსა ამას დღესა და ყოველთა ნეშტთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა ვიდრე განსლვად ჩემდამდე ამიერ სოფლით⁹², ჰოჲ სახიერო და კაცთმოყუარეო უფალო, შენ ხარ, რომელმან⁹³ სთქუ: "მოვედით ჩემდა ყოველნი მაშურალნი და ტჳრთმძიმენი და მე განგისუენო თქუენ"⁹⁴. აჰა ესერა მოსრულ ვარ ტჳრთმძიმე ცოდვითა და დამაშურალი უსჯულოებითა, რომელმან წარმოვაცალიერენ⁹⁵ ყოველნი დღენი ჩემნი მედგრობითა და ჟამნი ჩემნი არაწმიდებითა. დაღონებული⁹⁶ ვჰრეკ კარსა მოწყალებისა შენისასა: განმიღე მე, უფალო, განმიღე მე სიტყჳისაებრ შენისა, ვითარცა-იგი⁹⁷ სთქუ: "ირეკდეთ და განგეღოს, ეძიებდეთ და ჰპოოთ  ითხოვდეთ და მიიღოთ". აწ მინდობილი ბრძანებათა შენთა ვითხოვ უღირსი ესე სულთქუმით შენგან, არამედ  ნუმცა მესმის შენგან ჴმაჲ იგი საშინელი და ზარისასაჴდელი, ვითარმედ: "განჴადეთ მონაჲ ეგე უჴმარი ბნელსა მას გარესკნელსა, სადა-იგი არს ტირილი თუალთაჲ დაუცადებელი და ღრჭენაჲ კბილთაჲ დაუცხრომელი", არამედ  ინებე⁹⁸ შეწყალებაჲ ჩემიცა სხუათა მათთანა შეცოდებულთა და მერმე შენანებულთა, რამეთუ არავინ არს შეუცოდებელ წინაშე შენსა, უფალო, დაღაცათუ მე უფროჲს ყოველთა კაცთასა განგარისხე შენ, მხოლოჲ⁹⁹ სახიერი და კაცთმოყუარე ღმერთი¹⁰⁰, არამედ  შენ, უფალო, სთქუ პირითა წმიდისა მოციქულისა შენისა პავლესითა, ვითარმედ¹⁰¹: "სადაცა-იგი განმრავლდეს¹⁰² ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატოს მადლი სინანულისაჲ"¹⁰³, ხოლო მე, საწყალობელმან ამან, არათუ მადლთა განმრავლებისათჳს გარდავჰრიე შეცოდებათა¹⁰⁴, არამედ, ვითარცა პირუტყუმან უგუნურმან და გონებამიღებულმან, ბილწად და ლირბად¹⁰⁵ შეგინებასა შინა აღვასრულენ ყოველნი¹⁰⁶ დღენი ცხოვრებისა ჩემისანი და ვერ ვაგრძენ გემოთა შეკრულებითა მედგრობისა ჩემისათა¹⁰⁷. და აჰა ესერა¹⁰⁸ სირცხჳლეული და განლიგებული¹⁰⁹ ვდგა მე უბანთა ზედა ცუდად¹¹⁰ და გევედრები:

ჰოჲ სახიერო უფალო¹¹¹, რომელმან წარავლინენ უქმნი იგი მუშაკნი მეათერთმეტისა ჟამისანი საქმედ ვენაჴსა მას ზედა სასყიდლისასა¹¹² და,  ვითარცა ჯერ-გიჩნდა, თანასწორ და ზიარ ჰყვენ მათთანა, რომელთა-იგი ეტჳრთა სიმძიმე და სიცხე დღისაჲ¹¹³, აწცა ეგრეთვე, უფალო¹¹⁴, შეიწირე უკუანაჲსკნელი ესე სინანული ჩემ, ცოდვილისა და უღირსისა მონისა შენისაჲ¹¹⁵.

დაღაცათუ არაღირსად ლმობიერ ვარ მსგავსად ცოდვათა ჩემთა¹¹⁶, არამედ  შენ, უფალო¹¹⁷, ძალგიც განწმედად და ლმობიერყოფად ფიცხელი ესე გონებაჲ ჩემი და ცხოვნებად¹¹⁸ ჩემდა უსასყიდლოდ, მისყიდულისა ამის ეშმაკთა საფარდულისა¹¹⁹, და მოქცევად შენდა მომართ¹²⁰, ღმრთისა ჩუენისა სახიერისა, და ღირსყოფად შენდა, რაჲთა მარადის მიუთხრობდე და აღუვარებდე¹²¹ საკჳრველებათა შენთა და ვადიდებდე სახელსა შენსა წმიდასა, იესუ ღმერთო ჩემო¹²², რომელსა გშუენის ყოველი დიდებაჲ და პატივი და თაყუანისცემაჲ, მამისა თანა სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ¹²³.

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ  [6]

უფალო ღმერთო ჩემო, აღმადგინე აწ თაყუანისცემად შენდა ჟამსა ამას დიდებულსა და აღახუენ ბაგენი ჩემნი გალობად შენდა და მომეც მე, უფალო, სინანულისა ცნობაჲ ცხოვრებად ჩემდა და აღჰჴოცე სიმრავლე შეცოდებათა¹²⁴ ჩემთაჲ მოწყალებითა შენითა, რამეთუ შენ ყოველივე ძალგიც, მხოლოო კაცთმოყუარეო. განაღჳძე გონებაჲ ჩემი გულისჴმისყოფად, რაჲთა ვთქუა: რაჲსა გძინავს შენ, სულო ჩემო, არამედ  მოიგონე განშორებაჲ შენი ჴორცთაგან, ოდეს ბაგენი უტყუ იყვნენ ვედრებად, ოდეს-იგი ჴელნი წარუმართებელ იყვნენ შრომად, ოდეს-იგი სიტყუაჲ არღარა იყოს შევრდომად, არცა აღსაარებად და არცარად ცრემლნი სარგებელ იყვნენ, რამეთუ¹²⁵ ყოველნივე დაადგრენ უქმად, არამედ¹²⁶ აწვე¹²⁷ უკუე მღჳძარე იყავ და აწვე ჴმობდ¹²⁸: შემიწყალე მე, მხოლოო უცოდველო უფალო; აღსაარებად შუვაღამესა, ვითარცა იტყოდა დავით წინაჲსწარმეტყუელი, მეცა, უდებმან ამან, განვიღჳძე, ქრისტე ღმერთო ჩემო, და მღჳძარე ვიქმენ კუალადცა, კაცთმოყუარე, შეწევნითა სულისა შენისა წმიდისაჲთა და¹²⁹ დაუტევენ ძილისა ოცნებანი და ჩუენებათა ზრახვანი და აწ¹³⁰ ვჰრქუა სულსა ჩემსა: აღსდეგ სულო ჩემო დაცემისაგან შენისა და წარმოუდეგ ქებად ქრისტესა, რაჲთა ამან, მეუფემან და უფალმან, ჭირისაგან გიჴსნეს შენ ყოვლადვე. მოვედ, სულო ჩემო, უფლისა¹³¹, სინანულით და ევედრებოდე მარადის შენთჳს ქუეყნად მოსრულსა და ქალწულისაგან შობილსა ქრისტესა მაცხოვარსა¹³² და მისა მიივლტოდი, რომელმან-იგი მრავალი ჭირი დაითმინა შენთჳს და სიკუდილითა თჳსითა სიკუდილი დაჴსნა; მისა მიმართ ყოვლითა გულითა ჴმა-ყავ: დიდებაჲ შენდა, ქრისტე ღმერთო ჩუენო, მეუფეო ზეცათაო, სულთქუმაჲ ლმობიერი მეზუერისაჲ მომეც და მეძვისა მისებრ მიიხუენ ცრემლნი ჩემნი და მიჴსენ ბნელისა მისგან წყუდიადისა¹³³,  ცეცხლისა მისგან უშრეტისა და მატლისაგან უძილისა მსწრაფლ, გევედრები მჴსნელსა ჩემსა და უფალსა, ლმობიერად და დაუცხრომელად ვKმობ შენდა მომართ ესრეთ: რომელი შუვაღამე ქუაბსა შინა იშევ ქალწულისაგან წმიდისა, კაცთმოყუარე, და ბაგასა პირუტყუთასა მიიწჳნე, მეუფეო, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, ცოდვასა შინა შობილი და მსგავსქმნილი პირუტყუთა, მომაქციე და მაცხოვნე მე; რომელი შუვაღამესა საქორწინისა კარსა მორწმუნეთა შენთა განუღებ, კაცთმოყუარე, მეცა, უღირსსა მონასა შენსა, განმიღე კარი წყალობისა შენისაჲ; რომელი შუვაღამესა ზღუასა ზედა მოციქულთა შენთა გამოუჩნდი და ღელვათა ზედა ხჳდოდე, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, ცხოვრებისა ამის ღელვათაგან უვნებელად აღმომიყვანე; რომელმან შუვაღამესა იორდანისა წყალნი განსწმიდენ, კაცთმოყუარე, მეცა, უღირსი ესე მონაჲ შენი, შეცოდებათა ჩემთაგან განმწმიდე; რომელმან შუვაღამესა ბნელსა მას ცოდვისასა მავალნი განანათლენ, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, ბნელისაგან ნათლად მიმაწიე და მაცხოვნე მე; რომელი შუვაღამესა მთასა ზედა თჳსაგან აღჰჴედ ლოცვად, მეუფეო მოწყალეო¹³⁴, ჩემიცა, უღირსისა ამის, ლოცვაჲ შეიწირე, კაცთმოყუარე, და მაცხოვნე მე; რომელი შუვაღამესა ამცნებდი მოწაფეთა მღჳძარებით ლოცვასა, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, ძილითა მძიმითა შეპყრობილი, მიჴსენ და მაცხოვნე მე; რომელი შუვაღამესა წარსდეგ წინაშე კაიაფაჲსსა განკითხვად¹³⁵, მართლმსაჯულო, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, სასჯელისაგან და განკითხვისა მიჴსენ და მაცხოვნე მე; რომელმან შუვაღამესა პეტრეს უვარისყოფისა მიანიჭე შენდობაჲ, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, ნაწილსა მას მისსა თანაზიარ-მყავ; რომელი შუვაღამესა საფლავსა ჴორცითა ნებსით დაიდევ, უკუდავო, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, საპყრობილისაგან ცოდვათაჲსა მიჴსენ და მაცხოვნე მე¹³⁶; რომელმან შუვაღამესა იოსებ სიკუდილისაგან იჴსენ, კაცთმოყუარე, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, სიკუდილისაგან ცხოვრებად აღმომიყვანე; რომელი შუვაღამესა შეხუედ ჯოჯოხეთად, მოწყალე, და მას შინა პყრობილნი განათავისუფლენ, მეცა, უღირსი ესე მონაჲ შენი, ტყუექმნილი მტერისაგან განმათავისუფლე; რომელი შუვაღამესა აღსდეგ მკუდრეთით და მკუდარნი აღადგინენ, უკუდავო, მეცა, უღირსი ესე მონაჲ შენი, საუკუნესა მას აღდგომასა ღირს-მყავ; რომელი შუვაღამესა, კაცთმოყუარე, მოწაფეთა შენთა თანა შეხუედ ბჭეთა ჴშულთა, მეცა, უღირსი ესე მონაჲ შენი, მათთანავე ღირს-მყავ წყალობასა; რომელი შუვაღამესა მოსლვად ხარ ძიებად თანანადებისა, მეუფეო, მეცა, უღირსი მონაჲ შენი, შემრაცხე მჴნეთა თანამეინაჴეთა და მაცხოვნე მე; რომელი სიბნელესა მას უფსკრულთასა განანათლებ ნათლითა ღმრთეებისაჲთა, მეცა განმანათლე ნათლითა მოწყალებათა შენთაჲთა; ჰოჲ მეუფეო უკუდავო, სულთქუმაჲ და ცრემლნი ჩემნი შეიწირენ, რამეთუ შენ გაქუს, მჴსნელო, აურაცხელი მოწყალებაჲ, ვითარცა ღმერთი მხოლოჲ ხარ, სიკუდილისა და ცხოვრებისა მეუფე.

შუვაღამისა¹³⁷ ლოცვასა შევსწირავ შენდა, ყოველთა მაცხოვრისა და ღმრთისა, რამეთუ შენ სთქუ, უფალო ღმერთო ჩემო: "მევედრებოდე და მე ვისმინო შენი", რამეთუ შენ მხოლოჲ ხარ კაცთმოყუარე, რომელი ყოველთა ლოცვასა შეიწყნარებ სახიერებითა შენითა. აწ ნუ მოიჴსენებ, ქველისმოქმედო და მრავალმოწყალეო, უსჯულოებათა ჩემთა, რამეთუ მრავალ არიან, უფროჲს ქჳშისა ზღჳსა, და ვერარაჲ ესწორების ცოდვათა ჩემთა სიმრავლესა, რამეთუ ყოველი უკეთურებაჲ ქმნეს ჴელთა ჩემთა ცხოვრებასა ჩემსა და შემწამებენ მე საქმენი ჩემნი ბოროტნი, არამედ  გევედრები შენ, მხოლოო უფალო, ინებე ჴსნაჲ ჩემი სინანულისა ცრემლითა., რაჲთა კადნიერებით ვღაღადებდე შენდა მომართ ვედრებით¹³⁸: მომეც, სახიერო, შენდობაჲ შეცოდებათა¹³⁹ ჩემთაჲ, რომელმან იცნი დაფარულნი გულისა ჩემისანი. დაფარულთა მეცნიერო და ვნებათა და წყლულებათა მკურნალო, განმკურნე და ამასვე ცხოვრებასა გამწმიდე, და მუნ სატანჯველთა მათგან საუკუნეთა¹⁴⁰ მიჴსენ სახელისა შენისათჳს წმიდისა და ნამეტნავნი ჟამნი მომმადლენ მშჳდობით თანაწარსლვად, კაცთმოყუარე, რაჲთა მას შინა თაყუანის-ვსცემდეთ ყოვლადდიდებულსა და პატიოსან-სა სახელსა შენსა, რამეთუ შენ ხარ მეუფე ცათა და ქუეყანისაჲ და შენ ხარ სიკუდილისა და ცხოვრებისა მფლობელი, ქრისტე ღმერთო ჩუენო. ამისთჳს გევედრები შენ¹⁴¹, ვითარცა ღმერთ ხარ, დაუსაბამოო ძეო, მამისა თანა დაუსაბამოსა სულით შენით წმიდითურთ, დიდებულო სამებაო წმიდაო, განუყოფელო და შეურევნელო, დაუსაბამოო და დაუსრულებელო, რომელი გამოსცხადენ გულთა შინა ჩუენთა განსანათლებელად მარადის სულთა ჩუენთა, ერთობით ყოველნი გადიდებთ შენ¹⁴², სამებაო წმიდაო ყოვლადდიდებულო, განუყოფელო ერთღმრთეებაო, ნუ განმაშორებ წყალობასა შენსა ჩემგან, არამედ შეიწირე ვედრებაჲ ჩუენი, ქმნილთა შენთაჲ, რომელნი-ესე ვდგათ წინაშე შენსა, გიგალობთ და გადიდებთ შენ დაუცხრომელითა ბაგითა და დაუძინებელითა თუალითა, მოიხილე უძლურებასა ჩუენსა ზედა და მოგუეც ჟამი სინანულისაჲ. ჰოჲ წმიდაო სამებაო, შეიწირე ლოცვაჲ ჩუენი და სულთქუმაჲ სულისა ჩუენისა გლახაკისაჲ და ნუმცა მძლე მექმნებიან¹⁴³ ცოდვანი ჩუენნი დღესა მას საშინელსა განკითხვისასა, არამედ  მიჴსნენ ჩუენ, მოსავნი შენნი, ჭირისა მისგან დაულევნელისა და ვაებისა მისგან დაუწყუედელისა, და ღირს-მყვენ ჩუენ, სახიერ, სიხარულსა წმიდათასა წარუვალსა და დაუსრულებელსა, რამეთუ მოწყალე ხარ, სახიერ და კაცთმოყუარე, ღმერთო ჩუენო, და შენდა დიდებასა შევსწირავთ, მამაო და ძეო და ყოვლადწმიდაო სულო, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ სავედრებელი უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მიმართ [7]

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა, ყოვლადწმიდაო სახელო¹⁴⁴, დიდებაჲ შენდა, რამეთუ შესძრენ საფუძველნი ქუეყანისანი წამისყოფითა შენითა, ქრისტე ღმერთო ჩუენო, და შეარყიე გონებაჲ ჩუენი უდები¹⁴⁵, შერყეული მრავალთა ცოდვათა მიერ; მოწყალებითა შენითა ჩუეულებისაებრ შეიწყალე, ქრისტე ღმერთო, უძლურებაჲ ჩუენი; რისხვაჲ შენი მსწრაფლ თანაწარგუჴადე, რომელი ყოველთა ზედა სამართლად მოაწიე, რამეთუ სულთქუმით და ცრემლით ვრუდუნებთ და სრულიადსა შემუსრვასა მოველით. ნუ მოიჴსენებ ძჳრთა ჩუენთა¹⁴⁶, რომელნი ვქმნენით, მხოლოო ძჳრუჴსენებელო კაცთმოყუარეო; საკჳრველ იქმენ ჩუენზედა, მეუფეო, ამიერ თესლითგან და მიუკუნისამდე. ვითარცა-იგი ნინეველნი შეიწყალენ, ჩუენცა, უფალო, ეგრეთვე შეგჳწყალენ, რომელთა აღვძართ მათებრვე ძჳრთა მიერ სამართლად-რისხვაჲ შენი.

მეუფეო, ნუ აღმოგუფხური ჩუენ, სოდომელთაებრ სნეულთა, მათთანა ბოროტთა მიერ¹⁴⁷, ნუ დაგუფარავ ჩუენ კედელთა მიერ, დამფარველთა¹⁴⁸ მრავალთა ცოდვათა¹⁴⁹ მიერ, ნუცა ვიქმნებით ჩუენ საცინელ ყოველთა წარმართთა და ერთა,¹⁵⁰ რომელთა არა გიციან შენ, რამეთუ ურვითა მრავლითა აღვსებულ ვართ და სირცხჳლითა უზომოჲთა შეპყრობილ ვართ, შეპყრობილნი მწარითა ჩუეულებითა, არამედ  ვითარცა გჳჩუენე, სიტყუაო, შიში შენი¹⁵¹, ეგრეთვე გჳჩუენე ჩუენ წყალობაჲ შენი, რომელთა-ესე არა გუაქუს წყალობაჲ და არცა აღვასრულებთ ნებასა¹⁵² შენსა, რომელნი მარადის ჯერკუალად ვცხოვნდებით და დაცხრომაჲ ძჳრთაჲ ყოვლად არა გუაქუს და წყალობათა შენთა თანაწარვჴდებით, არამედ  მოწყალე და მწყალობელ გუექმენ უგუნურთა ამათ მონათა შენთა ვედრებითა წმიდათა ანგელოზთა და იოვანე ნათლისმცემელისა და ყოვლადბრძენთა შენთა მოციქულთა, წინაჲსწარმეტყუელთა, სანატრელთა და წმიდათა მარტჳლთა კრებულისაჲთა, სათნოთა შენთა მრავალრიცხუთაჲთა¹⁵³ და მართალთა ყოველთა სულებისაჲთა; ოხითა წმიდისა ღმრთისმშობელისაჲთა, მოწყალეო სახიერ, შეიწყალენ სულნი ჩუენნი, რაჲთა ჴმითა მადლობისაჲთა ცხოვნებულნი ერთბამად ვღაღადებდეთ:

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა, რომელმან შეგჳწყალენ ჩუენ, გლახაკნი.

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა, რომელმან სწყლი და კუალად განჰკურნი, [თანაარსით მამით და სულით წმიდითურთ]¹⁵⁴ ქებულო, გუაცხოვნენ ჩუენ, რამეთუ შენდა შუენის პატივი და თაყუანისცემაჲ უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ [8]

მეუფეო ყოველთაო ქრისტე, უწყი, რამეთუ მოწყალე ხარ და კაცთმოყუარე და უწყი¹⁵⁵, რაოდენიცა ვცოდე; შემინდვე და შემიწყალე და შემწე მეყავ და მიძღოდი მე გზათა შენთა და მასწავე მე, რაჲთა ვყო ნებაჲ შენი, განმანათლე და გულისჴმა-მიყავ, ვითარცა უწყი, სახიერებითა შენითა., რაჲთა არა დაგიტეო შენ და [არა] შეურაცხ-ვყო მადლი შენი, ვიდოდი რაჲ ნებასა შინა ჩემსა.

აჰა ესერა, უფალო, ჴელთა შენთა შევჰვედრებ სულსა ჩემსა და ვითხოვ, რაჲთა ვიდოდი მცნებათაებრ შენთა.

შემწე¹⁵⁶ მექმენ, მეუფეო, რამეთუ¹⁵⁷ დაღაცათუ დღეს ვერ უძლო ყოვლითა გულითა, ვითარ-იგი თანამაც, სლვად მცნებათა შენთა, [გარნა] რაჲთა¹⁵⁸ მცირედ-მცირედ¹⁵⁹ განვძლიერდე დაცვად ბრძანებათა შენთა, რამეთუ ვესავ მადლსა შენსა, ვითარმედ ამიერითგან არღარა ვეძიებდე ნებასა ჩემსა., რაჲთა სიკუდიდმდე ვიღუაწო განძლიერებულმან სასოებითა შენითა, რაჲთა სამარადისოდ აღვასრულო ნებაჲ შენი და მივიწიო კეთილთა მათ საუკუნეთა მეოხებითა მშობელისა შენისა, უფროჲსადდიდებულისა დედოფლისა ჩუენისა ღმრთისმშობელისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა, ამინ.

ლოცვაჲ სავედრებელი ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ თქუმული ღირსისა მამისა ჩუენისა მარკოზ მონოზონისაჲ  [9]

მრავალნი და დიდებულნი ნიჭნი მომეცნეს მე დამბადებელისა და ღმრთისა ჩემისაგან, ხოლო მე, უბადრუკი ესე, ყოვლისავე მის მოვიწყე და უმადლო ვიქმენ. ვჰბაძევდ პირუტყუთა უგუნურთა და მივემსგავსე მათ. დავგლახაკენ სათნოებათაგან და განვმდიდრდი ვნებათაგან და ცოდვითა¹⁶⁰, აღვივსე სირცხჳლითა და ჴუებულ ვიქმენ კადნიერებისა მისგან საღმრთოჲსა, დასასჯელ ვიქმენ ღმრთისაგან და მხილებულ ცოდვათაგან და სირცხჳლეულ ბოროტთა საქმეთა ჩემთაგან. პირველ სიკუდილისა მომუკუდარ ვარ და პირველ სასჯელისა თჳთდასჯილ და პირველ საუკუნეთა მათ სატანჯველთა¹⁶¹ ვიტანჯები გულისსიტყუათა მათგან სასოწარკუეთილებისათა. ამისთჳს შენდა მომართ ხოლო მოვივლტი, მსწრაფლშემწისა ჩუენისა,  ღმრთისმშობელო, ყოვლადწმიდაო დედაო მაცხოვრისაო; შენ გევედრები თანამდები ესე ბევრეულისა მის ტალანტისაჲ,  რომელმან-ესე უძღებებით წარვაგე მამული იგი სიმდიდრე და¹⁶² უმეტეს ვცოდე მეძვისა მის და მანასესსა და მდიდრისა მის უწყალოჲსა, მონა ვიქმენ გულისთქუმათა, შემწყნარებელ გულისსიტყუათა ბოროტთა, მეტყუელ სიტყუათა ხენეშთა და უცხო ყოვლისაგან საქმისა კეთილისა.  აწ უკუე გევედრები, შეიწყალე სიგლახაკე ჩემი და მწყალობელ ექმენ უძლურებასა ჩემსა, რამეთუ დიდი კადნიერებაჲ გაქუს შენგან შობილისა ღმრთისა მიმართ, ვითარ-იგი სხუასა არავის აქუს. ყოველივე ძალგიც, დედაო ღმრთისაო, და ყოვლისავე შემძლებელ ხარ, რამეთუ უზეშთაეს ხარ ყოველთა დაბადებულთა და არარაჲ არს შეუძლებელ შენდა, რომელიცა გენებოს; ნუ შეურაცხ-ჰყოფ ცრემლთა ჩემთა და ნუ მოიძაგებ სულთქუმასა ჩემსა და ნუ განიშორებ ვედრებასა ჩემსა და ტკივილსა ამას გულისა ჩემისასა, არამედ  დედობრივითა მით მეოხებითა შენითა სახიერი იგი და ტკბილი ძე შენი და ღმერთი ჩუენი მოწყალე ყავ ჩუენზედა და ღირს-მყავ მე, ცოდვილი ესე და უღირსი მონაჲ შენი, მოგებად პირველსავე მას სათნოებათა სიკეთესა და განშორებად უშუერებისა მისგან ვნებათაჲსა, განთავისუფლებად ცოდვისაგან და მონებად სიმართლისა,  აღძარცუვად სიხენეშესა მას Kორციელთა გულისთქუმათასა და შემოსად ბრწყინვალებასა მას სულიერისა სიწმიდისასა, მკუდარყოფად სოფლისაგან და განცხოველებად ღმრთისმსახურებითა; მოგზაურსა¹⁶³ თანამავალ მექმენ მე; ზღუასა თუ განვჰლიდე, შემწე-მეყავ და მარადის მბრძოლ-ექმენ მტერთა ჩემთა ეშმაკთა, რომელნი-იგი მბრძვანან მე მაღლით; მღჳძარებასა შინა განმაძლიერებელ მექმენ; მეძინოს თუ, მფარველ მეყავ; ჭირსა თუ მივეცე, მიჴსენ და სულმოკლებასა შინა ნუგეშინისმცემელ-მექმენ; მავნებელთაგან განმარინე და ცილისმწამებელთაგან უბრალო მყავ; სიკუდილად თუ მივიწიო, მსწრაფლ შემეწიე¹⁶⁴ და უხილავნი იგი მტერნი ჩემნი საშინელებით იოტენ, რაჲთა ცნან მბრძოლთა¹⁶⁵ მათ ჩემთა ბოროტთა ეშმაკთა¹⁶⁶, ვითარმედ მე მონაჲ შენი ვარ.

ჰოჲ ყოვლადწმიდაო დედოფალო ღმრთისმშობელო, შეისმინე უძლური ესე ვედრებაჲ მონისა შენისაჲ,  მოხედენ სულსა ჩემსა და განარინე ესე¹⁶⁷ და მტერთა ჩემთაგან მიჴსენ მე და ნუ მარცხუენ მე სასოებისაგან ჩემისა,  სასოო ყოველთა კიდეთა ქუეყანისათაო; მჴურვალებაჲ ჴორცთა ამათ მბრძოლთაჲ¹⁶⁸ განაქარვე და ღელვანი უჯეროჲსა გულისწყრომისანი დაიმდოვრენ, ზუაობაჲ¹⁶⁹ და სილაღე ამაოჲსა სიჭაბუკისაჲ გონებისა ჩემისაგან უჩინო-ყავ, უცნებანი იგი ღამისანი სულთა მათ ბოროტთანი და გონებადმოსლვანი დღისანი არაწმიდათა გულისსიტყუათანი გონებისაგან ჩემისა მოსპენ და ასწავე ენასა ჩემსა სიტყუაჲ კეთილი და თუალთა ჩემთა მართლიადხედვაჲ წრფელსა მას გზასა სათნოებათასა; წარჰმართენ ფერჴნი ჩემნი ალაგსა მას ღმრთისა მცნებათასა და ჴელნი ჩემნი წმიდა-ყვენ, რაჲთა ღირსებით აღვიპყრობდე მეუფისა მიმართ მაღლისა;  აღავსე პირი ჩემი ქებითა, რაჲთა კადნიერებით ხადოდეს ღმერთსა:

მამაო ჩუენო, რომელი ხარ ცათა შინა, განახუენ სასმენელნი ჩემნი სმენად ჯერისაებრ თაფლისა უტკბილესთა მათ სიტყუათა წმიდათა წერილთასა და ქმნად მათდა მადლითა შენითა და შეწევნითა; მომეც მე ჟამი სინანულისა და გულსმოდგინებაჲ მოქცევისაჲ;  უცნაურად სიკუდილისაგან მიჴსენ და დასჯილებისაგან გონებისა განმარინე. მერმე, განყოფასა მას სულისა ჩემისასა უბადრუკთა ამათ ჴორცთა ჩემთაგან წარმომიდეგ მე¹⁷⁰, სასოო ჩემო და შემწეო, და ჭირი იგი მოუთმენელი აღმისუბუქე უღონოსა ამას, იწროებასა და ჭირსა შინა ნუგეშინისმცემელ მექმენ, ჰამრობასა¹⁷¹ მას მწარესა მეზუერეთა მათ ჰაერისათა და მთავართა მათ ბნელისათა თანაწარმჴადე, ჴელითწერილნი მრავალთა მათ ცოდვათა ჩემთანი განხეთქენ, სახიერსა მას და კაცთმოყუარესა ღმერთსა დამაგე, მარჯუენით მისსა¹⁷² სანატრელსა მას დგომასა დღესა მას განკითხვისასა ღირს-მყავ, საუკუნეთა მათ და მოუთმენელთა სატანჯველთაგან მიჴსენ¹⁷³, ტკბილთა მათ და წარუვალთა კეთილთა ღმრთისათა მკჳდრად გამომაჩინე.

ამას აღსაარებასა შევსწირავ შენდა, ყოვლადწმიდაო დედოფალო¹⁷⁴ ღმრთისმშობელო¹⁷⁵, ნათელო დაბნელებულთა ამათ თუალთა ჩემთაო და ნუგეშინისმცემელო ჭირვეულისა ამის სულისა ჩემისაო და შემდგომად ღმრთისა სასოო ჩემო და შესავედრებელო ჩემო; შეიწირე ვედრებაჲ ჩემი სიტკბოებითა და წყალობითა, და აღჴოცენ ყოველნი ცოდვანი და ბრალნი და უსჯულოებანი¹⁷⁶ ჩემნი და ღირს-მყავ მე ცხოვრებასა ამას დაუსჯელად ზიარებად უხრწნელსა მას და ყოვლადწმიდასა ჴორცსა და სისხლსა ქრისტეს, ძისა და ღმრთისა შენისასა, ხოლო საუკუნესა მას მერმესა მკჳდრად მიჩინე სერობასა მას ტკბილსა ზეცისასა, საშუებელსა მას სამოთხისასა, სასუფეველსა ცათასა, სადა-იგი არს მკჳდრობაჲ¹⁷⁷ ყოველთა წმიდათა საუკუნოდმოხარულთაჲ ქრისტე იესუს მიერ, უფლისა ჩუენისა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ, თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და საუკუნეთა საუკუნეთასა¹⁷⁸, ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ

შეიწირე ლოცვაჲ ჩუენი, ყოვლადწმიდაო¹⁷⁹ ღმრთისმშობელო ქალწულო, დედაო ქრისტესო, ცაო და ქერუბიმო, საყდარო უფლისაო, სუეტო ცეცხლისაო, ღრვბელო ნათლისაო, ტაკუკო ოქროჲსაო, სავსეო მანანაჲთა, - ცუარითა მით ზეცისაჲთა, - კიდობანო სჯულისაო, კარავო სიწმიდისაო, მეოხო და მოღუაწეო ყოვლისა სოფლისაო, გჳოხე და გჳღუაწე წინაშე ძისა შენისა და ღმრთისა ჩუენისა¹⁸⁰, რაჲთა შენმიერ აცხოვნნეს სულნი ჩუენნი.

წმიდაო ღმერთო...

მამაო ჩუენო...

უფალო შეგჳწყალენ 40;

მუჴლთმოდრეკაჲ 12;

მიწყალე...

და გალობანი.

გალობანი შუვაღამისანი

უგალობდითსა. ჴმაჲ ბ გუერდი

ძლისპირი

რომელმან დაფარა სიღრმესა მდევარი, ესე დღეს დაფარეს ქუეყანასა ზედა შვილთა მათ ზღჳსა ჴსნილთაჲსა ხოლო ჩუენ შემსხმელთაებრ ჴმა-ვყოთ: უფალსა უგალობდით, რომელიცა დიდებულ არს.

შემეწიე მე სიტყჳსაებრ შენისა და მაცხოვნე მე და ნუ მარცხუენ სასოებისაგან ჩემისა.

ჰოჲ მიუწდომელო ღმერთო სახიერო, რომელმან გუასწავე ჩუენ დავითის მიერ აღდგომაჲ შუვაღამესა და მჴურვალედ შევრდომაჲ შენი აღსაარებით, ჩუენიცა ვედრებაჲ შეიწირე აწ.

შემეწიე მე და ვცხოვნდე და ვიწურთიდე მე სიმართლეთა შენთა ყოველსა ჟამსა, ქრისტე, მეუფეო ჩემო და ღმერთო ჩემო, სოფლისა ნათელო და სიტკბოებაო, რომელიცა შუვაღამე იშევ ქალწულისაგან ჩუენთჳს და მჩურითა შეიხჳე. დაჰჴსნენ ბრალთაცა¹⁸² ჩემთა საკრველნი.

იყავნ ჴელი შენი მაცხოვრად ჩემდა, რამეთუ მცნებანი შენნი აღვირჩიენ.

კეთილთა მუშაკო, რომელმან წმიდა-ჰყავ ლოცვითა შენითა ჟამი ესე წმიდაჲ ბრწყინვალე შუვაღამისაჲ და გუასწავე შევრდომით ლოცვაჲ ჟამსა ამას, ჩემიცა ესე შევრდომაჲ შეიწირე აწ.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ჰოჲ სამებაო, ერთო ღმრთეებითა, შებღალული ძჳრთაგან და¹⁸³ ცოდვათა მწიკულითა განმწმიდე და სავანე-მყავ სამკჳდრებელად შენდა, ვითარცა ძუელ-ოდესმე მამათმთავარი აბრაჰამ¹⁸⁴.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ჰოჲ სძალო ღმრთისაო ყოვლადკურთხეულო, განმინათლე გული და გონებაჲ ჩემი, წყუდიადითა შეპყრობილი, და განმაძლიერე¹⁸⁵, ქალწულო, შენდა, ღმრთისა დედისა, გალობად შუვაღამესა.

 

განძლიერდასა

ძლისპირი

სამებაო წმიდაო, აღამაღლე რქაჲ ეკლესიისაჲ დღეს მიუდრეკელად, უზეშთაეს ბუნებათა, სიმაღლესა ზედა სარწმუნოებისა შენისასა, საფუძველსა შეურყეველსა, და მას შინა განმაძლიერე.

მონაჲ შენი ვარ, მეცნიერ მყავ მე და გულისჴმა-ვყვნე წამებანი შენნი.

ქრისტე მეუფეო, სიტყუაო ღმრთისაო, ვედრებით გიღაღადებ: რომელმან მონისა შენისაგან აურაცხელითა მოწყალებითა¹⁸⁶ ჟამსა ამას შუვაღამისასა ნათლისღებაჲ სიმდაბლით ჯერ-იჩინე, მეცა ბრალთა სიმრავლისაგან განმბანე წყალობითა შენითა.

მოიხილე ჩემზედა და შემიწყალე მე სამართალთათჳს მოყუარეთა სახელისა შენისათა.

მოიხილე ჩემზედა, მეუფეო მოწყალეო¹⁸⁷, შემიწყალე, მჴსნელო¹⁸⁸, და მდინარედ იორდანისად მომმადლენ ნაკადულნი ცრემლთანი, რაჲთა ვტიროდი და აღგიარნე ცოდვათა ჩემთა სიმრავლენი და ვპოო შენმიერ შენდობაჲ.

ცხოვნდეს სული ჩემი, გაქებდეს შენ და სამართალნი შენნი შემეწიენ მე.

ცხოვრებაჲ ჩემი შეგინებულ არს და ყოველივე გუამი ყოვლით ასოჲთ და ნაწევარითურთ, ჴელნი და ფერჴნი ჩემნი – შებღალულ, და კუალად პირი და თუალნი ჩემნი და საცნობელნი - სავსე ცოდვითა –ქრისტე, მოწყალებით განმბანე,

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

სამებაო სრულო დაუსაბამოო, ბუნებაო მარტივო, ერთარსებით საგალობელო, სამთჳთებაო სამგუამოვანო, გუაცხოვნენ ძრწოლით თაყუანისმცემელნი ერთღმრთეებისა შენისანი და ღირს-გუყვენ სიწმიდით მონებად შენდა,

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ჯაჭუნი ბოროტნი ცოდვათა ჩემთანი განხეთქენ, უბიწოო ქალწულო, ოხითა შენითა და დაჴსნენ ბრალთა ჩემთა საკრველნი და ღამე და დღე მომანიჭე მე ძალი შევრდომად და ვედრებად შენდა და ძრწოლით გალობად და დიდებად შენდა.

უფალო მესმასა

ძლისპირი

რაჟამს წინაჲსწარმეტყუელმან იხილა საიდუმლოჲ დაფარული, განკჳრვებულმან ღაღად-ყო, რამეთუ დასდევ წყალობით სიყუარული მტკიცე, მამაო, და ძე შენი მხოლოდშობილი მოეც ძეთა კაცთა მომტევებელად ცოდვათა.

სული ჩემი ჴელთა შენთა შინა არს მარადის და სჯული შენი მე არა დავივიწყე.

შეგცოდე, უსჯულო ვიქმენ და განგარისხე, ჰოჲ მრავალმოწყალეო, და სასოწარკუეთილებისა სიღრმესა შთავჴედ, არამედ  გამომიჩნდი მე შუვაღამესა, ვითარცა მოწაფეთა ზღუასა ზედა, და საღმრთოჲ დაყუდებაჲ მომანიჭე მე.

ჭირთა და ღუაწლთა მპოვეს მე და მცნებანი შენნი ზრახვა იყვნეს ჩემდა.

ღმერთო ჩემო, შემწეო ჩემო, გულთა და გონებათა განმკითხველო, უწყნი¹⁸⁹ განზრახვათა ჩემთა და გონებისა და გულისსიტყუათა ჩემთა ღელვანი და შფოთნი; ვითარცა-იგი დაჰჴსენ აღტეხაჲ ზღჳსაჲ, ეგრეთვე დააყუდე გული ჩემი.

ესერა გულმან-მითქუა მცნებათა შენთაჲ, სიმართლითა შენითა მაცხოვნე მე.

მილხინე, შემოქმედო ჩემო, შემინდვე, ჰოჲ დამბადებელო ჩემო, შემიწყალე და დამიტკბი, ლმობიერ-მექმენ და სოფლისა ამის ღელვათაგან მიჴსენ საღმრთოჲთა მარჯუენითა შენითა და აღმომიყვანე ვითარცა პეტრე.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

არსებით განუყოფელად და ხატოვნებით შეურევნელად და სამებით ერთარსებით ღმრთის-გმეტყუელებთ შენ, სწორსა მეუფებითა და უფლებითა და დიდსა მას გალობასა გიგალობთ ქერუბიმთასა, სამებაო წმიდაო.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

დაბნელებული გული ჩემი და გონებაჲ წყუდიადითა აღსავსე და ცოდვისა კაპანთა შინა და უდაბნოთა და უგზოთა შეცთომილი და შთაბნეული იჴსენ, ქალწულო, რაჲთა გაქებდე, და განმანათლე¹⁹⁰ შუვაღამე ბრწყინვალედ.

ღამითგანსა

ძლისპირი

ბნელისაგან ცოდვათაჲსა გიღაღადებენ შენ სულნი ჩუენნი, მრავალმოწყალეო ღმერთო, ნათლისა მით მიუაჩრდილებელითა განგუანათლენ და წარგჳმართენ სლვანი ჩუენნი, მახარებელო მშჳდობისაო, და მოვედინ ჩემზედა წყალობაჲ შენი, უფალო, და მაცხოვარება შენი სიტყჳსაებრ შენისა.

ჰოჲ საშინელო მსაჯულო ყოველთავე დაბადებულთაო, რომელი მონისა მიერ შეპყრობილ-იქმენ შუვაღამესა და შეკრულ-იქმენ და გუემულ და ტანჯულ, დაჴსენ კრულებაჲ ბოროტთა ჩემთაჲ.

მიჴსენ მე ცილისწამებისაგან კაცთაჲსა და დავიცვნე მცნებანი შენნი.

მჴსნელო და დამბადებელო უფალო, ღმერთო კაცთმოყუარეო, აჰა ესერა, ვითარცა უწყი, ფრიად შეგცოდე და განგარისხე, და მეშინის მე სამსჯავროჲსა მისგან; რომელი ჩემთჳს დაისაჯე, ნუ დამსჯი.

შუვაღამე აღვდგი აღსაარებად შენდა განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა.

შეგინებათა¹⁹¹ მწიკულითა სული¹⁹² ჩემი შევბღალე მედგარმან¹⁹³ ვნებათა მიერ¹⁹⁴ და ბოროტთა გულისთქუმათა კარი განუღე საწყალობელმან. ვაჲმე¹⁹⁵, მეშინის მე სამსჯავროჲსა მისგან; რომელი ჩემთჳს დაისაჯე, ნუ დამსჯი.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

გიგალობთ შენ, სამებაო სამთჳთებაო სამგუამოვანო. წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, მამაო და ძეო და სულო წმიდაო, ერთო ბუნებით, მარტივო და წრფელო, დიდებულო ანგელოზთა და კაცთაგან.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ჰოჲ უბიწოო მარიამ, შუვაღამე მვედრებელსა შენსა მომეც ძალი და მაცხოვნე მე და განმაძლიერე გალობად შენდა და ნუ დამაგდებ მე, მონასა შენსა, არამედ  განმწმიდე ბრალთა ჩემთაგან.

ღაღადვყავსა

ძლისპირი

სოფლისა ზღუაჲ აღძრულ არს ღელვითა ცოდვისაჲთა, საშინელად დამნთქამს მე და მოვივლტი შენდა ნავთსაყუდლისა და ესრეთ გიღაღადებ: დანთქმისაგან¹⁹⁶ მიჴსენ მე, მრავალმოწყალე.

სჯულიერ-მყავ მე, უფალო, გზასა სამართალთა შენთასა და გამოვიძიო იგი მარადის.

მკუდრად მდებარე საფლავსა სასოწარკუეთისასა¹⁹⁷ აღმადგინე, მაცხოვარ, რომელი შუვაღამე აღსდეგ საფლავით, და ღირს-მყავ სინანულსა და ცრემლთა მჴურვალეთა, მრავალმოწყალე.

დაამტკიცე მონისა შენისა თანა სიტყუაჲ შენი, რაჲთა მეშინოდის მე შენგან.

განჴმელ არიან ჴელნი ჩემნი საქმეთა მიერ ბოროტთა, მეუფეო, არამედ რომელმან მოციქულისა Kელნი განხილვითა მით წმიდა-ჰყვენ, განმწმიდე მეცა შუვაღამესა.

მოაკლდეს თუალნი ჩემნი სიტყუათა მიმართ შენთა, მეტყჳედ რაჲ: ოდეს-მე ნუგეშინის-მცე მე?

ჰოჲმე, ქრისტე მაცხოვარ, ვითარღა განგარისხე ფრიად საწყალობელმან? ჰოჲმე, ვითარ ვიხილო პირი შენი, რაჟამს განმიკითხვიდე? არამედ  შემიწყალე შექმნული¹⁹⁸ შენი.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

სამებაჲ ვარ მარტივი, ბუნებით შეყოფილი, ღმრთეებრ განუყოფელი, ხოლო პირებით განყოფილი და ერთარსებით ქებული, - იტყჳს მამაჲ და ძე და სული ცხოველი.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე ამინ.

გულსმოდგინე მყავ, სძალო, შუვაღამე აღდგომად და ვედრებად უფლისა, და ძილი მძიმისა მცონარებისაჲ განდევნე, დედოფალო, მონისა შენისაგან და ახოვან-მყავ.

 

წარდგომაჲ, ჴმაჲ 5

ყოველნი ვიღჳძებდეთ და ქრისტესა მივეგებოდით, მორწმუნენო, სიმრავლითა ზეთისაჲთა და ლამპართა ბრწყინვალებითა, რაჲთა სასძლოსა მას შინაგან ღირს-ვიქმნნეთ, რამეთუ რომელი კარსა გარეგან დაშთეს, ურგებად ჴმობდეს მისსა მიმართ: შემიწყალე მე, უფალო.

ჰოჲ-მე, რაჲსა ვემსგავსე უნაყოფოსა მას ლეღვსა? და მეშინის მე წყევისა მისგან და მოკუეთისა,  არამედ  შენ, ზეცათა მუშაკო ქრისტე ღმერთო, უნაყოფოჲ სული ჩემი ნაყოფიერად გამოაჩინე და, ვითარცა უძღები იგი შვილი, მეცა შემიწყალე და შემიწყნარე.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

რომელი ქალწულისაგან აღმოუბრწყინდი სოფელსა, ქრისტე ღმერთო, და მის მიერ ძედ ნათლისად გამომაჩინენ ჩუენ¹⁹⁹, შემიწყალენ ყოვლადძლიერო.

კურთხეულარსსა

ძლისპირი

ვცოდეთ და უსჯულო-ვიქმნენით და სიცრუვე ვყავთ წინაშე შენსა, სახიერ, და არა დავიმარხეთ აწ200 და არცა ვყავთ ბრძანებაჲ შენი²⁰¹, მეუფეო, ვითარ-იგი მამცენ ჩუენ, და განგჳწესე წმიდათა შენთა მიერ, არამედ  სრულიად ნუ მიმცემ მეუფეო, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო²⁰².

ყოვლისა დასასრულისა ვიხილე ოხჭანი, ფართო არს მცნებაჲ შენი ფრიად.

ყოველთა ღმერთო და უფალო, რომელმან აღმადგინე შუვაღამესა, შენ მომმადლე მე შენდობაჲ ყოველთა შეცოდებათა ჩემთაჲ და მომეც²⁰³ მოტევებაჲ ფრიად მრავალთა მათ თანანადებთა ჩემთაჲ და ბრალთა მათ ჩემთა კრულებანი განხეთქენ, ვითარცა-იგი დაჰჴსნენ ჯაჭუნი პეტრესნი.

ტკბილ ხარ შენ, უფალო, და სიტკბოებითა შენითა მასწავენ მე სიმართლენი შენნი.

რომელმან შემჭურე მადლითა და შთამაცუ სამოსელი ნათლისღებისაჲ და შემარტყ ძლიერებაჲ, განამტკიცენ ფერჴნი ჩემნი, უფალო, და წარმართენ ალაგსა მცნებათა შენთასა, მრავალმოწყალეო, და ბრალთა მათ ჩემთა კრულებანი განხეთქენ, ვითარცა-იგი დაჰჴსნენ ჯაჭუნი პეტრესნი.

გულისჴმა-მიყავ და გამოვიძიო სჯული შენი და დავიმარხო იგი ყოვლითა გულითა ჩემითა.

შენ ხარ მჴსნელი ჩემი და ღმერთი, შენ ხარ მეუფე და შემოქმედი ჩემი და შენდამი ვღაღადებ მკერდსა ცემითა შუვაღამესა: შეგცოდე, შემინდვე და მიჴსენ საპყრობილისაგან ცოდვათაჲსა, ვითარცა ოდესმე იჴსნენ შილა და პავლე საპყრობილისაგან შუვაღამესა.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

სამებასა, დამბადებელსა დაუბადებელსა და ქებულსა კაცთა მიერ, მამასა  ძით და სულით წმიდითურთ, აღვიარებთ სარწმუნოებით, და შიშით და ძრწოლით ესრეთ უღაღადებთ და ვიტყჳთ: კურთხეულ ხარ და დიდებულ, მჴსნელო მოსავთა შენთაო, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო,

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ვაქებ, ვადიდებ და უგალობ და თაყუანის-ვსცემ წმიდასა ხატსა შენსა და ყოვლადდიდებულსა შენსა და ძისა შენისა სახესა სურვილით გამოვიხატავ²⁰⁴ და ძრწოლით ამბორს-უყოფ და გიღაღადებ: ჰოჲ სძალო ღმრთისაო, წმიდაო დედოფალო, მაცხოვნე მონაჲ შენი გლახაკი.

აკურთხევდითსა

ძლისპირი

ყრმათა საღმრთოთა პირველად არცხჳნეს მძლავრებასა უღმრთოთასა და დღეს ქრისტესთჳს შეკრბა კრებული ღმრთისმბრძოლთაჲ და იზრახეს ზრახვაჲ ბოროტი და სიკუდიდ მისცეს განმაცხოველებელი მკუდართაჲ, რომელსა ერნი უფროჲსად ამაღლებენ მას უკუნისამდე.

რომელსა წესთა ზეცისათა მჴედრობაჲ ადიდებს დაუცხრომელად და ზარგანჴდილნი ძრწიან მისგან ქერუბიმნი და სერაფიმნი, ვითარცა²⁰⁵ უფალსა და შემოქმედსა, ყოველი სული და ყოველი დაბადებული აქებდით და  აკურთხევდით მას უკუნისამდე.

გამოაჩინე პირი შენი მონისა შენისა ზედა და მასწავენ მე სიმართლენი შენნი.

სულისა იგი ჩემისა სანთელი განაბრწყინვე, მეუფეო, რაჲთა ლამპარი გონებისა ჩემისაჲ განვაპოხო და წელნი მოვირტყნე და მონათა მათ შენთა²⁰⁶ მომლოდებელთა თანა შუვაღამესა განმზადებული მოველოდი მოსლვასა შენსა.

უფროჲს მტერთა ჩემთასა მეცნიერ მყავ მე მცნებათა შენთა, რამეთუ უკუნისამდე ჩემნი არიან.

ნეტარ არიან და ყოვლადბრწყინვალე მონანი იგი, რომელნი ჰპოვნე მღჳძარედ და განკრძალულად, მო-რაჲ-ხჳდე შუვაღამესა, ქრისტე მეუფეო; ამისთჳს მეცა გევედრები: ღირს-მყავ მათთანა შიშით მოლოდებად, რაჟამს მოხჳდე განკითხვად დაბადებულთა.

თქუნეს ენამანცა ჩემმან სიტყუანი შენნი, რამეთუ ყოველნი მცნებანი შენნი სიმართლით არიან.

ნათელო დიდო²⁰⁷, შესაძრწუნებელო, ნათელო მიუწდომელო, მხოლოდშობილო, ნათლისაგან მამისა²⁰⁸ გამოსრულო ქრისტე, მომეც მე ლამპარი, განათლებული საღმრთოჲთა ზეთითა შენითა, რაჲთა არა დაშრტეს, და ვგოდებდე ცუდად ცოფთა მათ ქალწულთა თანა.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ესრეთ ვიცნობთ ჩუენ ჭეშმარიტსა ღმერთსა: ბუნებით ერთ არს ღმრთეებაჲ, ხოლო თჳთებით სამგუამოვნად²⁰⁹ სრულად იცნობების²¹⁰ სამმნათობიერი ერთბრწყინვალებაჲ²¹¹, ერთი ფლობაჲ, ერთი არსებაჲ, სამებაჲ წმიდაჲ უკუნისამდე,

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

საფარველსა და შეწევნასა შენსა შევევედრები, ქალწულო, ნავთსაყუდელო ცოდვისა ბრალთაგან ღელვაგუემულთაო, დედაო ღმრთისაო, მომანიჭე მე სინანული და განმაძლიერე შუვაღამესა დიდებად და გალობად შენდა, კურთხეულო.

ადიდებდითსა

ძლისპირი

ანგელოზთა დღეს წინაუვიდოდეს ძალნი, ბეთლემისათა განმზადეთ ბაგაჲ, რომელთა სიბრძნე ზეცით მოვიდა. სიტყუაჲ განჴორციელდა, შეიწყნარეთ ჴმაჲ ეკლესიისაჲ, ერნი ვიტყოდით: კურთხეულ არს მოსლვაჲ შენი, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა²¹².

დედისა ღმრთისა უთესლოდ მიდგომილებაჲ და უხრწნელებით²¹³ შობაჲ გამოუთარგმანებელ არს, რამეთუ ღმრთისა შობაჲ სძლევს ბუნებისა საზღვართა²¹⁴. ამისთჳს ტომნი და ნათესავნი, ვითარცა სძალსა და დედასა ქრისტეს ღმრთისასა, წადიერად და მართლმადიდებლობით გადიდებთ, ქალწულო.

სიტკბოებაჲ და სწავლულებაჲ და მეცნიერებაჲ მასწავენ მე, რამეთუ მცნებანი შენნი მრწმენნეს მე.

კაცთმოყუარეო ქრისტე ღმერთო სახიერო, - პირველ ჴმობადმდე საყჳრისა შუვაღამესა აღდეგით, მოიწია სიძე და მიეგებოდით²¹⁵, - განწმიდე გული²¹⁶ და გონებაჲ ჩემი და ბრძენთა მათ ქალწულთა თანა შემთხუევად შენდა ღირს-მყავ მჴსნელო, შემკობილი²¹⁷ საქმეთა მიერ კეთილთა.

საგალობელ იყვნეს ჩემდა სამართალნი შენნი ადგილსა მას მწირობისა ჩემისასა.

რაჟამს გამოსჩნდე ზეცით, ქრისტე მეუფეო, და დასჯდე განსჯად საყდართა მათ საშინელთა და მდინარე ცეცხლისაჲ ოხრიდეს წინაშე შენსა და ცოდვილნი ტიროდენ და გოდებდენ, ხოლო მართალნი მხიარულ-იყვნენ, მაშინ, სახიერ, შემიწყალე  და ნუ განმაგდებ პირისა შენისაგან.

შევსცეთი მე, ვითარცა ცხოვარი წყმედული; მომიძიე მონაჲ შენი, რამეთუ მცნებანი შენნი მე არა დავივიწყენ.

ჰოჲ ქრისტე ღმერთო, ძეო ღმრთისა მაღლისაო, მხოლოდშობილო, მოწყალეო, სახიერო, მაცხოვნე, შემიწყალე და ღირს-მყავ მე განთენებადმდე უცონელად დგომად წინაშე შენსა, შევრდომად და დიდებად²¹⁸ შენდა ურცხუენელითა²¹⁹ გონებითა, მეოხებითა მშობელისა შენისაჲთა.

დიდებაჲ მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა.

ჰოჲ სამებაო წმიდაო ერთარსებაო, - მამაო და ძეო და სულო ყოვლადწმიდაო, - ღმერთო ღმერთმთავრობაო, სამგუამოვნებით ცნობილო და ერთარსებით აღსაარებულო, დაგჳცვენ ჩუენ, უღირსნი მონანი შენნი, რომელნი-ესე წარმოდგომილ²²⁰ ვართ წინაშე შენსა ვედრებად შუვაღამესა.

აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე ამინ.

შენ ხარ ცოდვილთა შემწე, ღმრთისა-დედაო²²¹ ღმრთისაო, შენ განმარინე მე, უღირსი მონაჲ შენი, ბნელისაგან მწარისა, წყუდიადისა და მატლისა და დასჯისა²²² და ღრჭენისა²²³ კბილთაჲსა, ფრიად შეცოდებული ესე და უგუნური, ჰოჲ წმიდაო დედოფალო, სასოო განწირულთაო.

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდებაჲ შენდა. აჰა ესერა, წმიდაო ღმრთისა-დედაო, შენდა მომართ მოვივლტი, სასოჲსა მაგის ჩემისა, შიშით მუჴლთა მოვიდრეკ და ძრწოლით ჴელთა აღვიპყრობ და სიღრმით გულისაჲთ გიღაღადებ: მოხედენ ვედრებასა ჩემსა, ყოვლადწმიდაო, და ნუ მიჰხედავ მწიკულევანებასა სულისა ჩემისასა²²⁴.

დიდებულო დედოფალო²²⁵...

წმიდაო ღმერთო...

მამაო ჩუენო...

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ [10]

უფალო ღმერთო ჩუენო, რომელმან სულისა მიერ წმიდისა მიეც დავითს სახეობისათჳს²²⁶ ჩუენისა გალობად და თქუმად ჟამსა ამას, ვითარმედ: "შუვაღამე აღვდგი აღსაარებად შენდა განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა", ღირს-მყვენ ჩუენ აღსაარებად შენდა ყოვლითა გულითა ჩუენითა, მოხედენ წყალობითა და სიტკბოებითა შენითა სიმდაბლესა ზედა ჩუენსა და სარწმუნოდ და გონიერად მნედ გამომაჩინენ ჩუენ საშინელსა მას დღესა განკითხვისასა²²⁷ მეოხებითა ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა, რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს შენ, რამეთუ შუენის შენდა ყოველი დიდებაჲ, პატივი და თაყუანისცემაჲ.

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამე სათქუმელი თქუმული წმიდისა იოვანე²²⁸ დამასკელისაჲ [11]

უფალო ღმერთო, რომელი მდიდარ ხარ წყალობითა და მიუწდომელ მოწყალებითა, მხოლოო ბუნებით უცოდველო და თჳნიერ ცოდვისა განკაცებულო ჩუენთჳს, შეისმინე ჟამსა ამას ჩემ²²⁹, ქუესკნელად შთასრულისა, ვედრებაჲ, რამეთუ გლახაკ ვარ მე კეთილთა საქმეთაგან და გული ჩემი შეშფოთებულ არს შორის ჩემსა. შენ უწყი, მეუფეო მაღალო, უფალო ცათა და ქუეყანისაო, ვითარმედ ყოველი ცხოვრებაჲ ჩემი ცოდვასა შინა განვაბნიე და გულისთქუმასა²³⁰ ჴორცთა ჩემთასა უკუანასლვითა ყოვლითურთ ეშმაკთა სიხარულ ვიქმენ, ყოვლითურთ ეშმაკთა შეუდეგ,  ყოვლადვე მწჳრესა შინა ცოდვისასა მწუნპებელი²³¹, რამეთუ დაბნელებულმან გულისსიტყუათა ჩემშორისთა [და] ჴორციელთა ვნებათა მიერ და სიჩჩოჲთგან ვიდრე აქამომდე გემოთა მიერ მოსამჭედურებულმან და შეცთომილმან არაოდეს ვინებე²³² ქმნად ნებისა შენისა,  არცა ყოფაჲ მცნებათა შენთაჲ, არცა სლვაჲ გზასა ბრძანებათა შენთასა, არამედ  ყოვლითურთ ვნებათა მიერ და მომცველთა ჩემთა მტერთა ტყუექმნილი და ყოვლითურთ მათ მიერ უფლებული საცინელად²³³ და სამღერელად მათდა გამოვჩნდი, არაოდეს გულისმსიტყუელი გონებითა, ვითარმედ მოუთმენელ არს ცოდვილთა ზედა რისხვაჲ საშინელებათა შენთაჲ; არცა ჴსენებითა სიკუდილისაჲთა ცნობიერქმნილი, არცა საშინელისა და წინადაუდგრომელისა  სამსჯავროჲსა მომგონებელი, გინათუ ჩემებრთა²³⁴ ცოდვილთათჳს დამარხულისა გეჰენიისა ცეცხლისაჲ. ამიერ, ვითარცა უფსკრულად სასოწარკუეთილებისა შთავრდომილი და სხეულეანთა გემოთა მიერ დამბრმალი და შებღალული სულითა და²³⁵ არასადა ქმნილი გრძნობასა მოქცევისასა, ოჴერ და შიშუელქმნილ ვარ შენმიერისა კაცთმოყუარებისაგან; და რომელი სახე ცოდვისაჲ არა მიქმნიეს, რომელი საქმე ეშმაკთაჲ არა ვქმენ, რომელი საძაგელი და უძღები ნაქმარი არა აღვასრულე ზეშთაგარდამატებულებით²³⁶ და მოსწრაფებით? გონებაჲ გულისთქუმათა მიერ ჴორციელთა შევამწიკულე, სხეული ბილწთა შეყოფათა მიერ შევბღალე, სული თანადაყოლითა²³⁷ შევაგინე, ყოველი ასოჲ საწყალობელისა ჴორცისა ჩემისაჲ მსახურებად და მონებად ცოდვისა მოვიზიდე. ამიერითგან ვინ არა მიგლოვდეს მე, უბადრუკსა, ვინ არა მგოდებდეს მე, დასასჯელსა²³⁸, ვინ არა წუხდეს წარწყმედასა ზედა ჩემსა, რამეთუ მე მხოლომან, მეუფეო, ყოვლითგან განვარისხე გულისწყრომაჲ შენი, მე მხოლომან, მეუფეო, აღვაგზენ რისხვაჲ შენი და უზეშთაეს ბოროტი შენ წინაშე ვყავ²³⁹, ზეშთააღმატებულმან და უფროჲსმძლემან²⁴⁰ ყოველთა საუკუნითგანთა²⁴¹ ცოდვილთამან, რამეთუ ზეშთა ყოველთა კაცთასა ვცოდენ შეუტყუებელნი და შეუნდობელნი, არამედ  ვინაჲთგან მრავალნაწლევ და დიდადმოწყალე ხარ²⁴², კაცთმოყუარე, და იხარებ ერთსა ცოდვილსა მონანულსა ზედა და მოელი მოქცევასა კაცთასა, აჰა ესერა დავაგდებ თავსა ჩემსა წინაშე საშინელისა და მიუახლებელისა საყდრისა შენისა და გულითა შემუსრვილითა და სულთქუმითა, ვითარცა მიახლებული უხრწნელთა ფერჴთა შენთა, სიღრმით სულისაჲთ გიღაღადებ შენ: უფალო, მილხინე; მილხინე,²⁴³ ადვილმომქცეველო უფალო; თანამლმობელ ექმენ უძლურებასა ჩემსა, მოდერკ²⁴⁴ უღონოებისა ჩემისა მომართ, მოხედენ ვედრებასა ჩემსა და ცრემლთა ჩემთასა ნუ დაიდუმებ; შემიწყნარე მე, მონანული; შემინდვენ მე, მოქენესა; მოქცეული შემიტკბე წიაღთა შენთა და შეცთომილი მომაქციე, რამეთუ არა დასდევ სინანული მართალთად, არა დასდევ შენდობაჲ არამცოდველთად, არამედ  დასდევ სინანული ჩემ ცოდვილისათჳს და აღხილვაჲ²⁴⁵ სიკუდილსა შინა ჩემსა. აწ უკუე აღგიარებ შენ, უფალო გულთმეცნიერო, რაოდენიცა შეგცოდე შენ, რაოდენითა განგარისხე და რაოდენნი მოსაწყინებელად შენდა მიქმნიან. შიშუელი და ქედდადრეკილი წინაშე შენსა წარმოდგომილ²⁴⁶ ვარ, ვერ შემძლებელ ვარ აღხილვად²⁴⁷ და ხედვად სიმაღლისა მიმართ ცათაჲსა²⁴⁸ სიმძიმისაგან უსჯულოებათა²⁴⁹ ჩემთაჲსა ქუედადრეკილი; განანათლენ თუალნი გულისა ჩემისანი; მომეც მე, მოწყალე, აღხილვად²⁵⁰ აღსაარებისა მიმართ, წყაროჲ ცრემლთაჲ - განწმედისა მიმართ, ლმობიერებაჲ - სინანულისა მიმართ და შემუსრვილებაჲ გულისაჲ – დამდაბლებისა²⁵¹ მიმართ, რაჲთა, პირველ განსლვისა, მოქცევისა-მიმართ²⁵² ტირილითა სიმრავლე უსჯულოებათა ჩემთაჲ განვრცხა და ცრემლთა მიერ განბანილი და განწმედილი ტკბილითა სასოებითა და კეთილითა გულსავსებითა მერმისა მიმართ სოფლისა წარვიდე, სამარადისოდ მაქებელი და მაკურთხეველი ყოვლადწმიდისა და ცხოველსმყოფელისა სახელისა შენისაჲ საუკუნეთა მიმართ საუკუნეთასა²⁵³. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ [12]

უფალო ღმერთო ჩემო, მომხედენ მე შენისა სახიერისა და მოწყალისა, ტკბილისა და ღმრთეებრისა თუალითა, რამეთუ შენ ხარ ღმერთი მოწყალე და კაცთმოყუარე, სულგრძელ და ძჳრუჴსენებელ, რომელი არა მიაგებ ბოროტსა²⁵⁴ ბოროტისა წილ. ვითარცა მე, ცოდვილსა, მქონან სიმრავლენი ცოდვათა და ბრალთანი, ეგრეთვე შენ, მეუფესა ყოველთასა, გაქუს აურაცხელი მოწყალებაჲ და უფსკრული სახიერებისა და კაცთმოყუარებისაჲ. მე - მონაჲ ცოდვისჲ და შენ - მეუფე და ღმერთი ყოველთაჲ და შემოქმედი ცათა და ქუეყანისაჲ,  ხილულთა ყოველთა და არახილულთაჲ. სძლოსა ცოდვათა ჩემთა სიმრავლემან შენსა სახიერებასა და უფსკრულსა მოწყალებათასა²⁵⁵? ნუ, უფალო ღმერთო ჩემო, ნუმცა სძლევს და არცა სძლოს, უკუეთუ შენ მხოლომან ინებო; დაღაცათუ მრავალ არიან ცოდვანი ჩემნი, გარნა მე მხოლოჲ ვარ ერთ კაც, გინა ერთ ძაღლ, არამედ  შენ ხარ მეუფე, რომელმან აღიხუენ ცოდვანი ყოვლისა სოფლისანი და უკუეთუ შენ მხოლომან ინებო მცირითა მოწყალებითა შენ სახიერისაჲთა, აღიჴოცებიან ყოველნივე ცოდვათა ჩემთა სიმრავლენი და ვითარცა არარანი შეირაცხვიან.

ჰე უფალო, ვცოდე ცად მიმართ და წინაშე შენსა, ვითარცა უძღებმან მან შვილმან, და არღარა ვარ მე ღირს წოდებად ძედ შენდა, ყოვლადსაწყალობელი ესე, გარნა ვიდრე-მე ვიდე, გინა ვის ვევედრო, ანუ ვისსა მივივლტოდი მე, უბადრუკი ესე, არათუ შენ, სახიერისა და კაცთმოყუარისა მეუფისა და შემწყნარებელისა შენდა მოლტოლვილთაჲსა და მკურნალისა განწირულთაჲსა? და მე²⁵⁶ შენ შეგივრდები, ტკბილო მეუფეო, და გევედრები შენ, სახიერო, მე, უღირსი ესე და უჴმარი მონაჲ შენი: ვითარცა ქანანელი, შემიწყალე; ვითარცა მეძავსა, მომცენ ცრემლნი სინანულისანი; ვითარცა ავაზაკსა მას, მეცა მასმინე ტკბილი იგი ჴმაჲ: "დღეს ჩემთანა იყო სამოთხესა"; ვითარცა პეტრე, განმწმიდე ბრალთა ჩემთაგან; ვითარცა მეზუერე, განმამართლე სახიერებისა და ძჳრუჴსენებლობისა შენისათჳს; და ნუ მიმაქცევ სირცხჳლეულსა და განწირულსა, არამედ  შემიწყ-ალე უფსკრულისა მისთჳს წყალობისა და კაცთმოყუარებისა შენისა და ამიერითგან მოდრიკე გული ჩემი ქმნად წმიდათა მცნებათა შენთა და ნუ მიმიშუებ სრულიად²⁵⁷ წარწყმედად, დაღაცათუ არა მიტევებენ ბოროტნი ჩუეულებანი ცოდვათა ჩემთანი და სიმრავლენი წყუდიადშემოსილთა ეშმაკთანი, არამედ  შენ ნუ აუფლებ მათ გარდაქცევად ჩემდა გზათაგან შენთა წრფელთა, არამედ,  უფალო დიდებისაო, შემიწყალე, რამეთუ შექმნული ვარ ჴელთა შენთაჲ და დაბადებული შენი, და შემინდვენ მე ყოველნი ცოდვანი ჩემნი, სიჭაბუკითგან ვიდრე აწ სიბერედმდე, სიტკბოებისა და ძჳრუჴსენებლობისა შენისათჳს, ვითარცა ხარ მრავალმოწყალე, რამეთუ შუენის შენდა ყოველი დიდებაჲ, პატივი და თაყუანისცემაჲ, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისაჲ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ თქუმული წმიდისა დიდისა ბასილისი [13]

მეუფეო ზეთაცაო, ღმერთო ჭეშმარიტო, რომელმან მოავლინე ძე შენი საყუარელი მოძიებად წარწყმედულისა ამის ცხოვარისა, ვცოდე ცად მიმართ და წინაშე შენსა; შემიწყნარე მე, ვითარცა უძღები იგი შვილი, და შემმოსე მე სამოსელი იგი ჩემი პირველი, რომელი აღვიძარცუე ცოდვითა მით, რომელი ვქმენ მე.

შემიწყნარე მე, ძეო ღმრთისაო²⁵⁸, ღმერთო ჭეშმარიტო, რომელი დამდაბლდი წიაღთაგან მამისათა და მიიხუენ ჴორცნი წმიდისა ქალწულისა მარიამისაგან ჩუენისა ცხოვრებისათჳს, ჯუარს-ეცუ და დაეფალ და აღსდეგ მკუდრეთით და ამაღლდი მამისა;  ვცოდე ცად მიმართ და წინაშე შენსა, მომიჴსენე მე, ვითარცა ავაზაკი იგი, რაჟამს მოხჳდე სუფევითა შენითა.

შემიწყალე მე, სულო ღმრთისაო ჭეშმარიტო, რომელი გარდამოჰჴედ იორდანესა და განმანათლე მე ნათლისღებითა წმიდისა ემბაზისა შენისაჲთა; ვცოდე ცად მიმართ და წინაშე შენსა, განმწმიდე მე ღმრთეებისა შენისა ცეცხლითა, ვითარცა ცეცხლისა ენითა წმიდანი მოციქულნი შენნი.

შემიწყალე მე, დაუბადებელო ბუნებაო; შეგცოდე შენ გონებითა ჩემითა და სულითა და ჴორცითა; ნუ მოიჴსენებ უსჯულოებათა ჩემთა პირველთა სახელისა შენისათჳს წმიდისა.

შემიწყალე მე, მხილველო ყოველთაო; შეგცოდე შენ განზრახვითა, სიტყჳთა და საქმითა. აღჴოცენ ყოველნი ჴელითწერილნი ცოდვათა ჩემთანი და აღწერე სახელი ჩემი წიგნსა მას შინა ცხოველთა შენთასა.

შემიწყალე, განმკითხველო დაფარულთაო. შეგცოდე შენ ნებსით და უნებლიეთ, მეცნიერებით და უმეცრებით. შენდობაჲ მომმადლე მე, ცოდვილსა ამას. შობითგან ემბაზისაჲთ ვიდრე აქამომდე ვცოდე წინაშე შენსა გულისჴმისყოფითა ჩემითა და ყოვლითა ასოჲთა ჴორცთაჲთა.

შემიწყალე მე, სახიერო უფალო. დასდევ საცოჲ პირსა ჩემსა²⁵⁹ და შიში შენი²⁶⁰ წმიდაჲ - არახედვად²⁶¹ მრუმედ²⁶² და ყურთა ჩემთა - არასმენად ბოროტთა სიტყუათა და პირსა ჩემსა²⁶³ - არათქუმად ტყუვილისა და გულსა ჩემსა - არაგანზრახვად ბოროტისა და ჴელთა ჩემთა - არაქმნად სიცრუვისა და ფერჴთა ჩემთა - არასლვად გზასა უსჯულოებისასა; არამედ  წარმართენ სლვანი ჩემნი ნებისაებრ შენისა, კეთილისმოყუარისა.

შემიწყალე მე, სიბრძნეო მამისაო იესუ, მომეც მე სიბრძნე კეთილისსაქმედ განზრახვად და ქმნად წინაშე შენსა მარადის; ბოროტთა საქმეთა და სიტყუათაგან მიჴსენ მე, უფალო; შემიწყალე, ნებისმყოფელო ყოველთა მოსავთა შენთაო; უფალო, ნუ მიტევებ მე ნებასა ზედა ჴორცთა ჩემთასა სლვად, არამედ  წარმიძეღუ მე ყოფად ნებათა შენთა, კეთილისმოყუარისა²⁶⁴.

შემიწყალე მე, მეუფეო ზეცათაო, მომეც მე სასუფეველი შენი, რომელი აღუთქუ მოყუარეთა შენთა, და განაძლიერე გული ჩემი მოძაგებად ცოდვისა და შეყუარებად შენ მხოლოჲსა და ყოფად ნებისა შენისა.
შემიწყალე მე, მფარველო დაბადებულთა შენთაო, დაიცევ ნიშითა ჯუარისა შენისაჲთა სულნი და ჴორცნი ჩუენნი²⁶⁵ მძლავრებისაგან ცოდვათაჲსა²⁶⁶ და განსაცდელთაგან ეშმაკისათა²⁶⁷ და ყოვლისაგან ბოროტისა²⁶⁸ და ყოვლისაგან ვნებისა სულისა და ჴორცთაჲსა.

შემიწყალე მე, მფარველო ყოველთაო; მარჯუენე შენი იყოს ჩემზედა დღისით და ღამით, დაჯდომასა შინა და სლვად გზასა, ძილსა შინა და მღჳძარებასა, რაჲთა არაოდეს შევიძრა;

შემიწყალე მე, უფალო ღმერთო ჩემო, რომელი აღაღებ ჴელსა შენსა და აღავსებ ქმნულსა შენსა სიტკბოებითა ნებისა შენისაჲთა, შენ შეგვედრებ სულსა ჩემსა, შენ იზრუნე და განუმზადე საზრდელი სულსა და ჴორცსა ჩემსა ამიერითგან და ვიდრე უკუნისამდე.

შემიწყალე მე, მომაქცეველო ცოდვილთაო; მომაქციე მე ბოროტთაგან ჩუეულებათა კეთილსა ჩუეულებასა და განმსჭუალე გულსა შინა ჩემსა საშინელი დღე სიკუდილისაჲ და შიში გეჰენიისაჲ და სიყუარული სასუფეველისა შენისაჲ,  რაჲთა მონანული ცოდვათაგან ვიქმოდე სიმართლესა.

შემიწყალე მე, წყაროო მოწყალებისაო; აღმოაცენენ გულისა ჩემისაგან ცრემლნი სინანულისანი ვითარცა მეძვისანი, რაჲთა განვიბანო ცოდვაჲ სულისა ჩემისაჲ პირველ განსლვისა სოფლით.

შემიწყალე მე, მომცემელო წყალობისაო, მომეც მე მართლითა სარწმუნოებითა და კეთილითა საქმითა წმიდასა ჴორცსა და სისხლსა შენსა ზიარებითა მოსლვად შენდა²⁶⁹.

შემიწყალე მე, სახიერო უფალო; ანგელოზსა სახიერსა შემვედრე მე, სიტკბოებით მიღებად სული ჩემი, შეუძრწუნებელად განვლად²⁷⁰ სიბოროტისა მისგან ჰაერისმცველთაჲსა, რომელნი არიან ცისა ქუეშე.

შემიწყალე მე, ნათელო ჭეშმარიტო; ღირს-ყავ სული ჩემი ხილვად და განმხიარულებად²⁷¹ ნათელსა შინა²⁷² დიდებისა შენისასა, წოდებისა დღესა განსუენებად სასოებით სავანესა მართალთასა ვიდრე დღედმდე²⁷³ საშინელისა მოსლვისა შენისასა.

შემიწყალე მე, მსაჯულო სიმართლისაო, რაჟამს მოხჳდე დიდებითა მამისაჲთა განსჯად ცხოველთა და მკუდართა; ნუ შეხუალ სასჯელსა მონისა შენისასა და მიჴსენ საუკუნოჲსა მის ცეცხლისაგან და მასმინე სანატრელი იგი წოდებაჲ მართალთაჲ ზეცისა სასუფეველსა. შემიწყალე მე, დამბადებელო ნათლისაო და განმდევნელო ბნელისაო; განდევნე სულისა ჩემისაგან ბნელი ცოდვისა და უმეცრებისაჲ და განანათლე გონებაჲ ჩემი ჟამსა ამას ლოცვად შენდა სათნოებით და მოღებად შენგან წყალობისა.

შემიწყალე მე, ყოვლადმოწყალეო უფალო, და შეიწყალენ ყოველნი მორწმუნენი შენდამი, ძმანი ჩემნი ურიცხუნი, მეცნიერნი და უმეცარნი, ცოცხალნი და მკუდარნი, და მოჰმადლე²⁷⁴ მტერთა ჩემთა და მოძულეთა ჩემთა შენდობაჲ, რომელთა ჩემდა მომართ ცოდეს; მოაქციენ ბოროტისა მისგან, რომელ აქუს ჩემთჳს, რაჲთა წყალობათა შენთა ღირს-იქმნნენ.

შემიწყალე მე, დიდებულო უფალო, შეიწირე ვედრებაჲ მონისა ამის შენისაჲ და აღმისრულე კეთილადთხოვაჲ²⁷⁵ გულისა ჩემისაჲ  მეოხებითა ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისაჲთა და წმიდისა იოვანე ნათლისმცემელისაჲთა და წმიდისა იოვანე მახარებელისაჲთა და ცხოველსმყოფელისა ჯუარისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთა მადლითა, ქრისტე ღმერთო, შეგუეწიენ, შეგჳწყალენ და აცხოვნენ სულნი ჩუენნი. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ, თქუმული მისივე წმიდისა და ნეტარისა მამისა ჩუენისა ბასილი კესარიელ არქიეპისკოპოსისაჲ

უფალო ღმერთო ჩუენო მრავალმოწყალეო, საშინელო, დიდებით დიდებულო მეუფეო, დამბადებელო ხილულთა და უხილავთაო, გმადლობ შენ აურაცხელთა მათ ქველისმოქმედებათა შენთათჳს, რომელნი ჰქმნენ ჩემზედა პირველ დღითგან ცხოვრებისა ჩემისა ვიდრე აქამომდე. გაქებ, გადიდებ და აღგამაღლებ შენ, რამეთუ საკჳრველ-ჰყავ წყალობაჲ და სახიერებაჲ შენი ჩემზედა²⁷⁶ და ჴელისაღმპყრობელ მექმენ. ვიდრეკ მუჴლთა სულისა და ჴორცთასა; აღგიარებ, უფალო, ყოველთა უსჯულოებათა ჩემთა; მოყავ ყური შენი ვედრებასა ჩემსა და მომიტევე უღმრთოებაჲ გულისა ჩემისაჲ. შეგცოდე, უსჯულო ვიქმენ და განგარისხე სახიერი ეგე მეუფე და ღმერთი ჩემი, და არა არს სახე ცოდვისაჲ, თქუმული გინა უთქუმელი, რომელი არა აღმისრულებიეს საქმით, სიტყჳთ და გონებით, მეცნიერებით და უმეცრებით; აურაცხელად და გარდარეულად და წარმდებებით ვცოდე; მრავალგზის აღგითქუ სინანული და კუალად ვცოდე და კუალად განგარისხე და კუალად მათვე ცოდვათა შინა შთავვარდი. უადვილეს არს ცუართა წჳმისათა აღრაცხაჲ²⁷⁷, ვიდრეღა აურაცხელსა მას სიმრავლესა ცოდვათა ჩემთასა, რამეთუ უსჯულოებანი ჩემნი აღემატნეს თავსა ჩემსა და, ვითარცა ტჳრთი მძიმე, დამიმძიმდეს ჩემზედა, რამეთუ სიყრმით ჩემითგან მოაქამომდე ბოროტთა გულისთქუმათა კარი განუღე საწყალობელმან და უწესოდ აღჳრუსხმელთა გზათა ბილწებისათა ვრბიოდე უბადრუკი ესე და²⁷⁸ შევაგინე ზეცითმოქსოვილი იგი კუართი, რომელი წმიდისა ნათლისღებისა მიერ პატიოსნად შემემოსა და ტაძარი იგი გუამისა ჩემისაჲ შევამწიკულე და საწყალობელი ესე სული ჩემი აურაცხელთა ვნებათაგან შევბღალე და ყოველი უსჯულოებაჲ საქმით აღვასრულე, რომელნი-იგი უკუეთუ თითოეულად მოვიჴსენნე, მეშინის, ნუუკუე სასოწარკუეთილებასა შთავვარდე უდები ესე, რამეთუ შეიმუსრვიან ძუალნი ჩემნი და ნასხმანნი²⁷⁹ ჩემნი დაიჴსნებიან²⁸⁰, ოდეს მოვიჴსენო მწჳრე იგი ცოდვათა ჩემთაჲ და ვერ ვიკადრებ აღხილვად სიმაღლესა ცისასა, არამედ  განწირულ ვარ და თავდადრეკილ, რამეთუ შენ ყოველივე უწყი და არა არს დაფარული შენ წინაშე დაბადებულთაგანი²⁸¹, არამედ  ყოველნივე შიშუელნი და ქედდადრეკილნი დგანან წინაშე შენსა; რამეთუ შეძრწუნებულ ვარ და შეურვებულ, ოდეს მოვიგონო, თუ რაოდენთა და რაბამთა ცოდვათა მოქმედი ვარ²⁸² და სინანულისა საქმე არცათუ მცირედი რაჲ²⁸³ მიქმნიეს და ჟამი სიკუდილისაჲ მოწევნულ არს და მე, უნაყოფოჲ, ნივთად ცეცხლისად განმზადებულ ვარ; ამისთჳსცა შეურვებულ არს სული ჩემი და სალმობით და მწუხარებით აღსავსე არს და ტჳრთითა ცოდვისაჲთა დამძიმებულ, და არარაჲ მაქუს პასუხი სიტყჳსმიცემად საქმეთა ჩემთა ბოროტთა და ვერცა ვჰპოებ ღონესა, რომლითამცა საუკუნოჲსა მის ცეცხლისაგან განვერე; ხოლო უკუეთუ მართალი ძლით ცხოვნდეს, მე, უძღები ესე და ცოდვილი, სადაღა-მე გამოვჩნდე? და უკუეთუ მრავლითა ჭირითა და ფრიადითა შრომითა დაიმკჳდრებენ მოღუაწენი სასუფეველსა ცათასა და იწრო და საჭირველ არს გზაჲ იგი, მიმყვანებელი ცხოვრებად საუკუნოდ, ვითარ მე, გულისთქუმითა და არაწმიდებითა შებღალული, მივემთხჳო ცხოვრებასა? უკუეთუ, ვითარცა წერილი იტყჳს, ვითარმედ: "ყოველი სიმართლზე კაცისაჲ ვითარცა ძონძი წიდოვნისაჲ შერაცხილ არს", და უკუეთუ სიტყჳსა ცუდისათჳსცა თანაგუაც სიტყჳსმიცემაჲ, ესოდენთა²⁸⁴ მათთჳს უსჯულოებათა რაჲ სიტყუაჲ ვჰპოო მიცემად? ვაჲმე, ვაჲმე, რაჲ მაქუს სიტყუაჲ ან მიზეზი საქმეთა ჩემთათჳს ბოროტთა? ვითარ მოკლე არს ცხოვრებაჲ ესე საწუთოჲსაჲ და სრბით მიმყვანებელი სიკუდილად და [ვითარ] საუკუნო არს სატანჯველი ცოდვილთაჲ, ვითარ-იგი სუფევაჲ მართალთაჲ, და ორთავე მათ ცხოვრებაჲ სიკუდილისა მიერ არღარა განიკუეთების? რაჲ უკუე ვყო უბადრუკმან ამან, ანუ რაჲ ღონე მოვიღო? რამეთუ საშინელ არს სიკუდილი ცოდვილთაჲ და უსაშინელეს არიან სატანჯველნი, რომელნი მიელიან მათ, რამეთუ ყოვლისა უსაშინელეს არს ჟამი იგი, ოდეს წარვდგე²⁸⁵ წინაშე შენსა, ღმერთო ძლიერო და ცხოველო, ოდეს მოხჳდე დიდებითა მით გამოუთქუმელითა და საყდარნი დაიდგნენ და მატიანენი საქმეთა ჩემთანი²⁸⁶ განეხუნენ, სამსჯავროჲ იგი დიდი შეიმზადოს და მსაჯული ეგე თუალუხუავი დასჯდე განკითხვად და მდინარე ცეცხლისაჲ წინაშე დიოდის და სიხარული იგი და ბრწყინვალებაჲ მართალთაჲ განემზადოს და ათასეულნი და ბევრეულნი წმიდათა ანგელოზთანი შიშით დგენ წინაშე შენსა და საუკუნითგანნი მკუდარნი მეყსა შინა აღადგინნე და წარმოადგინნე ერთბამად;

ჰოჲმე, რაჲ-მე ვყო ცოდვილმან ამან და ყოვლითა სირცხჳლითა აღსავსემან? რაჲ-მე ვყო უბადრუკმან ამან და საწყალობელმან, რომელსა არცა ერთი რაჲ მაქუს სიტყუაჲ ანუ მიზეზი საქმეთა ჩემთა ბოროტთაჲ²⁸⁷? ვიდრე-მე ვიდე მაშინ ანუ სადა დავიმალო? იწრო არს ჩემდა ყოვლითკერძო. ჰოჲ ჩემთა ბოროტთა, რომელთაჲ-მე პირველად²⁸⁸ ვიგლოვო, ანუ რომელთათჳს უკუანაჲსკნელ ვჰგოდებდე - დაკლებასა მას კეთილთაგან²⁸⁹, ანუ სალმობაჲ იგი საუკუნეთა მათ სატანჯველთაჲ, ანუ სირცხჳლი იგი საქმეთა ჩემთაჲ, გინა მხილებაჲ იგი გონებისაჲ და განვრდომაჲ პირისაგან შენისა?

ღმერთო საუკუნეო, ღმერთო ძლიერო, სახიერო და კაცთმოყუარეო, შემიწყალე არაღირსი ესე, ნუ დამიტევებ მე, ნუ დამაგდებ²⁹⁰ და ნუ განმაშორებ წყალობასა შენსა ჩემგან; მოიხილე შეწევნად ჩემდა, უფალო ღმერთო ცხოვრებისა ჩემისაო, რამეთუ დაღაცათუ ცოდვათა ჩემთაგან განწირულ ვარ და უმრავლეს ქჳშისა ზღჳსა არიან ცოდვანი ჩემნი, არამედ  აურაცხელისა მის სახიერებისაგან შენისა სასოებასა არა წარვიკუეთ. უწყი სიტკბოებაჲ შენი, რამეთუ ჯერმჩინებელი წყალობისაჲ ხარ და არა გნებავს სიკუდილი ცოდვილისაჲ,  არამედ  მოქცევაჲ და ცხოვრებაჲ, რამეთუ არა მოხუედ ცხოვრებად მართალთა, არამედ  ცოდვილთა სინანულად. ამისთჳს შეგივრდები შენ, უფალო, და ვიკადრებ აღღებად პირსა შენდა მიმართ; ხოლო მე ვარ მიწა და ნაცარ, მატლ და არა კაც, საყუედრელ კაცთა და შეურაცხ ერისა. მომეც, უფალო, სიტყუაჲ აღებასა პირისა ჩემისასა, რამეთუ ყოველი მადლი კეთილი და ყოველი ნიჭი სრული ზეგარდამო არს შთამომავალი შენ მიერ მამისაგან ნათლისა, რაჲთა ღირსებით შეგივრდე და ჯეროვნად გევედრო და არა მივიქცე დამდაბლებული და სირცხჳლეული, არამედ  მივემთხჳო წყალობასა შენსა და მოვიღო შენდობაჲ ცოდვათა ჩემთაჲ. შემიწყალე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა და მრავლითა მოწყალებითა შენითა აღჰჴოცე უსჯულოებაჲ ჩემი. მიწყალე მე, უფალო, რამეთუ უძლურ ვარ; მილხინე მე, უფალო, მკურნალო სულთა და ჴორცთაო, რამეთუ ვითარცა საშინელისა საყდრისა შენისა წინაშე მდგომარე, ესრეთ გევედრები, შემუსრვილითა და მდაბლითა გონებითა ესრეთ ვღაღადებ: ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა ამას; უფალო, შეგცოდე შემინდვე, მომხედენ წყალობით, მომხედენ, მეუფეო, მონასა ამას შენსა უჴმარსა; მოიხილე მაღლით წმიდით შენით ვედრებასა ამას ცოდვილისასა; ვითარცა უძლურმან კაცმან, შეგცოდე; ვითარცა ღმერთმან სახიერმან, შემინდვე; უწყი, მეუფეო, რამეთუ მიდრეკილ არს გონებაჲ ჩემი გულსმოდგინედ ბოროტისა მიმართ სიყრმით ჩემითგან; მომიჴსენე მე, რამეთუ მიწა ვარ, რამეთუ შენ მხოლოჲ ხარ წმიდა, უხრწნელ და უბიწო, ხოლო ჩუენ ყოველნი - ხრწნილებასა ქუეშე. ნუცა დამსჯი მე უსჯულოებათა ჩემთაებრ და ნუცა ცოდვათა ჩემთაებრ მომაგებ. უწყი, მეუფეო, სიმრავლე ბრალთა ჩემთაჲ, არამედ  უწყი უფსკრული კაცთმოყუარებისა შენისაჲ,  რამეთუ მიუწდომელ არს და უძლეველ, რამეთუ შენ ხარ მეუფე, რომელმან აღიხუენ ცოდვანი სოფლისანი, რომელი გარდამოჰჴედ ზეცით ქუეყანად ძიებად წარწყმედულისა ცხოვარისა,  რომელი მოხუედ სოფლად წარწყმედულთა ცხოვრებად, რომელთა[გან] პირველი მე ვარ. მწყემსო კეთილო, რომელმან დასდევ სული ცხოვართა შენთათჳს, შემიწყალე, მოწყალეო, დაბადებული შენი; ნუ მოიძაგებ წყლულებასა ცოდვათა ჩემთასა და ნაგუემსა უსჯულოებათა ჩემთასა, რომელმან ცხოვრებისათჳს ჩუენისა განიპყრენ ჴელნი ჯუარსა ზედა და წყლულებანი თავს-ისხენ და წყლულებითა შენითა ჩუენ ყოველნი განგუკურნენ. აწცა, უფალო, განკურნენ წყლულებანი ესე უკურნებელნი სულისა ჩემისანი წამლითა ძლიერითა მადლისა შენისაჲთა; ლმობიერ-ყავ, უფალო, ფიცხელი გული ჩემი, აღასუბუქე სიმძიმე ტჳრთისა ჩემისაჲ, შეიწირენ მცირედნი ცრემლნი ჩემნი და სულთქუმანი, ვითარცა მეძვისაჲ მის და ვითარცა თავისა მის მოციქულთაჲსა პეტრესი; შეიწირე უნდოჲ ესე აღსაარებაჲ და სინანული ჩემი და ვითარცა ჴმაჲ იგი ავაზაკისაჲ ჯუარსა ზედა, ეგრეთვე წყალობით მომიჴსენე მე და შეიწირენ მწიკულევანთა ამათ ბაგეთაგან უჴმარნი ესე სიტყუანი ვედრებისა ჩემისანი და მოჰფინე ჩემზედა აურაცხელი წყალობაჲ შენი.

ცოდა მანასე ფრიად, არამედ  არა წარწყმდა, რამეთუ შეინანა. უქადაგა იონა ნინეველთა დაქცევაჲ; მოიქცეს რაჲ სინანულად, გარეწარაქციე რისხვაჲ შენი. საკჳრველ-ყავ ჩემზედა წყალობაჲ შენი, სახიერ. მრავალი გიქმნიეს საკჳრველი და დიდებული, უფალო, საუკუნითგან; უკუეთუ მე შემიწყალო, არაღირსი ესე, უკუეთუ მე მაცხოვნო, უძლური ესე, უმეტესად საკჳრველ-იქმნეს და იდიდოს კაცთმოყუარებაჲ შენი, რამეთუ ესოდენ²⁹¹ ძალუძს ქველისმოქმედებასა შენსა, რამეთუ შვილი იგი სასუფევლისაჲ, რომელი-იგი ძედ გეჰენიისა იქმნა უძღებებითა თჳსითა, ფრიად შეიწყნარე და შვილ ნათლისა ჰყავ იგი და პირველივე ნათელი შეჰმოსე. მეცა შემიწყნარე, მაცხოვარ, რომელმან-ესე ვცოდე ცად მიმართ და წინაშე შენსა, და მომმადლე ნეშტი ესე ცხოვრებისა ჩემისაჲ ყოფად ნებისაებრ შენისა; [ამას ზედა] დამამტკიცე და სიყუარულსა შინა შენსა ყავ აღსასრული ჩემი. შეახე, სახიერი ეგე ყოვლადწმიდაჲ Kელი შენი სულსა ჩემსა და ჴორცსა და გულსა და გონებასა, რაჲთა წარიოტნენ ბილწებანი ვნებათანი და გულისთქუმანი ცოდვათანი ასოთაგან ჩემთა და დაემკჳდროს ჩემთანა სიწმიდე, რაჲთა დაუცხრომელად ვადიდებდე ყოვლადწმიდასა სახელსა შენსა. ღირს-ყავ, მეუფეო სახიერო, არაღირსი ესე სული ჩემი დამკჳდრებად ადგილსა განსუენებისასა, რამეთუ მრავალ სავანე არიან, სავსენი წყალობისა შენისანი, ცხოვრებასა მას საუკუნესა. ნუღარამცა მისდრკების, უფალო, ამიერითგან გონებაჲ ჩემი ბოროტთა მიმართ, არამედ  წარმართენ სლვანი ჩემნი წინაშე შენსა და გზასა მცნებათა შენთასა დამამტკიცენ; მომეც მე, უფალო, სიმდაბლე გულისაჲ და სიყუარული მოყუსისაჲ, მოწყალებაჲ და ლმობიერებაჲ ძმათა მიმართ და შენდობაჲ ბრალთაჲ მომანიჭე.

გევედრები, უფალო მეუფეო, შეუნდვენ ყოველთა შემაწუხებელთა ჩემთა; კეთილისმყოფელთა ჩემთა კეთილი უყავ უხუებითა მით ნიჭთა შენთაჲთა.

უფალო ღმერთო ჩემო, მოწყალეო და²⁹² კაცთმოყუარეო, იყვნედ მცირედნი ესე სიტყუანი აღსაარებად ჩემდა²⁹³ შერაცხილ ცხოვრებასა შინა ჩემსა და შეიწირენ ვითარცა საკუმეველნი წინაშე სახიერებისა შენისა,  რამეთუ მე ესერა მოველი წარუვალსა²⁹⁴ ჟამსა სიკუდილისასა და ჴორცნი ესე ჩემნი სამარესა შინა განიხრწნენ და იქმნენ საჭმელად მატლთა და მიიქცენ მუნვე, ვინაჲცა შეიმზადნეს, ვიდრეღა-არა²⁹⁵ კუალად აღდგენ უხრწნელად დღესა მას სასჯელისასა, ხოლო სულსა ჩემსა ჴელთა შენთა შევვედრებ, უფალო ღმერთო ჩემო, შეიწყალე, სახიერო, და შეიყვანე იგი ნათელსა და ნუ შეუნდობ უფლებად ჩემდა მთავარსა მას ბნელისასა, რაჲთა არა წარიტაცოს, ვითარცა ლომმან, სული ჩემი; არავინ იყოს მჴსნელ ჩემდა, არცა მაცხოვარ, არამედ  შენ, უფალო, შესავედრებელ მეყავ და მომეც სავანე ადგილთა მათ, რომელთა ნათელი პირისა შენისაჲ ჰფარავს.

განუსუენე, მეუფეო სახიერო, ნათელსა შინა ცხოველთასა, მონათა შენთა, მშობელთა და ძმათა ჩუენთა და ყოველთა მართლმორწმუნეთა ქრისტიანეთა. კეთილნი კეთილად დაიცვენ და ბოროტნი კეთილ-ყვენ²⁹⁶ სიტკბოებითა შენითა, ღმერთო, და ყოველნი ერთბამად ღირს-მყვენ წყალობასა შენსა, რამეთუ დაღაცათუ ვცოდეთ, არამედ  შენგან არა განდგომილ ვართ, არცა განგჳპყრიან ჴელნი ჩუენნი ღმრთისა მიმართ უცხოჲსა,  არამედ  შენ გიცნობთ ღმერთად ჭეშმარიტად და შენ გურწამ და შენ აღგიარებთ, შენ გევედრებით, შენ გადიდებთ და გაქებთ, გაკურთხევთ, თაყუანის-გცემთ და დიდების-გმეტყუელებთ, წმიდაო სამებაო ერთარსებაო-ერთღმრთეებაო, და შენდა მომართ არს სასოებაჲ ჩუენი.

შეგჳწყალენ ჩუენ, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა და შემიყვანენ ჩუენ²⁹⁷ ზეცისა სასუფეველსა შენსა მეოხებითა ყოვლადწმიდისა დედოფლისა ჩუენისა ღმრთისმშობელისა და მარადისქალწულისა მარიამისითა, წმიდათა ზეცისა ძალთა - ანგელოზთა და მთავარანგელოზთა, წმიდისა იოვანე წინაჲსწარმეტყუელისა, წინამორბედისა და ნათლისმცემელისა, წმიდისა იოვანე მახარებელისა და ღმრთისმეტყუელისაჲთა და ყოველთა მოციქულთა, მოწამეთა, წინაჲსწარმეტყუელთა და მღდელთმოძღუართა და წმიდათა დედათა, რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს.

მდუმრიად ილოცე და ვისიცა გენებოს, წმიდაჲ მოიჴსენე.

ყოვლადწმიდაო ღმრთისმშობელო დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა ნუ დამაგდებ და კაცობრივსა განზრახვასა ნუ მიმანდობ, არამედ  შენ მეოხ-გუეყავ და გუაცხოვნენ ჩუენ.

სხუაჲ ლოცვაჲ

უფალო ღმერთო ჩუენო, რომელმან მრავლითა სიტკბოებითა შენითა და აურაცხელითა წყალობითა²⁹⁸ მომანიჭე ჩუენ და სათნო-იყავ თანაწარსლვასა ამას სიგრძესა ღამისასა მშჳდობით²⁹⁹ თანაწარსლვად და ყოვლისაგან განსაცდელისა და ბოროტისა დაგჳფარენ, შენ, მეუფეო და შემოქმედო ყოველთაო, მომეც ჩუენ მიწევნად ცისკრისა ლოცვათა და გამოაბრწყინვე გულთა შინა ჩუენთა ჭეშმარიტი ნათელი საუნჯეთაგან მეცნიერებისა შენისათა და ყოფად ყოველსავე შინა³⁰⁰ ნებისა შენისა, რამეთუ სახიერი და კაცთმოყუარე ღმერთი ხარ [და შენდა დიდებასა აღვავლენთ, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე, ამინ].

სხუაჲ ლოცვაჲ

და აწცა განზოგებასა ღამისასა მოწევნულნი, უფალო, ძალისაებრთა მადლობათა შევსწირავთ შენდა და გევედრებით შენ³⁰¹, მომნიჭებელსა სულთა ჩუენთა³⁰² მეცნიერებისა შენისა საუნჯეთასა, უნაკლულოდ დაგჳცვენ ჩუენ, მოჰმადლე პირთა ჩუენთა სიტყუაჲ სიბრძნისა შენისაჲ და გჳჴსნენ ჩუენ³⁰³ ყოვლისაგან საქმისა, ბნელსა შინა მავალისა, რამეთუ შენი არს სიმტკიცე და შენი არს მეუფებაჲ და დიდებაჲ, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისაჲ, [აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე, ამინ].

მღდელმან ჯუარი დასწეროს: მშჳდობაჲ ყოველთა.

ერმან: სულისაცა შენისა თანა.

დიაკონმან: თავნი ჩუენნი უფალსა [მოუდრიკნეთ].

ერმან: შენ უფალო.

მღდელმან ლოცვაჲ

შენ, ყოვლადძლიერისა³⁰⁴ ღმრთისა, საუკუნეთა შემოქმედისა და ყოველთა დამბადებელისა, ჩუენ, უღირსთა მონათა შენთა³⁰⁵, მოგჳდრეკიან თავნი თჳსნი და გევედრებით შენ: გარდამოავლინე ჩუენზედა კურთხევაჲ შენი სულიერი და ყოვლითა წესიერებითა და მორჩილებითა მცნებათა შენთაჲთა დაიცევ ცხოვრებაჲ ჩუენი.

მღდელმან: რომელი-იგი არს კურთხეულ, ქრისტე [ღმერთი ჩუენი ყოვლადვე აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ]³⁰⁶.

გალობაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მიმართ [თქუმული თეოკტისტე მონაზონისა სტუდიელისაჲ]

უგალობდითსა. ჴმაჲ 6.

 

ძლისპირი

ზღუაჲ მეწამული კუერთხმან განაპო, განჴმეს სიღრმენი და უფსკრულნი იქმნნეს გზა უჭურველთა და შეჭურვილთა მათ – საფლავ, არა მმარხველ გუამთა; გალობით უგალობდეთ, რამეთუ დიდებით დიდებულ არს, ქრისტე ღმერთი ჩუენი ცხოველი.

იესუ ტკბილო ქრისტე, იესუ სულგრძელო, სულისა ჩემისა წყლულებანი განკურნენ, იესუ, და დაატკბე გული ჩემი, მრავალმოწყალეო, გევედრები, იესუ მაცხოვარო ჩემო, რაჲთა გადიდო შენ ცხოვნებულმან.

იესუ ტკბილო ქრისტე, იესუ, განმიღე მე სინანულისა კარი, კაცთმოყუარეო, იესუ ჩემო, შემიწყნარე მე, შენდა მოლტოლვილი და მჴურვალედ მთხოველი, იესუ მაცხოვარო ჩემო, ცოდვათა მოტევებისაჲ.

იესუ ტკბილო ქრისტე, იესუ, გამომიტაცე ჴელთაგან მტერისა მის ბელიარისა, იესუ, და ღირს-მყავ მარჯუენით წარდგომად დიდებისა შენისა, იესუ მაცხოვარო ჩემო, ნაწილსა მარცხენეთასა დამჴსნელო ჩემო.

დიდებაჲ.

იესუ ტკბილო, კაცთმოყუარეო, ქრისტე იესუ, შემინდვე მე ცოდვითდაცემანი სულისა ჩემისანი და ჰყავ გული ჩემი, იესუ, სავანედ შენდა თანა მამით და სულით წმიდითურთ.

აწ და.

იესუ ქრისტეს, ღმრთისა, მშობელო, ევედრე უჴმართა ამათ მონათა შენთათჳს, ყოვლადწმიდაო, რაჲთა ლოცვითა შენითა სატანჯველთაგან, უბიწოო, ბიწიანქმნილნი ესე გჳჴსნნეს და შევეტკბნეთ დიდებასა სამარადისოსა.

განძლიერდასა.

ძლისპირი

სამებაო წმიდაო, აღამაღლე რქაჲ ეკლესიისაჲ დღეს მიუდრეკელად, უზეშთაეს ბუნებათა, სიმაღლესა ზედა სარწმუნოებისა შენისასა, საფუძველსა შეურყეველსა, და მას შინა განმაძლიერენ.

ისმინე, კაცთმოყუარეო იესუ ჩემო, მონისაგან შენისა,  რომელი-ესე გიღაღადებ სინანულითა, და მიKსენ მე, იესუ, დასჯისა და ტანჯვისაგან, მხოლოო სულგრძელო უფალო, იესუ ტკბილო მრავალმოწყალე.

აღმადგინე მე, იესუ ჩემო, მონაჲ შენი დაცემული, იესუ ჩემო; მაცხოვნე მე, მონანული, იესუ ჩემო, და გეჰენიისაგან მიჴსენ, იესუ, დასჯისა და ტანჯვისაგან, მხოლოო სულგრძელო უფალო, იესუ ტკბილო მრავალმოწყალე.

დიდებაჲ.

ჟამი, იესუ ჩემო, რომელი მომეც, ვნებათა შინა წარვვლე, იესუ ჩემო; ამისთჳს ნუ განმაგდებ მე, იესუ ჩემო, არამედ  კუალად მომიწოდე, გევედრები შენ, მეუფეო, იესუ ტკბილო, და მაცხოვნე მე.

აწ და.

ქალწულო მშობელო იესუჲს ჩემისაო, ევედრე მას ჴსნად ჩუენდა გეჰენიისაგან ცეცხლისა,  მხოლოო ღმრთისა მტჳრთველო, შესავედრებელო ჭირვეულთაო, ღმრთივმიმადლებულო, და ღირს-მყავ მე ცხოვრებასა დაუსრულებელსა.

 

წარდგომაჲ. ჴმაჲ 3

მაცხოვარო ჩემო იესუ, რომელმან აცხოვნე უძღები იგი, მაცხოვარო ჩემო იესუ, რომელმან შეიწყნარე მეძავი იგი, აწ მეცა შემიწყნარე, იესუ მრავალმოწყალეო, მაცხ-ოვნე, მოწყალე მექმენ, ჰოჲ იესუ ქველისმოქმედო, ვითარცა მანასეს, სახიერო იესუ ჩემო, ვითარცა მხოლოჲ კაცთმოყუარე ხარ.

 

უფალო მესმასა.

ძლისპირი

რაჟამს წინაჲსწარმეტყუელმან იხილა საიდუმლოჲ დაფარული, განკჳრვებულმან ღაღად-ყო, რამეთუ დასდევ წყალობით სიყუარული მტკიცე, მამაო, და ძე შენი მხოლოდშობილი მოეც ძეთა კაცთა მომტევებელად ცოდვათა.

განკურნე, იესუ ჩემო, სულისა ჩემისა წყლულებანი, იესუ ჩემო, გევედრები, რაჲთა გამომიტაცო მე, იესუ ჩემო სახიერო, ჴელთაგან სულთა-განმხრწნელთა ბელიარისთა, და მაცხოვნე მე.

შეგცოდე, იესუ ჩემო სახიერო, იესუ ჩემო, მაცხოვნე მე, მოლტოლვილი საფარველისა შენისა მიმართ, იესუ ტკბილო, სულგრძელო და კაცთმოყუარეო, და სასუფეველსა შენსა ღირს-მყავ მე.

დიდებაჲ.

არა-რომელმან შეგცოდა, იესუ ჩემო, ვითარ მე შეგცოდე, უბადრუკმან და უღირსმან, არამედ  კუალად შენ გევედრები, იესუ ჩემო, მაცხოვნე და მომანიჭე ცხოვრებისა მის დამკჳდრებაჲ.

აწ და.

შენ, ყოვლადსაგალობელო იესუ ქრისტეს მშობელო, მას ევედრე, რაჲთა ვიჴსნნეთ სატანჯველთაგან ყოველნივე მგალობელნი შენნი, რომელნიცა ჭეშმარიტად ღმრთისმშობელად გხადიან და გადიდებენ შენ.

ღამითგანსა

ძლისპირი

ბნელისაგან ცოდვათაჲსა გიღაღადებენ შენ სულნი ჩუენნი, მრავალმოწყალეო ღმერთო: ნათლითა მით მიუაჩრდილებელითა განგუანათლენ და წარგჳმართენ სლვანი ჩუენნი, მახარებელო მშჳდობისაო.

შენ ხარ განათლებაჲ, იესუ, გონებისა ჩემისაჲ და სასოჲ განწირულისა სულისაჲ,  იესუ ჩემო, მიჴსენ დასჯისა მისგან, რომელი-ესე გიჴმობ: მაცხოვნე მე, იესუ ქრისტე, უბადრუკი ესე.

ყოვლადვე, იესუ ჩემო, ვნებათა მიმართ უკეთურებისათა შთავრდომილი გიღაღადებ: იესუ ჩემო, შეწევნისა ჴელი მიპყარ და აღმომიწოდე, რომელი გიღაღადებ: მაცხოვნე, იესუ ჩემო ტკბილო.

დიდებაჲ.

გონებისა მწიკულთა მქონე, იესუ ჩემო, გიღაღადებ შენ: გან[მი]წმიდე მწიკული ცოდვათაჲ [და] მიჴსენ სიღრმისაგან ბოროტისა  უმეცრებით შთავრდომილი ესე, სახიერო იესუ ჩემო, გევედრები.

აწ და.

ქრისტეს მშობელო ქალწულო, ღმრთისა-დედაო, მას ევედრე აწ, რაჲთა გჳKსნნეს ყოველნივე მორწმუნენი და ერნი დასჯისაგან, რამეთუ შენსა გარეშე შუვამდგომელი სხუაჲ არავინ ვიცით.

 

ღაღადყავსა

ძლისპირი

მუცლად-იღო იონა ვეშაპმან და არა განხრწნა მან იგი, რამეთუ მით მოასწავა სახე სამდღე დაფლვისა შენისაჲ,  რომელმანცა დაფლვაჲ თავს-იდევ ჩუენთჳს, სახიერ; და ეტყოდა იგი მცველთა მათ: ჰოჲ ცრუნო, წყალობაჲ თქუენი დაუტევეთ თქუენ დღეს.

იესუ ჩემო ქრისტე მრავალმოწყალე, აღგიარებ შემიწყალე, ჰოჲ იესუ მაცხოვარო; ხრწნილებისაგან მიჴსენ, იესუ ჩემო, რამეთუ არავინ იქმნა ესრეთ უძღებ, ვითარ მე, ვნებული, ჰოჲ კაცთმოყუარეო, არამედ  შენ, იესუ ტკბილო, მაცხოვნე მე.

დიდებაჲ.

იესუ ჩემო, მეძავსა მას და უძღებსა, მანასეს და მეზუერესა და ყოველთავე მცოდველთა, პირველთა და შემდგომთა, წარვჴედ, იესუ ჩემო, ვნებათა და სიბილწეთა მიერ, კუალად - ავაზაკსა და ნინეველთა; იესუ ტკბილო, სინანულსაცა მათსა ღირს-მყავ.

აწ და.

იესუს ჩემისა,  ქრისტეს ღმრთისა მშობელო, ყოვლადწმიდაო ქალწულო, სახლო ღმრთისაო მარიამ, მხოლოო შეუგინებელო, შეგინებული ესე და კეთილთაგან ყოვლადცალიერი აწ ლოცვათა შენთა უსუპითა განმწმიდე და შეურვებულსა ნუ დამაგდებ, კურთხეულო.

კონდაკი ჴმაჲ 8

იესუ ტკბილო, სოფლისა ნათელო და სიტკბოებაო, დაბნელებულისა სულისა ჩემისა თუალნი განმინათლენ, ძეო ღმრთისაო, ღმრთივბრწყინვალითა მით ნათლითა შენითა, იესუ მწყემსო ტკბილო, მომიძიე, რაჲთა გიგალობდე ნათელსა მაგას დაუღამებელსა.

კურთხეულარსსა.

ძლისპირი

ვცოდეთ და უსჯულო-ვიქმნენით და სიცრუე ვყავთ წინაშე შენსა და არა დავიმარხეთ აწ, არცა ვყავთ მეუფეო, ვითარ-იგი შენ მამცენ ჩუენ, გარნა ნუ მიმცემ ჩუენ  სრულიად, მაღალო, მამათა ჩუენთა ღმერთო.

ქრისტე იესუ ჩემო, არარომელმან ცოდა ქუეყანასა ზედა საუკუნითგან, იესუ ჩემო, ვითარ მე ვცოდე, უბადრუკმან და უძღებმან; ამისთჳსცა გიღაღადებ, იესუ ჩემო, და გევედრები შენ: მოწყალე მექმენ, მოწყალეო იესუ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

იესუ ქრისტე, მრავალგზის აღგითქუ ვნებულმან სინანული და გეცრუე უბადრუკი და აწ კუალად უგრძნობელად მყოფი ესე გიგალობ შენ: სული და გონებაჲ ჩემი განაბრწყინვე, ქრისტე სახიერო, კურთხეულო იესუ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

დიდებაჲ.

ქრისტე იესუ, შენ გიღაღადებ, შიშსა მას შენსა შეჰმსჭუალე გული ჩემი, იესუ ჩემო, წარმიძეღუ მყუდროებისა ნავთ-საყუდელად, იესუ ჩემო, რაჲთა ცხოვნებული გიღაღადებდე: მოწყალე მექმენ მე, კურთხეულო იესუ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

აწ და.

ქრისტეს იესუჲს მშობელო სძალო საშინელად [და] უმეტეს ბუნებათაჲსა, ევედრე, ყოვლადწმიდაო, მოტევებად ყოველთა ცოდვათა ჩემთა, ქალწულო, რაჲთა გიწოდდე ცხოვნებული: კურთხეულ ხარ, დედოფალო, ღმრთისა ჴორცითა მშობელო.

აკურთხევდითსა

ძლისპირი

წმიდანი შენნი ყრმანი ბაბილონს შინა, ქერუბიმთა მიმსგავსებულნი, სამსა წმიდასა გალობასა იტყოდეს: გაკურთხევთ შენ, გიგალობთ და აღგამაღლებთ ყოველთა ღმერთსა.

შენ გევედრები, იესუ ჩემო, ვითარცა მეძავი იგი, იესუ, იჴსენ მრავალთა ცოდვათაგან, ეგრეთვე მე, იესუ ჩემო, მიჴსენ და წმიდა-ყავ გონებაჲ ჩემი შეგინებული.

მივსდევდ, იესუ ჩემო, პირუტყუებრთა გემოთა და პირუტყუად ვჩან; ჭეშმარიტად, იესუ ჩემო, ვნებითა მივემსგავსე [პირუტყუთა]; მაცხოვარო ჩემო იესუ, პირუტყუებისაგან მიჴსენ.

დიდებაჲ.

შთავვარდი, იესუ ჩემო, განმხრწნელთა ავაზაკთა შორის, განმეძარცუა სამოსელი ღმრთივქსოვილი და მდებარე ვარ წყლულებით, და გუემულსა ამას დამასხ ზეთი და ღვინოჲ წყალობისაჲ.

აწ და.

იესუს ჩემისა, ღმრთისა, მტჳრთველო ღმრთისმშობელო გამოუთქუმელად, მას ევედრე ჴსნად ჩუენდა ჭირთა და ურვათაგან, მონათა და მგალობელთა შენთა, ქალწულო.

ადიდებდითსა.

ძლისპირი

შენ მხოლოჲ სანატრელ ხარ თესლებსა შორის, ქალწულო, რამეთუ გამოგჳბრწყინდა შენგან ნათელი, მსხდომარეთა ბნელსა მას შინა, და განანათლნა სულნი ჩუენნი. ამისთჳს, ღმრთისმშობელო, სამართლად გადიდებთ.

თანაწარვჰჴედ მანასეს, მეზუერესა და მეძავსა და უძღებსა, მოწყალეო იესუ ჩემო, და ავაზაკსა საქმეთა მათ შინა სირცხჳლისა და უადგილოჲსათა, იესუ, არამედ  შენ, იესუ ჩემო, ისწრაფე და მაცხოვნე მე.

ადამისითგან, იესუ, ყოველთავე მცოდველთა, უწინარეს სჯულისა და სჯულსა შინა და შემდგომად სჯულისა, მძლე-ვექმენ, [და]  მადლსა - ვნებათა მიერ, უბადრუკი, არამედ  შენ, იესუ, სასჯელითა მით შენითა მაცხოვნე მე.

დიდებაჲ.

ნუ განმყოფ მე, იესუ, გამოუთქუმელისა მის დიდებისა შენისაგან, ნუმცა მექმნების ნაწილი იგი მარცხენე, ტკბილო, არამედ  მარჯუენით ცხოვართა თანა შენთა შემრთე, ქრისტე იესუ ჩემო ტკბილო, და განმისუენე.

აწ და.

იესუს ღმრთისა მშობელო, რომლისა მტჳრთველ იქმენ მხოლოჲ, გამოუცდელო ქორწილისაო, ქალწულო, მოწყალე-ყავ იგი, რაჲთა გჳჴსნნეს ჭირთაგან და ცეცხლისა მისგან მერმისა მოსლვადისა.

დასდებელნი სინანულისანი უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მიმართ [თქუმული მისივე]

 

ჴმაჲ 6.

ყოველი სასოებაჲ...დასდებელნი სინანულისანი უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მიმართ: ჴმაჲ 6. ყოველი სასოება:

იესუ ყოვლადტკბილო, სულთა და გონებათა ჩემთა წმიდამყოფელო, მეუფეო ქრისტე მრავალმოწყალე, იესუ, მაცხოვნე, მაცხოვარო ჩემო ყოვლადძლიერო, ნუ დამიტევებ, მაცხოვარო ჩემო, მიჴსენ ყოვლისავე სატანჯველისაგან, იესუ ჩემო ღირს-მყავ ცხოვნებულთა შენთა ნაწილსა, იესუ ჩემო ტკბილო, და გუნდსა მას რჩეულსა შენთასა შემრაცხე, იესუ კაცთმოყუარეო.

იესუ ყოვლადტკბილო, მოციქულთა დიდებაო, მოწამეთა, მეუფეო, სიქადულო ჩემო ყოვლადძლიერო, იესუ, მაცხოვნე, მაცხოვარო ჩემო, შუენიერო და სასურველო, ქრისტე, შემიწყალე, ოხითა მშობლისა შენისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა, მოციქულთა და წინაჲსწარმეტყუელთა და წმიდათა ზეცისა ძალთა მეოხებითა, იესუ, სამოთხისა შუებასა ღირს-მყავ, იესუ, კაცთმოყუარეო.

დიდებაჲ.

იესუ ყოვლადტკბილო, მონაზონთა დიდებაო, მმარხველთა სიწმიდეო და შემამკობელო მოღუაწეთაო, იესუ, მაცხოვნე, მაცხოვარო ჩემო სახიერო, და გუელისა მისგან ჴელთაჲსა განმარინე, იესუ, და აღმომიყვანე მღჳმით ქუესკნელით და მარჯუენით ცხოვართა შენთა თანა შემრაცხე, იესუ სახიერო, მაშურალი და ტჳრთმძიმე

აწ და.

ნუ მიმანდობ კაცობრივსა განზრახვასა, ყოვლადწმიდაო დედოფალო, და დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა ნუ დამაგდებ, არამედ  მეოხ-გუეყავ და გუაცხოვნენ ჭირვეულნი, რამეთუ შემწე ხარ ყოვლადძლიერი, ქალწულო ღმრთისა-დედაო, და მტერთა დამცემელი და ტჳრთმძიმეთა მომსრველი. ექმენ თანაშემწე ღმრთივდაცვულსა ერსა შენსა და ქალაქსა მგალობელსა, და იჴსნენ ყოველთა განსაცდელთაგან ქრისტიანენი.

 

გალობანი წმიდისა ანგელოზისა მიმართ მცველისა სულთა და ჴორცთა ჩუენთაჲსა

ჴმაჲ 8 უგალობდითსა.

ძლისპირი

უგალობდეთ უფალსა, რომელმან განიყვანა ერი თჳსი ზღუასა მას მეწამულსა. მას მხოლოსა უგალობთ, რომელიცა დიდებულ არს.

გალობად და ქებად, მაცხოვარო ჩემო, მონაჲ ესე შენი ღირსად გამომაჩინე უჴორცოჲსა მის ანგელოზისა,  წინამძღუარისა და მცველისა ჩემისა.

შემიწყალე მე, რამეთუ მხოლოჲ უდებებით და უგულისჴმოებით მდებარე ვარ, წინამძღუარო ჩემო მცველო ანგელოზო, ნუ დამიტევებ მე წარწყმედილსა.

დიდებაჲ.

გონებაჲ ჩემი წარმართე ვედრებითა შენითა ყოფად ბრძანებათა ღმრთისათა, რაჲთა მივემთხჳო მისგან მოტევებასა ცოდვათასა და მოძულებად ძჳრთა წარმიძეღუ, გევედრები შენ.

აწ და.

ევედრე, ქალწულო ჩემო, მონისა შენისათჳს სახიერსა ღმერთსა, მცველისა მის ჩემისა თანა, და მიძღოდე მე ყოფად მცნებათა ძისა შენისათა.

განძლიერდასა.

ძლისპირი

შენ ხარ დამამტკიცებელი მვედრებელთა შენთაჲ, ქრისტე, შენ ხარ ნათელი დაბნელებულთაჲ, და [შენ] გადიდებს სული ჩემი.

ყოველი გონებაჲ ჩემი და სული შენდამი დამიც, მცველო ჩემო ანგელოზო, და ყოვლისაგან განსაცდელისა მტერთაჲსა განვერები.

მაჭირვებს მე მტერი და მსწავლის მარადის ყოფად თჳსისა ნებისა,  არამედ  შენ, წინამძღუარო ჩემო, ნუ დამიტევებ მე წარწყმედულსა.

დიდებაჲ.

ღირს-მყავ მე შესხმად ქებისა ღმრთისა  და შენ, მცველისა ჩემისა ანგელოზისა, და გამომიKსენ მე მტერთაგან, ჭირვეული ესე.

აწ და.

განკურნე, ყოვლადწმიდაო, ფრიად სნეული ესე სული ჩემი და სულიერნი იგი მტერნი ჩემნი იოტენ, რომელნი-იგი მარადის მბრძვანან.

 

წარდგომაჲ

ჴმაჲ 2

სულიერითა მით სურვილითა გიგალობ შენ, მცველო სულისა ჩემისაო წმიდაო ანგელოზო, დამიცევ და დამიფარე საბრჴეთაგან ბოროტთა და ცხოვრებისა მიმართ წარმართებად გულისჴმა-მიყავ და განმწმიდე და განმაძლიერე მე.

დიდებაჲ.

აწ და.

ღმრთისმშობელო სძალო, ყოვლადუთესლოდმშობელო ყოველთა მეუფისაო, მას ევედრე ანგელოზისა ჩემისა მცველისა თანა, რაჲთა გამომიჴსნეს მე ყოვლისაგანვე უგულისჴმოებისა და მოსცეს ლმობიერებაჲ და ნათელი სულსა ჩემსა და მოტევებაჲ მომმადლოს, რამეთუ შენ
მხოლოჲ ხარ მსწრაფლშემწე.

უფალო მესმასა.

ძლისპირი

მესმა, უფალო, განგებაჲ საიდუმლოთა შენთა გამოუთქუმელთაჲ, განვიცადენ საქმენი შენნი და აღვიარე მე ღმრთეებაჲ შენი.

ევედრე კაცთმოყუარესა ღმერთსა, მცველო ჩემო, და ნუ დამიტევებ, არამედ  ცხოვრებაჲ ჩემი მშჳდობით დაიცევ და მომეც მე ცხოვრებაჲ უძლეველი.

შემწედ და მცველად ცხოვრებისა  მომიგიე შენ ღმრთისა მიერ, ანგელოზო, და გევედრები შენ, წმიდაო, ყოველთა ჭირთაგან თავისუფალ-მყავ.

დიდებაჲ.

მწიკულევანებაჲ ესე ჩემი სიწმიდითა შენითა წმიდა-ყავ, მცველო ჩემო, რაჲთა ნაწილსა მარცხენესა განვერე მე ვედრებითა შენითა.

აწ და.

უმეცარ ვიქმენ მე ფრიად გარემოდგომილთა ძჳრთაგან, ყოვლადწმიდაო ქალწულო, არამედ  მსწრაფლ მიჴსენ, რამეთუ შენდა მხოლოჲსა მოვივლტი.

ღამითგანსა.

ძლისპირი

აღმსთობილნი შენ გიგალობთ, უფალო; გუაცხოვნენ ჩუენ, ვითარცა სახიერ ხარ, რამეთუ სხუაჲ ღმერთი არა ვიცით.

გაქუს შენ კადნიერებაჲ ღმრთისა მიმართ, მცველო ჩემო წმიდაო, და ევედრე მას, რაჲთა მიჴსნეს ჭირთაგან და მაცხოვნოს მე.

ნათელო ნათლისაო, ნათლად გამოაბრწყინვე სული ჩემი, წინამძღუარო და მცველო ჩემო, ღმრთისა მიერ მოცემულო.

დიდებაჲ.

ძილსაცა შინა დამიცევ მე, ანგელოზო ღმრთისაო, ვითარცა რაჲ მღჳძარე, და აღმადგინე ვედრებად შენდა.

აწ და.

მარიამ ღმრთისმშობელო, სასოო მორწმუნეთაო, მტერთა სილაღე დაამჴუე და შემსხმელნი შენნი მხიარულ-ყვენ.

 

ღაღადყავსა.

ძლისპირი

მომეც მე სამოსელი ბრწყინვალე, რომელმან შეიმოსე ნათელი სამოსლად, ღმერთო, მეოხებითა მოწამეთაჲთა.

ყოველთავე განსაცდელთა მიერ განმათავისუფლე მე და ზრუნვისაგან მიჴსენ, გევედრები შენ, წმიდაო ანგელოზო, და დამამტკიცე გონიერებასა ზედა კეთილსა.

წმიდა-ყავ გონებაჲ ჩემი, ნეტარო, და განმანათლე მე, გევედრები შენ, წმიდაო ანგელოზო, და ცნობაჲ ჩემი ყოვლადვე უმჯობესისა მიმართ წარმართე.

დიდებაჲ.

განარინე გული ჩემი ბოროტთაგან აღძრვათა გულისთქუმისათა და მღჳძარებად განმაძლიერე მე კეთილთა შინა, მცველო ჩემო, და მიმიძეღუ მყუდროჲსა ცხოვრებისა მიმართ.

აწ და.

სიტყუაჲ ღმრთისაჲ დაემკჳდრა ჩუენ შორის, ღმრთისმშობელო დედოფალო, და გაჩინა შენ კაცთათჳს ზეცისა კიბედ, რამეთუ შენ მიერ გარდამოჴდა მაღლით ჩუენდა მომართ.

 

კონდაკი, ჴმაჲ 4.კონდაკი. ჴმაჲ 4:

გამომიცხადე მე მოწყალებაჲ შენი, წმიდაო ანგელოზო ღმრთისაო, მცველო ჩემო, და ნუ განმეშორები მე, მწიკულევანსა ამას, არამედ  განმანათლე მე ნათლითა მიუახლებელითა და მყავ ღირს ზეცისა სასუფეველისა.

იკოსი

შეურაცხი ესე სული ჩემი მრავლითა მით ცთუნებითა, წმიდაო წინამდგომელო, ღირს-ყავ გამოუთქუმელისა მის ზეცისა დიდებისა  გალობად გუნდსა თანა უჴორცოთა ძალთასა და შემიწყალე მე და დამიცევ გონებითა მით კეთილითა და სული ჩემი განანათლე, ანგელოზო ჩემო, რაჲთა დიდებითა მით შენითა განვმდიდრდე, და უკუნ-აქციე მტერი იგი, რომელი აზმნობს ჩემდა მომართ ძჳრსა, და ღირს-მყავ მე ზეცისა სუფევასა.

კურთხეულარსსა.

ძლისპირი

ყრმათა ღმრთისმსახურთა ბაბილონს შინა არა ჰმსახურეს ხატსა ოქროჲსასა და მით საჴუმილსა შეითხინნეს და შეცურეულნი ესრეთ ღაღადებდეს და იტყოდეს: კურთხეულ ხარ შენ, უფალო, ღმერთო მამათა ჩუენთაო.

მოწყალე მექმენ და ევედრე უფალსა ღმერთსა, ანგელოზო ჩემო, რამეთუ მაქუ შენ ყოველსა ცხოვრებასა ჩემსა წინამძღურად და მცველად ღმრთისა მიერ მოცემული ჩემდა უკუნისამდე.

ნუ დაუტეობ გზასა შინა სლვასა სულსა ჩემსა უბადრუკსა, რაჲთა არა მოიკლას ავაზაკთა მიერ, წმიდაო ანგელოზო, რამეთუ შენ მოცემულ ხარ ღმრთისა მიერ მცველად, არამედ  წარუძეღუ მას გზასა სინანულისასა.

დიდებაჲ.

ყოვლითურთ ისწრაფის სული ჩემი სირცხჳლეული მიყვანებად ბოროტთა ზედა გონებისა ჩემისა,  არამედ  უსწრვე, წინამძღუარო ჩემო, და მომეც კურნებაჲ და გონებაჲკეთილი, რაჲთა მივიდრიკო ყოვლადვე სიმართლისა მას გზასა.

აწ და.

სიბრძნით აღივსო ყოველივე და ძლიერებითა ღმრთეებისაჲთა; გუამოვანისა მაღლისა სიბრძნისა გულისჴმისყოფითა ღმრთისმშობელისათჳს სარწმუნოებით ვჴმობთ: მამათა ჩუენთა ღმერთო, კურთხეულ ხარ შენ³⁰⁷.

აკურთხევდითსა.

ძლისპირი

მეუფესა ცათასა, რომელსა ჰმსახურებენ გუნდნი ანგელოზთანი, უგალობდით და ამაღლებდით მას უკუნისამდე.

ღმრთისა მიერ მოვლინებულო ყოვლადსახიერო ანგელოზო, დაამტკიცე ცხოვრებაჲ ჩემ, მონისა შენისაჲ, და ნუ დამიტევებ მე უკუნისამდე.

ანგელოზო სახიერო, სულისა ჩემისა წინამძღუარო და მცველო ყოვლადსანატრელო, გიგალობთ შენ უკუნისამდე.

დიდებაჲ.

მეყავ მე მფარველ დღესა მას განკითხვისასა ყოველთა კაცთასა, რომელსა შინა ცეცხლითა გამოიცდებოდიან საქმენი კეთილნი და ბოროტნი.

აწ და.

მეყავ მე შემწე მყუდრო, ღმრთისმშობელო მარადისქალწულო, მონასა შენსა და ნუ მყოფ დაკლებულ სასუფეველისაგან.

 

ადიდებდითსა.

ძლისპირი

ღმრთისმშობელად აღგიარებთ, რომელნი შენ მიერ ვიჴსნენით, ქალწულო უბიწოო, და გუნდსა თანა უჴორცოთასა შენ დაუცხრობელად გადიდებთ.

იესუ, შემიწყალე მე, მხოლოო მაცხოვარო ჩემო, და მართალთა მათ კრებულისა თანა ღირს-მყავ მე თანაზიარად, რაჲთა გადიდებდე.

გონებითა ჩემითა მარადის ყოფაჲ კეთილისა მის და სარგებელისაჲ მომანიჭე, წმიდაო ანგელოზო, და უძლურებასა შინა ძლიერად გამომაჩინე და უბიწოდ.

დიდებაჲ.

რამეთუ გაქუს კადნიერებაჲ მეუფისა მიმართ ზეცათაჲსა, მას ევედრე, სხუათა მათ უჴორცოთა თანა, შეწევნად ჩემდა, უბადრუკისა.

აწ და.

დიდი კადნიერებაჲ გაქუს შენგან შობილისა მიმართ, ქალწულო; მე, შეკრული ცოდვითა, განმKსენ და მომეც შეწევნაჲ შენი, რაჲთა გიგალობდე.

ლოცვაჲ ანგელოზისა მიმართ, კაცისა ცხოვრებისა მფარველისა

წმიდაო ანგელოზო, უბადრუკისა სულისა ჩემისა და ვნებულისა ცხოვრებისა ჩემისა შემწეო, ნუ დამაგდებ მე ცოდვილსა, ნუცა განმეშორები მე უძღებებისა ჩემისათჳს, ნუ აცლი ბოროტსა ეშმაკსა, რაჲთა დამიპყრას მე მოძულეობითა მოკუდავისა ამის ჴორცისაჲთა, განაძლიერე საწყალობელი და უძლური ჴელი ჩემი და მასწავე მე გზაჲ ცხოვრებისაჲ. ჰოჲ ანგელოზო წმიდაო, მომეც მე სინანული პეტრესი, ცრემლნი მაგდალინელისანი, აღსაარებაჲ ავაზაკისა მის ჯუარცუმულისაჲ;  მომიტევენ ცოდვანი ჩემნი, აქამომდე ქმნილნი. ჰოჲ წმიდაო ანგელოზო ღმრთისაო, მცველო და მფარველო უნდოჲსა სულისა და ჴორცისა ჩემისაო, მომიტევე მე ყოველივე, რაოდენთა მიერ განგარისხე და მწუხარე გყავ ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა, და უკუეთუ რაჲმე შეგცოდე დღესინდელსა ამას დღესა, დამიფარე აწინდელსა ამას ღამესა და მიჴსენ მე ყოვლისაგან განსაცდელისა წინააღმდგომისა,  რაჲთა არცა ერთითა რაჲთამე ცოდვითა განვარისხო ღმერთი, და ევედრე ჩემთჳს უფალსა, რაჲთა განმამტკიცოს მე შიშსა შინა თჳსსა და გამომაჩინოს მე მონად ღირსად მადლისა მისისა.  ამინ.

ლოცვაჲ ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ თქუმული ღირსისა ფილითეოს³⁰⁸ კონსტანტინეპოლელ არქიეპისკოპოსისაჲ³⁰⁹

უბიწოო, შეუგინებელო, უხრწნელო, ყოვლადწმიდაო ღმრთისმშობელო, უქორწინებელო სძალო, ზეცათა დედოფალო დედაო³¹⁰ მეუფისა მაღლისა ძალთაჲსა, შემოქმედისა ცათა და ქუეყანისაო, მხოლოჲსა სიხარულისა მომატყუებელო ყოვლისა სოფლისაო, მშობელო უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესო, ქუეყანისათა ყოველთა მაცხოვრისაო, ვჴმობ შევრდომით: მიიღე სავედრებელი ესე და სამადლობელი გალობაჲ უღირსისა მონისა შენისაგან და შეგინებულთა ბაგეთა ჩემთაგან. ნუ უგულებელს-მყოფ, ყოვლადდიდებულო დედოფალო, რამეთუ არავინ-ხოლო მოლტოლვილი შენდა სირცხჳლეულ-იქმნა, არცა³¹¹ ვინ, მჴმობელი³¹² შენი, უსმენელ იქმნა შენ მიერ³¹³, რამეთუ ყოველნი მუჴლნი ზეცისანი და ქუეყანისანი, ჰაერნი და ზღუანი³¹⁴ მოუძლურდებიან და ყოველნი წინააღმდგომნი ძალნი ძრწიან, შეპყრობილნი შიშისაგან სახელისა შენისა წმიდისა,  მცნობელნი შენ, დედისა ღმრთისა[ნი]. ვინ კუალად, სასოებისდამდები შენზედა, წარწყმდა, თჳნიერ განდგომილთა, არა თაყუანისცემად ხატისა შენისა გამოწერილისა,  რომელსა ყოველნი ძალნი ცათანი პატივ-სცემენ და ყოველნი ტომნი³¹⁵ ქუეყნისანი, ქრისტიანეთა ნათესავი და ყოველნი ჰასაკნი მორწმუნეთანი³¹⁶ დიდებისმეტყუელებით თაყუანის-ვსცემთ, ყოვლადწმიდასა³¹⁷, და ძრწოლით³¹⁸ პატივ-ვსცემთ³¹⁹ და არავინ-ხოლო³²⁰ გჳვის სხუაჲ ღმერთი, გარნა ძე შენი, თანასამარადისოჲთ მამით და სულით ყოვლადწმიდითურთ,³²¹ - ერთღმრთეებით ყოველთა არსთაგან თაყუანისცემულისა და დიდებულისა და³²² ყოვლადღმრთისაჲ.

შენ, დედოფალსა ღმრთისმშობელსა აღგიარებთ, ჭეშმარიტისა ღმრთისა ჩუენისა დედასა, და სურვიელად³²³ ყოველნი პატივ-გცემთ. მოწყალე უკუე ყავ ჩემზედა ძე შენი, უფროჲს აჩუენე ჩემზედა ჩუეულებრივი³²⁴ შენი³²⁵ მოწყალებაჲ, რამეთუ ძალ-გიც ხოლო³²⁶, რაოდენიცა გენებოს. [მას] ევედრე ჩემთჳს, რამეთუ განვეშორე მისგან, ურიცხუთა და შეგინებულთა³²⁷ უსჯულოებათა ჩემთა [გამო]³²⁸, და ესოდენ განვარისხე კეთილსახიერებაჲ³²⁹ მისი და განვამწარე კაცთმოყუარებისა მისისა სიტკბოებაჲ³³⁰ და მრავალი მოწყალებაჲ და წყალობაჲ, რამეთუ არღარა ღირს ვარ შეწყალებად³³¹ მისგან, უკუეთუ შენ არა მოწყალე-ყო იგი ჩემთჳს, დედოფალო და³³² ღმრთისა-დედაო, რამეთუ შენგან ყოველი მისა მიმართ შესაძლებელ არს.³³³ ამისთჳს შენდა მოვივლტი, მჴურვალისა მაგის შემწისა და მსწრაფლ შუვამდგომელისა; არავინ გუაქუს, გარნა-ხოლო³³⁴ შენ, მისსა მიმართ შუვამდგომელად.

ჰე დედოფალო ჩემო ყოვლადწმიდაო ღმრთისმშობელო, არა არს ჩემზედა სხუაჲ უმაღლეს ქუეყანასა ზედა და ცათა შინა, ვითარცა შენ, შემდგომად ღმრთისა ჩემისა იესუ ქრისტჱსა, და შენზედა ყოველი სასოებაჲ ჩემი დამიც, ყოვლადწმიდაო ქალწულო, რომლისათჳსცა წმიდასა ხატსა შენსა მივხედავ, ვითარცა თჳთ შენ გხედავ, ღმრთისმშობელსა, სარწმუნოებითა გულისაჲთა და სიყუარულითა სულისაჲთა; შევრდომით თაყუანის-გცემ თანა საუკუნოჲსა ჴელთა შენთა ტჳრთულისა ყრმისა, უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსა³³⁵. ღმრთივშუენიერად პატივ-გცემ და სამადლობელსა გალობასა და ლოცვასა³³⁶ მოგართუამ.

შევძრწუნდები და ვძრწი უღირსებისა ჩემისათჳს და გიჴმობ შენ:

შემიწყალე მე, დედაო ღმრთისაო, და აჩუენე ჩემზედა, უღირსსა, ძუელითგან[ნ]ი მოწყალებანი შენნი, ვითარცა-ხოლო ძუელ-ოდესმე³³⁷ ყოვლადძლიერითა მჴედართმძღუანველობითა³³⁸ შენითა იჴსენ სამეფოჲ ქალაქი შენი სკჳთისა მჴედართმთავრისა,  ნადირთსახისა,  ბოროტისა მჴეცისა წინააღმდგომისა, ეშმაკთასა³³⁹ ვერაგისა ხაღანისაგან.

განძჳნებითა ზღჳსაჲთა ბევრრიცხუნი მჴედარნი დაანთქენ, მჴმობელნი ძლიერად³⁴⁰, დამსხმელნი ქალაქსა შენსა ზედა; და კუალად³⁴¹ ზეცითცურევითა³⁴² რავდენნი ბევრნი ნავნი ზღუასა გრიგალითა დაანთქენ?! და აწ, მხოლოო ღმრთისა-დედაო, ერთი შენი³⁴³ ეგევითარი ყოფილი აჩუენე ჩემზედაცა³⁴⁴ კაცთმოყუარებისა შენისა შუვამდგომელობაჲ, სძლიენ უხილავთა ძალთა მათ სატანაჲსთა, რამეთუ სულისა ჩემისა ქალაქი წარტყუენეს³⁴⁵ და სამეუფოჲ სული ჩემი მას შინა³⁴⁶ ისრითა უსჯულოებისაჲთა განმაწონეს და ყოვლითურთ ჴრმლითა ანგაჰრებისაჲთა³⁴⁷ მომწყლეს³⁴⁸ და ცოდვისა მახჳლითა, ვაჲმე, განმგმირეს და ძლით უკუე ცოცხალი დამიტევეს. მთხრებლსა ცოდვისასა შეწყუდეულსა ამას უსმინოებაჲ და გულქვაობაჲ ზედადამდვეს მე, რამეთუ კნინღა განვიცდი³⁴⁹.

ვერ ძალ-მიც მონებათა მათგან განვრდომად, არამედ  შენდამი, დედისა ღმრთისა ჩემისა, გოდებით და ცრემლით³⁵⁰ გიჴმობ:

წარმომიდეგ მე შემწედ მსწრაფლ, რაჲთა არა სრულიად წარვწყმდე; განმარინე ჴელთაგან მათთა და აღმომიყვანე მე ცოდვისა მთხრებლთაგან; აღადგინე კუალად სულიერი ქალაქი ჩემი და გონებაჲ მთავარი³⁵¹ მას შინა სუფევად, და ყოველთა სასმენელთა ზედა განმაძლიერე; შეუხებელ და საშინელ ეშმაკთა გამომაჩინე, რაჲთა ყოველთა ცნან, რამეთუ შენმიერ პყრობილ ვარ.

ჴსნით იჴსენ სული ჩემი დედოფალო, ვითარცა შენი ქალაქი ოდესმე, შენზედა მსასოებელი, იKსენ სადიდებელად და შესაწევნელად მორწმუნეთა, ხოლო სირცხჳლად³⁵² უპატიოთა და უკუნისამდე დაუსრულებელად მათდა სატანჯველად, სადიდებელად და საქებელად მართლმორწმუნეთა ქრისტიანეთა ნათესავთა.

ამისთჳს-ხოლო შენსა შეწევნასა ვქადაგებ ჴმამაღლად და შენსა მაგას დიდსა მეოხებასა,³⁵³ -  საშინელსა მჴედართმძღუანველობასა, - მოვიჴსენებ. შენდა, ზეშთამბრძოლისა ჩემისა³⁵⁴ უძლეველისა, აღვსწერ მონაჲ შენი, ღმრთისმშობელო, და სავედრებელსა ამას აკათისტოსა³⁵⁵ მოგართუამ სამადლობელად³⁵⁶; მიიღე ესე და მიართუ ძესა შენსა და ღმერთსა, და³⁵⁷ ჩემთჳს, დედოფალო, თანა ზეცისა ძალთა და თანა გუნდთა ყოველთა წმიდათასა მას წარუდგინე, დღესა ხოლო³⁵⁸ განკითხვისასა ნუ დამივიწყებ მე და არაღირსსა ამას³⁵⁹ ვედრებასა ჩემსა და სარწმუნოებასა, რომელი მაქუს³⁶⁰ შენდამი და ყოველი სასოებაჲ ჩემი, დადებული შენზედა, მოიჴსენე და მილხინე შეჭირვებულსა ამას და ჴორციელნი აღმისუბუქენ განბოროტებანი, სულისა ხოლო³⁶¹ ტკივილნი და ჴორცთა³⁶² ვნებანი განაქარვენ³⁶³ შენითა უხილავითა შეწევნითა და შუვამდგომელობითა შენითა, რაჲთა კნინისა ამის ცხოვრებისა ჩემისა გზაჲ კეთილად და დაუბრკოლებელად უძლო განვლად³⁶⁴ და საუკუნეთა მათ კეთილთა შინა³⁶⁵ დავემკჳდრო და დიდების-ვმეტყუელებდე შენსა მტკიცესა შუვამდგომელობასა და მეოხებასა³⁶⁶, რამეთუ კურთხეულ ხარ თანა შენგან შობილით ძით და ღმრთით აწ და მარადის და დაუსრულებელთა საუკუნეთა. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ ყოვლადწმიდისა³⁶⁷ ღმრთისმშობელისა მიმართ

მიიღე, ყოვლად კეთილმოღუაწეო, ყოვლადწმიდაო დედოფალო, ესე პატიოსანი ძღუენი შენ მხოლოჲსათჳს³⁶⁸ ჩუენ მიერ, უღირსთა მონათა შენთაგან, ყოველთაგან ნათესავთა გამორჩეულო, ყოველთაგან არსთა, ზეცისათა და ქუეყნისათა, უმაღლესად გამოჩინებულო. ამისთჳსცა-ხოლო³⁶⁹ შენ მიერ ძე ღმრთისაჲ ვიცანთ და ღირს-ვიქმნენით წმიდასა ჴორცსა მისსა და პატიოსანსა სისხლსა მისსა. ამისთჳსცა ნეტარ ხარ თესლითი-თესლადმდე, ღმრთივსანატრელო, ქერუბიმთა უბრწყინვალესო, სერაფიმთა უპატიოსნესო მხოლოო, და აწ ყოვლადსაგალობელო ღმრთისმშობელო ქალწულო, ვედრებად ჩუენ უღირსთა³⁷⁰ მონათა შენთათჳს³⁷¹ ნუ დასცხრები, რაჲთა ვიჴსნნეთ ჩუენ ყოვლისაგან ზრახვისა ბოროტისა და გარემოდგომილისა ვნებისა³⁷² [და] დავიცვნეთ უჭირველად ყოვლისაგან შემჭამელისა საბრჴისა ეშმაკთაჲსა; არამედ  ვიდრე აღსასრულადმდე ვედრებითა შენითა დაუსჯელად³⁷³ დამიცვენ ჩუენ, რაჲთა³⁷⁴ შენითა შუვამდგომელობითა და შეწევნითა ცხოვნებული დიდებასა, ქებასა და მადლობასა და თაყუანისცემასა ყოველსა-ზედა³⁷⁵ სამებისა ღმრთისა³⁷⁶ და ყოველთა შემოქმედისა აღვავლენდე აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

 

სხუაჲ ლოცვაჲ სავედრებელი³⁷⁷ უფლისა მიმართ იესუ ქრისტესსა³⁷⁸

ჰოჲ დიდო მეუფეო ყოვლისა-მპყრობელო, მოწყალეო უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, აჰა ვედრებად შენდა მე, ფრიად ცოდვილი, აღვსძრავ დედასა შენსა ყოვლადუბიწოსა, ყოვლადწმიდასა დედოფალსა, ქალწულსა ღმრთისმშობელსა, ყოვლადმოწყალესა, ყოვლისა სოფლისა მვედრებელსა, - ნათესავისა ქრისტიანეთაჲსა, - შენსა ჩუენდა მშობელსა ჴორციელად, - ღმრთისა ჩუენისა. აურაცხელისათჳს მოწყალებისა შენისა,  რომელი ჩუენზედა ჰყავ, მისითა უკუე ვედრებითა იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, ჩემ უღირსსა[ცა] ზედა³⁷⁹ დიდი მადლი და წყალობაჲ შენი აჩუენე და მოტევებაჲ ცოდვათაჲ მომმადლე მე და ღირს-მყავ მე დამკჳდრებად სასუფეველსა შენსა³⁸⁰, ყოველთა თანა წმიდათა, დაუსრულებელთა საუკუნეთა უკუნისამდე. ამინ.

 

ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა მიმართ, უკუეთუ გსურის ხილვაჲ მისი ჟამსა სულისა შენისა განყოფისასა

შეიწყნარე აწ, დიდებულო დედოფალო ჩემო სახიერო, გლახაკი ვედრებაჲ ჩემი, უღირსისა პირისაგან შენდა შეწირული, ვითარცა ყოვლისა მეცნიერმან და, უფროჲსღა, ჩემისა უძლურებისამან. მე უკუე შენ მიერ ვიცან გზაჲ ჭეშმარიტებისაჲ,  შენ მიერ აღმოვიწოდე ადგილთაგან სასიკუდინეთა, რომლისათჳს საქმენი ჩემნი და მოძრაობანი ღამისანი და დღისანი, საქმითნი და სიტყჳთნი, მეცნიერებით[ნი] და უმეცრებითნი, შენ უწყნი და მეცნიერ ხარ და შენ შუვამდგომელად ქრისტეს მიმართ, ჭეშმარიტისა ღმრთისა, მომიგიე; შენ შემიწყალე მე, შენ შემეწიე მე, შენ იყავ თანამოქმედ ჩემდა ყოველსა შინა საქმესა კეთილსა, ნებისაებრ ძისა შენისა და ღმრთისა ჩემისა. შენ უწყი, ზეშთასახიერო დედოფალო, რამეთუ სიჩჩოჲთგან ფრჩხილთა ჩემთაჲთ და დედობრივთა წიაღთაჲთ შენდა შევვარდი³⁸¹ და შენ შეგევედრე; დაღაცათუ ბოროტად დავიცევ თავი ჩემი, გარნა არა უწყი სხუაჲ შესავედრებელი, ანუ მწე, გინა ჴელისაღმპყრობელი და ღმრთისა მიმართ შუვამდგომელი, გარნა შენ, დედოფალო ჩემო. ყოველთავე საქმეთა ჩემთა უადგილოთა შენ მიგითხრობ და შენ აღჴოცენ ყოველნი ცოდვანი ჩემნი. შენ უწყი, დედოფალო ჩემო ღმრთისმშობელო, რამეთუ მფრინველი ვარ უცხოჲ და არა მაქუს ადგილი, სადა თავი მივიდრიკო, გარნა შენდამი - დედისა ქრისტეს ღმრთისა ჩემისა;  შენ ხარ შემწე ჩემი, დედოფალო, შენ ხარ მჴსნელი ჩემი, შენ ხარ მფარველი ჩემი, შენ ჩემი ღმრთისა მიმართ თავსმდები, შენ მამაჲ ჩემი, შენ ჩემი წინამძღუარი, შენ ჩემი მოგზაური; შენდამი დამიც ყოველი სასოებაჲ ჩემი; შენ იცი უღონობაჲ ჩემი, რამეთუ არავინ მაქუს, გარნა შენ და შენგან შობილი ქრისტე. ამისთჳს ნუ მომიძაგებ მე და³⁸² ნუ განმაგდებ მე, სახიერო, ნუცა სძლევს სიმრავლე ბოროტთა ჩემთაჲ შენსა სახიერებასა. გაქუს უფსკრული მოწყალებისაჲ,  ვითარცა ზეშთამოწყალისა ღმრთისა დედასა; მხოლოდ ინებე და მე ვცხოვნდე. ვერვინ წინააღგიდგების შენ, რამეთუ დედაჲ ხარ, - რომელმან ყოველივე შექმნა - ღმრთისა ჩუენისა³⁸³ იესუსი. ვიცი, რამეთუ მრავალ არიან ცოდვანი ჩემნი და არა ვარ ღირს აღხილვად და ხილვად სიმაღლესა ცისასა სიმრავლისაგან უსჯულოებათა³⁸⁴ ჩემთაჲსა, არამედ  შენ თუ მოიხილავ ჩემზედა, არავინ არს დამაყენებელ. შემეწიე მე, წმიდაო დედოფალო ჩემო, შემეწიე მე, და ნუ შემერაცხების მე ესე ცოდვად, დედოფალო ჩემო ღმრთისმშობელო, არამედ  უფროჲსღა მომეც მე სინანული, მომეც მე წყაროჲ ცრემლთაჲ, მომეც მე სულთქუმაჲ და შემუსრვაჲ გულისაჲ,  რაჲთა ვსტიროდე უბადრუკთა საქმეთა ჩემთა, რამეთუ მე ვარ, დედოფალო ღმრთისმშობელო, უფსკრული ცოდვათაჲ. მე ვარ, რომელმან ზეშთა ყოველთა ბუნებათა³⁸⁵ ვიუსჯულოე წინაშე ძისა შენისა და ღმრთისა. ვიცი, დედოფალო, რამეთუ უსიტყუელ ვარ და უღირს ყოვლისა კაცთმოყუარებისა და ღირს ყოვლისა ტანჯვისა და არა მაქუს სიტყუაჲ სიტყჳსმიცემად; ამისთჳსცა მოწყალებისა მიმართ ძისა და ღმრთისა შენისა მოვივლტი და სახიერისა მეუფისა ჩემისა და შემოქმედისა;  შენ მიძღოდე მე და მმართებდი და განმსწავლე მე, ღმრთისმშობელო. უსასყიდლოდ ვეძიებ შენგან მდიდართა წყალობათა; შემიწყალე მე, ვითარცა გნებავს და ვითარცა ბრძანებ; ნუ განმაგდებ მე³⁸⁶ პირისა შენისაგან³⁸⁷, ნუ განმაშორებ საფარველსა შენსა, ნუ უცხო-მყოფ შენისა მოწყალებისაგან; შემიწყალე მე უცხოჲ, შემიწყალე მე მოსავი შენი, შემიწყალე მე, რომელსა ყოველი სასოებაჲ ჩემი დამიც შენდამი, და მასწავე მე ძლიერებაჲ შენი, ღმრთისმშობელო, და³⁸⁸ რამეთუ უკუეთუ  მე³⁸⁹ მაცხოვნო, ცოდვილი, დიდ არს წყალობაჲ შენი³⁹⁰, დიდ - მოწყალებაჲ³⁹¹, დიდ – შენი ძჳრუჴსენებლობაჲ და სულგრძელებაჲ; და რამეთუ უკუეთუ ღირსსა შეეწიო და შეიწყალო, ესე არა არს საკჳრველ, არამედ  უფროჲსღა მე შემეწიე, არამედ  მე შემიწყალე. მომეც ჴელი შეწევნისაჲ,  რომელი ქუემდებარე ვარ, - მე უდებსა, მე დაჴსნილსა, მე უმადლოსა და უგულისჴმოსა³⁹², ფიცხელსა და უნანელსა და ყოვლითა ძჳრითა საქმითა და სიტყჳთა შეგინებულითა აღსავსესა და – წესითაცა,  და უცხოსა393 ყოვლისა კეთილისმოქმედებისაგან³⁹⁴.

ჰე დედოფალო ჩემო ღმრთისმშობელო, მოწყალე-იქმენ ჩემზედა, - უღონოსა, უცხოსა და საწყალობელსა, და ყავ ჩემზედა მდიდრად წყალობაჲ შენი, რაჲთა ცხოვნებულმან ვაქო შენგან შობილი ჭეშმარიტი ქრისტე ღმერთი ჩუენი³⁹⁵ და გადიდო შენ, ჩემი მაცხოვარი, ჩემი ნუგეშინის-მცემელი, ჩემი ჴელისაღმპყრობელი და ჩემი მცველი. შემეწიე მე, წმიდაო დედოფალო, შემეწიე მე და ღირს-მყავ მე ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა, რაჲთა ვყო ნებაჲ ძისა შენისა და ღმრთისა ჩემისაჲ, და რაჲთა ვჰმსახურო მას, ვითარცა ჯერ-არს, და ესრეთ აღვესრულო, დედოფალო ჩემო ღმრთისმშობელო, და წმიდათა ანგელოზთა მიერ ძღომილ-ვიქმნე³⁹⁶ მისისა მის წმიდისა და ნათლითშემოსილისა საყოფელისა მიმართ, რამეთუ მისსა შუენის ყოველი დიდებაჲ, პატივი და თაყუანისცემაჲ საუკუნეთა უკუნისამდე ამინ.

 

ლოცვაჲ განთიად და მიმწუხრი სათქუმელი, თქუმული³⁹⁷ წმიდისა იოვანე დამასკელისაჲ³⁹⁸

დიდებაჲ შენდა, ღმერთო, დამბადებელო და აღმგებელო³⁹⁹ ყოველთაო, სულგრძელო და მრავალმოწყალეო, რომელი არა წარმწყმედ უსჯულოებათა ჩემთა თანა. გმადლობ შენ, უფალო, რამეთუ უმყოფობისაგან ყოფად მომიყვანე მე, ცოდვილი; გმადლობ შენ,  უფალო, რამეთუ⁴⁰⁰ უღირსადმყოფი ესე არა გარემიმაქციე, არამედ  მაცხოვნე და შემიწყალე მე. აწცა, უფალო შემინდვენ მე მრავალნი ბრალნი ჩემნი, - ნებსითნი და უნებლიეთნი, მეცნიერებითნი⁴⁰¹ და უმეცრებითნი, - და არცხჳნე ბოროტსა მბრძოლსა საწყალობელისა და ცოდვილისა სულისა ჩემისასა. უფალო, მიჴსენ მე ყოვლისა დავიწყებისა და უმეცრებისაგან და ყოვლისა განსაცდელისა და დატევებულობისაგან, უღირსი ცისა და ქუეყანისაჲ. უფალო, მიჴსენ მე ყოვლისაგანვე მცონარებისა,  უდებებისა,  ზარმაცობისა,  მოწყინებისა, დაჴსნილობისა,  უძღებებისა⁴⁰² და ცუდდიდებობისაგან, და აღადგინე გონებაჲ ჩემი ქმნად წმიდათა მცნებათა შენთა. ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა. უფალო, განახუენ ყურნი და თუალნი გულისა ჩემისანი შიშისა მიმართ შენისა და უმჯობესნი სულისა ჩემისანი შენ განაგენ. უფალო, შემიწყალე მე, რამეთუ უძლურ ვარ, და რომლისასა შეუძლებელ ვარ მოთმინებასა, ნუ შეუნდობ განცდასა ჩემსა, არამედ  განცდასავე თანა ყავ განთავისუფლებაჲ ჩემი⁴⁰³. უფალო, დიდად შეგცოდე; შემინდვე მე სახელისა შენისათჳს წმიდისა. უფალო, მშჳდობით ყავ ცხოვრებაჲ ჩემი. უფალო, ნუ დამიტევებ⁴⁰⁴ მე ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა. უფალო, დაამშჳდე წმიდაჲ ეკლესიაჲ შენი. წმიდაო დედოფალო ღმრთისმშობელო, მეოხ-გუეყავ ყოველთა თანა ზეცისა ძალთა, წმიდათა ანგელოზთა, წინაშე⁴⁰⁵ მეუფისა ქრისტესა შენდობად ცოდვათა ჩემთა და ჴსნად საბრჴეთაგან ეშმაკისათა. წმიდაო დედოფალო ღმრთისმშობელო, მეოხ-გუეყავ ყოველთა თანა წმიდათა ანგელოზთა, წინაჲსწარმეტყუელთა და მარტჳლთა და ყოველთა წმიდათა თანა⁴⁰⁶ ჴსნად ჩუენდა ვნებათაგან უპატიოებისათა, რაჲთა შემიწყალოს მე სინანულისა მიერ კაცთმოყუარემან ღმერთმან. უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, მეოხებითა ყოვლადუხრწნელისა დედოფლისა ჩუენისა ღმრთისმშობელისაჲთა, წმიდათა ანგელოზთა, მთავარანგელოზთა, ძალთა, მთავრობათა, უფლებათა და ყოველთა ზეცისა წესთმთავრობათა, წმიდისა იოვანე წინაჲსწარმეტყუელისა, წინამორბედისა და ნათლისმცემელისაჲთა, წმიდათა თავთა მოციქულთა, წმიდისა პირველმოწამისა სტეფანესითა და ყოველთა წმიდათა, საუკუნითგან სათნოყოფილთა შენთაჲთა, [და] ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩუენთაჲთა, განკურნენ ვნებანი სულისა ჩემისანი და სენნი სხეულისა ჩემისანი⁴⁰⁷, და მოიჴსენე უფალო ჴორციელი მამაჲ ჩემი და დედაჲ და ძმანი ჩემნი და ყოველი სული ქრისტიანე სასუფეველსა შენსა, და ესენი⁴⁰⁸ და მე, ცოდვილი, პირველდაძინებულთა მამათა და ძმათა ჩემთა⁴⁰⁹ თანა დაუსჯელად წარგუადგინენ წინაშე საშინელისა და შესაძრწუნებელისა საყდრისა შენისა,  ვითარცა სახიერ ხარ, მოწყალე და კაცთმოყუარე. ამინ.

გმადლობისა ლოცვაჲ თქუმული წმიდისა მაკარისი (ოდესცა გინდეს)⁴¹⁰

გმადლობ შენ, უფალო ღმერთო ჩემო, ყოვლითა გულითა ჩემითა, მდაბალსა დიდსა და სამარადისოსა, ყოველსა ზედა და ყოვლისათჳს, რამეთუ დამბადე მე არარაჲსაგან, არაყოფილი ესე, და განმაძლიერე მე და შემიწყალე მე და დამიფარე მე და დამიცევ მე და განაგენ დღენი ჩემნი ვიდრე აქამომდე და განმაძლიერე მე, ცოდვილი ესე და უღირსი, ცხოვრებასა ამას სოფლისასა და არა მტანჯე მე⁴¹¹ საქმეთა ჩემთაებრ, არამედ სულგრძელ მექმენ მე და არა ასწრაფე მოგებად კადნიერებათა ჩემთაებრ,⁴¹² რამეთუ ვიყავ მე ბევრისა სიკუდილისა⁴¹³ თანამდებ აურაცხელთა ბრალთა და ბოროტთა შეცოდებათა ჩემთათჳს და უჯეროთა უსჯულოებათა ჩემთათჳს⁴¹⁴, რომელნი აღვასრულენ ცხოვრებასა ჩემსა. ხოლო აწ გევედრები შენ, უფალო, და ვესავ კეთილთა სიტკბოებათა და მრავალთა მოწყალებათა შენთა, რომელნი ჰყვენ ნათესავსა ზედა კაცთასა, და აწ, რაჲთა⁴¹⁵ ღირს-მყო მე მოქცევად შიშსა შენსა⁴¹⁶ და გულისჴმისყოფად სახიერებასა შენსა და აღსაარებად დღესა ამას და ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა მორჩილებასა შენსა და შიშსა შენსა⁴¹⁷ და დაჯერებასა შენსა [და] დაცვასა მცნებათა შენთასა ყოვლითა სიტყჳთა სულიერითა, ყოვლითა სიწმიდითა ჴორცთაჲთა და სულისაჲთა⁴¹⁸ და ყოვლითა უბრალოებითა და უბიწოებითა. გევედრები შენ⁴¹⁹, უფალო მრავალმოწყალეო, რაჲთა არა ივლიანე უსჯულოჲსაებრ წარვწყმდე მე⁴²⁰ ცოდვათა ჩემთათჳს, არამედ  მანასესებრ ინებო მოქცევაჲ ჩემი შიშსა შენსა, ვითარცა მოწყალე ხარ, უფალო, და რაჲთა განსწმიდო⁴²¹ სული ჩემი ყოვლისაგან ურვისა ბოროტისა და ყოვლისაგან გულისსიტყჳსა მწიკულევანისა და ყოვლისაგან გულისთქუმისა შეგინებულისა და საძაგელისა და ყოვლისაგან სიტყჳსა უშუერისა. დამიცევ მე, უფალო⁴²², ყოვლისაგან შურისა და ჴდომისა და ყოვლისაგან⁴²³ ოცნებისა და მაჩუენებლობისა და ტყუვილისა და ზაკუვისა, და მიჴსენ მე, უფალო, ყოვლისაგან შემთხუევისა საძულელისა და ურვისა და ყოვლისაგან ბოროტადსიყუარულისა და ყოვლისაგან სურვილისა მავნებელისა და ყოვლისაგან ზუაობისა და ყოვლისაგან განსაცდელისა ბოროტისა, თავმოთნებისა და სიტყჳსა შეურაცხისა და ყოვლისაგან ქებისა და ცუდდიდებობისა⁴²⁴ და გმობისა და ყოვლისაგან გულისწყრომისა და ძჳრისჴსენებისა და ყოვლისაგან შეგინებისა და შფოთისა⁴²⁵ და ყოვლისაგან წინააღმდგომისა და სიტყჳსგებისა,  რისხვისაგან და ლალვისა. მიჴსენ მე, უფალო, ცოდვისა მიზეზთაგან და ყოვლისაგან საქმისა ბოროტისა, საეშმაკოჲსა და კაცობრივისა, და ყოვლისაგან აღძრვისა ჴორცთაჲსა და სულისა უცხოქმნილისა;  განმწმიდე წყალობითა შენითა, მჴსნელო.

და აწ შეგივრდები⁴²⁶, უფალო, ვედრებითა,⁴²⁷ რაჲთა მომანიჭო მე და მომცე ყოველი კეთილი და უმჯობესი სარგებელი სულისა ჩემისაჲ და გარეწარმჴადენ და შემინდვენ ყოველნი ბრალნი ჩემნი და ყოველნი⁴²⁸ შეცოდებანი ჩემნი, რომელნი შეგცოდენ შენ გინათუ გონებითა, გინათუ სიტყჳთა, გინათუ საქმითა, ნებსით, გინათუ უნებლიეთ, ცნობითა და უმეცრებითა⁴²⁹, მძინარემან, გინათუ⁴³⁰ მღჳძარემან; არამედ  შეგივრდები შენ, უფალო სახიერო, ნუღარა მიმიშუებ მე და ნუცა მაუფლებ მე შეცოდებად შენდა მომართ და ნუცა შემიყვანებ მე განსაცდელსა, უფალო ღმერთო ჩემო⁴³¹ კაცთმოყუარეო, არამედ  მიKსენ მე ბოროტისა ეშმაკისაგან და ყოველთაგან საქმეთა მისთა და უკეთურებათა⁴³² მისთა და ღონისძიებათა მისთა და ყოვლისაგან სივერაგისა კაცთაჲსა და მანქანებისა,  რამეთუ შენ ხარ ღმერთი ჩემი, დამბადებელი ჩემი და⁴³³ მწყალობელი ჩემი და, მსგავსად უძღებისა მის შვილისა, ნუგეშინისმცემელი ჩემი, შემწე ჩემი და ჴელისაღმპყრობელი ჩემი; და⁴³⁴ შენდა მომართ არს სასოებაჲ ჩემი და შენ გევედრები, უფალო ღმერთო ჩემო: ვინ-მე რისხვასა შინა მოიჴსენის435 წყალობაჲ, ვითარ შენ, ღმერთო? კაცი განრისხებული იქმნ⁴³⁶ ბოროტსა, ხოლო შენსა რისხვასა უსწრის წყალობამან შენმან⁴³⁷, რამეთუ არავინ⁴³⁸ არს მსგავს შენდა, ძჳრუჴსენებელო უფალო, რომელმან უდაბნოსა კლდე განაპე და აცხოვნე⁴³⁹ წყურიელი ერი შენი. აწცა, უფალო, გარეწარაქციე სამართლადრისხვაჲ შენი ჩემგან. ნუმცა სძლევენ⁴⁴⁰ ცოდვანი ჩემნი აურაცხელთა მოწყალებათა შენთა, რაჲთა არა უხაროდის მტერსა ჩემსა ჩემზედა, და⁴⁴¹ შემიწყალე მე აურაცხელითა მოწყალებითა შენითა, რამეთუ შენდა შუენის დიდებაჲ და მადლობაჲ და თაყუანისცემაჲ, სამებისა წმიდისა,  აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ლოცვაჲ, უკუეთუ მღდელსა დაცემაჲ შეემთხჳოს ძილსა შინა

შემდგომად დაცემისა მეყსეულად აღდგეს და თქუას:

კურთხეულ არს...

წმიდაო ღმერთო...

მამაო ჩუენო...

რამეთუ შენი არს სუფევაჲ...

კჳრიელეისონი 12-ჯერ.

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ... 3 გზის.

მიწყალე... სრულიად.

უფალო, შეისმინე ლოცვისა...

ღმერთო, შეწევნასა ჩემსა...

დიდებაჲ მაღალთა შინა...

მრწამსი

გჳჴსნენ, გჳლხინე...

ტროპარი და კონდაკი მის დღისაჲ⁴⁴².

და ზედა ესე ტროპარი⁴⁴³

ჴმაჲ 3⁴⁴⁴

ვცოდე შენდამი, მაცხოვარ, ვითარცა უძღებმან შვილმან; შემიწყნარე მე, მამაო, მონანული ესე, და შემიწყალე მე. ვჴმობ შენდამი, ქრისტე მაცხოვარ, მეზუერისა მის ჴმასა, მილხინე, ვითარცა-იგი მას, და შემიწყალე მე.

 

ჴმაჲ 5⁴⁴⁵

მსწრაფლი ფარვაჲ და შეწევნაჲ შენი და წყალობაჲ გჳჩუენე მონათა შენთა, ქალწულო, და ღელვანი და ბოროტნი განზრახვანი დაამშჳდენ და დაცემული სული ჩემი აღადგინე, ღმრთისმშობელო, ვითარმედ უწყი მე, ქალწულო, რამეთუ ძალ-გიც, რაოდენიცა გენებოს.

წმიდაო ღმერთო...

ყოვლადწმიდაო...⁴⁴⁶

მამაო ჩუენო...

რამეთუ შენი არს სუფევაჲ...

სხუაჲ მუჴლები⁴⁴⁷

ჴმაჲ 7⁴⁴⁸

ვითარცა ჴელთა ავაზაკისათა შთავრდომილი და მოწყლული, ეგრეთვე შთავვარდი ცოდვათა შინა ჩემთა და მოწყლულ არს სული ჩემი. ვისსა მივივლტოდე მე, უბადრუკი ესე, არამედ  წინაშე მრავალმოწყალებისა შენისა მიმართ მოვივლტი, შენ, სულთა მკურნალისა. მომფინე ჩემზედა, ღმერთო, დიდი წყალობაჲ შენი.

ვითარცა უძღები იგი შვილი, მეცა მოსრულ ვარ წინაშე შენსა. შემიწყნარე, რომელი-ესე შეგივრდები, ვითარცა ერთი მუშაკთაგანი, სასყიდლით დადგინებული შენი, და შემიწყალე მე, ვითარცა კაცთმოყუარე ხარ.

 

ჴმაჲ 8⁴⁴⁹

გულისსიტყუათა ჩემთა ავაზაკნი დამესხნეს და წარტყუენვილ-ვიქმენ გონებითა მე, საწყალობელი, და ვიწყალ ბოროტად და მწარედ, და სული ჩემი აღივსო სალმობითა, და მისგამო ვძე მე შიშუელი კეთილთა საქმეთაგან გზასა ზედა საწუთოჲსასა, ხოლო მღდელმან რაჲ მიხილა მე⁴⁵⁰, საარებული წყლულებითა უკურნებელისა მისგან სენისა, უგულებელს-მყო; და კუალად ლევიტელმან სულთა განმხრწნელი იგი სენი ვერ იტჳრთა და თანაწარმჴდა; ხოლო შენ, რომელმან სათნო-იყავ, არათუ სამარიით⁴⁵¹, არამედ  მარიამისაგან მოსრულო ქრისტე ღმერთო კაცთმოყუარეო, მომმადლე მე კურნებაჲ და მომფინე მე დიდი წყალობაჲ შენი.

ოდეს მოვიჴსენო მე დღე იგი საშინელი და ვჰგოდებდე მწარედ საქმეთა ჩემთა ბოროტთა, გულისჴმა-ვჰყოფ უკუდავისა მიმართ მეუფისა, რაჲ მიუგო მსაჯულსა მას უძღებმან ამან. მრავალმოწყალეო მამაო და მხოლოდშობილო ძეო და სულო წმიდაო, შემიწყალე მე.

რაჟამს დასჯდე სჯად, მაშინ შემიწყალე და განმიკითხე მე სიმართლით. ნუ შთამაგდებ მე ადგილსა მას, სადა-იგი არს გლოვაჲ და ტირილი, და ნუ განაცხადებ საქმეთა ჩემთა დაფარულთა და ნუცა მარცხუენ მე წინაშე შენსა ანგელოზთა თანა, არამედ  წყალობა-ყავ ჩემზედა, ღმერთო ჩემო, და შემიწყალე მე.

დიდებაჲ.

მე ვარ ხე იგი უნაყოფოჲ, უფალო, და მეშინის მოკუეთისაგან. უკუეთუ არა ვყო ნაყოფი კეთილი გამოღებად, მეგულების მოკუეთაჲ და ცეცხლსა მას უშრეტსა დადებად. ამისთჳს გევედრები შენ: ვიდრე დასჯად ჩემდამდე წინაჲსწარ-მომაქციე და მაცხოვნე მე.

აწ და.

სასოო სოფლისაო, სახიერო ღმრთისმშობელო ქალწულო, შენ მხოლოსა გევედრები: მოწყალე იქმენ ჩემ, ცოდვილსა ზედა, და ევედრე მოწყალესა ღმერთსა ჴსნად სულთა ჩუენთათჳს ყოვლისაგან განსაცდელისა, მხოლოო კურთხეულო.

უფალო შეგჳწყალენ 40-ჯერ.

და ზედა ლოცვაჲ ესე  მამისა ჩუენისა მაკარისი⁴⁵²

უხრწნელო, უბიწოო, ყოვლადმოწყალეო უფალო, რომელი აღმაღლდი კაცობრივ და ბუნებაჲ ჩუენი ხრწნილებისაგან შესცვალე და შეერთებითა უზეშთაესითა სრულიად წმიდა-ჰყავ, და რომელთა⁴⁵³ შენდა, მხოლოჲსა და ჭეშმარიტისა ღმრთისა, ჰრწამს, მადლსა შენსა მიანიჭებ, რომელმან უძლურებითა ჴორცთაჲთა ძუელსა მწიხნელსა ჩუენსა და დიდადმოქადულსა არცხჳნე, შენ, თავადო კეთილისმყოფელო უფალო, მეცა, ვნებათა შინა მყოფი და ცოდვისმოყუარე, ძილსა შინა ცთომათათჳს და ბუნებითთა შეგინებათა, წმიდა-მყავ ყოვლისაგან ბილწებისა  ჴორცთაცა და სულისა, და⁴⁵⁴ სიწმიდისა ჩემისა სანთელი დაუშრეტელად ვიდრე აღსასრულადმდე დამარხე, რაჲთა ჴორცთა ჩემთა ყოვლისავე შეხებითისა ვნებისა და ყოვლადწყუდიადისა და ღამითისა შეგინებისა ნისლისაგან ოცნებათაჲსა შეწევნითა შენითა განვერე და ბრწყინვალე ხილვაჲ გულისსათქუმელი და ტკბილი, უფროჲს თაფლისა და გოლეულისა,  წურთაჲ მსჯავრთა შენთაჲ დღე და ღამე წმიდითა სჳნდისითა მომანიჭე და ღირს-მყავ მე ზიარებად ცხოველსმყოფელთა და უკუდავთა საიდუმლოთა შენთა მეოხებითა უბიწოდმშობელისა შენისა ყოვლადუხრწნელისა დედოფლისა ჩუენისაჲთა და ყოველთა წმიდათა შენთაჲთა. ამინ.

სხუაჲ ლოცვაჲ წმიდისა დიდისა ბასილისი

მრავალმოწყალეო, მოუკლებელო, შეუგინებელო, უხრწნელო, მხოლოო უცოდველო უფალო, განმწმიდე უჴმარი მონაჲ ესე შენი ყოვლისაგან შეგინებისა ჴორცთა და სულისა და უცნაურისა ამის შემთხუევისაგან, ჩემზედა მოსრულისა გულისწყრომისა მიერ, შთავრდომილი არაწმიდებასა, და სხუათა ყოველთა⁴⁵⁵ ჩემ მიერ ქმნილთა უსჯულოებათაგან გამომაჩინე უბიწოდ, მადლითა ქრისტეს შენისაჲთა, და განმწმიდე მე დანერგვითა სულისა  შენისა წმიდისაჲთა, რაჲთა განწმიდნეს ნაბრძჳლნი იგი არაწმიდებათა ჩემთანი და ჩუენებანი ეშმაკთანი, და ამისა შემდგომად ყოვლისა შეგინებისა საეშმაკოჲსაგან ღირს-ვიქმნე განწმედად სჳნდისისა ჩემისა.

აღახუენ მწიკულევანნი ბაგენი ჩემნი ქებად ყოვლადწმიდისა სახელისა შენ, მამისა, და ძისა [შენისა] და წმიდისა სულისა [შენისა], და შემდგომად საბრჴისა ამის ღირს-მყვენ უხრწნელად და უცოდველად [და] დაუსჯელად უხრწნელისა,  უკუდავისა,  წმიდისა და ცხოვრებისმომცემელისა საიდუმლოჲსა შეწირვად მხოლოდშობილისა ძისა შენისა,  უფლისა  ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესსა, რომლისა თანა კურთხეულ ხარ თანა ყოვლადწმიდით, სახიერით და ცხოველსმყოფელით სულით შენით, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

ლოცვაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა იოვანე ოქროპირისაჲ

კუალად შემიბრკუმა მე⁴⁵⁶, უბადრუკსა გონებითა. ბოროტითა ჩუეულებითა ცოდვასა ვჰმონებ. კუალად მთავარი ბნელისაჲ და გემოვნებისა ვნებათა მშობელი ტყუე-მყოფს მე და ვითარცა მონასა - დამონებად ნებასა მისსა; დამდაბლებულსა გულისთქუმათა ჴორციელთა მონებად მაიძულებს მე და რაჲ ვყო, უფალო ჩემო, უფალო მჴსნელო და შესავედრებელო შენდამი მოსავთაო? და⁴⁵⁷ კუალად შენდავე მოვიქცევი და სულთ-ვითქუამ და ვითხოვ შენდობასა ცოდვათა ჩემთასა, არამედ  ვძრწი და მეშინის, ნუუკუე დღითი-დღე აღვიარებდე და განგდებად ბოროტთა ჩემთა აღგითქუმიდე და ჟამითი-ჟამად ვცოდვიდე და არა შევსწირნე ლოცვანი ჩემნი შენ, ღმრთისა ჩემისა, და სულგრძელებაჲ შენი აღვადგინო რისხვად. და რაჲ უყო, უფალო, გულისწყრომასა შენსა? უწყი უკუე სიმრავლე მოწყალებათა შენთაჲ და უფსკრული კაცთმოყუარებისა შენისაჲ და კუალად შეუვრდები მოწყალებათა შენთა და ვჴმობ შენდამი: ვცოდე, ღმერთო, შემიწყალე მე, დაცემული ესე, და მომეც ჴელი შეწევნისაჲ მწჳრესა შინა გემოთასა დანთქმულსა ამას და ნუ მიტევებ მე, უფალო, განცდად უსჯულოებათა და ცოდვათა შინა ჩემთა, არამედ  მჴუმეველმან ჩუეულებითთა სიტკბოებათა შენთამან მიჴსენ მე მწიკულევანებისაგან და ბილწებისა ჴორცთა ჩემთაჲსა და ვნებულთაგან გულისსიტყუათა, რომელი შევაგინებ დღითი-დღე უბადრუკსა სულსა ჩემსა, რამეთუ, აჰა უფალო ღმერთო ჩემო, არა არს განწმედილი ადგილი ჩემთანა, არამედ  ყოველივე განკეთროვანდა და ყოველნი ჴორცნი ჩემნი აღივსნეს წყლულებითა.

შენ უკუე, ვითარცა მკურნალმან სულთამან და წყალობისა წყარომან, განწმიდენ ესენი⁴⁵⁸ ცრემლითა ჩემითა, განწმიდენ უხუებით, მოჰფინე ჩემზედა და დამასხ კაცთმოყუარებაჲ შენი და განკურნე შემუსრვილებაჲ ესე ჩემი და მომეც მე კურნებაჲ და სიწმიდე.

ნუ გარემიიქცევ პირსა შენსა ჩემგან; ვითარცა ცეცხლითა, დაწჳ საჴუმილი იგი უსასოებისა ჩემისაჲ,  არამედ  ვითარ-იგი სთქუ უტყუველმან ღმერთმან, ვითარმედ: "დიდი სიხარული იქმნების ცათა შინა ცოდვილსა ზედა მონანულსა", ესე აჩუენე ჩემზედაცა⁴⁵⁹ ცოდვილსა და ნუ დაჰჴშავ ყურთა მოწყალებისა შენისათა ლოცვასა ზედა სინანულისა ჩემისასა, არამედ⁴⁶⁰ განმიხუენ მე იგინი და, ვითარცა საკუმეველი, წარმართე წინაშე შენსა, რამეთუ იცი უძლურებაჲ ბუნებისა ჩუენისაჲ⁴⁶¹,  რომელმან დაჰბადე იგი.

დაივიწყენ და უგულებელს-ყვენ სიყრმითგანნი ცოდვანი ჩემნი და სინანული ჩემი შეიწირე, რომელი-ესე ჭეშმარიტებით გხადი შენ, რამეთუ კურთხეულ ხარ საუკუნეთა საუკუნეთასა⁴⁶², ამინ.

და ყოს⁴⁶³ მეტანიაჲ 50 და ყოველსა მეტანიასა ზედა ესრეთ იტყოდის:

ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა ამას და შემიწყალე მე სახელისა შენისათჳს წმიდისა.

ანუ

უფალო შეგცოდე შენ, შემინდვე მე, უძღებსა ამას⁴⁶⁴.

ამისა შემდგომად თქუას:

რომელი ყოველსა დღესა და ყოველსა ჟამსა...

დიდებაჲ.

აწ და.

უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა...

სახელითა უფლისათა გუაკურთხენ მეუფეო...⁴⁶⁵

და ლოცვაჲ ესე

მეუფეო ღმერთო, მამაო ყოვლისა მპყრობელო უფალო... სრულიად.

წმიდაო ღმერთო...

მამაო ჩუენო...

რამეთუ შენი არს სუფევა.

უფალო, შეგჳწყალენ, 12-ჯერ.⁴⁶⁶

უპატიოსნესსა... სრულიად.

ზეშთამბრძოლისა...  სრულიად.

და იქმნების განსრულებაჲ⁴⁶⁷.

უკუეთუ ვისმე დაცემაჲ შეემთხჳოს ძილსა შინა

მას დღესა ნუ ეზიარების.

წმიდაო ღმერთო...,

მამაო ჩუენო...

თქუას

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ... გ

მუჴლთმოდრეკაჲ გ

მიწყალე... გ

გურწამსი

კჳრიელეისონი რ

ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა...

მუჴლთმოდრეკაჲ ნ

უფალო, შეგცოდე და შემინდვე...

მუჴლთმოდრეკაჲ ნ⁴⁶⁸

და ესენი:

ჴმაჲ ა

ყოველი ცხორებაჲ ჩემი ცოდვითა წარვაგე და აწ გევედრები შენ პირველ აღსასრულისა: შენდავე მომაქციე, ჰოჲ ცოდვილთა მოქცეულთა მწყალობელო და სახიერებისა წყაროო, ქრისტე ღმერთო, და მომმადლე წყალობაჲ შენი.

არმურსა ვნებათასა და გემოთა სოფლისათა შეეთხზა გონებაჲ უბადრუკისა სულისა ჩემისაჲ და გულისსიტყუაჲ სინანულისაჲ არა არს ჩემთანა, არამედ შეიწყალე, უფალო, სიგლახაკე ჩემი და მომეც სინანული, რაჲთა მეცა უღაღადო პირველ აღსასრულისა წყალობათა შენთა; ქრისტე, მაცხოვარო ჩემო, მაცხოვნე უღირსი ესე და განწირული, ვითარცა სახიერ ხარ.

დიდებაჲ

მწყემსო კეთილო, რომელმან დასდევ სული შენი ცხოვართა შენთათჳს, რომელმან იცნი დაფარულნი ცოდვანი ჩემნი, მხოლოო სახიერო, მომიძიე წარწყმედული ესე, მომიტაცე პირისაგან მგელთაჲსა, ტარიგო ღმრთისაო, რომელმან აღიხუენ ცოდვანი სოფლისანი, რაჲთა მარადის გიღაღადებდე: ქრისტე ღმერთო, შემიწყალე მე.

აწ და.

შესავედრებელი ხარ ძჳრთა შინა და დაგებაჲ ღმრთისა მიმართ ცოდვილთაჲ, ყოვლადწმიდაო დედოფალო,გჳჴსნენ ჩუენ ყოვლისაგან განსაცდელისა და სიბოროტისაგან კაცთაჲსა და საშინელისა სატანჯველისა და ვნებათაგან უპატიობისათა, რომელნი სარწმუნოებითა შეუორგულებელითა გხადით შენ, ყოვლადქებულო⁴⁶⁹ ქალწულო.

და მეყსეულად მეტანიაჲ რ

და ლოცვაჲ ესე:

ლოცვაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა მაკარისი

უხრწნელო, უბიწოო.. (იხ. ზემოთ)⁴⁷⁰

ლოცვაჲ ძილსა შინა დაცემასა ერისკაცისასა

მრავალმოწყალეო, ყოვლადდიდებულო, უბიწოო და შეუგინებელო უფალო, მხოლოო უცოდველო, განმწმიდე მე, მონაჲ შენი, ყოვლისა შემწიკულებისაგან ჴორცთა და სულისა და უბიწოდ გამომაჩინე მადლითა ქრისტეს შენისაჲთა და განმწმიდე მე დანერგვითა წმიდისა სულისა შენისაჲთა., რაჲთა განწმედილი [და] საცთურისა ამისგან განთავისუფლებული ღირს-ვიქმნე, ჟამსა კეთილსა, რჩეულთა შენთა თანა მისლვად და ზიარებად საშინელსა და შესაძრწუნებელსა საიდუმლოსა შენსა, რამეთუ შენ ხარ, რომელი აკურთხევ და განსწმედ ყოველთა, ქრისტე ღმერთო ჩუენო, და შენდა დიდებასა აღვავლენთ,  თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ.

------------------------------------------------------------------------------

ს ქ ო ლ ი ო ე ბ ი

16 - ამ ლოცვის განსხვავებული რედაქცია იხ. E-ში,1ვ-2

17 - მორწმუნენო (LDE)]მორწმუნენი M

18 - ლამპართა ბრწყინვალებითა (LDE)]ლამპრითა ბრწყინვალებითა M

19 - შეგჳწყალენ (DE)]შენ M (ხელნაწერებში დაქარაგმებული სიტყვა "შ~ე", რაც ნიშნავს: "შეგჳწყალენ", მოგვიანებით პირდაპირ იქნა წაკითხული როგორც "შენ" და ასევეა გამოქვეყნებული, მაშინ როცა აუცილებელია "შეგჳწყალენ")

20 - რომელი ქალწულისაგან აღმოუბრწყინდი სოფელსა, ქრისტე ღმერთო, და მის მიერ ძედ ნათლისად გამოგუაჩინენ, შეგჳწყალენ ჩუენ, ყოვლადძლიერო, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ - L

21 - შენდა შუენის]შუენის შენდა E ( ასეა D-შიც, თუმცა გადამწერს მეორე სიტყვის თავზე  "ა" დაუსვამს, პირველისაზე კი "ბ", რითაც სიტყვათა რიგის შეცვლა მიუნიშნებია)

22 - ასეა ყველა დამოწმებულ ნუსხაში

23 - DEM

24 - ხისა მისგანი (L)]ხისა მისგან ცხორებისა DEM

25 - ცოდვითა M

26 - ჟამთა (DEM)]დღეთა L

27 - ნიჭითა (DEM)]ნებითა L

28 - გიპყრიან L

29 - გონებისა L

30 - მოჰხუედ D; მოხუედ M

31 - მოუდრიკენ DE

32 - შიშით E; - DM

33 - შენთანი LE

34 - ისმენს L

35 - გწთოდენ DEM

36 - ცოდვათაჲ, ღმრთისა - LE

37 - რაჲთა ... შემმოსო]რომელმან ... შემმოსე L

38 - სასუმელი L

39 - ს~ლი L

40 - ფარულთა L

41 - რომელმან დაჰჴაშ (LE)]რომელი დაჰჴშავ DM

42 - E

43 - მიუწდომელ არს განგებულებაჲ შენი, მეუფეო, გონებისაგან კაცობრივისა - LE

44 - წყალობასა L

45 - მოწყალებასა L

46 - შემიწყალე და შემიწყნარე (L)]მიწყალე და შემიწყალე DEM

47 - საქმითაჲთა L; საქმითათა M

48 - შეუცილებელისა (L)]შეუცვალებელისა DEM

49 - E

50 - ნიჭთა (EM ]ნიშთა D; ნიშებთა L

51 - ბუნებათაჲ (DEM)]ყ~თაჲ 9=ყოველთაA) L

52 - მომცემელისა (LDM)]მოცემულისა E

53 - უწოდე M

54 - იჩინე DEM; იჩინდე L

55 - მთავარანგელოზნი E

56 - მოძღუართა (L)]მართალთა DEM

57 - კრებული L

58 - მშობელი შენი (DEM)]ღმრთისმსობელი L

59 - განზრახვით DEM

60 - ნიჭებითა (LDE)]ნიჭიერებითა M

61 - მოჰკუედ (LDE)]მოჰხვედ M

62 - ესოდენი L

63 - ბრალთა (DEM)]ბოროტთა L

64 - შეიწყნარენ L

65 - ღამით და დღისით (U) - LM

66 - DEM

67 - დაჴსნილებითა ძილისაჲთა (U)]დაჴსნილობითა მრავლითა L;  დაჴსნილობისა ძილითა DEM

68 - საკრველთაგან ცოდვათა ჩემთაჲსა განმჴსენ (LDEM)]საკრველთაგან ცოდვისათა მიჴსენ U

69 - ღამით და დღით (LDEM)]დღისით და ღამით U

70 - დედოფალო U

71 - ეშმაკთასა (ეშმაკთა DE) ჩემზედა სიხარულსა (LDE)]ეშმაკთასა ჩემზედა სიხარულითა U; ეშმაკთა ჩემზედა მოხარულთა M

72 - უბიწოო L

73 - მიმთხუევად (LDMU) - E

74 - თანა წმიდათა (DEM)]წმიდათა თანა L

75 - მომმადლე (UDEM)]მომეც L

76 - E

77 - E

78 - ვედრებად (U)]ქებად LDEM (რადგან აღნიშნულ სიტყვებს სწორედ ვედრება მოსდევს და არა ქება, შესაბამისად, მართებული ჩანს U-ს მონაცემი: "ვედრებად")

79 - სულთა L

80 - მეოხებითა (UL)]ვედრებითა MDE

81 - სამადლობელი მდაბლისა რომანოზისი (L)]თქუმული გერმანოზ კონსტანტინოპოლელ პატრიარქისაჲ DM

82 - დედოფალო დედოფალო, ღმრთისმშობელო ღმრთისმშობელო (L)]დედოფალო დედოფალო, ღმრთისმშობელო E (სხვაგან ამავე E-ში დასაწყისად მითითებულია "დიდებულო დედოფალო"; იხ. აქვე, "შუაღამის გალობათა" დასასრულს) ; დიდებულო დედოფალო, ღმრთისმშობელო DM (და სხვ.)

83 - განაგრილე (DEM)]აღავსე L

84 - EM

85 - ყოვლადსაწადელსა მისსა და საშუებელსა მას (LDM) - E

86 - მისსა L

87 - უფალი E

88 - სხუაჲ ლოცვაჲ შუვაღამისაჲ  ქართული (DM)]ლოცვაჲ ქართული L; სხუა ლოცვაჲ შუვაღამისა წმიდისა დიდისა ბასილისა E

89 - + მონაჲ შენი DM

90 - აურაცხელსა მოწყალებასა შენსა (L)]აურაცხელთა შენთა მოწყალებათა DEM

91 - ღმერთო ჩემო და უფალო ჩემო (L)]მეუფეო ჩემო და ღმერთო ჩემო DEM (თუ აქ სახარებისეულ ტექსტს ვიგულისხმებთ, უპირატესობა უნდა მივანიჭოთ ძველი ნუსხის, L-ის, მონაცემს, რადგან იოან. 20. 28 მუხლი ანლოგიურ გამონათქვამს შეიცავს: "უფალი ჩემი და ღმერთი ჩემი", თუმცა, ცხადია, სხვა ნუსხათა მონაცემიც სავსებით გამართლებულია)

92 - წინაშე პირსა ნათლისა ამის შემომავალისასა და განქარდების ღამითი საცთური, ბოროტისაგან აღძრული მავნებელ[ად] მონათა შენთა, რაჲთა განიოტო და განსდევნო სიბნელე გონებისა ჩემისაჲ, შესულებულისაჲ, და განაქარვნე გულისსიტყუანი მწიკულევანნი და აღძრვანი, შემაგინებელნი სულისა ჩემისანი, და დაჰნერგო ჩემთანა შენმიერი იგი  მადლი, რომელი მიიღეს ყოველთა წმიდათა, საუკუნითგან შენდა სათნოყოფილთა, რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს შენ, რაჲთა მან მასწავოს მე, ვითარ-იგი ჯერ-არს სლვად ჩემდა შემომავალსა ამას დღესა და ყოველთა ნეშტთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა ვიდრე განსლვად ჩემდამდე ამიერ სოფლით (L)]წინაშე პირსა ნათლისასა შემომავალსა ამას დღესა, რომელმან ყოველივე საცთური, მტერისა მიერ აღძრული, განსდევნე მონათა შენთაგან, განდევნე ჩემგანცა ბუნებაჲ ესე შესულებული და შემაგინებელნი სულისა ჩემისანი დაარღჳენ, და დანერგე ჩემ თანა მადლი შენი, რომელ მოიგეს ყოველთა წმიდათა შენთა, რომელნი საუკუნითგან სათნო-გეყვნეს შენ, რაჲთა მან მასწავოს მე, თუ ვითარ ჯერ-არს სლვად სათნოდ წინაშე შენსა შემომავალსა ამას დღესა და ყოველთა დღეთა ცხოვრებისა ჩემისათა და ვიდრე განსლვადმდე ჩემდა ამიერ სოფლით DEM ( როგორც ვხედავთ, DEM-ის ტექსტი ფაქტობრივად სხვა რედაქციაა, რომელიც ასევე ძალიან საყურადღებოა; ზემორე ციტატა შესწორებულია ორთოგრაფიულ-პუნქტუაციურად)

93 - შენ ხარ, რომელმან (L)]რამეთუ შენ (- D) სთქუ DEM

94 - DEM-ში ციტირება გრძელდება მთ. 11.30-ის ჩათვლით

95 - წარმოვაცალიერენ (LD)]წარმოაცალიერენ M; წარმოვასრულენ E (წარმოვასრ~ლენ)

96 - დაღონებული (L)]და აწ სირცხჳლეული და კდემული DEM

97 - სიტყჳისაებრ შენისა ,ვითარცა-იგი (L)]მსგავსად ბრძანებისა შენისა, რამეთუ შენ DEM

98 - ინებე (L)]ყავ DEM

99 - L

100 - DEM

101 - რამეთუE

102 - იპოოს L

103 - სინანულითა L

104 - შეცოდებათა (L)]ცოდვათა ჩემთა DEM

105 - ბილწად და ლირბად (DEM)]ბილწებით L

106 - L

107 - მედგრობისა ჩემისათა - L

108 - აჰა ესერა]აწ DEM

109 - კდემული DEM

110 - ცალიერი DEM

111 - და კაცთმოყუარეო DEM

112 - ვენაჴსა მას ზედა სასყიდლისასა L]ვენაჴისა შენისა DEM

113 - და,  ვითარცა ჯერ-გიჩნდა, თანასწორ და ზიარ ჰყვენ მათთანა, რომელთა-იგი ეტჳრთა სიმძიმე და სიცხე დღისაჲ L]და უბრძანე მათ თანასწორად ზიარყოფად რომელთა-იგი იტჳრთეს სიგრძე დღისაჲ და სიცხე მზისაჲ DEM

114 - DEM

115 - ცოდვილისა და უღირსისა მონისა შენისაჲ (L)]ჩემი, უღირსისა და უჴმარისა მონისა შენისაჲ DEM

116 - დაღაცათუ არაღირსად ლმობიერ ვარ მსგავსად ცოდვათა ჩემთა (L)]დაღაცათუ არა წმიდა ვარ, არცა ლმობიერ მსგავსად ცოდვათა ჩემთა DEM

117 - მხოლოსა DEM

118 - ცხოვნებად (DEM)]ცხორებად L

119 - მისყიდულისა ამის ეშმაკთა საფარდულისა (L)]განსყიდულისა ამის ეშმაკთა საფარდულსა M; განსყიდული ესე ეშმაკთა საფარდულსა (საფარდელსა D) DE

120 - DEM

121 - DEM

122 - ღმერთო ჩემო (L)]იესუ სახიერო და კაცთმოყუარეოDEM

123 - რომელსა გშუენის ყოველი დიდებაჲ და პატივი და თაყუანისცემაჲ, მამისა თანა სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ (L)]მამისა თანა სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და საუკუნეთა მათ დაუსრულებელთა უკუნისამდე. ამ DEM

124 - ცოდვათა E

125 - რამეთუ (DM)]არამედ E

126 - E

127 - აწ E

128 - ჴმობდ (M)]ჴმობდი DE

129 - DM

130 - E

131 - სულო ჩემო, უფლისა (DM)]ღმრთისა, სულო E

132 - მეუფემან და უფალმან, ჭირისაგან გიჴსნეს შენ ყოვლადვე. მოვედ, სულო ჩემო, უფლისა, სინანულით და ევედრებოდე მარადის შენთჳს ქუეყნად მოსრულსა და ქალწულისაგან შობილსა ქრისტესა მა – M; + მომეც და მეძვისა მისებრ მიიხუენ ცრემლნი ჩემნი M1

133 - ბნელისა მისგან წყუდიადისა (DM)]საუკუნოჲსა მისგან ბნელისა E

134 - E

135 - E

136 - და მაცხოვნე მე - E

137 - შუვაღამისა (DE)]შუვაღამესა M

138 - E

139 - ცოდვათა E

140 - E

141 - DM

142 - E

143 - ექმნებიან E

144 - სახიერო M

145 - უდები (E)]უდებებით M

146 - E

147 - M

148 - დამფარველთა (E)]დაფარულთა M

149 - E

150 - M

151 - E

152 - მცნებასა M

153 - მრავალრიცხულთა M

154 - თანაარსით მამით და სულით წმიდითურთ ]მამაო და ძეო და სულო წმიდაო, ერთარსებით ქებულო EM

155 - + E

156 - შემწე (DM)]თანაშემწე E

157 - რამეთუ (E)]რაჲთა DM

158 - რაჲთა (E)]ვითარმედ რაჲთა D; ვითარმედ, რომელსა M

159 - მცირედ M

160 - + და M (არ არის LDE-ში)

161 - სატანჯველთა (L)]სატანჯველთაგან DEM

162 - L

163 - მოგზაურსა (M)]მოგზაურთა LDE

164 - შემეწიე (L)]მეწიე DEM

165 - მტერთა DEM

166 - L

167 - იგი E

168 - ჴორცთა ამათ მბრძოლთაჲ (L)]ჴორციელთა ბრძოლათაჲ DEM

169 - ზუაობაჲ (LDEძ)]ზღუაობაჲ M

170 - DEUM

171 - ჰამრობასა (LE)]ჰარმობასა U ; ამრობასა D

172 - მისსა (EUM)]მისა D; მამისა L

173 - საუკუნეთა მათ და მოუთმენელთა სატანჯველთაგან (ტანჯვათაგან U) მიჴსენ (LDUM) - E

174 - E

175 - +ქალწულო E

176 - ყოველნი ცოდვანი და ბრალნი და უსჯულოებანი (L)]ყოველნი ბრალნი და უსჯულოებანი DM; ყოველნი ცოდვანი და ბრალნი U; ცოდვანი და ბრალნი E

177 - მკჳდრობაჲ (DEUM)]მკჳდრყოფაჲ L

178 - საუკუნეთა საუკუნეთასა (L)]უკუნითი-უკუნისამდე UM (DE-ს აკლია)

179 - + დედოფალო D

180 - გჳოხე და გჳღუაწე წინაშე ძისა შენისა და ღმრთისა ჩუენისა (U)]ყოვლადწმიდაო დედოფალო ღვთისმშობელო, იღუაწე სულთა და Kორცთა ჩუენთათჳს წინაშე ძისა შენისა და ღმრთისა ჩუენისა DEM; - L

181 - უფალო შეგჳწყალენ 40 (M)]კჳრიელეისონი მ LDE

182 - ბრალთაცა  (DEM)]ბოროტთა L

183 - DM

184 - L-ში სამებისადმი მიძღვნილი დასდებლები ანუ ტროპარები ყველგან გამოტოვებულია

185 - განმარინე E

186 - აურაცხელითა მოწყალებითა (L) - DEM

187 - DEM

188 - L

189 - უწყნი (DM)]უწყი E; იცნი L

190 - განანათლე LE

191 - შეგინებათა (LE)]შეგინებითა M; შეგინებულთა D

192 - სული (DEM)]გული L

193 - DEM

194 - ვნებათა მიერ (DEM) – L

195 - და DEM

196 - განხრწნისაგან L

197 - სასოწარკუეთისასა (LDE)]სასოწარკუეთილისასა M

198 - ქმნული E

199 - +და DE

200 - აწ (DEM)]ჩუენ L

201 - ბრძანებაჲ შენი (DEM) - L

202 - არამედ  სრულიად ნუ მიმცემ მეუფეო, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო (DEM)]გარნა ნუ მიმცემ ჩუენ სრულიად, მაღალო, მამათა ჩუენთა ღმერთო L

203 - მოეც L

204 - გამოვიხატავთ L

205 - ღმერთსა L

206 - შენთა (LDE)]მნეთა M

207 - + და DM

208 - ნათლისაგან მამისა (DEM)]მამისაგან ნათლისა L

209 - სამგუამოვნად (E)]სამგუამოვნებით DM

210 - იხილვების E

211 - სამმნათობიერი ერთბრწყინვალებაჲ (E)]სამნათობიერი ერთი ბრწყინვალებაჲ DM

212 - ეს დასდებელი ანუ ტროპარი, რაც გვხვდება LDE-ში, M-ში შეცვლილია სხვა დასდებლით: "ვერ შემძლებელ ვართ დიდებად შენდა ჯერისაებრ ქუეყანისანი და მოუძლურდებიან ზეცისანი, ღმრთისმშობელო, რამეთუ უზეშთაეს იქმენ. შეიწირე სარწმუნოებაჲ ჩუენი; უწყი სიყუარული შენი და ვითარცა ნათელსა ქრისტიანობისასა, გადიდებთ"

213 - უხრწნელი DEM

214 - ბუნებისა საზღვართა (DEM)]ბუნებათა საზღვარსა L

215 - მიეგებოდით (LE)]მივეგებვოდეთ DM

216 - სული L

217 - E

218 - დიდებად (LE)]ვედრებად DM

219 - უხრწნელითა E

220 - წარმოდგომილ (DE)]წარდგომილ M

221 - ღმრთისა-დედაო (DEM)]დედაო ღმრთისაო L

222 - L

223 - ღრჭენისაგან DM

224 - ეს დასდებელი ანუ ტროპარი არ არის L-ში (ისევე, როგორც მომდევნო სამი მითითება)

225 - ამ ლოცვის სრული ტექსტი იხ.ზემოთ (შუაღამის მეოთხე ლოცვა)

226 - სახეობისათჳს (E; L: სახეობისა)]სახიობისათჳს DM ("სახეობისათჳს", როგორც ჩანს, ნიშნავს: "სახის ანუ ნიმუშის მოცემისათვის", "სახედ, ნიმუშად გახდომისათვის")

227 - + შენისასა L

228 - იოანნი U

229 - ჩემ (DEM)]მე U

230 - გულისთქუმასა U

231 - ნგორვებული U; მწუბებელი E

232 - არაოდეს ვინებე (DEM)]ვის უსმინე U

233 - საცინელად (EU)]საწუნელად DM (აშკარაა, რომ ნუსხური "ცი", რაც დაწერილობითად უიგივდება ნუსხურ "წ"-ს, გახდა მიზეზზი ზემორე აღრევისა; ე. ი. "საცინელად" ჯერ ამოკითხულ იქნა როგორც "საწნელად", რაც დაქარაგმებად აღიქვეს და ასე "გახსნეს": "საწუნელად")

234 - ჩემებრთა]ჩემებრ U

235 - და (EU) - DM

236 - ზეშთაგარდამატებულობით U

237 - სული თანადაყოლითა (EU)]სულითა, და ყოვლითა M; სულითა. და ყ~ითა D

238 - ვინ არა მიგლოვდეს მე, უბადრუკსა, ვინ არა მგოდებდეს მე, დასასჯელსა (DUM)]ვინ არა მიგლოვდეს მე, დასასჯელსა, ამიერითგან ვინ არა მგოდებდეს მე, უბადრუკსა E

239 - აღვაგზენ რისხვაჲ შენი და უზეშთაეს ბოროტი შენ წინაშე ვყავ (U)]აღვაგზენ რისხვაჲ შენი, მე მარტომან ბოროტი შენ წინაშე ვყავ DEM

240 - ზეშთა U

241 - საუკუნითგან EU

242 - + და E

243 - DEM

244 - მოდერკ (DEU)]მოჰსდრეკ M

245 - ეს მართებული ფორმა სახეზეა ოთხივე ტექსტში

246 - წარმოდგომილ (DE)]წარდგომილ UM

247 - აღხილუად M; ახილვად DEU

248 - ცათაჲსა (U)]ცისა DEM

249 - ცოდვათა DEM

250 - აღხილუაჲ M; ახილვად DEU

251 - განმართებისა U

252 - მოქცევითა U

253 - საუკუნეთა მიმართ საუკუნეთასა (EU)]საუკუნეთა უკუნისამდე DM

254 - ბოროტსა (DM) - E

255 - მოწყალებათასა (DM)]მოწყალებათა შენთასა E

256 - E

257 - E

258 - E

259 - პირსა ჩემსა (E)]თუალთა ჩემთა DM ( შდრ. ფს. 140.3: "დასდევ, უფალო, საცოჲ პირსა ჩემსა და კარი ძნელი - ბაგეთა ჩემთა")

260 - DM

261 - ხედვად D

262 - მრუმებითა E (გადამწერისგან თავზე დასმული აქვს დაეჭვების გამომხატველი ნიშანი: ")

263 - პირთა ჩემთა E

264 - კეთილისმოყუარისა (DE)]კეთილისმოყუარეთა M

265 - სულნი და ჴორცნი ჩემნი DEM

266 - ვნებათაჲსა E

267 - ეშმაკთასა E

268 - ყოვლისაგან ბოროტისა (DM)]ყოველთაგან ბოროტთა E

269 - ეს აბზაცი აკლია E-ს

270 - განსლვად E

271 - მხიარულებად E

272 - E

273 - D

274 - მომადლე D; მიჰმადლე E

275 - თხოვაჲ E

276 - ჩუენზედა E

277 - აღრიცხვაჲ DEM

278 - რამეთუ DM

279 - ნასხმანნი DEM

280 - დაიჴსნებიან (DE)]და იხსენებიან M

281 - დაბადებულთაგან E

282 - E

283 - რაჲმე E

284 - ესეოდენთა E

285 - წარვდგეთ E

286 - ჩუენთანი E

287 - E

288 - პირველად  (DE)]არამედ M

289 - კეთილთაგან  (DE)]ტკბილთაგან M

290 - ნუ დამაგდებ (DM) - E

291 - ესე ოდენ D

292 - მოწყალეო და - DM

293 + და E

294 - თანაწარსლვასა E

295 - ვიდრეღარა DEM

296 - კეთილად-ჰყვენ E

297 - E

298 - წყალობითა (L)]მოწყალებითა DEM

299 - თანაწარსლვასა ამას სიგრძესა ღამისასა მშჳდობით - L

300 - ყოველსავე შინა (L)]ყოვლისავე DEM

301 - DEM

302 - ჩუენთასა DEM

303 - DEM

304 - L

305 - მონათა შენთა - L

306 - მღდელმან: რომელი-იგი არს კურთხეულ, ქრისტე [მერთი ჩუენი ყოვლადვე აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ] (L)]რომელი ხარ კურთხეულ (კაცთმოყუარე DM) ღმერთი ჩუენი ყოვლადვე აწ და მარადის და უკუნითი-უკუნისამდე. ამინ DEM

307 - ბერძნულში არ არის

308 - E-ში გვაქვს: "კირ ფილოფეისა" (სახელს "ფილოფეისა" თავზე უზის დაეჭვების ნიშანი "). ხომ არ არის "კირ"  უთარგმნელად გადმოსული ბერძნული κυριος ( ე.ი. "კირ ფილოფეისა" ხომ არ ნიშნავს: "უფალ ფილოფეისა"?)

309 - კონსტანტინეპოლელ არქიეპისკოპოსისაჲ (DM)]არქიეპისკოპოსისა კონსტანტინე ქალაქისა

310 - M

311 - ანუ DEM

312 - მხადველი E

313 - უსმენელ (უსმენილ DM) იქმნა შენ მიერ]არასმენილ შენგან განვიდა E

314 - ზღუაჲ E

315 - და ყოველნი ტომნი (DM)] ყოველნი ხოლო მუჴლნი E

316 - მორწმუნეთა E

317 - ყოვლადწმიდაო E (D-ს აკლია: "ყოვლადწმიდასა, და ძრწოლით პატივ-ვსცემთ")

318 - კრძალვით E

319 - პატივს-ვსცემთ E

320 - არავინ DM

321 - თანასამარადისოჲთ მამით და სულით ყოვლადწმიდითურთ (DM)]თანა მამით მარადის და სულით წმიდით, მიერ E

322 - DM

323 - სურვილით DM; სყ~რლდ E (= სიყუარულად) (უნდა ვიფიქროთ, რომ თავდაპირველ ტექსტში იყო ძველი ქართულისთვის ბუნებრივი "სურვიელად", რადგან არც "სურვილით" და არც "სიყუარულად" კონტექსტს არ შეესაბამება. აღნიშნული სიტყვა, ერთი მხრივ, მცდარად გამარტივდა, როგორც "სურვილით", რადგან, ჩანს, გადამწერმა ვერ გაიგო ძველი ქართული "სურვიელად"; მეორე მხრივ, ქარაგმა "სრ~ლდ", ასევე ვერგაგების საფუძველზე, გადაკეთდა, როგორც: სყ~რლდ”)

324 - ეს სიტყვა, რაც დასტურდება ნუსხებში, ცხადყოფს, რომ წინამდებარე ლოცვა გვიანდელი თარგმანია, რადგან ძველი ქართულისთვის უცხოა ფორმა "ჩუეულებრივი" (უნდა ყოფილიყო ან "ჩუეულებისაებრი" ან "ჩუეულებითი")

325 - თჳსი E

326 - DM

327 - ბილწთა DM

328 - ჩემთა [გამო]]ჩემთაგან (ეს სიტყვა, რაც თარგმანისეულია, ცხადყოფს, რომ მთარგმნელი ვერ არის სათანადო სიმაღლეზე, რადგან სტილური ხარვეზები ტექსტში არაიშვიათია)

329 - კეთილმსახურებაჲ E

330 - სახიერებაჲ E

331 - შეწყალებულყოფად E

332 - DM

333 - ყოველი (ყოველნი DM) მისა მიმართ შესაძლებელ არს]ყოველნი მისა მიმართ შემძლებელ არიან E

334 - ხოლო გარნა E

335 - + თანა (ეს მეორე "თანა", რაც დასტურდება ნუსხებში და, შესაბამისად, მთარგმნელისეული უნდა იყოს, კვლავ მკვეთრად ცხადყოფს თარგმანის სტილურ ხარვეზებს)

336 - და ლოცვასა - DM

337 - ოდესმე ძუჱლ E

338 - მჴედართმძღუანებლობითა

339 - ეშმაკისა DM

340 - მჴედარნი E

341 - + მიერ (მ~რ) E

342 - ზეცითცურევითა (EM)]ზეცით ცუარითა D

343 - DM

344 - E

345 - წარმოტყუენეს E

346 - შენთა M

347 - ანგჰარებისათა დ; ანგაჰარებისათა E

348 - დამჭრეს E

349 - მთხრებლსა ცოდვისასა შეწყუდეულსა ამას უსმინოებაჲ და გულქვაობაჲ ზედადამდვეს მე, რამეთუ კნინღა განვიცდი (DM)]და მთხრებლსა  მას ცოდვისასა შემაწყუდიეს მე, უსმინოებაჲ და განქვაებაჲ გულისაჲ ზედადამდვეს მე, რამეთუ ძლითღა განვიხილავ E

350 - გოდებით და ცრემლით (DM)]გოდებითა ცრემლით E

351 - მეფისა E

352 - ხოლო სირცხჳლად (DM)]და სირცხჳლად ხოლო E

353 - შეწევნასა E

354 - ზეშთამბრძოლისა ჩემისა (DM)]ზეშთამჴედართმძღუანველისა E

355 - აკათისტოსა (E)]აკატისტოსა D; აკათისხოსა M

356 - მადლობასა E

357 - DM

358 - დღესა ხოლო (E)]ხოლო დღესა DM (აშკარაა, რომ მთარგმნელისეული უნდა იყოს "დღესა ხოლო", რადგან ჩანს მცდელობა "ხოლო"-ს შესატყვისი ბერძნული  δε-ს კალკირებისა მდებარეობის მიხედვითაც)

359 - უღირსსა ამას DM (ამას – E)

360 - E

361 - სულისა ხოლო (E)]ხოლო სულისა DM (აქაც E-ს ტექსტი ბერძნულის კალკირების ნიმიუშია)

362 - ჴორციელნი D

363 - განაქარვენ (DM)]დაჰკარგენ E (აქაც, საფიქრებელია,  E-ს ტექსტი მთარგმნელისეული იყოს, რასაც შემდაგში რედაქტირება განუცდია)

364 - კნინისა ამის ცხოვრებისა ჩემისა გზაჲ კეთილად და დაუბრკოლებელად უძლო განვლად (DM)]გზა მცირედჟამ ცხოვრებისა ამის კეთილად უძლო ზ~ა უბრკოლებელად განვლად E

365 - შინა (D)]შ~ნი E; შენთა M

366 - E

367 - ე

368 - მარტოსათჳს E

369 - +შენთჳს იქმნა უფალი ძალთა ჩუენთანა (ძ~ლთა ჩ~ნ თ~ა ?) და E; შენ მიერ იქმნა უფალი ძალთა ჩუენთა (ძ~ლთა ჩ~ნთა ?) და D; - M

370 - არაღირსთა E

371 - მონათა შენთათჳს (DM)]მონათათჳს E

372 - გარემოდგომილისა ვნებისა (DM)]გარემოდგომისა E

373 - DM

374 - რამეთუ რაჲთა E

375 - + ყოვლისათჳს DM

376 - წმიდისა DM

377 - სხუაჲ ლოცვაჲ სავედრებელი]ლოცვაჲ E

378 - უფლისა მიმართ იესუ ქრისტჱსა - DM

379 - ჩემ უღირსსა[ცა] ზედა]ჩემზედა უღმრთოსა E

380 - სასუფეველისა შენისა E

381 - შევჰვარდი U (ამ სიტყვას E-ში თავზე დასმული აქვს დაეჭვების ნიშანი: ")

382 - U

383 - ჩემისა E

384 - ცოდვათა DEM

385 - ზეშთა ყოველთა ბუნებათა (U)]ყოველთა ზეშთა ბუნებათა EM; ყოველთა ბუნებათა ზეშთა

386 - M (D-ში თავზეა ჩამატებული)

387 - + და DEM

388 - D-ში თავზეა ჩამატებული

389 - D-ში თავზეა ჩამატებული; - M

390 - წყალობაჲ შენი  (DEM)]შენი წყალობაჲ U

391 - + შენი DM

392 - მე უმადლოსა და უგულისჴმოსა - M

393 - და – წესითაცა,  და უცხოსა (E)] და - წესითაცა,  და უცხოჲ U; და წესითაცა  უცხოსა DM

394 - კეთილისმოქმედებისაგან (DEM)]კეთილისა მოქმედებისაგან U

395 - ჩემი DM

396 - ვიქმნა E

397 - DEM

398 - წმიდისა იოვანე დამასკელისაჲ - M

399 - აღმგებელო (M)]ამგებელო DEU

400 - M

401 - მეცნიერებითნი (U)]მეცნიერებით DEM

402 - უძღებობისა E

403 - E

404 - მიტევებ E

405 - E

406 - E

407 - და სენნი სხეულისა ჩემისანი - E

408 - და ესენი - DM

409 - DM

410 - Tit. გმადლობისა ლოცვაჲ თქუმული წმიდისა მაკარისი (M)]გმადლობისი მაკარისი, ოდესცა გინდეს Q; ლოცვაჲ თქუმული წმიდისა მარკოზისი D; გმადლობისი თქუმული მაკარისი E

411 - Q

412 - არამედ სულგრძელ მექმენ მე და არა ასწრაფე მოგებად კადნიერებათა ჩემთაებრ (QE) – DM (E-ში მიწერილია აშიაზე)

413 - ბევრისა სიკუდილისა]ბევრის სიკუდილის E

414 - უსჯულოებათა ჩემთათჳს (Q)]უსჯულოებათათჳს DEM

415 - ფრაზა "და აწ, რაჲთა", რაც დასტურდება ნუსხებში და, შესაბამისად, მთარგმნელისეული უნდა იყოს, მკვეთრ სტილურ ხარვეზს ქმნის

416 - მოქცევად შიშსა შენსა (DEM)]მიმოქცევად შიშსა შენსა ქუეშე Q (Q-ს მცდარობას ტექსტის მომდევნო ნაწილიც ადასტურებს: "ინებო მოქცევაჲ ჩემი შიშსა შენსა")

417 - და შიშსა შენსა - Q

418 - სულიერთა E

419 - M

420 - წარვწყმდე  მე]წარვწყმდე DEM; წარმწყმიდო მე Q (ჩანს, Q-ს მონაცემი მთარგმნელისეულია, რაც შემდეგ შეუსწორებიათ აზრობრივად)

421 - რაჲთა განსწმიდო (QE)]და განწმიდე DM

422 - E

423 - ყოვლისა Q

424 - ცუდდიდებობისა (DM)]ცუდადდიდებისა QE (საფიქრებელია, რომ QE ინარჩუნებს მთარგმნელისეულ ფორმას, რაც შემდეგ გასწორდა)

425 - ყოვლისაგან შეგინებისა და შფოთისა (Q)]ყოვლისა შფოთისა DEM

426 - გევედრები Q

427 - ვედრებით DEM

428 - ყოველნი (QE) - DM

429 - ცნობითა და უმეცრებითა (DM)]და უცნობითა და ოცნებითა Q; ცნობითა და ოცნებითა E

430 - გინა Q

431 - DEM

432 - უკუჱთურებათა Q

433 - DEM

434 - Q

435 - მოიჴსენოს E

436 - იქმენ Q

437 - DEM

438 - ვინ DEM

439 - განაძღე DEM

440 - სძლევენ (QE)]სძლევნ DM

441 - Q

442 - ტროპარი და კონდაკი მის დღისაჲ (M)]ოხითაჲ; იბაკოჲ მის დღისაჲ D

443 - და ზედა ესე ტროპარი (M)]და ზედა ოხითაჲ ესე D

444 - ჴმაჲ ბ D

445 - ჴმაჲ ა  გუერდი D

446 - D

447 - მუჴლები (D) - M

448 - ჴმაჲ გ  გუერდიD

449 - ჴმაჲ დ  გუერდიD

450 - D

451 - სამარით M

452 - მამისა ჩუენისა მაკარისი (UE)]მარკოზ მონაზონისაჲ M

453 - ძალთა M

454 - აქ ნუსხებში (და მათ საფუძველზე გამოცემებშიც) დასტურდება ვრცელი მონაკვეთი, რაც მთლიანობაში უკიდურესად გაუმართავია და შინაარსობრივად გაუგებარი: "და ჴსენებაჲ ამისი ცოდვისა მიმართ, გინათუ შურითა კეთილისმოძულისა მიმართ განგდებულისა სატანაჲსითა, სიზმრებრივისათჳს ხოლო შეგინებისა,  ანუ უზრუნველობისათჳს სავნებელთაჲსა და ბუნებასა ზედა ჩუენსა ბოროტისა მეცნიერებასა მძლავრისასა უზეშთაეს გამომაჩინე და ამიერითგან განმაძლიერე მე საჭურველთა ზედა მძლავრისათა და ბრძოლათა ყოვლადძლიერითა მადლითა შენითა და აწ უზენაესსა პირად-პირადთა განსაცდელთა მისთაგან დამიცევ". როგორც ჩანს, სწორედ ტექსტობრივი გაუგებრობა გახდა მიზეზი იმისა, რომ D-ს გადამწერმა საერთოდ ამოიღო აღნიშნული ლოცვა. საზოგადოდ, D-ს ტექსტი ზემორე განგებისა თითქმის სიტყვა-სიტყვით თანხვდება M-ისას. საყურადღებო სწორედ ისაა, რომ განსხვავება თავს იჩენს მხოლოდ იქ, სადაც M-ში სენებული ლოცვის ციტირება იწყება, თუმცა თვით ტიპიკონური შენიშვნა, რაც ლოცვას უძღვის წინ, მათ შორის კვლავაც საერთოა. მართლაც, D-შიც, M-ის მსგავსად, ვკითხულობთ: "და ზედა ლოცვაჲ", თუმცა ამ სიტყვებს მოსდევს არა "მარკოზ მონაზონისაჲ", არამედ: ‘წმიდისა დიდისა ბასილისი"  (ბასილის ლოცვა M-ში ზემორე ლოცვის  მომდევნოდაა). აქედან, ვფიქრობთ ცხადი ხდება, რომ მარკოზ-მაკარის ლოცვა D-ს გადამწერის მიერ შეგნებულადაა გამოტოვებული, რისი მიზეზიც ლოცვის ტექსტობრივი მცდარობა უნდა იყოს. ამავე მიზეზით ჩვენც მიზანშეწონილად მიგვაჩნია, მართალია, არა მთელი ლოცვის, მაგრამ იმ მცდარი ტექსტობრივი მონაკვეთის ამოღება, რასაც სქოლიოში ვუთითებთ.

455 - D

456 - EU

457 - U

458 - განწმიდენ ესენი (EM)]განმწმიდენ ესე U (U-ს მონაცემის მცდარობას ააშკარავებს დაბოლოება ზმნისა "-ენ", რაც აუცილებლად მრავლობითში მოითხოვს პირდაპირ დამატებას. ე. ი. უნდა ყოფილიყო: "განმწმიდენ ჩუენ" ან "განმწმიდე ესე". ნაცვალსახელი "ესე" ცხადყოფს, რომ სწორედ მას გულისხმობდა ზემორე ზმნა, მაგრამ გულისხმობდა მრავლობითში. ასე რომ, ტექსტის შემცვლელმა, რომელმაც ობიექტის პირველ პირში გადაიყვანა ზმნა, შესაბამისად, მხოლობითად გადააკეთა ნაცვალსახელიც, მაგრამ დაავიწყდა, რომ ზმნისთვის ჩამოეცილებინა პირდაპირი დამატების მრავლობითობის აღმნიშვნელი "-ნ")

459 - ჩემზედა EU

460 - + შენ E

461 - ჩემისაჲ M

462 - კურთხეულ ხარ საუკუნეთა საუკუნეთასა (EM)]კურთხეულ ხარ შენ საუკუნეთა უკუნისამდე U

463 - იყოს M

464 - ანუ: უფალო შეგცოდე შენ, შემინდვე მე, უძღებსა ამას – D

465 - სახელითა უფლისათა გუაკურთხენ მეუფეო - D

466 - უფალო, შეგჳწყალენ, 12-ჯერ (M)]ფს~ნი იბ D (D-ს გადამწერს "კს~ნი", რაც კჳრიელეისონს ანუ იმავე "უფალო, შეგჳწყალენ"-ს ნიშნავს, მცდარად ამოუკითხავს, როგორც: "ფს~ნი", რაც "ფასალმუნს" ნიშნავს)

467 - აქ M-ში მოსდევს ტიპიკონური შენიშვნა, რაც არ არის D-ში: "უკუეთუ იყოს ჩუენებითა ეშმაკისაჲთა განჴურვებაჲ, მღდელმან ჰყოს წესი ესე. უკუეთუ საჭიროებაჲ იყოს, სწიროს და ერისკაცი საზიარებელი თუ იყოს, აზიაროს, ხოლო უკუეთუ სიმთრვალისა გამო იყოს, ნუ იქმნების მიახლებაჲ მათი, მსგავსად კანონისა მის, მეოთხისა დიონისისი, დიდისა ათანასისი,  დიდისა ბასილისი, სჯულისკანონისა და საგანშორებელოჲსა წიგნისაგან იძიე თავი 20 და 28."

468 - უკუეთუ ვისმე დაცემაჲ შეემთხჳოს ძილსა შინა: მას დღესა ნუ ეზიარების. წმიდაო ღმერთო...; მამაო ჩუენო... თქუას. მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ...გ; მუჴლთმოდრეკაჲ გ; მიწყალე... გ; გურწამსი; კჳრიელეისონი რ; ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა...; მუჴლთმოდრეკაჲ ნ; უფალო, შეგცოდე და შემინდვე...; მუჴლთმოდრეკაჲ ნ და ესენი (U)]უკუეთუ ვისმე დაცემაჲ შეემთხჳოს ძილსა შინა: მას დღესა ნუ ეზიარების. სამი მიწყალე თქუას: მიწყალე... სრულიად; დიდებაჲ. აწდა. გურწამსი; სრულიად; წმიდაო ღმერთო...; მამაო ჩუენო...; მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ...; კუალად: : მიწყალე... სრულიად; და კუალად: წმიდაო ღმერთო...; მამაო ჩუენო...; მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ...; მიწყალე...; დიდებაჲ. აწდა.  კჳრიელეისონი რ; ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა...; ორმოცდაათი; უფალო, შეგცოდე და შემინდვე...; ორმოცდაათი; მუჴლთმოდრეკაჲ  ორმოცდაათი E

469 - ყოვლადქებულო (E)]ყოვლადწმიდაო U

470 - მოსდევს: "ლოცვაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა იოვანე ოქროპირისაჲ: კუალად შემიბრკუმა..." სახეზეა E-ში (იხ. მაკარის და იოანე ოქროპირის ლოცვები აგრეთვე   ზემოთ, "მღვდლის დაცმის" განგებაში)

 

"ლოცვანი და დაუჯდომელი ღმრთისმობლისაჲ"
ახალი, შესწორებული გამოცემა მოამზადა ედიშერ ჭელიძემ
გამომცემლობა "ახალი ივირონი", "საეკლესიო ბიბლიოთეკა, ტ. III, თბილისი, 2006 წ.